Netgedichten over haiku

Ieder jaar de vraag Of het een witte kerst wordt Maar het wordt regen Regen elke dag Tot het einde van het jaar Want de hemel huilt De warme zon schuilt Voor oorlogen en crisis Sneeuw wordt ijs, wordt drab Geen sneeuwwit sprookje Geen eenhoorn of toverfee De kerstboom huilt mee Een jaar van verlies Van loslaten, verder…

De kat spiedt, aarzelt, waagt zich op het dunne ijs, jaagt op die meeuwen.…

Weer een donderslag. Gezichtje nog wat dieper in mijn jas gedrukt.…

in schuldig landschap onder de olijfbomen de kogelhulzen wat je me naliet waren wortels en vleugels een prachtig cadeau doorwaakte nachten hij luistert naar de stilte zijn knoken kraken de god van liefde woont in hen die beminnen niet in beminden (Plato)…

Het stijf bevroren riet toont verfijnd lijnenspel van zilversmeedkunst.…

de helende kunst van welgekozen zwijgen in schommelend licht…

Een rustige dag plotse wind raakt het water reflectie rimpelt Tel grijze haren hier en daar een glans of gloed jong van geest, nog steeds…

De frisse herfstwind laat herinnering leven regen spoelt ze weg De zwarte takken rouwen na verlies van hun dierbare blaadjes Door het te zingen heelt en geneest de merel zijn gebroken hart De stilte daalt neer in de oranje herfstzon de natuur in rust…

Koppeltje kuifeend duiken, vliegen en zwemmen telkens weer samen…

1 het diepe denken het labyrint in het hoofd grensverkenningen 2. een gedachte blijft onuitgesproken hangen geen mond zal spreken 3. liggende streepjes in laatste zomerdagen verlengd tafereel 4. het vertrekpunt hier inchecken en aansluiten een verblijf van gaan 5. een handvol aarde de taal tot zwijgen gemaand zij overwintert…

Spelenderwijze vermengen zich kunstwerken van tekenaar Anton Pieck met de adem van Charles Dickens' boeken.…

De kale takken kijken triest naar hun blaadjes  die gevallen zijn…

Ik veeg het tuinpad, word voortdurend achtervolgd door een roodborstje.…

Weilanden zien grauw van mist, hier en daar glimt wit van zilverreigers.…

Een vrije vogel Gevangen in het patroon  Vleugellam gemaakt…

Tafel,stoel en kast Ze horen, zien en zwijgen Stille getuigen…

Druipend als ze daar, naast hem in dat schuurtje staat. Hij twijfelt niet meer.…

In donker naaldbos glanzen lariksen goudgeel, geraakt door herfstzon.…

Wordt het nog winter Of ligt een witte kerstboom Slechts onder kunstsneeuw Weten we straks nog Verhalen te vertellen Van elf steden ijs Of lezen we dat Aan kleine kinderen voor Als mooie sprookjes…

In de schaduwen van de overspannen geest wacht angst zijn beurt af   …

Dat van die ezel en van die steen - geldt dat ook voor een ezelin? Er blijven stenen komen op het levenspad, minder en kleiner Tot de les geleerd, de wijsheid verinnerlijkt, de steen slechts zand is…

op weg naar Allerheiligen, vangt een klaproos mijn tranen op on the way to All Saints, a poppy catches my tears…

Dichten is een vorm diep achter de dingen zien: niet voor het grijpen.…

De laatste mistbanken verdwijnen en maken plaats voor elfenbanken die zich naakt en kaal koesteren in de milde nazomerzon. Net als eerder deze week kunnen we ons in korte hemdsmouwen steken en, blakend van aso-egoïsme, vol trots onze zwartgetatoeëerde blote armen showen..je leest het goed, het wordt 19 tot 23 graden! Woon je in Bourgondisch Nederland…

Moeder Natuur zucht Vier seizoenen in één week Dat is wel wat veel Libellen paren Terwijl de paddestoel groeit Bomen kleuren geel De struik aarzelt nog Krokus weet het ook niet meer Wordt het koud of warm Nieuw blad in de knop Naast het vallende blaadje Vivaldi fronst diep Dan speelt de viool Klanken van alle kleuren…

In het dennenbos staan ranke berken, verspreid, brengen hier en daar zacht trillende lichtstrepen door het diep donkere groen.…

Glimmend rood en wit als een mooi natuurwonder gevaar om de hoek…

Ganzen stappen voort, houden angstvallig afstand van zilverreigers.…

Kijk daar een dor blad dat over het voetpad trekt daar dwarrel ik dan…

de kamperfoelies hun zomerse zwoele geur in de avonddauw…