leef je leven zoals op tv
obsessief op zoek naar steeds lichter
kleinere maten geen gedichten
geen poëzie in niks meer
alles is een consumptie gedrocht
heb die paden al bezocht
niks te koop heb niks gekocht
alleen een ziel in de verkoop
als jij hemzelf verkocht
wil jezelf ontdekken en verkennen
geen ruimte voor mij
liever andere minnaars…
(XIIIe eeuw)
Liefdeslied
Al zijn het seizoen en de vogels triest,
toch kan de echte minnaar zich wijden
aan de liefde, gepaard met lijden:
Hij weet maar al te goed
-Zoet en wreed,
lief en leed-
wat de liefde met hem doet.…
bij wijze van afscheid
mee naartoe neem
komt ze tussen
risotto
en kreeft
plotseling
tot de ontdekking
dat haar portemonnee
weg is
bankpasje
ov-jaarkaart
tientallen telefoonnummers
en visitekaartjes
van minnaars
en mensen werkzaam
in de culturele industrie
onder in haar tas
vinden we
alleen
een eenzaam
kaartje…
Hij streelde zijn haar verguld,
Zijnen koker hij vervuld’
Met zijn pijlen, t’wreed bezuren,
Doch verscheiden van naturen,
Waarmee hij, zonder geschil,
De minnaars pijnt naar zijn wil;
Hij ontsloeg zijn wakkre vlerken,
Om zijn krachten te doen werken;
Eer hij toegemaakt vol jonst
Was, door der Chariten konst
Zag hij ’s werelds lamp verschijnen…
Vervaagt zelfs niet de herinnering
aan wat we deelden,
weggestreeld wellicht door vreemden
die nu je vrienden en je minnaars zijn?
Je bent ginds en elders
je gaat en komt en praat en lacht
en misschien
ben je wel eens droevig?…
Regen, reiniging buiten mij,
reiniging van de straten, alle dezelfde,
minnaars die lang gewacht hebben naar dit overvloedig zoenen,
maar nu hun lichaam golven, bevrijd van dit zomerzwaar verlangen,
in de lange omhelzing van de knallende zoenen.…