Alle inzendingen over drank

Met dikke krokodillentranen weent hij tegen zijn beste maat die hij dagelijks tweedubbel ziet de enige die nog met hem praat he makkertje zullen we samen tot de bodem gaan dan maar jij bent mijn enige echte houvast het leven is zo eenzaam en zwaar laveloos van drank en verdriet zijn hoofd diepgestoken in zijn `kraag` schuimt hij straten…

Hopeloos van wanhoop Je begint eraan mmmm… lekker de een na de ander keer op keer tap je weer eerst voor de lol dan went het het wordt een gewoonte je denkt dat het je goed doet omdat het je leed doet verdwijnen het lijkt lang, totdat het uitwerkt dan komt het terug het leed, de pijn het doet je denken aan erge dingen. De schuimkraag…

Ze voelde zich een gans miskende diva, zodat ze zich aan pessimisme wijdde. Ze droeg een lange jurk van schaduwzijde en consumeerde vele depressiva. De vrouw, gezeten in een bruin café, bekende, dat ze in d'r doodsverlangen d'r leefkuil door een moordkuil had vervangen. Een schalkse vent deed eensklaps zijn entree. Een riem wou hij d'r steken…

Zodra ik mijn ogen open en het ochtendlicht mij begroet begint die ontembare drang waarvoor ik zwicht de verslaving zit in mijn bloed Gedwongen om op te staan magnetiche krachten spelen met mijn lust ik laat het begaan en zoek naar het redmiddel voor mijn rust De geluiden die ik hoor klinken als muziek tijdens een concert bij de…

De avond drinkt volle wijn teveel knielt zijn ogen rood dempt de pijn verdraagt geen felle hangt gordijnen over vergeet haar beweging vergiftigd wordt denken badineert heldere taal de dronken man de wrede nanacht…

Vroeger was de wereld beter kon je stappen buiten lichten zonder cameratoezicht en doodslag om een merknaamveter. Zinloos was geweld noch list. Nee de ransels op het slaan kwamen volzinsnedig aan opdat men de reden wist. -Gij vermetel, wangedrocht ketter, heiden, tollenaar Uw aanwezen brengt onpas!- Zo werd teer naar -ling verkocht.…

Met volle teugen op adem komen Met wortel en al jezelf ontsporen Met open ogen durven dromen Erop terug komend beginnen we van voren Opgedroogde poelen aanboren Met ochtend dauw jezelf klaarstomen Het geloof laten we aan de vromen De roes van ons afschuddend laten we ons niet storen De draden die we verliezen verwerken we tot een welkomst…

Lief heb ik je innig lief ga mijn lief Ik laat je gaan Be-gaan Bewondering voor de rebellie de vrijgevochtenheid tegen alle eisen in jezelf zijn destructief? Of ik Agressief? Om vloeibaar bocht Rood of geel met schuimkraag De beuk erin Meppen zal ik de spetters vliegen in het rond om vocht gedrocht heb je gevochten en ik verloren…

In te voorspellen eenzaamheid zoek ik weer dezelfde mensen die in hun bekrompenheid alles en iedereen verwensen, en zwelgend in hun klein verdriet zingt Bachhus zacht zijn welkomstlied. Overtuigd van hun gelijk, maar dat ze nimmer konden krijgen vervelen ze mij met hun gezeik of hullen zich in drinkend zwijgen, van hun ego zo zelf vervuld…

Hoe lang je wilt blijven hangt af van de stilte of die nu prettig is of anders de wijn ken je Wat houdt je wat let je smijt dan vreet me op ik ben er toch verdomme doe maar wat zeg iets stoms dan kan ik lachen om je intonatie begrijpen hoe ik voor je viel als een dronken klaarover op de kleuren van een zebrapad Ik brandde duizend kaarsen…

Kom ga mee naar sprookjesland daar kun je over water lopen laat mij je eerste kaartje kopen een gratis tripje overkant De zon is er in `t meer gebrand en kleur lijkt rouwen na te jagen je hoeft alleen de sprong te wagen vertrouw een oude fabelkrant Geen angst dat het je overmant wat is er mis met helder dromen eens lekker op verhaal te…

zat bibb’rend in de Bar van het Paradijs te Vingtimiglia bitt’re koude campari soda heel veel ijs rotsen hoge bergen blauwe meren bellissimo lollo-lollo-la-lollo-brigida cardinale-quatro-stagioni claudia-lezione-con-amore sophia-loren-tesoro-mio… moeilijk te verklaren zijn giornata particolare enige uren later kwam-ie waggelend…

Oh verzuchtende scheet van gezapigheid om eenmaal uniek te klinken mijn impasse uit te breiden op jou te mogen drinken dat morgen door mijn bed verspreid je woorden leuren je verschijning je deining je onzin je verdwijning wat er stond te gebeuren als ik langer was gebleven een veeg teken had gegeven zo trillend in de morgenstond vreemde…

heel bijzonder den hypochonder al bij één patatje frites zonder friet gaat één likje mayo boven zijn limiet ook bij een magere croquette ontvangt hij nooit gehoorde vetten na twee teugen van één Gueuze Lambic hoort men immer een diep droeve snik bij consumptie van één Mort Subite valt hij echter als melancholiet languit gestrekt in ’…

Pinnig pijnig ik Die ene hersencel Overgebleven Na moeizaam stappen Vergeten grappen Die ik maakte Verdronken oerkreet Die ik slaakte Ik sta weer buiten Bij mijn fiets Tranen met tuiten Slotcijfers zeggen mij niets Ik ga op de Loop naar huis…

Het is stil op straat, De klok verraadt, heel laat Tikt de wijzer uit de kroeg, Ik ben weer te vroeg. Mislukt blijft de nacht achter, Onuitgesproken.…

ik had ze niet eens uitgenodigd maar iedere avond werd ik weer bezocht hun vocht danste wild in de glazen ze lazen de kaarten, op winnende hand ze bleven tot diep in de nacht en lieten me achter, berooid en verslagen…

Hij had te veel gedronken. Erbarmen, hij dacht dat alles sprak. Kako- fonie, en voor wie, voor wie? Toen zag hij een hand, zo sierlijk over een glas gebogen... Meer wist hij niet, dan dat het pover was, en goed. Dat maakte hem nieuwsgierig. Hier paste iets. Dan toch een woord dat hij verdroeg? Daar hief zich de hand. Ach het was zij…

De kurk lag naast de fles en zij ademde verschraalde wijn de glimlach rond zijn lippen zuurde hij slikte even voor ‘ie zei sorry je bent te smakeloos voor mij…

je schittert in het glas buikt door alle flessen je smaak is eeuwig dorst en nooit te lessen de hang in druppels wijn toont goede jaren of azijn de kraag op sprankelend geel schuimt net een plas teveel drink je voor het lege glas of voor de flonkering die het je gaf…

een duister elixer een troebele drab de keuken: ik mix er het duister elixer geen cocktails of tics er is heilzamer sap mijn duister elixer mijn troebele drab…

je doet enkele scheuten melk in een schone hoestdrankfles voegt toe: twee hooguit drie zoute dropjes en vult dit aan met koud water uit de kraan doet de kurk erop gaat er op uit naar gemaaid land of boerderij af en toe fles flink schuddend dan als de kleur het toelaat neem je een keurend slokje langzaam proevend doorslikken met enige…

ach eerder de moeizame gang van werk en bed de uitgekauwde dagen de fantasie van een bord bruine bonen die deden mij de okerkleurige vloeistof beminnen spiedende ogen zien mij het sleuteltje van de globbebar hanteren, het stilzwijgen die karaf en glas doen rinkelen als dan net voor de slok een bitter ‘proost’ klinkt zo werd ik een cafebezoeker…

het grote niets reikt zich aan als een goudgele gloed met een kraag van vals besef gezicht verloren in onecht gezichtsverlies ondergedompeld door die ander die jou is, en toch weer niet zelfs geen notie meer van je wens tot vergetelheid onder het gouden vocht ligt de onzichtbare sleutel die alleen gevonden kan worden door jou zelf…

Het gevaar van alcohol zit ‘m in de roes van onverschilligheid. Het glas of de fles is veel te vol net zoals de problemen die men innerlijk bestrijdt… Alleen komt het besef pas weer de dag erna dat drank de oplossing niet zal zijn en meer kapot maakt dan liefde en welzijn, puur door bier, sterke drank of wijn. Het lichaam houdt het “stop…

met dank aan Annie M.G. Schmidt in Dortmund drinken alle dikkertjes D.A.B.…

een anekdote uit 1958 uren hadden mijn ooms staan dreggen in de trekvliet langs het jaagpad tot eindelijk na een heleboel niets opa's fiets aan wal werd gebracht er ontsnapte een zucht van verlichting die golfjes deed opwaaien over het water... ondertussen sliep mijn opa zijn roes uit -------------------------------------…

Tjonge, wat zijn we weer stoer met je vrienden daar aan de bar maar van dat slappe geouwehoer raak ik alleen maar in de war Zo ken ik jou helemaal niet een macho, een flirt, een grote bek je doet me enorm veel verdriet maar dat vind je zeker gek Ik wil die man zo graag weer zien die ik al die tijd zo heb gemist ik weet wat ik inmiddels…

In de straten van morgen loop ik te dwalen, naarstig op zoek naar een stukje vandaag. Geheel zonder zorgen kijk ik uit kralen met happen uit m'n haar en een stuk in m'n kraag Verdoofd en geborgen proef ik van stalen van onbegrensd geluk waar genoeg verdrinkt in graag! In de straten van morgen schrijf je verhalen die je 's nachts…

Het lijkt een wonder Vader laat zijn borrel staan Hij kon nooit zonder…