7204 resultaten.
Autumn
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
893 Wat goed is dat het weer is gekomen,
waarvan een god de regisseur
is. Vogels wachten
Overal giggelend op hun vlucht.
Er komen koude nachten,
bladeren dansen in de frisse lucht.
Ik bewonder de pracht van de vroege stormen,
en vertrouw mezelf toe aan de wind.
Deze prachtige klanken en vormen
Hangen niet af van macht of bewind……
VERGETEN
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.377 Ik zag een man
met ogen dof van 't strijden;
welke mensvergeten god kan
iemand zo aan 't leven laten lijden
als ware het een duivelsplan.
Ik zag hem gaan
verloren in zichzelf praten;
niemand sprak hem zelfs nog aan,
en door een ieder losgelaten
gedoemd was niet meer te bestaan.…
Zakynthos
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.070 toen ik wist dat ik hier blijven wou
tussen goden in een ander licht
zocht ik een boom met grillige vorm
en nestelde mij onder de olijven
overdag boette ik de netten
rond een veilige zee en wachtte
op de nacht waarin ik eindeloos
tuurde helder met een kalm gemoed
mijn voeten vonden vaste grond
ik voelde aarde beven en wist
dat ik hier…
Doodgewoon
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.805 Gewoonlijk ben ik erg geïntresseerd
In allerhande religieuze zaken
Vooral die met de dood hebben te maken
Zo ook of men begraaft dan wel cremeert
Maar toen 'k vandaag Gods Woord zat door te spitten
Dacht ik: ach laat die bisschop nu maar zitten
---------------------------------------------------------
Zo'n 15.000 belangstellenden zijn…
Aan M. ‘t Hart
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
708 LOOS GEFIEDEL
BIJBELHEIBEL
Wie zich met haring spijst
Hem zal geen kwaad genaken
Hem zal de dood niet raken
Totdat hij is vergrijsd
’t Lukte de reder niet
Zijn vrouw zwanger te maken
Onder het huwelijkslaken
Naar tarbot rook die griet
Anna, ‘gramstorig grauw’
Baarde hem wel een zoon
Ach, toefjes blauwe lucht
Hoe drijft God in het…
Angst
gedicht
3.2 met 24 stemmen
13.619 De slagen van de klokken naderen
uit het huis van God-zij-geloofd.
Ik zie een leger lampen in mijn kamer,
ik hoor de stemmen van een koor.
Niemand kan mij zien noch horen
De lampen gloeien rood.
Ik lig mijn lichaam te bewonen.
Is dit een teken misschien?
------------------------------
uit: 'Schaduwlopen', 1963.…
Goedheid, góedheid...
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.408 - Maar God zal mij misschien genadig zijn, genoeg
voor 't pover horizontje heil dat ik Hem vroeg,
en góed, o Goedheid, voor wie, moeizaam en bedrogen,
wou slapen gaan met Uw gelaat in zijn moede ogen...…
Glas.
netgedicht
1.5 met 13 stemmen
3.614 Onder god geboren daar is
onder 't juk van het salaris
de grijsbetonnen hel.
Het laatste uur zijn lippen kust
gevangen in papieren lust
staat brandend in TL.…
Silentium aeternum
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
692 franje,
geen goud of zilver, geen marmer,
zuiver geloof in ruwe, stugge stof,
omsloten door ruw sisal koord
geen paus of priester, kardinaal,
geen beeld, reliek of kathedraal,
maar slechts dat pure, zuivere woord
wijn en brood en in stil gebed
luisteren naar heldere klokken,
tijdens de daagse ommegang,
door kapel en kloostertuin
geen god…
WONDER
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.249 God heeft aan mij gedacht.
Ik zat op een bankje in het park
en zag in de verte een boom,
hoorde het geluid van een hark
viel in slaap en kreeg een droom.
Daar in werd ik opnieuw geboren,
ook werd ik in de kerk gedoopt.
Nu ga ik opnieuw bij Hem horen
dat is waar ik op had gehoopt.…
Mens van het water
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.347 Bekend is dat god de wereld schiep
behalve Nederland, dat deden ze
zelf, zonder hun ingrijpen was
Holland een zandbank in de Noordzee
We polderen zee en meer in tot land
bouwen steden op de oude bodem en
uit heimwee naar 't verdwenen water
graven we in de bodem weer een meer
Men fluistert dat door eeuwen spelen
met wind, zand en water,…
dromen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.664 als ik in mijn slaap aan het dromen ben,
kijk ik god recht in zijn ogen.
hij weet dat ik heel veel vragen heb,
ook al heb ik mijn lippen niet bewogen.
hij kijkt me aan met verdriet in zijn gezicht,
hij legt zijn hand op mijn hart met pijn.
ook al is mijn hoop niet op jou gericht,
ik weet dat je altijd sterk zult zijn.…
lente
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
808 kastanjebomen tonen trots hun bladeren
hun bladnerven zijn aderen
hun bloemen staan al in knop
dat gaat door tot hoog in de top
de lente, het is werkelijk een wonder
waar ik me iedere keer over verwonder
dit seizoen schenkt me veel genot
het brengt me dichter tot God…
Raderen gaat tegenkloks
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
732 zong een lied
van lang geleden
toen gebeden nog
ten hemel stegen
en klokken boeren
riepen van het land
zij onder bomen rustten
met eten uit de mand
zij gaarden
uit gods hand wat
de seizoenen gaven
spaarden in gezinsverband
ik minnestreel
dat leven in mijn lied
het raderen gaat tegenkloks
in opgefokt en doet zo zeer
ik neurie…
Je bent goed zoals je bent
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
4.813 maar
Je bent
Zoals elke mens
uniek en waardevol
Geloof het maar
Aanvaard je maar
Je mag er zijn
Met je lichte en
Donkere kantjes
Met wat in je leven
Is goed gelopen
Maar ook waar het is misgelopen
Aanschouw het
Maar veroordeel het niet
Laat het zijn
En dan sla je de bladzijde om
En begin je maar met een schone lei
Dit is wat God…
Een vogel
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.078 Een vogel o zo mooi
Met een prachtig veren tooi
Kleuren zo prachtig als de regenboog
Zowel bij nat weer als bij droog
Zingen als een tierelier
Want ben je toch een lekker dier
Een lichaam geschapen door God
Wat ben ik daar op verzot
Vele jaren waren we samen
Maar eens klinkt het amen
Wat is nu een vogel in een kooi
Het…
voetzoeker
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
799 schrijft gesprekken op muren
met vuistgrote peuken om het voetzoeken
naar binnenrook te rechtvaardigen
want immers
hij is de danser tussen pluimen
die langs grenzeloze deuren glijdt
mijn zolder bevrijdt van sluiptenen en kwelkommers
van rijstdons en grachtgeblaf, opgedroogd in’t hese
landschap
van drieklank frustraties
jonge goden…
Gaudete
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
1.708 Gaudete klinkt vandaag het lied,
Gaudete, wees nu maar heel blij
want God de Heer, Hij is nabij -
gelukkig wie het gloren ziet
van 't komen van het licht op aard,
van 't Rijk dat alles eens doorgloeit,
bevrijding voor wie is geboeid;
gelukkig wie die hoop bewaart...
Gaudete, 't kind speelt bij het hol
van slang en adder onbevreesd...…
Bloemen over giftig water
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
717 strooi maar bloemen
over giftig water
prijs de vissen
uit de zee
de rekening komt later
het betalen
maken wij niet mee
we spelen God
met genen uit de schepping
klonen zelfs
schaduwen uit licht
juichen iets te vaak ontdekking
maar het inzicht
wordt nog steeds gemist
ik doe maar net
of alles heel gewoon is
verzet me wel
maar zonder…
Nog steeds
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
937 Zijn wij dan halve goden?
Toch doorstroomt ons
hetzelfde warme bloed
en de hunker naar liefde en vrede.…
maria
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
688 boven de heuvel buiten de muren
trekken zwarte luchten
voor een bloedrode zon
in de stilte de doodsangst
het hijgen van de gebrokene
de van god en mens verlatene
zijn kreten beroeren de hemel
doen spotters lafhartig lachen
en raken de moeder in het hart
het zachte snikken van haar
die hem eens koesterde in de stal
klinkt door tot in…
Hoor eens ik haat je
gedicht
4.0 met 63 stemmen
30.973 Hoor eens ik haat je,
ik schreef dat je lief was en licht -
en nog wat onzin over je gezicht
maar nu haat ik je, god wat haat ik je.
Die neus, dat hoofd, die paardenbek,
die ogen en die gierennek
dat kraagje en dat bloemkooloor
met al je slierten haar er voor.…
De zon daalt, wij hebben ons verinnerlijkt in ons bootje
gedicht
2.8 met 24 stemmen
16.051 De zon daalt, wij hebben ons verinnerlijkt in ons bootje
en varen zoet vereenzaamd in een landschap
waarbij ik roei en jij met elegante handslag het water
in het water schept opdat wij zinkende niet zinken
in het water waar zo pas zie ik omkijkend land was
en ver voor mij op de kant was de kindertijd en wuift nog
o god wat hou ik toch van de knieën…
De rozen rusten
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.208 Wie kan mij zeggen
waar de rozen rusten
als de dag breekt
waar de duiven slapen
als het lichaam smeekt
waar zijn de lusten
als God wegen gaat verleggen ?
Wie durft het te duiden
waarin het licht versmelt
als de nacht aanbelt
waar de engelen waken
als de morgen knelt
waar huist in mij de held
als de doodsklokken luiden ?…
onweersbui
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
662 regengeroffel gaffelt
monotoon en toch melodieus
tegen aangedampte ramen
waar gordijnen triest
hun manen laten hangen
in de verte weer licht
weerlicht het hier nog steeds
- trekt God nou echt een foto?…
Brechtje (deel 5)
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.883 aldoor had ik hulp
aldoor hielp het me niet
nu ben ik wakker geschud
en zing een nieuw lied
god, wat had ik problemen
die enkel ik zelf zag
de hulp die ik van Brechtje kreeg
gaf mijn hart de genadeslag
want ik werd verliefd op Brechtje
de psychologe die me moest helpen
en onbewust kraakte ze mijn relatie
liet haar woorden mijn hart overstelpen…
Regen, regen en regen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
889 God doucht onverantwoordelijk lang,
maar is dat wel zo?
De straten, het gras en de bomen
alles glimt en glanst.
Hij houdt mij een spiegel voor
en ik zie mijn natte zelf.
Aanvankelijk zag ik
alleen maar saaie regen
maar nu zie ik ook zilveren pijpestelen.
Zij verraden het Mysterie
en ik voel geluk van binnen.…
op een slotgracht na
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
613 achterdocht
want ik was rijk
vanuit mijn plaats
door afkomst al gegeven
kon ik hen laten beven
juist ik vocht
voor hun leven
als mijn onderdaan was
ik met allen zeer begaan
nooit heeft iemand
mij verteld waarom dit
standsverschil is ingesteld
ben geboren en door religie
uitverkoren om te heersen
over mens en beest
ben ik nou God…
donkerde op Golgotha
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
573 een stem die riep
waarom hebt gij mij verlaten
de dood was traag
er vloeide vaag wat
bloed en water uit de wonde
het leven brak in een seconde
de steen sluit zacht
het graf in wit gewaad
zachte handen weten dat
de geest nog verder gaat
maar hij zal herrijzen
en opent weer de paradijzen
die gesloten waren door
de wens om god…
BONO VOX
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.021 de zingende man bezingt
zijn bevrijdende ontwrichting
gelooft zich na al die jaren God
zijn stem ruw en zoet krast harten open
schreeuwt dromen aan flarden
harde noten het
bloed in de straten
dreunt na
desperatie
dislocatie
separatie
condemnatie
revelatie
in temptatie
isolatie
desolatie…