6044 resultaten.
In rook opgegaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Later als niet
Jij het leven
Maar het leven
Jou heeft losgelaten
Heb jij niets
Om naar terug
Te verlangen
Want alle idealen
Waar je voor
Gestreden hebt
Zijn in rook
Opgegaan -
Onzichtbaar vergaan
In de lucht die
Jij geademd hebt…
gestolen moment
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
496 Kijk in de spiegel, nu de dode
hoek de blinden ontluikt.
De hand betast ongenode,
volgt de contouren en iedere groef.
Een vinger penseelt de lippen
sexy karmozijn op proef.
Ledige ogen blikken naar binnen,
treffen zichzelf
en komen tot zinnen.
Doof het licht, doof het heden,
wat nu was
is alweer in tijd vergleden…
fingerspitzen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
548 ik heb ze aangeraakt - heel stil…
gevoeld in weerwil van zoveel, van hoe
een tere meisjesziel haar deel
van leven
opdroeg aan een boek
elke deurkruk uit die tijd is nog op zoek
naar vingertoppen en haar ziel
haar opgesloten voetstap
op de vastgelegde vloer valt weg in het à jour
van dichtgeschreven dagen
opgedragen aan het nu
beseft…
Zuidpoolijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 men zegt wel;
laat geen dag, geen avond hetzelfde zijn
zodat ijs verdampt
en het klimaat verandert, hoewel niet voor het leven
de zon doolt rond in onze tuin op het zuiden
waar het niettemin een aantal graden koeler is
zo verkwikkend, dat ik in de vijver met troostvissen
bedlegerige gedachten zie zwemmen
op het liefdevol spiegelende oppervlak…
lieve Anne
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
469 toen ik jouw levende schrift
in kleine woorden zag
gebogen door de tijd van toen
op los papier en zonder zwier in rood
geruit geweten
willen ze niets anders doen
dan jouw geschreven hartenkreten
tot ons brengen
uit jouw nood…
Permanente wintertijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
458 Hart in alle
Kleppen en kamers
Verijsd, bevroren
Machinekamer die
Mijn leven op gang
Moet houden -
Want dat is
Immers haar taak -
Dan zie ik mezelf
Weer zitten bij
Muziektherapie,
Aanzwellende muziek
Die doordringt
In het binnenste,
Mijn diepste kern,
Die het ijs van
Binnen smelten laat
En zie dat het voorzichtig…
Onbewoonbaar verklaard
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Huis dat
Lichaam heet
Al jaren in verval
Noodzakelijk onderhoud
Wegens permanent
Tijdgebrek niet
Uitgevoerd
Overal kieren en
Spleten, planken
Die het begeven,
Dak dat lekt -
Wilde er nog
Wel in wonen,
Maar zag op een
Morgen een wit bord
Met zwarte letters
Op mijn gevel aangebracht
Mijn lichaam was
Onbewoonbaar verklaard…
263
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 naar buiten gestapt
en meer dan ooit in vrijheid,
meer dan ooit de lucht gehapt
ingeademd reikt mijn zucht
naar waar dit kind verbleef
ik leef
elke muur voelt onbevreesd, de oude kast
beschrijft verweesd zijn tijd
tot glans gewreven leuningen
langs uitgesleten spijt
ligt de trap reeds geplaveid
op duizenden verschillen
dit is wat we…
In memoriam een broer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
675 Voor Ginus Wijnholds
Uit hetzelfde nest
Geboren - uitgevlogen
Toen de tijd
Daarvoor gekomen was,
Daarna elkaar wat
Uit het oog verloren
Maar op het lest
Altijd nog vogels
Uit hetzelfde nest…
Elk hoekje een honingraat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Een ongeluk, zeg jij
Zit in een klein hoekje,
Maar dan ben ik
Wel dubbel aan
De beurt -
Ik heb mezelf
Aan nader onderzoek
Onderworpen, zoals
Dat wel vaker gaat -
En ontdek bij mij
In elk hoekje wel
De vorm van een
Honingraat…
Vogels van het oude lied
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
542 Hoe hoog vliegt de naam
van de moordenaar met faam
in droeve vrede van het lied
door alweer een bloedvergiet
is het keerpunt weer bereikt
hij die zich zonder wapens ijkt
aan de aard van het bestaan
zonder drang in stille waan
zie de vogels vliegen hoog
het kind houdt het niet droog
plast verdrietig in zijn bed
door zijn dromen uitgezet…
Die jij voor mij spelen gaat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Buig met zachte
Beweging het
Dunne ijzerdraad
In de richting
Die ik bedoel
En zie dat
Met lichte weerstand
Het draad zich
Onverwacht ontpopt
Tot een metalen
Sleutel voor de
Muziek die jij
Voor mij spelen gaat,
De sonate die ik bedoel,
Het oor dat weer luistert
De handen kennen weer gevoel…
Ik was weer mens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 Het ik gevoelloos
Zo lang, te lang,
Emoties die zich
Niet meer lieten
Kennen -
Afgevlakt gevoel
In een mens die zichzelf
Verliest aan een wereld
Verloren in schuld
Asgrauwe hemel overdag
Ondoordringbare nacht
Een lange tunnel
Zonder vluchtstrook
Onbewust biddend
Dat er aan het eind
Van de tunnel weer
Licht mag zijn…
eindfase
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
412 wat zich terugleest
in kleine woorden, een groot gevoel
het doel van alles nog
vermijdend
als een poel des -onvermoed- verderfs
evenzogoed kerf ik
duizend tekens met mijn scherf
kind…
mijn kind
deze engel bindt geen
banden aan
slechts vleugels uit het dons
van zilte druppels
in de wind…
glans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 nu dat dit kindje dan geboren is
bellen losgebarsten zijn
in - wat men noemt – de stille nacht
sta ik mij het wachten toe
een straffe wind slechts in de rug
maar niet als steun
of zacht
de dreun komt achteraf- zeggen ze
nou ja – wellicht -
richt alles op zo’n laatste dag
zich tot de weerschijn van het vuur
dat werkt
in mijn gezicht…
Langs de adem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 Buitenstaander
Ben ik geworden
Zo langzamerhand
Die door het
Raam naar binnen
Kijkt in wat
Mijn leven moet
Zijn - matglas
Vervangen door
Honderprocent
Doorzichtig
Glanzend glas
Dat zich langs
De adem van
Mijn leven
Uitstrekt
Adem die niet
Meer neerslaat
Leven dat niet
Langer zichtbaar
Is…
Zie te scherp
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
503 Zie te scherp
Met mijn nieuwe
Lenzen
Zie de blaadjes
Aan de bomen weer
Het groen dat
Levensecht bij
Mij binnenkomt
Maar ook de
Schaduwen worden
Haarscherp ontleed
Te scherp zie ik
De pijn die
Langs mijn adem,
Langs mijn leven gleed…
Herhaling van zetten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
510 Bij een nieuwjaar
De eerste handen
Afgerukt - was het
Maar bij een
Paar vingers gebleven -
De eerste ogen
Die in dit leven
Nooit meer zullen
Zien, terwijl de
Tijd zonder mededogen
Doorgaat met waar het
Mee bezig was -
De mate van menselijk
Lijden te meten -
En de eerste dode
Weer is gevallen
Bij een grimmig feest…
Noorderlicht
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
633 Klanken van de Pastorale
Met Shaffy en List
Boren het diepste
In mij aan
Word zonder dat ook
Maar iets in mij
Verzet wil bieden
Door hen met
Mededogen bewogen de
Hemel ingezogen naar
Het hemels licht -
Blauw, rood, in
Nevelslierten gevangen in
Altijddurend Noorderlicht…
Langs lijnen van oneindigheid
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
499 Staar door de
Dagen van het
Nieuwe jaar
Dat na een
Ademtocht al
Door de toekomst
Is ingehaald -
Vandaag is al
Weer gisteren,
Morgen is vandaag -
Zo immers zijn
We gaan leven
In dit overontwikkelde
Land - tijd om van
Het nu te genieten
Is er niet, is er nooit,
En heimelijk sta ik
Te verlangen naar
Verder, verder…
Als je ziet wat je krijgt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
506 What you see
Is what you get
Zegt de merkendeskundige
In goed Nederlands
Over zijn keuze voor
Ronald als hoofdpersoon
In de reclame van Hak
- De mooiste kool die hij
Ooit gemaakt heeft -
Als je ziet wat
Je krijgt, doorsnee
Rodekool met een
Geurig smaakje,
Vind ik het niet meer
Dan een goeie bak…
Laatste halte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
561 Hoofd dat niet
Meer wil -
Benen vastgebonden
Door onzichtbare
Banden uit het
Verleden die mij
Het voortgaan
Beletten
Zachtgesponnen
Zilverdraden
Die als een
Onverbiddelijk cocon
Het lichaam omspannen
Met verstikkende deken,
Laatste halte voor
De dood…
Tot stof weergekeerd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 Dat met twee
Speldenknopjes
Begon, het een
Zacht als de
Dooier van een
Pas gelegd ei
Het andere speels
En levendig, vol
Beweging
Die in een
Wonderlijk spel
Van geven en nemen
Het leven doorgeven
Aan iemand die
Nu nog niet weet
Dat hij er
Ooit zal zijn -
En na tachtig
Jaar of zo
Na een rijk
En zorgzaam leven…
De oude wilg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
545 Met een glimlach doorsta ik de beproeving,
fiers en volhardend toon ik mij.
De werkelijkheid wil ik niet zien,
ik ben kapot, een geknapte eik.
Van de ooit trotse eik rest slechts nog brandhout,
de laatste storm werd hem te veel.…
Vastberaden nietsdoen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
537 Als alles terugkeert
Naar het begin
Is het wennen
Om te beseffen
Dat geen beweging
Er toe doet -
Zon die vanzelf
Opkomt, lente die
Zonder dat ik haar
Geroepen heb te
Voorschijn komt,
Planten en bloemen
Verschijnen zonder
Dat ik er iets
Aan gedaan heb -
Zo wil ik mijn
Leven nu ervaren,
In vastberaden nietsdoen -
Het…
Melancholiek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Melancholiek - zo
Omschrijf ik het
Best de stemming
Waarin ik verkeer -
Niet zozeer de
Diepte waarin ik
Verdwijnen kan
Maar meer een
Voortkabbelend
Gevoel van verlies
Waarin ik niet
Precies de vinger
Kan leggen op wat
Ik dan wel verloren heb -
' t Maakt me ook
Best ongerust, want
Waar voorheen een
Specifiek verlies…
' k Wil me aan de leegte wijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Hoofd vol myriaden
Feiten en gegevens,
Geheugen dat als
Kleverige vliegenvanger
Alles dat voorbijkwam
Naar zich toetrok -
Het hoofd als
Snelkookpan die
Regelmatig overkookt
En een gulp gaargekookte
Details langs zijn
Kanten naar beneden
Ziet gaan -
' t Is genoeg geweest,
Nu, tijd om alles
In de winteropruiming
Te doen…
Schitteren door afwezigheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 ' t Is waar wat
Je daar zegt,
Anne van der Meiden -
Predikant en ook
Communicatiegeleerde -
Als ik jou hoor
Zeggen dat geregeld
Mensen bij een uitvaart-
Plechtigheid het hoogste
Woord voeren, met verreweg
Het meeste misbaar aanwezig
Zijn, terwijl zij toen
Ze echt nodig waren
Aan het ziekbed
Van de overledene
Schitterden…
ijzerbijter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
410 ik stap naar binnen
in de donkernis
waar nacht
zijn laatste uren
niet meer had
verwacht
en nu hij woorden proeft
als zilt en zuur
het zoete liggen laat
vergaat de lust
een brief te schrijven
waar we blijven
duidt geen zin
het gaat
aan het begin van alles
tot deze nieuwe dag
wat in mij lag
ligt in jou
en kou steekt zwaar…
Duivelsogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 In een nacht
Die weigert
Zichelf in
Een druilerige dag
Te verliezen
Schuifel ik
Langzaam in een
Stille stoet van
Geluidloze blikken
Beesten voorwaarts -
Duivelsogen gevuld
Met hels licht
Staren mij grijnzend
Aan, Eco-loss
Incidentenbestrijding
Kruipt mij tergend
Langzaam voorbij -
En ik voel mij
Verloren in het
Sombere…