Alle inzendingen over zomer winter

7480 resultaten.

Sorteren op:

Een zonovergoten palet

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 512
wij vlochten herfst van alles wat de zomer geschonken had jouw slanke vingers modelleerden vorm en kleur tot een zondoorschoten boeket ik schaalde fruit etaleerde de fleurige rijping tot een zonovergoten palet storm en regen waren welkome gasten bij het feestelijk openingsritueel de nachtvorstjes lachten wisten dat in een koude…
wil melker9 oktober 2014Lees meer >

"HERFSTDIP & WINTERSNIK/STIK"

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.079
Nederland komt weer in de "herfstdip" ziek, zwak, misselijk, niet lekker Nederland heeft zo´n mooie zomer zo´n mooie herfst gehad, niet toch? Nederland krijgt met wat regen te maken 'god-vorme-me' dat Hij ons laten stikken, snikken en Nederland laat barsten, rillen van de kou zodat velen gaan kennismaken met "´n wintersnik/stik"…

De eerste ijsbloemen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
ik wist dat jij de eerste ijsbloemen zou vriezen op het vroege uur als de zon net opkomt om jouw bloem te kleuren als juweel van de natuur ik smelt terwijl zij verder groeit en haar kristallen liefde bloeit in warmte zijn wij opgegaan maar jouw transparante afdruk staat nog te schitteren op het raam…
wil melker3 december 2014Lees meer >

Je lach van kristal

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
ik heb je zien dansen dollen en sjansen met je lach van kristal was je ineens overal drijvend en draaiend op vlaagjes wind uitbundig verwaaiend zo speels als een kind ik wilde naar buiten zag je nog dwarrelen met anderen scharrelen vlakbij de ruiten je landde voorzichtig op het glas van het raam smolt in ons afscheid als druppel…
wil melker9 december 2014Lees meer >

Ogen strakken strenge vorst

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
je stem is dun en glad als ijs geeft geen enkele emotie prijs ogen strakken strenge vorst in het donkerblauw van koude luchten toch breek jij als ik smelt en eindelijk mijn lente toon jij schotst wat scheef in kruiend ijs ontdooit dan tot een warme droom…
wil melker16 december 2014Lees meer >

De wende

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 503
ik zie de lucht het land en strand veranderen van perspectief wat koud en stormachtig was wordt langzaam zacht lief en open in een samen kijken het ondergaan is aangenaam voel vleugels van vogels in de lucht de vrijheid van hun vlucht zie schaduwen lichter worden in de zon de wende zet nu alles om…
wil melker22 december 2014Lees meer >

- Kerstontmoeting -

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.266
Nog even en dan zingen stille kinderharten het van oudsher meest gezongen kerstlied op aarde. De sneeuw valt betoverend tussen ons neer het fijne kerstlicht dwarrelt als kristallen suikervlokjes krachtig, vanuit schoon bezongen hemelse sfeer vallen ontelbare kleine witte stukjes wereldbevrijdend vredig .. als eerste Kerstontmoeting op…

Ver Laten

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 791
winterbang zichzelf niet tegen te komen zoekt sneeuw houvast de bomen, kijk, ze zwijgen niets dat mij beweegt oorverdovende stilte hoopt zich op geen tijd meer te verliezen ik ga er aan voorbij stilte,niets dan stilte alle vergeten woorden ze vallen zacht zacht zachtjes weg in het nog onbeschreven wit ik kan mijn zinnen…

SNEEUW VOOR ZON...

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
We willen sneeuw sneeuw op Kerst in het groen van spar We wensen meteen winter en zon op een winterdag We worden als herboren na het wandelen door sneeuw Spinrag -tussen takken- waarin druppels bevroren Druppels die vorst willen borgen in bessen rood Maar om de dooie dood van dooi kunnen we niet heen.…

Leven onder het witte

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
turig is de koude wispel gisteren was hij milder dan vandaag in zijn vastgevroren natuur rondom zie ik krokussende kleintjes in het geel en paars gekleed wijsneuzerig boven hun witte mutsjes ze staan vriendschappelijk naast hun evenknietjes met pietepeuterige smoeltjes waaruit dove klokjes klingelen. als koude wispel de zin doorzet…

Felrode transparantie

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 443
zij bloeit voorzichtig winter in het glas pas zomerde het nog ik zag kristallen in hun breekbaarheid langzaam verdwijnen in felrode transparantie leek de zon te schijnen zinderde de lucht het herfstig koelen vormt de oogst in verscheidenheid van tijd het slanke draait afstandelijk om elkaar ranken sprieten klaar zacht sneeuwt…
wil melker2 februari 2015Lees meer >

STILTE...hoezo?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
Stil ligt het landschap als voor het oprapen Stil ligt het landschap in vroeg zonlicht Aan zomen de wilgen,geknot waaks..maar zwijgzaam Wij zijn het die niet slapen.…

Mijn Koude Namiddag

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 709
Zittend bij het raam Kijk ik in de late winterzon Bomen kaal, planten dood Dat is wat de winter vormt Zittend bij het raam Schotels op de daken Ontvangen levenloze energie Waarmee mensen zich vermaken Ik kijk naar je raam en wacht Denk aan het moment dat jij daar stond Denk aan het gelukkigste moment dat ik ken Ik kijk naar je en je lacht…
Victorieee20 februari 2015Lees meer >

Schlüszli

gedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.569
Het dorp ligt wit -wàt een sneeuw! - Ik klim naar boven met twee verse broden onder mijn arm. Ze luiden, het is acht uur. Het begint weer, witte vlokken en witte woorden, het daalt zò maar. O zie, het is woord geworden! - op mijn donkere mouw het kristal. ---------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 1980.…

Weerbarstige contouren

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
de natuur heeft het palet met klassieke kleuren klaargezet wind veegt nonchalant wat bladeren van het doek kaalt takken tot een lichte hoek waar aarde somberde onder het zomers zware loof komen nu de jonge varens bloot het is geen tweederangs leven zij gaan deze herfst nog hun lentetintjes geven toch schraalt het weer en scherpen…
wil melker18 september 2015Lees meer >

Net binnen zonbereik

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
kristal berijpt hangt een schitterend spinnenweb net binnen zonbereik nog zijn ramen beslagen vragen om onze namen in een licht ontdooiend hart als je voorzichtige lach in de koude ochtendlucht lieflijke wolkjes dampt zie ik je ogen smelten door dit eerste moment van zoveel winterse pracht…
wil melker13 oktober 2015Lees meer >

Onontkoombaar

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
Daar gaan we weer De lange maanden in ‘t verschiet, Ik moet je eerlijk zeggen Die winter, ik moet hem niet.…

Dat herfstige

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 558
jij hebt dat herfstige in vale kleuren de volle zomertinten verschralen naar het grijs intense van een verre horizon je lach trotseert de elementen en is de lage zon al gepasseerd je pas mist het joyeuze voorzichtig stappend op het nevelige pad nog oogsten lange schemeruren de laatste kleur van het seizoen maar winter kraakt…
wil melker28 oktober 2015Lees meer >

Het zuidelijke land

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
ik heb de vlucht met vogels nog een keer mogen troosten zij aten uit mijn hand daarna bogen zij in breedmazige formatie op sterren oriëntatie naar het zuidelijke land was blij met hun vertrek naar de overwinteringsstek een droom laverend langs de kust op warme golfstroom…
wil melker4 november 2015Lees meer >

Vrieskou

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Vroeger woei de wind zo straf, hadden we nog echte winters, waar aangevroren spelden op moeders schoot werden weggewreven. Snot pegelde aan neuzen, terwijl de dapperen het eerste ijs, onheilspellend hoorden kraken en of 't zou begeven.…
Marije Geerts12 november 2015Lees meer >

Grond gebonden

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 661
Je kijkt me nog even aan voor je op je reis gaat vol heimwee kijk ik je na tot je uit het zicht verdwijnt Kon ik maar met je mee of anders met de vogels ik zou nu gaan, meteen Maar mijn lichaam is te zwaar houdt mijn geest gebonden mijn geest is veel te star houdt mijn lichaam aan de grond Zolang ik niet zelf verander zal ik de winter…
geeraardt21 november 2015Lees meer >

Het tijdelijk wit

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
weer brandde geestdrift zijn heilig vuur trok vitaliteit zich niets aan van jaar en uur ik speelde als kind met hagel en sneeuw wind liet ons dansen in een wereld van voorheen het tijdelijk wit had alles begraven waar wij eerder om gaven het voelde zo een in samen smelten warmde eeuwige jeugd kou deerde mij niet wist dat de zon…
wil melker23 november 2015Lees meer >

Het apocalyptisch lijden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
eindelijk weer een snijdende wind sneeuw die steeds hoger klimt hechtend aan huis en haard zelfs voordeuren niet spaart glitters in een aardedonker buiten de greep van vorst op beslagen ruiten het krakend passeren van hen die kou moeten trotseren warm knettert het vuur in uren die in stroperige traagheid verlopen scherts en lach…
wil melker29 november 2015Lees meer >

Mijn madelief

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
ik pluk je niet mijn madelief omdat jij de kou trotseert en zo het bloeiend leven eert omring je met mijn stevig gras in samen peinzen hoe lang en mooi de zomer was als dadelijk de eerste sneeuw gaat vallen zullen vlokjes jou versieren met hun schitterende kristallen zullen wij onder de witte deken duiken schuilen voor de vorst en…
wil melker30 november 2015Lees meer >

Stal blues

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 551
Het melkvee staat weer terug op stal, een enkeling breekt nog uit die t grazen niet laten kan. Maar met t lengen van de kou, en korter worden van dagen, slaat genadeloos de stal-blues toe. Klaaglijk loeien zij over groene velden, en de stier van hiernaast. Hoe weemoedig hun dansant. Zwart witte koppen hangen triest, maar zij plotten…
Marije Geerts30 november 2015Lees meer >

De zonnewende

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 882
ik weet dat de zon niet zal sterven maar hij staat al zover weg zijn licht spiegelt nog in alle ogen draait dagen in steeds kleinere bogen jij en ik hebben een mateloze behoefte aan meer verstrooiend licht depressief en somber vragen wij om energie de winterslaap voorbij toch zal het tij binnenkort weer keren als wij de zonnewende…
wil melker6 december 2015Lees meer >

De winter wacht weer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
Ik zal genieten voor de betovering wordt verbroken en er opnieuw een grauwe winter wacht.…