5397 resultaten.
Opwaaiend stof
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 muren kaatsten
het zinloos gesprek
echo’s dolden
in holle frasen
ramen donkerden in
de zee van misverstanden
die zich ontrolde op
stranden vol onbegrip
de discussie met een
spervuur van woorden
emoties vlamden in
gesticulerende handen
een krijsende meeuw
klaarde de lucht
nam stilte mee in
het koninklijk landen
wij lachten…
zonder enig voorbehoud
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
611 hier jacht en jaagt
het leven om mijn oren
zonder enig voorbehoud
loopt het in mij verloren
hals over mijn kop
volgt t overvolle hoofd
rondtollende ogen
van zuiver zicht beroofd
hol ik voor de tuinman uit
ik wil zo graag nog even
niet nagezeten door de dood
uit volle borst het leven
leven…
Ware vriend
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
705 Miserie, zooi of gewoon ellende
Dik zin je onder een rijdende wagen te smijten.
't Kan ieder wel een keertje overkomen
En zeg nooit - aan mij niet besteed.
Wie geeft dan thuis
Net geteld drie wezens ter aarde.
Lui me ergens onbekend ergens op één uitzondering na
De zogezegde Liefste Vriend nekt je met lust ook plezier.
Er wel conclusies…
Ouderdom
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
694 Ach, ouderdom heeft ook zijn voordeel wel,
de vijfenzestigplusser kortingspassen
voor trein en bus of kleding laten wassen.
In ’t buurthuis kaartjes voor het bingo spel.
De vijfenzestig al voorbij maar vief
zal ik in 't buurthuis nog geen sou verbrassen,
'k ga liever met mijn maten lekker nassen
of scheurend op de motor naar m’n lief.…
Gezichten
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.707 Een gezicht nooit meer zien.
Een gezicht zien dat niet bestaat.
Langzaam duidelijker, totdat
ook de kleinste rimpels, putjes in de huid
een oogwenk helder zichtbaar zijn.
Maar het is geen gezicht.
Het was misschien een man die
honderd jaar dood is, en gestorven
zonder ooit te zijn afgebeeld.
Er zijn er zoveel.
---------------------…
(N)iets
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
540 van alles wat op je pad
maar toch ook weer niets
al is niets ook weer iets
iets om mee bezig te zijn
iets om vast te houden
los te laten, weg te stoppen
iets wat nietszeggend kan zijn
of juist veelbelovend
vooruitstrevend & springlevend
iets om voor op te staan
iets om te laten gaan
zodat er niets overbljft
want ook niets is iets…
LEVEN
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.004 Wij reppen onze schreden,
En scherpen ons gezicht,
En zoeken hier beneden
Wat verre vóór ons ligt; -
Verzuimen en verzaken,
Wat ons omringt, wel niet,
Maar hijgen toch en haken
Naar vrolijker verschiet.
Lacht ons een heuvel tegen,
Met welig groen beplant, -
Wij vinden steile wegen,
En distels in het zand;
En lokt het dal…
Zijn stukjes hemel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 er zweven altijd
gedachten die
ik wil weven tot een
herkenbaar patroon
eerst ze op vorm
en kleuren schikken
de lagen meten van
emoties tegen vergeten
toch vallen er
een paar uit de toon
zij zijn uniek in
verbeelden en droom
alsof zij zomaar uit
een ander dimensie
zijn gegleden in een
ultra creatief moment
zij dateren verbazing…
stukjes geluk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
519 ik heb mijn
blokken gepakt
zij waren netjes gelakt
na een speeltijd
vol butsen en krassen
vroeger wilde ik
groter en hoger
stapelen en meer
tot het fout ging
die laatste keer
het bouwen
was afgelopen
ongebreidelde
groei uitgesloten
het spelen voorbij
tijd voor echt leven
belangrijke zaken maar
ik kan het niet laten
blokken zijn…
Hemelse zaken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
532 ik kan het niet laten
nog droom ik alles dicht in
mijn chaotisch leven vol gaten
dwaal in de realiteit
zoek naar hemelse zaken op
een aarde waar onkruid gedijt
kan de vleugels van
engelen raken maar het
klapperen is geen paradijs
als zij ontvouwen kijk ik
vol vertrouwen naar hun
gracieuze vlucht zonder lucht
ja ik wil mee maar…
Begeerlijkheid,'t willen proeve' alle dingen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.233 Begeerlijkheid,'t willen proeve' alle dingen,
dat is nu een van de erge gevaren:
de machtigste onder de belemmeringen,
die versperren den weg naar 't leven, 't ware.
Een gulp van de kostbare levenswijn
zwelgen we haastig en verstrooid naar binnen
en weer een, en weer een: 't hart en de zinnen
blijve' even dorstig, als waar 't drinken…
Krijg 't.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
572 Vannacht werd ze even wakker
waarvan, dat wist ze niet
'n diepe slaap waaruit ze ontwaakte
voelde van binnen, 'n diep verdriet.
De woorden " krijg 't " spookten
als metaforen door haar heen
alsof alle schoorstenen rookten
't voelde zo intens gemeen.
Viel weer in slaap, gelukkig wel
dromend van hemel, niet van hel
krijg 't spookte de hele…
Haast en stress
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 mijn sluimerend
verlangen fluistert licht
of er nog meer stilte is
leven doet pijn
in haast en stress want
jagen is onze genetische dress
bewegen is must
rust lijkt een vloek
te zijn in het aardse bestaan
wij zijn naar tal van
soorten ontspanning gegaan
verstilling lijkt aan te slaan
pas door overlijden zal de
hartslag van leven…
Het valt 7
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 Het kruisigen van brood
En water, melk en honing,
Sprekende val tot de rots,
En keer, tot de zee, die valt,
En beukt, en neigt, en breekt.
Ook ik ben de zee, en ik zwijg
Want ik ben de wind, en ik
Opteer want ik ben het land,
Droog, nat, oorlog, winter.
Honger en gebrek, twijfel
En blindheid, ik ben melaats,
Toch ontstaat het…
Het valt 8
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 En de wind valt, uit zijn schaduw
En het licht staat in zijn donker
En ook het bloed stelpt zelfs
Zijn wond, wonden, gedachten
Splijten, oceanen, roeren,
Een mens twist met God, en
Verliest, gaat ten onder, valt
Maar staat, in Hem.
Ook mijn neigingen komen voort
Uit blind verlangen, de neiging
Tot de beweging tot de aanzet,
Van het geëtste…
Zelveloos geliefd...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 Ik voel me als een vogel,
die vleugellam strompelt.
Ik voel me als een vis,
die in de afslag ligt.
Het wordt de hoogste tijd,
dat ik moeiteloos ga leven.
Als een vis die water klieft.
Vliegend als een vrije vogel.
Zelf en zelveloos geliefd.…
Het valt 10
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Je niet los te laten, en
Je niet doen omkeren,
Kerende, naakt, niet bloot,
In ontzag en consternatie,
Het beeld, vorm, inhoud,
Van de knecht en zijn kracht.
Stof uit stof en as uit as
Jij moest reiken, naar
iets, zoals alles reikt
Naar iets.
Je bent gevonden, het dogma
Der ziel, strijd, kracht, einde,
Ook ik verwond, ook ik steek…
Niets of toch alles?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
522 Het niets maakt
alles kwetsbaar of volheid
het niets creëert
integerheid en leefbaarheid
Het niets maakt
de ruimten sereen
alles beslaat of ontstaat
uit niets, gemaakt
uit de creatieve ziel
van deelbaarheid.…
Duizend naakte bloesems 1
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
509 Tijd, opening, pijn, reflectie,
Het staat en het loopt, en
Het beweegt, naar, van,
Ongeveer, loopt het op zijn
Einde, ik was naderende
(Om mijzelf te zien verschijnen.)
Lig ik, hoor ik mijn oor,
Proef ik mijn lip,
Het hart loopt over
En het oor raakt niet vervuld.
Ook ik ben bang voor de
Tijd en het hart van de zee
En de harde…
De engelen des doods willen mij vergezellen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.137 De engelen des doods willen mij vergezellen,
een helder ver gezang en nimmer stil gebed
is immer rondom mij, waar ik mijn schreden zet,
steeds langzamer om mij te weer te stellen.
Ik strijd bij dag; ik worstel in mijn slaap;
al te vergeefs, 't onsterfelijke leven
omringt mij en wil mij geen sterven geven
noch ander leven, noch een stiller slaap…
Duizend naakte bloesems 8
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Tenzij de richting mij verraad,
Met een kus, een trapeze,
Het woest geweld, de natuur
Der dingen, het hete, het zachte.
Ik strek mij, tot de verbeelding
Waar ik tot spreek, hoek
Voor hoek, en oppervlakte,
Voor oppervlakte, ook neig ik,
Struikel ik, bid ik zonder ophouden,
Door Hem die mij kracht geeft.
Een verkenning van beeld…
Ik ben de kubus 1
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Net nu ik lag
En mij tekende
Getekend werd
Heeft elke lijn zijn
Klank, en elke stem
Zijn gewicht,
Toch gaat het niet
Boven het parallelle,
De ontbering van hart
En ziel, falende, wegende.
Dat het streeft,
En zich ontknoopt,
Spontane reacties,
Er dwarrelt iets,
Lucht, ruimte,
Weerstand,
Er kruipt iets,
Knieën, oevers,
Gebeden…
Vergeten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Zal ik iedereen vergeten
Als het eind is zicht is?
Zal ik niet weten wie mijn ouders zijn?
Zal ik in hemel zijn?
Wordt ik vergeten
Net als de mensen in het verleden?
Of zal ik als gewoon als mens tevreden zijn?
Zullen mijn gebeden helpen
Als er misschien geen god bestaat?
Wie geeft mij raad en daad?…
Onbemind 3
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 Koud, het is koud hier,
het lijkt winter, maar de
lente laat zich temmen.
Ook ik ben het verdriet,
de stilte, het gebrek aan,
licht, ruimte, ontferming.
Ik zie springvossen paren,
en ik zie karkassen kraken,
kadavers branden,
dat het zich laat zien, staren.
Ook ik ga ongemerkt voorbij,
door de woestijn, en door
de consternatie…
De warboel van leven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
556 In de warboel van leven
over ongelijke keien
takken waaronder ik buigen moet
probeer ik een doorgang te vinden
onder gebroken zonnestralen
het vroege ochtend licht
wetend dat dichtbij
het rechte pad naast me
badend in ochtendzon
waarover, als ik dat wilde
evenzogoed lopen kon
maar,
zoals ik op mijn eigen wijze
kies voor het mysterie
van…
Mobiliteit?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 In een dorstig land tasten
reizigers in het duister, ze
wassen de handen van de
zorgeloze zon en dekken
hun vermoeide sporen toe,
papieren grenzen rotten in
het raamwerk van tevredenheid
in het transparante
venster van overvloed
tastbare stromen worden een taboe
ontneemt de vrijheid
van gedachten en
het recht op mobiliteit…
Stilte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 Terwijl ik voor me uitstaar en
in gedachte probeer te zinken..
Had nooit verwacht dat stilte zo
luid kan klinken..
Want wat heb ik gelachen en
wat heb ik gehuild..
Maar wat een wijsheid in deze
stilte verschuilt..…
Een druppel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 Een druppel
als een traan
die zwaartekracht
niet trotseert
langzaam glijdt
in de kille nacht
zich bezeerd
aan een strijd
uiteindelijk leert
verder gaan
zichzelf bevrijdt…
Onvoorspelbaar?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 In het gezicht van
uitdrukkingloze goden
een wind die
mij verder draagt
dan alle vragen, zullen
zon en maan in een
andere kleur en
stand verschijnen,
is de onze horizon daar
bij gebaat?
bloot te staan aan stroomloze
barrières, de kiezels van de tijd
zich stroomopwaarts bewegen
tot aan de bron waar ze
werden gevormd, telkens…
Een boodschap
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
564 ik heb een boodschap
toch voel ik mij
nog geen profeet
er zijn volgelingen
die mijn geschriften lezen
mensen genezen kan ik niet
ben ook geen ster
of een bekend persoon
middelmaat en heel gewoon
ik schrijf niet om
mensen te bekeren maar wel
om hen iets belangrijks te leren
hebben en nog meer bezitten
zijn geen drijfveren tot leven…