7480 resultaten.
Een zonovergoten palet
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
512 wij vlochten herfst
van alles wat
de zomer geschonken had
jouw slanke vingers
modelleerden vorm en kleur
tot een zondoorschoten boeket
ik schaalde fruit
etaleerde de fleurige rijping
tot een zonovergoten palet
storm en regen
waren welkome gasten
bij het feestelijk openingsritueel
de nachtvorstjes lachten
wisten dat in een koude…
"HERFSTDIP & WINTERSNIK/STIK"
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.079 Nederland komt weer in de "herfstdip"
ziek, zwak, misselijk, niet lekker
Nederland heeft zo´n mooie zomer
zo´n mooie herfst gehad, niet toch?
Nederland krijgt met wat regen te maken
'god-vorme-me' dat Hij ons laten stikken, snikken en
Nederland laat barsten, rillen van de kou zodat
velen gaan kennismaken met "´n wintersnik/stik"…
De eerste ijsbloemen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
509 ik wist dat jij
de eerste ijsbloemen
zou vriezen op het vroege uur
als de zon net opkomt
om jouw bloem te kleuren
als juweel van de natuur
ik smelt terwijl
zij verder groeit en
haar kristallen liefde bloeit
in warmte zijn wij opgegaan
maar jouw transparante afdruk
staat nog te schitteren op het raam…
Je lach van kristal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 ik heb je zien dansen
dollen en sjansen
met je lach van kristal
was je ineens overal
drijvend en draaiend
op vlaagjes wind
uitbundig verwaaiend
zo speels als een kind
ik wilde naar buiten
zag je nog dwarrelen
met anderen scharrelen
vlakbij de ruiten
je landde voorzichtig
op het glas van het raam
smolt in ons afscheid
als druppel…
Ogen strakken strenge vorst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 je stem is dun
en glad als ijs
geeft geen enkele emotie prijs
ogen strakken
strenge vorst in het
donkerblauw van koude luchten
toch breek jij
als ik smelt en
eindelijk mijn lente toon
jij schotst wat scheef
in kruiend ijs
ontdooit dan tot een warme droom…
De wende
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 ik zie de lucht
het land en strand
veranderen van perspectief
wat koud en
stormachtig was
wordt langzaam zacht
lief en open
in een samen kijken
het ondergaan is aangenaam
voel vleugels
van vogels in de lucht
de vrijheid van hun vlucht
zie schaduwen
lichter worden in de zon
de wende zet nu alles om…
- Kerstontmoeting -
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.266 Nog even en dan zingen stille kinderharten
het van oudsher meest gezongen kerstlied op aarde.
De sneeuw valt betoverend tussen ons neer
het fijne kerstlicht dwarrelt als kristallen suikervlokjes
krachtig, vanuit schoon bezongen hemelse sfeer
vallen ontelbare kleine witte stukjes
wereldbevrijdend vredig ..
als eerste Kerstontmoeting op…
Ver Laten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
791 winterbang zichzelf
niet tegen te komen
zoekt sneeuw houvast
de bomen, kijk, ze zwijgen
niets dat mij beweegt
oorverdovende stilte
hoopt zich op
geen tijd meer te verliezen
ik ga er aan voorbij
stilte,niets dan stilte
alle vergeten woorden
ze vallen zacht
zacht
zachtjes weg
in het nog onbeschreven wit
ik kan mijn zinnen…
SNEEUW VOOR ZON...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 We willen
sneeuw
sneeuw op Kerst
in het groen van spar
We wensen
meteen
winter en zon
op een winterdag
We worden
als herboren
na het wandelen
door sneeuw
Spinrag
-tussen takken-
waarin druppels
bevroren
Druppels
die vorst
willen borgen
in bessen rood
Maar
om de dooie dood
van dooi
kunnen we niet heen.…
Leven onder het witte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 turig is de koude wispel
gisteren was hij milder dan vandaag
in zijn vastgevroren natuur
rondom zie ik krokussende kleintjes
in het geel en paars gekleed
wijsneuzerig boven hun witte mutsjes
ze staan vriendschappelijk
naast hun evenknietjes
met pietepeuterige smoeltjes
waaruit dove klokjes klingelen.
als koude wispel de zin doorzet…
Felrode transparantie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
443 zij bloeit voorzichtig
winter in het glas
pas zomerde het nog
ik zag kristallen
in hun breekbaarheid
langzaam verdwijnen
in felrode transparantie
leek de zon te schijnen
zinderde de lucht
het herfstig koelen
vormt de oogst
in verscheidenheid van tijd
het slanke draait
afstandelijk om elkaar
ranken sprieten klaar
zacht sneeuwt…
STILTE...hoezo?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
545 Stil
ligt het landschap
als voor het oprapen
Stil
ligt het landschap
in vroeg zonlicht
Aan zomen
de wilgen,geknot
waaks..maar zwijgzaam
Wij
zijn het
die niet slapen.…
Mijn Koude Namiddag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
709 Zittend bij het raam
Kijk ik in de late winterzon
Bomen kaal, planten dood
Dat is wat de winter vormt
Zittend bij het raam
Schotels op de daken
Ontvangen levenloze energie
Waarmee mensen zich vermaken
Ik kijk naar je raam en wacht
Denk aan het moment dat jij daar stond
Denk aan het gelukkigste moment dat ik ken
Ik kijk naar je en je lacht…
Schlüszli
gedicht
3.1 met 7 stemmen
7.569 Het dorp ligt wit
-wàt een sneeuw! -
Ik klim naar boven met twee
verse broden onder mijn arm.
Ze luiden, het is acht uur.
Het begint weer, witte
vlokken en witte
woorden, het daalt zò maar.
O zie, het is woord geworden! -
op mijn donkere mouw
het kristal.
----------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1980.…
Weerbarstige contouren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
447 de natuur heeft
het palet met klassieke
kleuren klaargezet
wind veegt nonchalant
wat bladeren van het doek
kaalt takken tot een lichte hoek
waar aarde somberde
onder het zomers zware loof
komen nu de jonge varens bloot
het is geen tweederangs leven
zij gaan deze herfst
nog hun lentetintjes geven
toch schraalt het weer
en scherpen…
Net binnen zonbereik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 kristal berijpt hangt
een schitterend spinnenweb
net binnen zonbereik
nog zijn ramen beslagen
vragen om onze namen in
een licht ontdooiend hart
als je voorzichtige lach
in de koude ochtendlucht
lieflijke wolkjes dampt
zie ik je ogen smelten
door dit eerste moment
van zoveel winterse pracht…
Onontkoombaar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
481 Daar gaan we weer
De lange maanden in ‘t verschiet,
Ik moet je eerlijk zeggen
Die winter, ik moet hem niet.…
Dat herfstige
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 jij hebt
dat herfstige
in vale kleuren
de volle zomertinten
verschralen naar het grijs
intense van een verre horizon
je lach trotseert
de elementen en is
de lage zon al gepasseerd
je pas mist
het joyeuze voorzichtig
stappend op het nevelige pad
nog oogsten
lange schemeruren
de laatste kleur van het seizoen
maar winter kraakt…
Het zuidelijke land
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 ik heb de
vlucht met vogels
nog een keer mogen troosten
zij aten uit mijn hand
daarna bogen zij
in breedmazige formatie
op sterren oriëntatie
naar het zuidelijke land
was blij met hun vertrek
naar de overwinteringsstek
een droom laverend langs
de kust op warme golfstroom…
Vrieskou
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Vroeger woei de wind zo straf,
hadden we nog echte winters,
waar aangevroren spelden
op moeders schoot
werden weggewreven.
Snot pegelde aan neuzen,
terwijl de dapperen het
eerste ijs, onheilspellend
hoorden kraken
en of 't zou begeven.…
Wrijving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
434 In armen gehecht
smelt ijs van de winterkou
tot een bubbelbad.…
Grond gebonden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
661 Je kijkt me nog even aan
voor je op je reis gaat
vol heimwee kijk ik je na
tot je uit het zicht verdwijnt
Kon ik maar met je mee
of anders met de vogels
ik zou nu gaan, meteen
Maar mijn lichaam is te zwaar
houdt mijn geest gebonden
mijn geest is veel te star
houdt mijn lichaam aan de grond
Zolang ik niet zelf verander
zal ik de winter…
Het tijdelijk wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 weer brandde geestdrift
zijn heilig vuur
trok vitaliteit zich
niets aan van jaar en uur
ik speelde als kind
met hagel en sneeuw
wind liet ons dansen in
een wereld van voorheen
het tijdelijk wit
had alles begraven
waar wij eerder om gaven
het voelde zo een
in samen smelten
warmde eeuwige jeugd
kou deerde mij niet
wist dat de zon…
Winterwit
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
498 De eekhoorn vindt trots
onder een bedekte schuilplaats
verborgen noten.…
Het apocalyptisch lijden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 eindelijk weer
een snijdende wind
sneeuw die
steeds hoger klimt
hechtend aan huis en haard
zelfs voordeuren niet spaart
glitters in een
aardedonker buiten
de greep van vorst
op beslagen ruiten
het krakend passeren van
hen die kou moeten trotseren
warm knettert
het vuur in uren
die in stroperige
traagheid verlopen
scherts en lach…
Mijn madelief
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
534 ik pluk je niet
mijn madelief omdat
jij de kou trotseert en zo
het bloeiend leven eert
omring je
met mijn stevig gras
in samen peinzen hoe
lang en mooi de zomer was
als dadelijk
de eerste sneeuw gaat vallen
zullen vlokjes jou versieren
met hun schitterende kristallen
zullen wij onder
de witte deken duiken
schuilen voor de vorst en…
Stal blues
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
551 Het melkvee staat weer terug op stal,
een enkeling breekt nog uit
die t grazen niet laten kan.
Maar met t lengen van de kou,
en korter worden van dagen,
slaat genadeloos de stal-blues toe.
Klaaglijk loeien zij over groene
velden, en de stier van hiernaast.
Hoe weemoedig hun dansant.
Zwart witte koppen hangen triest,
maar zij plotten…
De zonnewende
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
882 ik weet dat de zon
niet zal sterven maar
hij staat al zover weg
zijn licht spiegelt
nog in alle ogen draait
dagen in steeds kleinere bogen
jij en ik hebben een
mateloze behoefte aan
meer verstrooiend licht
depressief en somber
vragen wij om energie
de winterslaap voorbij
toch zal het tij
binnenkort weer keren
als wij de zonnewende…
De winter wacht weer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 Ik zal genieten voor de betovering
wordt verbroken en er opnieuw een grauwe
winter wacht.…
Winterdagen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
587 In de open haard
verbrandt de geschreven brief
zonder postzegel.…