35387 resultaten.
we kiezen eigen paradijzen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
787 ik speel muziek
in het klankbord van je ogen
verwonderd zing je van verdriet
voor het applaus
heb ik te lang gebogen
hoog zet ik de tonen aan
in de ijlte van verlangen
met grote koren
laat ik mijn emoties gaan
je blikken blijven aan me hangen
bassen dreunen hun refrein
in het ritme van de paring
het genot is stil, doet pijn
de passie…
knal maar met de zweep
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
833 trapeze
je hoogtevrees is te genezen
handen gaan je polsen pakken
voor salto's zullen mensen klappen
in hogeschooldressuur
stuur je de paarden
ja, knal maar met de zweep
jouw respect laat dieren in hun waarde
speel de clown waar
lach en traan in samenvloeien
zijn eenzaamheid zal
altijd mensen blijven boeien
in het circus van het leven…
bestijgt de kansel en heiligt je woorden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
743 ik zag je dwalen
in een stad vol met glas
niemand wist echt wie je was
je kende geen mensen
las wel hun wensen
lachte een spiegelend wat
hoorde hun stemmen
in een sfeer van vaag kennen
maar de zon nam je mee
jouw hart gaat naar zee
niet naar dat tijdloos gekeuvel
ik duid verder niemand dat euvel
jij bestijgt de kansel
heiligt…
je praat bomen tot een bos
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.047 je fluistert woorden met magie
ze openen alle deuren
kamers die gesloten zijn
tuinen die nooit kleuren
je tovert licht met zon
die anders schijnt te stralen
je woorden halen warmte aan
vertrouwen spreekt uit je verhalen
je voert me met de wolken mee
langs hemels die niet mogen
laat dier en mensen zien
van boven andere ogen
je praat…
wat liefde was dacht jij verdriet
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
864 maanden kenden geen beweging meer
de jaren waren al vergaan
ik zocht je buitenkant
warmte zat van binnen
met schoonheid aan de hand
kon ik opnieuw beginnen
we hebben veel gepraat
verstonden ook dezelfde woorden
beseften later waar het echt om gaat
dissonanten maakten geen akkoorden
we zongen van hetzelfde lied
de teksten haalden we uit leven…
wind blaast snel verval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 alles gaat voorbij
alleen wolken blijven
ze dromen zich naar mij
in vormen naar normen
die net anders zijn
ik zie handen komen
vingers knijpen niet
grijpen niet maar strelen,
zachtjes voor het oog van velen
herstellen wat vervlogen lijkt
ze lachen als gezichten
wangen bollen overal
guitig of vervloeiend
bovenkanten groeiend
de wind…
nu zomer je
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
810 je koos voor wit
in nieuw beginnen
je huid was bruin
ogen zacht van binnen
lente kleedde je
prilgroen en geel
je groeide, bloeide
naar genezend heel
nu zomer je
ziet vruchten rijpen
een mooie herfst zal
de oogst doen blijven
we zullen winteren
met elkaar, wit heeft
de basis neergelegd om elk
seizoen te delen als een paar…
Aan Guido Gezelle
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.867 Zwaar peinzend hoofd, met eeuwigheid omtogen,
doorgroefd van voren, door de idee geleid,
diep over al dat werelds wee gebogen,
dat, staag opwellend, in Uw boezem schreit;
schoon hoofd, wars van versiering, los van logen,*
wijd-stralend brandpunt van al-menselijkheid,
waarop, nu 't aardse leven is vervlogen,
een glans van eeuwig leven ligt…
toen ik je zomer at
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
809 ik heb de mooiste appels
van de boom geplukt
voelde ze in handen rijpen
jij liet je mooiste kleuren
blijken toen ik je zomer at
in lente bloeide jij
je eerste bloemen
ik wist dat dan het mooiste
fruit zou groenen omdat
het geurde in de warme zon
de pluk was louter lust
jij hing bijtgraag aan
lommerrijke takken
gaf mij geen enkele…
Achteruit klimmen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
927 ’t Moet makkelijk wezen
stap voor stap omhoog
zonder enige vrees
Maar ’t is zo vreemd
omlaag is meestal lichter
dan de weg naar boven
Als het pad te smal is
om nog te kunnen draaien
rest alleen klimmen achteruit
Rug naar de toekomst
blik lonkend naar voorheen
terugval schijnt onvermijdelijk…
als water in mijn lippen bijt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
811 scherven breken geen licht
scheiden kleuren en gedachten
kou is blauwer in het wit
rood is warmer in verwachten
zo helder denk ik als
de zon wat lichter schijnt
de bomen groener dan
het gras gebladerd zijn
maar als ik takken zie
draait het hoofd de lus al in
wil mijn nek zich breken
om de wereld te vergeten
diepte lokt in vogelvlucht…
zo paarde kunst met kracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
735 ze doodden beren
knotsten met elkaar
de winnaar kwam
aan zijn gerief
won een anders lief
de sterkste
liet zich ook behagen
zijn heldendaad werd
door een zwakkeling
heel kunstig voorgedragen
die minnestreelde zinnen
en in hun roes van
alkohol en macht maakte
hij heel zacht de vrouwen dol
en zong voor hen mijn snoes
zo paarde…
ik ben de desolaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
730 bloeien minder kleur
ze knakken voor het sterven
lucht verliest zijn geur
zaden zullen nooit meer lente erven
blauw klaart zomers helderheid
het zinderen is afgevlakt
kaalheid legt de schimmen bloot die
troosteloosheid er heeft opgeplakt
nog gehoorzaamt mij de wind
ze jammert vage klachten
regen stort in beken neer
droogte laat het leven…
wees je mijn geheime plekjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
796 ik ben je jochie
we liepen hand in hand
jij had de verre blik van
weten en vooral vandaag
om gisteren te vergeten
ik stapte voor je uit
wees je mijn geheime plekjes
flapte er van alles uit
je kuiste woorden als niet netjes
maar ik groeide in je lach
zag ineens het kind
weer in je komen na een
leven vol met stille dromen
gestopt door…
in duizend segmenten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
857 je valt als een druppel
in stilte meegaand
vormt parabolisch
traagheid vooraan
spat zacht uiteen
in duizend segmenten
die ieder je vlucht
in vrijheid herdenken
tolt en draait
in bewegen
kaatst onderweg
de wind heb je tegen
dan stroom je samen
tot een groter geheel
ook voor jou zijn de
spatjes net even te veel…
geef je wolken om te spelen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
821 je gooit ballen hoog
andere handen vangen
je fluit een lied, de tonen
blijven ergens hangen
je voeten dragen je alleen
ze gaan nog nergens heen
de weg is onbetreden
je ogen zien geen horizon
de lucht kun je niet pakken
je hoort de mensen wel
maar voelt de grond
onder je voeten zakken
je strekt je handen naar ze uit
en schreeuwt zonder…
koning in zijn luchtkasteel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
809 ik heb de verte
in je blik gezien
geen melk en honing
of koning in zijn luchtkasteel
wel drama dat ik met je deel
de gouden zee
in golven van serene rust
een blauwe hemel tart
het geel van zand, het strand
waar jij mij zwakker kust
het bloedend rood van
een geschelpte roos
doornen krassen dromen
als tatoeages in je huid…
Tot het einde
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.967 heldere blauwe ogen
Laten de pijn snel verdoven
Vanuit de roze schaduw over je gezicht
zo nieuwsgierig naar het licht
Daar was het donker warm en klein
veilig verborgen
Waar rust de zorgen naar morgen
verruilde voor pijn
de ogen sloot achter een hemels gordijn
van jouw oneindige verlangen naar het
weer thuis zijn
Door de kracht van het leven…
afgeknapt in wilde schoning
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 weer jagen flarden grijs
langs onderkanten van
een strakkendblauwe hemel
de storm betaalt met regen
maar bepaalt zijn eigen prijs
de restanten uit een herfst
die ooit oogstrijk is geweest
in nagelaten groei aan takken
die de winterkou niet hebben overleefd
breken in het vlagen van zijn kracht
afgeknapt in wilde schoning
der…
de keien zijn gebleven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
670 grond is omgewoeld
maar de keien zijn gebleven
aarde lijkt weer vruchtbaar
voor het zaad van eens geweten
ook onkruid van herinnering
schiet op in onbewerkte bodem
het kent nog geen verbijstering
jaagt alles tegen het harnas in
ik heb mijn bloem
de zon en maan gegeven
haar kleur verbijstert het heelal
ze neemt de tijd voor eeuwig leven…
alleen de geur van aas
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.304 omgord met haat
de passen blind
alleen de geur van aas
geeft richting aan hun voeten
ze zijn ontwaakt
omdat de waarheid spreekt
ze zoeken nu gerechtigheid
slachtoffers ten spijt
ze wringen zich in bochten
sluipen uit hun krochten
schuld brandt weten want
sporen zijn nog niet vergeten
armen wijzen
ogen hechten aan het doel
vertrokken…
Liefde
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.131 Kom bij
me zitten
zei je
onverwacht.
Je blik
was open
en je ogen
zacht.
Verliefd
sloeg ik
een arm
om je heen
en kuste je.
Je lippen
namen mij
apart en
gaven zo
de smaak
van liefde
terug.
Je lichaam
raakte mij
verwachtingsvol.
Jouw handen
woelden door
mijn haar.
Mijn lieve
woordjes
bij je…
steelt gedachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
737 woorden vol magie
de lucht
met schittertjes
de echo's
luisteren niet
stilte spitst
in tover
neemt ogen mee
steelt gedachten
vraagt open maar
de lach is een
ontlading waard
de hemel wordt
voor eventjes
met warmte geaard…
verdwaal ik in je lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
799 we kunnen
samen spelen
het kan jou
ook niet schelen
de wereld is geen thuis
wij leven in ons
eigen poppenhuis
je ogen
zijn mijn zon
en op je lippen
mag ik rusten
na je te kussen
als dat uiteindelijk mag
verdwaal ik in je lach
ik zie je handen
zonder banden
vingers hebben
snel vrij spel
ze strelen zacht
mijn huid en langzaam…
ik ben
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
820 geen spiegelbeeld
wel schaduw
handen vol
zo in de ogen
weerkaatsen?
ho maar
een beeld
zonder netvlies
etst nooit een ziel
synapteert slechts
herinnering
raakt geen
achilleshiel
vorm mij
met schaduwen
uit angsten
en complexen
in een uithoek
van je eigen geest
ik ben
en niet geweest…
verlicht bos jij wat minder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
770 ik brak takken
van je boom
in volle zomer
de zon sijpelde
in herfstig loom
kleurde later
nieuwe bladeren
de resten legde ik
voorzichtig aan je zoom
verlicht bos jij
wat minder
de wind geeft
weinig hinder
je stam is
sterk genoeg
mijn takken
hakkelen hun
weelde aan je groef
ik zie de
open plekken
waar het zonlicht…
kom, ken me weer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
730 ik kijk je
uit het dal
de helling spreekt
mijn echo lacht
kom klim
naar mij
je ziet me
overal
je blik
omhoog gericht
je handen
wijzen vrijheid
ik ben er nog
kom ken me weer
ontmoet me maar
geniet met mij
van onze
eindeloze blijheid…
je donkert je stem
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
749 ik heb je gezien
nooit was er
schaduw van anderen
je straalde een
eigen fel licht
een sterk gezicht
met fonkelende ogen
waarin blauw en groen
net dat tikkeltje bruin
moesten gedogen
je lach is innemend
en parelt je tanden
handen gebaren
de taal van je lijf
je donkert je stem
als je vraagt of ik blijf
mijn handen zijn open…
verraden gaat door mij
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
734 ik heb met jou
het woord gebroken
gedankt om wat we zijn
ik wil je tegenkomen
de oogst is toekomstrijp
de wijn staat te verdromen
je sprankelt in de druiven
mijn nectar is zo zoet
we leven overvloed
samen in het paradijs
rakelings langs zonde
het verraden gaat door mij
want jij bent vrij
er is geen slang meer te bekennen…
mijn vele graven
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
3.956 Ik passeer in golven van gevoel
de getijden waarin ik ben verdronken
maar ook telkens weer ben geboren
Mijn vele graven die ik telkens
weer ontvluchtte, scharen zich
nu allen aan mijn zij
Geleerd heb ik niet om dood te zijn
ofschoon mijn masker
suggereert, jij bent mijn
Ik laat en onderga de tellen
van de tijd, en assembleer mij
met…