Alle inzendingen over actualiteit

jij hebt je namen geschreven op alle delen van jouw leven in het bos vliegt plots een vogel op met veel misbaar door die scene schrik je op in auditief herinneren een regelrechte top op het donker spiegelend meer schrijft maan zijn intrigerend wassen wij rafelen ondeugend aan de kant zijn gezicht met golfjes in plassen…

Achter mijn vergrijsde muur liggen de velden in een neutrale kleur, de hemel gaat over in een onbetwiste horizon van willekeur: voorlopig zijn de bomen nog bestoft met donker velours, de kale takken reiken naar het licht om een splinter licht van acceptatie te ontvangen, hoe wordt de wereld opnieuw behaaglijk om met onbevangen tinten…

Zo zie je maar dat een zo’n snelsonnet Ook Dijkhoff op zijn schreden terug laat keren Hij gaat dat hele wachtgeld retourneren Met tegenzin, omdat het hem besmet En daarmee is dan ook meteen bij dezen De kracht van onze site voorgoed bewezen…

Hoe kan het toch dat Klaas naast zijn salaris Nog even ‘n modaaltje dubbel vangt Terwijl je met een huurtoeslag al hangt Ik ging er nog van uit dat het niet waar is Zo steekt hij dus de handen uit de mouwen Geen kiezer zal zo’n graaier nog vertrouwen…

Hoe kan het toch dat Klaas naast zijn salaris Nog even ‘n modaaltje dubbel vangt Terwijl je met een huurtoeslag al hangt Ik ging er nog van uit dat het niet waar is Zo steekt hij dus de handen uit de mouwen Geen kiezer zal zo’n graaier nog vertrouwen…

nog triomfeert je lach maar chaos diept allengs het graf waarin wij zonder overleg verdwijnen vaste grond is ons ontnomen door tektonische dromen over ongegeneerd misbruik van geld en macht waar sky the limit was verdween de shit in het grote blauwe gat dat ooit de hemel was rücksichtslos is er al eeuwenlang gedumpt voorraad…

we pompen aardgas en of olie op uit zee doen er op het droge allerlei smerige dingen mee vangen straks af de CO2 en pompen het waar de olie weg kwam weer diep weg onder de zee en dan zie ik wat u en ik niet zie een oplossing van niks potjandorie gemakshalve maar te benoemen tot een moderne vorm van kringloopeconomie *…

gestaag golfde energie middelpuntvliedend uit jouw bron het vibrerend rood raakte alles als het licht van de ondergaande zon er waren geen obstakels in de vloed van kracht die jij ons bracht warmte kende eindelijk universele verbondenheid het alleen staan was uit een gepasseerd station omdat reizen sindsdien met de rode…

scherp schuurde vaal licht langs schrale takken valse contrasten schetsten niet bestaande unheimliche sferen het donkerde in woud en bos ondanks het gebrek aan bladeren nog priemde zon venijnig strak naar leven op de grond schijnwerpen creëerde een bewogen beeld omdat licht continuïteit doorsneed er gaat geen dood voorbij…

In de EU lachen ze zich rot Omdat in Nederland weer zo'n zot Zijn tijd vult met wat stom gepraat: Een kat mag niet meer los op straat.. Want katten richten schade aan in de natuur En zo blijft er geen soort meer over op den duur.. Dat is het wat men ons wil doen geloven Die mensen zijn gewoon niet goed van boven Ze moeten die onderzoekers…

ik kende de afgrond in afzet en wist het langdurig zweven zag het trillen en beven van opwaartse druk langs scherpe stukken rots voelde het eerste scheurend contact van huid als het rode bloed spat sneller werden rotaties in het hallucinerend eenparig versneld gaan zwart overheerste in afgesneden lucht op mijn laatste fatale…

Er lag iets diep bedolven onder zand Met sporen van een zeer recent verleden Te pijnlijk voor de machthebbers van heden Het was een kruik uit het Tweestromenland Hij ging zo lang te water tot hij brak Met zeventig gelijk, in Noord-Irak…

wij hebben ze te vroeg gekapt voor vliegtuig weg en mensopslag als biomassa met miljardensubsidie vervuilen zij nog meer dan steenkool van weleer er niet bij nagedacht dat er miljoenen bomen en struiken moeten komen om co2 uitstoot in te tomen voor het klimaat is deze jonge aanwas nu al veel te laat onder de huidige stikstofdeken…

ik speel dromend met gele bolletjes bouw een kubus uit het groen rondom nog heb ik geen idee wat ik met de rondjes ga doen ze rollen kleur in zwaartekracht met een gele drive wacht gespannen op de vorm die uit deze move overblijft zij liggen nu dicht tegen het groene vierkant aan in mijn altruïstisch geheugen hebben…

Nog meer personeel Nog meer belastinggeld en over 3 jaar is het weer vol op het Malieveld Want: Zorg is eindeloos Zorg is een zwart gat met opgeblazen PG-Beetjes waaruit volop wordt gejat Dus: Zet managers aan het bed Geen wachttijden GGZ Stop formulierendiarree Eigen risico maal twee Schokken voor gezonde pret? De Pil uit…

ze hebben de zon gewist het laatste stukje blauw vergeven nog wolkt onbestemd boven wei en verre dreven het is ademen maar zonder spirit in de lucht energie is gevlucht wij onderhouden met de dood op onze hielen de meesten zijn al ter ziele zonder aanwas is het snel gedaan in de laatste generatie verliest de mens zijn…

De koers zou na vanavond exploderen Beleggers waren dronken van geluk Want onverwoestbaar was de Cybertruck Die Tesla’s Elon Musk ging presenteren Het werd een overdonderend begin Hij smeet subiet zijn eigen glazen in…

ik zag dat jij in loslaten vliegen leerde langzaam probeerde een eigen koers te gaan langs kabels hoogtes verkende die nooit hadden bestaan duikend diepte nam met een scheervlucht langs de maan jouw voeten in de aarde waren al lang verdwenen toch keek ook jij nostalgisch om naar de plaats die jij had betreden…

ik kende de kracht van je handen wist hun warmte voelde hoe energie overliep in raken laadde jij mij positief op mijn aura kleurde vitaal rood ver van dood waar in koele tinten eigen pigmenten klinken jij interfereert met licht en zon naar hogere niveaus direct uit de voor eeuwig onuitputtelijke bron…

Hollands zelfbeeld is gespleten Vrij van heerszucht; klein maar fijn Meende het neutraal te zijn ’t Europese Tiengemeten Eiland van smaragd vergeten Oliedomme heer Colijn Moordend en geen centje pijn Zonder last van een geweten Echte omgang werd vermeden Tijdens Oostgangers verleden ‘Roeit uit dat gebroedsel, verneder die klant Met…

jouw passen waren zo licht dat zelfs in sneeuw geen enkel spoor zichtbaar bleef steken ongerept bloeide je glimlach zon op smetteloos wit dat schoonheid weerkaatste uit zover het kon fonkelende kristallen kleurden halveringstijd door intense straling in kraakhelder blauw smolt warmte uit kou toen de laatste sneeuw verdwenen…

het zijn ontelbare laagjes die antwoorden op vraagjes aan je huid op de grens van buiten en binnenkant wordt het spel gespeeld de autonoom die nooit de deur dichtslaat voor een probleem communiceert ook al wordt hij zwaar geattaqueerd en in het nauw gedreven er zullen altijd laagjes zijn die antwoorden geven uit de tijd van…

nog waait jouw vlag zijn de kleuren sprekend maar het doek heeft zijn beste tijd al gehad glans en souplesse zijn gaan lijden door de levenslange gang van onze vier jaargetijden ooit heeft de mast een wimpel gedragen die is gestreken toen rugzakken overbodig bleken het mechaniek kreeg later onherstelbare averij door een constructiefout…

tijden zijn voorbij dat handgevulde poppen met houten neus en felgekleurde oogdoppen hun woorden wisselden op het randje van spel tussen hemel en hel de kinderschare ingetoomd met snoep en begeleid door geitenwollen sokken werd meegenomen op ontdekkingsreis die volwassenen zelf nooit hadden genoten ingrijpende verschuivingen…

we gaan op de maan een kwekerij beginnen van wiet dat groeit op astronauten plas een mooie kans voor boeren en boerinnen die moeten stoppen vanwege het stikstofgas we sturen ze als astronauten naar de maan dan kunnen ze er legale wiet gaan telen en daar, van al die zeurpieten ontdaan gewoon weer lekker eigen baasie spelen nog even en ik…

ik voelde hoe de lucht dunner werd toen jij binnenkwam pigmenten op de muren kleurig oplichtten door harmonisch samenzijn in een verhelderende schijn werden onderlinge blikken steeds klaarder klonken stemmen duidelijker in een meer verfijnde articulatie jij zorgde met een bijna magische update dat ruis en stof verdween misverstanden…

ik zie hoe kleuren in haar ogen ongewenste gedachten leidden naar een harmonisch model hand op de schouder vertrouwelijke woorden in het samen zoeken naar compromissen waarin niemand zijn eer zal missen lach en humeur bloeien op waar emoties hand in hand gaan op weg naar het gezamenlijke perspectief jouw ja en niet mijn afwijzing…

ik was vandaag op zoek naar stukjes warmte en liefde in een wereld die enkel kou en kilte tochtte nog hielden mooie herinneringen en intense belevenissen mij als een comfortabele jas op temperatuur ik had die opgelapt met gevonden stukjes geluk waarvan ik de waarde pas in tweede instantie eindelijk zag met passen en meten…

Het kernwoord van de week is “structureel”. Geen doekje voor het bloeden: donder op. Nee “structureel”: waar blijf je Arie Slob. Betekenis: geregeld, meer en veel. Dat krijgt men toch al dacht ik licht verwonderd. Men wordt al jaren “structureel” bedonderd!…

slaap zacht, minister-president we zijn het allemaal toch zo weer vergeten denk maar niet aan de doden die u niet kent ‘we hebben het immers niet geweten’ kunt u zich dit misschien nog wel herinneren, ja? ik bedoel een dorp met een naam die iedereen kent dat dorp met die pijnlijke naam die rijmt op Hawija slaap zacht, minister-president…