Alle inzendingen over haiku

met zeven slagen helpt de klok mij uit de droom op het droge…

tussen de zuilen van de tempelruïnes groeit een sprietje groen…

Steeds weer een glimlach ook als het vreselijk stormt, slechts om de ruimte…

met mijn mond vol sap proef ik het verschil tussen appels en peren…

glijdend als een zwaan vaar ik sereen over zee genietend de rust…

als weerschijnvlinder fladder ik over water en spiegel mezelf…

Simpele woorden niet de bloemrijke zinnen maken de haiku…

Wonderkracht sluimert in het oude fabrieksspoor: staven en bielzen liggen fier, overwoekerd door struikgewas vol bloemen. Dicht opeen bloeien wilgenroos en duizendblad waar het slachthuis stond: wild leven ontluikt geurig na de zakelijke dood. Naast de autoweg ligt een grote tros bloemen, vol gonzend leven, zingend voor mensen vol…

Naar woorden zoekend worden zinnen geprikkeld en liefde vertaald…

de mol graaft zijn gang maar als de boer zijn hoop slecht moet hij zich bergen…

zo'n hanengekraai hij belandt nog in de pot wegens buurtlawaai…

wat zeur je nou toch de essentie der dingen is lekker swingen…

ogen doorgronden tot in mijn diepste lagen de ziel blootleggend…

drijvende wolken vormen een geducht schouwspel wereldopvoering…

je adem wordt wolk als wasem van je warmte in de winterkou…

Een zebra met flair die een bodypainting wou stond op haar strepen.…

twee duinkonijntjes koesteren zich in de zon - ik knoop mijn jas dicht…

na strenge koude eventjes een dooie boel tot lente weer warmt…

In de zucht naar meer Ligt de horizon verder Dan adem bereikt…

ze houden alletwee van sneeuw het klokje - en het vlokje een hemelsbreed verschil…

droom witte zwanen zwevend op sterke vleugels samen in een vlucht…

met een wijze blik draait hij zijn nek klokje rond en slaat op tijd toe…

Februari-zon op druipende ijspegels ik snak naar lente.…

appelbloesem rose wit wordt na een warme zomer Jonathan met pit.…

je ogen glimmen als rood gloeiende kooltjes lichtjes in de nacht…

Spelen met water Twee voeten over de kant rimpels dragen ver…

Stil glanst de hemel boven een zee, die wild kookt, brullend springt en schuimt: potvissen willen liefde, strijden genadeloos hard. een boomblaadje waait door takken, over vijvers, geeft zich aan het lot, gelijk de parachutist, die boven vreemde grond zweeft. Het fabrieksgrasveld is gemaaid, keurig effen. Maar - die enkele pollen vol…

Maar zonder de zon was alles hier op aarde al lang naar de maan.…

wervelend tussen steunbeer en kerkmuur dorre bladeren…

wind speelt met vogels tweespel hoog aan de hemel stilstaand zweef ik mee…