12330 resultaten.
Staat van gemoed 1
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.184 de muziek klinkt
als stilte
tussen ons
het ijs is wak
de avond teer
de sjaal waarachter
je verbergt
je schroom
is rood
aangeslagen
papier geeft mij
geen kans
is te vochtig van
voorjaarstranen
filosofie en aspirines
ik smeek je
tot bloedens toe
dan: als zwart poeder
bezink ik tergend traag
val helemaal uiteen
tot je heengaat…
alle tranen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.349 elke traan
weerkaatst haar glans
in het verdriet van vragen
waar ooit een antwoord lag
ze omhelzen de pijn
in jouw glimlach ontstaan
alles was leven
niets, zou vergaan
tot het zuchten gehoord
jouw toekomst vertaalt
de dag na morgen
niet meer haalt…
Perfect.
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
922 Als een droom,
waarbij ontwaken
sterven zou zijn.
Zo perfect,
zo mooi.
Tot men mij wakker schudt,
waarbij ik ontwaak
en langzaam sterf.…
Dor
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.081 Vrieswind,
volle maan
het oude lijf
vertelt van aarde
bomen komen om
de dwergen hakken zich een weg
het nieuwe licht is zonder schaduw
herfst dus
droge lippen
niemand kust die oude mond
de grond is weggeslagen
in de dagen die behuild zijn
zout weerkaatst het licht
verdroogde huid
en droeve woorden…
Geen rivier te koop
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
945 Angstkreten rennen
door de diepte van m’n ziel.
Het vuur raast onblusbaar.
Vlammen verschroeien
mijn hongerige schedel.
Rond mijn graf woekert
alleen nog maar brandnetel.
Een walm propt zich vol met
verstikkend zwart geween.
Letters zinken voor eeuwig
weg onder mijn zware kleed.
Geen rivier kan het razende vuur
tot eindeloos schreien…
Ogenblik
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.552 Ik kijk over mijn schouder en
zie haar afwachtend staan
wat spelendraaiend met d’r rokken
mond op mokken, grote ogen
die ze weigert neer te slaan
ik staar en voel mezelf
even later moeizaam slikken
want in haar wezen
staat te lezen hoe volwassenen
het vertrouwen schonden en
‘t pure ruw verwondden
voor ze haar in eenzaamheid
en schaamte…
DE DOEM
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
903 Jij
zult de stromende beekjes
en de bloeiende heides
nooit zien
fluisterde met een glinstering
de doem
toen de zon
die ochtend jong opkwam
drukte ik één voor één
mijn bladeren
tegen mijn hart aan
als een eenzame
nachtbloem…
jouw droefnis herschept ons beiden
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
839 Ik zie hoe de droefnis
jouw gezicht week
en vochtig maakt
naar zijn grauwe visie boetseert
mijn keel implodeert
tientallen woorden
ontrafelen van binnenuit
in het pijnlijk mysterie
van de stilte
de lucht huilt mee
zijn tranen vegen
de voorgrond geleidelijk
met de achtergrond gelijk
we blijven op een stil
gepluimd podium achter
gekneld…
GEBED
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.123 Gebed reikt verder dan 't plafond
en wordt echtwaar gehoord
Wees niet geneigd te denken,
het wordt toch niet verhoord...
Als niets of niemand meer kan helpen
wat jouw probleem ook is,
vouw dan je handen samen
in deze duisternis...
Waar wetenschap ophoudt te bestaan,
kan Hij een wonder doen
gebed reikt verder dan't plafond
Hij…
Misschien ooit...
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.378 Buiten schijnt de Zon voor even
moeizaam breekt mijn hart
alles is nog zo verward
ik had toch alles al gegeven
Wat wordt er nog van mij verwacht
uitgeput zak ik neer
ik kan niet meer
er is niets meer dat deze pijn verzacht
De pijn van veel te lang
onrust in de ziel
niets dat jou nog beviel
het maakt me zelfs nu nog bang
Toch hou ik…
Kreupel
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
880 Laat me zwijgen
wanneer mijn mond
bittere tranen kust,
diep geborgen door de tijd
Laat me vluchten
wanneer mijn tranen
gekwetste gevoelens bereiken,
gebroken maar nog warm door de tijd
Laat me voelen
zodat de laatste pijnen
kunnen geheeld worden
wanneer ik zwijg
Misschien leer ik nog
ooit eens omgaan met mijn
kreupele aanwezigheid…
De Keerzijde..
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.017 Niets kan me nog weerhouden
om voor eeuwig van je te houden
om voor altijd bij je te zijn
alleen met jou is het leven pas fijn
Herinneringen van weleer
de liefde bedrijven, keer op keer
Wandelend in de Zon
daar waar onze liefde ooit begon
De keerzijde is de realiteit van alle dag
zonder liefde blijft dit een hard gelag
Terend op slechts…
Mijn Opa
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.291 Mijn opa is een echte grappenmaker,
Hij timmert ook vaker.
Hij houdt van lekker eten,
En laat ook wel eens scheten.
Die ruiken niet zo lekker,
Maar als hij dood gaat baal ik als een stekker.
Mijn opa is een oude man,
Die toch nog veel kan.
hij wil de boom in om kersen te plukken,
en kan vallen uit de boom door dat vele rukken.
Opa is behoorlijk…
In mijn hoofd
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.292 Nog hoeveel nachten
woelen, zuchten, smachten,
nog hoeveel dagen
huilen, roepen, vragen,
niet huilen, opstaan,
doen alsof, weggaan,
niet meer doorgaan en
zwijgen.
Nog hoeveel momenten
om in mijn dwaze
hoofd te prenten
dat dit alles
niets is en dit niets
alles, dat het leven
geen “joke” is en dat
jij niet perfect bent,
dat je de enige…
zusje
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.805 Zoveel te bepraten.
Zo veel nog te doen.
Toch moest je ons al achterlaten
En de deur van het hiernamaals open doen.
Zoveel nog te ontdekken.
Je stond nog zo kort in het leven.
En toch moest je je al terugtrekken
om zo op te geven.
Je had je leven net op orde
en niet meer die wanorde.
Waarom is dit gebeurd?
Het heeft onze harten verscheurd…
hou van me...
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.321 Elk woord giftig
Elke blik dodelijk
Een enkele aanraking fataal
'Hoe moeten we verder leven met elkaar?'
schreeuwt zij
'Niet' fluister ik, maar mijn woorden worden weggedragen door de wind
Pijn die snijdt
door merg en been
Ze scheuren mijn hart aan stukken
En voeren het aan de wolven
Koude vingers raken mijn spiegelbeeld…
Verslagen
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.144 Ik maak even pas op de plaats
even neem ik mijn rust
Mijn gevoel is nu bovenmaats
alsof ik door de duivel ben gekust
Levend op de laatste bonen
gezoet door de honger van het gemis
Lijkt een ieder mij uit te wonen
als ik me telkens weer vergis
Zonder doel voor ogen
beleid is van de baan
Vuile was hangt te drogen
en ik begin er…
ROEPEND IN NOOD
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.053 Verdriet kan soms zo sterk zijn
het vreet je helemaal kapot
houdt je angstvallig in zijn greep
en pakt je bij je strot.
Dan zou je heel hard willen gillen
en er komt maar geen geluid
als dan eindelijk de ontlading komt
dan gil je, nee dan schreeuw je het uit.…
Dicht bij me...
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
1.617 Kom maar heel dicht bij me,
leg je hoofd maar in m'n schoot,
laat je tranen gewoon de
vrije loop,
verdrietig mag je best wel zijn,
dat ben ik soms ook,
dus kom maar heel dicht bij me,
dan zoeken we bij elkaar de troost
die we zo hard nodig hebben,
kom maar heel dicht bij me....…
Radeloos tussen aarde en lucht
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.047 Tussen verleden en heden
vlucht je weg en blijf
je in dat ene woord steken,
‘radeloos’ in verdriet ontwricht.…
'n korte kus
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
1.150 'n korte kus
daar ben je dan...
je ogen lachen
haast verlegen...
waarom kwam ik
jou niet eerder tegen...
toch wil ik je niet
leren kennen
ik wil niet meer
aan iemand wennen
alsof ik ontwaak
uit 'n verleden
ik ben na 'n lange
droom
terug in het
heden.....…
Mijn knuffelbeer, Gijsje
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.115 Ik vlieg de nacht in
op vleugels van papier.
‘k Ga naar de maan,
met mijn teddybeer
als speelse passagier.
Sterren verzin ik
boven het witte ijs,
als een sneeuwvlok zo licht
gaat mijn lach mee op reis.
Tegen de muur hinkelen wolken
vrolijk op ’t blauwe papier.
‘k Kleed mij warmpjes
met het roze jasje van
mijn pluchen knuffeldier.…
Een laatste kus aan Gijs (deel twee)
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.053 Ik beleefde vele avonturen,
samen met mijn vriendje Gijs,
want het verbeelden van een wereld
verborg veel getier en kindergekrijs.
Uit kinderhanden vouwde ik dromen,
die op het maanlicht glijdend,
de pijn deden vergeten
tot het ochtendgloren.
Ik ontwaakte echter nooit op de maan.
Op een stukje kladpapier verfrommelde ik
mijn droeve lach…
altijd
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.299 ik gooide mijn brieven in het water
het verschil tussen nu en later
in mijn hart draag ik haar nog mee
pijn werp je niet zomaar in zee
ik huilde tranen aan de vloedlijn
wenste dat het anders zou zijn
maar niets brengt haar tot leven
ik heb de zee mijn liefde gegeven
de inkt vervloeit nu in het water
het papier zal eens vergaan
maar ik…
illusies gestolen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.183 verwarde gevoelens van wazige angst
verweren mij niet tegen dit
illusies gestolen verlangen geknakt
en alles wat blijft dat ben ik…
Opnieuw verloren .....
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.112 Moegestreden
verlaat het
verleden
de hunkering
naar erkenning
van het zijn
in het heden
beloofd en verwacht
weggegooid en veracht
kan ik niet meer zijn
die ik was, verloren
in de val naar de
onwaarschijnlijke
werkelijkheid
gekneusd en
gewond wil ik
mij overgeven
aan het eindige
opnieuw verloren
in het weten ......…
Bezwijken
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.083 Misschien schrijf ik
terwijl ik sterf
of misschien sterf ik
wel juist in mijn woorden.
Misschien word ik wel ooit bevrijd
in mijn verborgen dood
of misschien verbergt mijn leven
een onrustige ademnood.
Misschien keten ik mijn ziel
in een bevrijdende taal
of misschien
laat ik ze juist zweven
in een opgesloten verhaal.
Misschien…
HET HOUTEN KRUIS
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.054 Achter de schuur van het oude huis
ligt een opgehoogd stukje grond
daar bovenop staat een houten kruis
het is het graf van een oude hond.
Het beest heeft altijd trouw bewezen
aan z'n baas en zijn bazin
in hun ogen was het dier
een deel van hun gezin.
Liefdevol is hij vertroeteld
waakte over hen dag en nacht
nu van ouderdom gestorven…
JOUW VERJAARDAG (1 juli 1940)
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.931 Vandaag was je weer jarig
Maar nog altijd ben je dood
Vandaag moest ik weer huilen
Gaf ik mezelf opeens weer bloot
Maar papa, deze tranen
Zijn mijn cadeau aan jou
Vandaag moet ik weer denken
Aan hoe oud je worden zou
Ik vier toch je verjaardag
Omdat ik jou nooit meer vergeet
Je blijft altijd mijn vader
Het is maar dat je het weet…
En de nacht gaat verder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.184 Wanhopig tekenen mijn lippen
de leegte op het laken,
ze betasten het snikkende stof,
opgerold tot een levenloze gedaante.
Ongrijpbaar en herhalend rimpelen
kreten zich langs versleten naden,
schaduwen op de muur vormen
een vreemde en groteske parade.
Mijn lichaam laat ik zakken
in de wurggreep van de nacht,
de afstand tot mijn blauwe…