23151 resultaten.
Tegen beter weten in
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Als hoop kan zwemmen,
schenk ik je een rivier
Met mijn monding in jouw mond
op vruchtbaar gemaakte grond
en graag gaan we samen
een gesloten geheel vormen
tegen beter weten in...
Opgelost in extase
schilder ik je een panorama
Bergen, beekjes, bomen
en blijf hopen op stormen die
uitgestrekte vlakten strelen
Indringend en geheel geef ik…
Fonkelsterren schijnen zacht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
471 Teder lachend in de nacht
lig ik naast jou
smachtend mooi
in mijn schoonste lentetooi
Fonkelsterren schijnen zacht
hemelogen in de kosmos
lieflijk glooiend firmament
Ik wil jou je minnen vragen
en je microkosmos dieper dragen
liefdevol en permanent…
ANTIWARBLUES
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 (Ritmisch lied, stampend met gelaarsde voet gezongen.)
Tot nader order geen gebed noch een wiegenlied
dat uit moeder tepels lekt. Langzaam langsheen
de stilte sijpelt het krijsen van een kraai, de verte over
het land dat leegte enterde, het lijf van Groot Gelijk.
Langdurig ligt ontbreken in elk graf op maat gesneden;
een scheur met bot en…
Ook dan ben ik bij je...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.554 Je ogen glanzen parelmoer
verraden mij een stil verdriet
Aan de oppervlakte zie je ’t niet
Daar schuilt het masker sterk en stoer
Dan is het ziekte die jou vloert
Je ziet des levens schoonheid niet
Aan het ziekbed klinkt een wiegelied
maar klinkt als:” ‘t leven naar z’n mallemoer!”
Ik vraag: “Is het goed als ik je koffie roer
en je tevens…
Bij een beekje
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.882 Terwijl ik staar in ’t spiegelglad
Van ’t zilvren nat,
schud ik mijn hoofd; wie ben ik?
Ja, hoge Hemel: Hoe, wie, wat?
Wat wil, wat weet, wat ken ik?
Zie hoe hij lacht – die dwaas, die guit,
Die lelijkerd in ’t water:
Mijn help! mij–zelve lach ik uit
Met wonderlijk geschater.
O mensenhart, o mensenhart,
Verschrikt, verward,
Vol zonden,…
Een boodschap aan allen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.043 De wind wil jou dragen
als het ritme van de dag
geen pas meer geeft
De zon zal jou warmen
als in de bloemknop
geen vrucht meer leeft
De herfst mag jou kleuren
als het gelaat meer
treurnis kent
De kern van de zaak is
dat je voor eeuwig bent…
In mijn hart gegrift
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
621 Wat zich op een boomblad nerft
zoals ik op je lichaam schrijf
voorbij de zachte maneschijn
diep in een mooie droom
Wat ik hoog aan gevels hang
als vlag, banier of wimpellint
wapp’rend in de ruige wind
spieg’lend in een waterstroom
Staat ergens in mijn hart gegrift
Verdiept zich in mijn nietig zijn
Begraaft zich met de doden
Wat ik met…
Het Nederlands mededogen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
828 Diverse politici maken zich sterk
de knip te sluiten voor ontwikkelingswerk
al wordt men getroffen door de ergste rampen,
heeft met epidemische ziektes te kampen,
voor het leven getekend door angst en oorlogen,
het moet uit zijn met het Nederlands mededogen
Immuniteit van renteaftrek hypotheken
is toch veel belangrijker vergeleken
met het bieden…
Een dag van luiheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
673 De schoonmaak net klaar,
met de Franse slag weliswaar,
meldt de agenda mij
"je bent afsprakenvrij"
dus onderwerp ik vandaag
me maar al te graag
zonder tegenstrijd
aan een dag van luiheid.…
Een krachtig medicijn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
632 Waar dwaze lieden aan de zijlijn staan
en de branding aan de vloedlijn grenst
Waar koude het nachtelijk uur passeert
en honger mijn droevig hart vermoeit
Daar vind ik nieuwe zin in voltrokken versregels
en schone kunsten in frivole tekens
Daar hervind ik het leven
in warm stromende beekjes
in tuinen van smaragd
Gedistilleerd tot een…
De terreur van het ochtendhumeur
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
799 Gespannen kijkt zij naar de deur
die geopend wordt door het ochtendhumeur
Het gezicht doordrenkt met chagrijn,
dat gewassen lijkt met schoonmaakazijn,
is goed op dreef met bekritiseren
en alles op haar af te reageren
Ze weet het al, negeert zijn woorden van zuur
verstopt haar vrolijkheid 't eerste uur
kruipt veilig in haar onzichtbaar cocon…
Onverwacht zonnig bezoek
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
560 De ontbijttafel is net gedekt
als iets van buiten mijn aandacht trekt
dat lichtvlekjes op de muur doet bewegen
heel subtiel, haast verlegen
De balkondeur open ik blij verrast
voor deze onverwachte gast,
die ik met haar gouden stralen
maar al te graag naar binnen wil halen
want al is zij niet door de weerman voorspeld
ik ben erg op haar gezelschap…
De belofte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
525 Daar waar het blad de boom vertakt
de wind een volle bloemknop knakt
gaan dromen soms verloren
En als de bodem leven voedt
de Aarde al het goede doet
in stilte niets zal storen
Bent U met mij, mijn goede Vriend
de Kracht die al mijn fouten ziet
en in mij blijft geloven
Het leven desalniettemin
en iedereen die ik bemin
zal ik mijn goud…
Nog even voor het slapen gaan
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
603 Momenten voor het slapen gaan
ben ik, reeds met nachthemd aan,
voor het open raam gaan staan
met uitzicht op de volle maan
Leunend uit venster met volle gewicht
en ogen naar 't melkachtig wit gericht,
valt er een zilverachtig licht
met zachte glans op mijn gezicht
Terwijl door hoge oude bomen
stralen blijven binnenstromen
draal ik om…
Bassikounou
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
659 Hun dorp is aan de grens gelegen
van leefbaarheid en voor hun staat
bestaan ze niet, er zijn geen wegen,
het is woestijn waardoor men waadt.
De regen heeft hen doodgezwegen,
de hitte brandmerkt hun gelaat,
maar één van ons is hen genegen:
het hart, het plan, de steun, de daad.
Een waterput brengt hoop, doet leven,
machines worden aangevoerd…
27 augustus
hartenkreet
3.4 met 145 stemmen
7.615 Ik raak er maar niet aan gewend
dat jij er op je verjaardag niet bent
Hoewel ik je elke dag nog mis
is dit zo’n dag dat de leegte versterkt is
Je zit in mijn hoofd, in mijn hart voor altijd
maar ik mis zo je stem, je aanwezigheid
Gezellig bijpraten aan de telefoon
over van alles, het lijkt zo gewoon
samen op stap, samen uit eten
ons laatste…
De Doodsbloem verwelkt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 De distels in haar hart geplant
verdrinken in tranen die druipen langs
ineengevlochten haarstrengen
van een voorovergebogen hoofd
Haar bibberige handen steunen gekromd
een vergeten aangezicht waarin ogen
zich bewegen naar een zonovergoten
licht bestaan
zoals een pas ontknopte doodsbloem
verzinkend in een nieuw leven
straalt zij nog…
Verdwaald
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
498 Getergd dwaal ik in de straten
mijn ziel verloren in het onbekende
het geruis dat mijn oren tart
is niet eens vervelend te noemen.
Waar zonlicht langs de toren schijnt
en mijn wangen zacht verwarmt
brengt een glimlach mij terug
in de wereld die ik nog niet ken.…
De beelden in de hemeltuin
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
758 Hoort mij als ik mijn lippen tuit
de dichtkunst aan mijn geest ontspruit
hoe ik je mijn geheimen uit
akkoorden van de muze fluit
Ziet hoe dit de ziel verbeeldt
de bloemen in de hemeltuin teelt
het nageslacht gunstig bedeelt
Neen, de kunst die niet verveelt
Proeft hoe goed dit voedsel smaakt
hoe het alle harten raakt
als de waarheid heel…
Een voorstander
poëzie
3.4 met 10 stemmen
2.167 "'k Ben v o o r de waarheid!” Goede man', ’k geloof het graag;
Maar zijt ge er a c h t e r ? dat’s de vraag!…
Op weg naar de oorsprong
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
535 Van kleur tot kleur,
van klank tot klank,
geleiden onze schalen
Cirkelend omhoog, omlaag
het bewustzijn komt in vlagen,
tot de Oorsprong van zijn staat…
Wat niet weet en toch deert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 De bladspiegel toont zich
in letters en beelden
asymmetrisch
De zinsnede onthult zich
aan de lezer als
synthetisch
De liefhebber verorbert
het geestesgoed als een
fetisj
Toch is de mens in
zijn “wetendheid”
dyslectisch…
Een weekje Utopia
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
726 In een bos met naaldbomengeur gevuld
verlies ik al mijn spanning en ongeduld
Een kabbelend beekje met koel helder water
legt mijn zorgen opzij voor een weekje later
Geen stadse herrie of verbouwende buur
maar de simpele geluiden van moeder natuur
even leven als in een utopische droom
door een weekje vakantie op de Veluwezoom…
Bah, een uitglijder!
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.600 Als ik loop door de Amsterdamse wijken
ben ik gewend goed uit mijn ogen te kijken
Toch was het onlangs al te laat
toen een verse berg hondenpoep in mijn straat
een voet van mij listig wist te strikken
terwijl ik met verre dromerige blikken
even heerlijk van alles was afgeleid
mijlenver van mijn gewoonlijke waakzaamheid
Het werd gelijk een…
De grote terugkeer van de koning (epos)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 Van diamant zijn ogen, doorborend wat hij ziet
Twee meter in de lengte met voeten van graniet
Bruinrood gekleurde aderen, een marmerwit gelaat
En om zijn koene schouders een groflinnen gewaad
En als de wind zijn haar bewaait
zijn bulderlachen vrees bezaait
behoede men zich en beraadt
Heer Alpha is gekomen!
De wederkeer der zwaarden, zes…
De schoonheid van stilte
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
480 Zonder enig geluid dat binnendringt
heeft zij zich met alle stilte omringd
daar juist in de maalstroom van dit bestaan
zoveel schoonheid in stilte schuil kan gaan…
Besef
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
524 Elk moment dat er regen valt
heb ik tijd om na te denken
de kleur van grijs helpt
om objectief te kunnen zijn.
Niet te euforisch en vrolijk
maar tastend in de realiteit
naar ongedwongen feiten
die een lach,
maar ook tranen kunnen maken.…
Oudheidkundig museum
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
856 ( kolderiek periodiek, 1 uit een serie van 100 )
De Farao's hadden nooit kunnen bedenken
dat ze na hun dood in Leiden terecht
zouden komen...…
De vier elementen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
813 De Psychoticus beleeft
zijn waarneming zeer tragisch
Hij leeft zijn mythe en
tot groot verdriet van
het Hermetisch Kind in hem,
wordt hij de Cynicus die
hij tracht te vermijden,
maar niet kan verlaten
De Psychoticus gaat
de Cynicus haten
Het is balanceren en schuiven
met gegevens
Een oneindig leven
is er nodig, om
de som der delen
hun…
De onvoldoendes
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.472 Onlangs had ik weer eens de eer
dat een zekere strenge dame of heer
bepaalde gedichten in snel tempo screende
en vond dat ze geen voldoende verdienden
dus afwisselend met een vier of vijf
ging deze persoon mijn werkjes te lijf
Lachend haal ik mijn schouders op
denk maar niet dat ik daarom stop
dat ik ophoud met gedichten maken
en me door wat…