35387 resultaten.
op het wit van papier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
768 ik schreeuwde
naar anderen
de stilte die
in me zat
die aan me vrat
zonder geluid te geven
een strijd van
dood of leven tot
ik schrijven ging
agressie verving
die constant
in me woonde
toen zijn woorden
gegroeid zonder
zicht op het wit
van papier, hebben
ze hun kleuren gebloeid
uit de stilte van hier…
strak langs de vloer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
726 dans je mijn
scherven nog fijn
kristallen tonen
verwonden je voeten
pijn is een maat
vereist concentratie
losheid gevangen
in haar achterban
de dans is voor twee
strak langs de vloer
door ontmoeting onrustig
in het knarsen van zand
de strepen
het vuil kwamen later
ruimte voor twee
werd gevuld met obstakels
al dansend verworven…
je ogen dodend mooi
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
991 jij was mijn havik
ik jouw prooi
je ogen licht fixerend
dodend mooi
je greep mij
toen ik kwetsbaar was
mijn wil gebroken maar nog
lachend naast je zat
jouw ogen lazen regels wit
die zwart het rood van liefde geven
ik wilde langer blijven om met jou
een echt gedicht te schrijven
je bent gevlogen
mond met warmend rood
ik reed naar…
stil je vingers geteld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
780 ik heb je hand genomen
stil je vingers geteld
voelde hoe warmte
ons contact weer herstelt
weet van je werken
gegroefd in de lijn
maaar voelde hoe strak
de wijs in je vinger kan zijn
zacht dirigeren
is niet jouw manier
je ogen verwijzen
en dwingen naar hier
ik luister en fluister
zonder jouw melodie
handen tastend in duister…
lopen op het pad van vagevuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
757 kom ga mee
dagen zijn zo saai
ze lijken leuk en mooi
maar hangen aan elkaar
van moeten en cliche’s
kom ga mee
want dadelijk gaat zon de maan
te lijf en veegt de sterren weg
verdrinkt de oceaan de zee
worden bossen platgelegd
kom ga mee
we stormen en weerlichten
donderen en buien zwichten
voor geweld van onderuit
onderhuidse…
Ogen open
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
4.508 Dunne stroken, vals licht
Ongeplooide haren als een waas voor mijn gezicht
Wat kom ik doen, wat mijn levensdoel?
Alles wat ik zie en kan is gewetenloos maar met gevoel
Ik vraag me af, ja wie ben jij?
Je voelt zo bekend en zo dichtbij
Losgekoppeld, verbroken maar nog één
Ik ben jou en jij bent mij, samen zijn wij nooit meer alleen
Ik voel…
Soms, ooit, eens
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.187 Soms ben ik te blind om dichter
bij te komen, bij te leven,
alleen te dromen.…
het gordijn sloot de tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
768 ik zag ze acteren
het leven bewegen
lachen beheerst
verdriet zonder tranen
voelen geleerd
spraken gedachten
angst schreeuwde fel
speelde het spel
met valse emoties
maakte bestaan tot een hel
bogen applaus
zwaaiden bloemrijk
naar juichend publiek
het gordijn sloot de tijd
toen de plooien zich vouwden
de spiegel zei nee
tegen spelers…
Weg in angst
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
713 Weg in angst
ineengedoken
weggescholen
pijnlijk gevoel
in het niets
-nacht-
dag ster
maanlijk verlangen
tot rust.…
het dode dat de lijven kleurt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
684 dat water is verdwenen
een kale vlakte nou
daar springen we
zo naakt dat ogen tranen
het witte
dat niet roze wordt
rood dat zich gaat schamen
je angsten zijn er ook
ze kruipen uit hun holen
het groene
van je is verkracht
je onschuld is gestolen
herinneringen krijsen nog
ze hebben lucht genoeg
het dode
dat de lijven kleurt
is leven…
lijken zwarter op wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
883 het is stil
ik heb geen muziek
maar enkel mijn woorden
ze lijken nog zwarter op wit
kan kleuren niet vinden
door chaos die heerst
want onrust sfeert
weer in alle gebeuren
je zult me verstaan
als woorden ontdaan zijn
van letters die storen en
zinnen in warmte worden geboren
dan zal ik je raken
met muziek zwart op wit
in…
wees welkom meis
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
4.914 dag kleine boef
wordt wakker, sluimer
onbevangen
als die eerste dag
vaar zeilend
door het leven
verover harten
met jouw lach
dag kleine aap
ga lekker slapen
en droom van nu af aan
door ons gekend
voor jou, van mij
een t'rusten knuf
wees welkom meis
fijn dat je bent…
getijden
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.581 zoeken
over de grens
van de schaduw
is een wens
het blijft bij een
schuchtere verbeelding
van ravijnen
die ik vul met goden
of te zoete rozijnen
soms
schep ik een
verduisterd einde,
opgaan in niets
van al het zijnde
zo bewegen
mijn getijden
als liefde en
verlies
van vermijden
of bezitten
het is maar net
hoe het gemoed…
gestapeld tot een graf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.576 hij is niet dood
maar leven
doet hij
ook niet meer
gewurgd door ideeën
met boeken als de strop
vergiftigd door de politiek
dat kostte hem zijn kop
zijn woorden zijn gestenigd
gestapeld tot een graf
hij is niet omgebracht
maar met de dood verenigd
zijn teksten zijn verdwenen
gedachten slechts herinnering
ze hebben…
nooit eerder gaven we ons bloot
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
790 je doet voor even
deuren dicht
maar in het sluiten kiert
nog steeds jouw licht
ik voel in zachte tocht
jouw warmte langs me gaan
ze raakt me aan
en streelt mijn zinnen
ik weet heel diep van binnen
dat ik deel in jouw bestaan
je vonkte bij het eerst begroeten
we brandden vuur in ons ontmoeten
zacht gloeit liefde rood
in het…
Waarderend vermogen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
906 maak van mijn glimlach een afdruk
die de duister niet zal vrezen
Ik open mijzelf en laat alles binnen
tracht een ieder een plaats te geven
geef de aandacht die het verdient
hier is geen recept voor geschreven
dus waardeer het beminnen
Dit geweldige gevoel maakt me vrij
zo moet het ook iedere dag
ik raad het U ook aan
want als ik het leven…
het verstolen witte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 ik rook de zomer
en de hemel was dichtbij
wij samen op een plaid
nog groener dan de wei
de foto van het pad met
rust en stilte van een bosrand
liet zien hoe ik je toen aanbad
het bloot was rood verbrand
een sprietje gras, een madelief
met nonchalanche op de lippen
ik was macho
en een hartendief jij hoefde
maar te kikken ik…
ik had je opgedoekt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
716 je deurt niet dicht
nu gloort er licht
kan ik weer vrolijk kijken
weer samen zijn
genietend van het zicht
de schaduwen gaan wijken
ik was verdwaald
in kaalheid op de toendra
verloren in mijn hemelhoek
ik had je opgedoekt
verstond je taal te goed
moet mijn eigen leven leiden
ik laat de zon
weer schuchter toe
haar neergaan…
mijn sluiers van plezier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
822 in het lopen
liet je me alleen
een handvol vergezichten
in lucht waaruit
de zon verdween
als ik mijn blikken richtte
je stapte op omdat
je mij niet langer koos
je schaduw was een vage troost
ik gaf je ziel
je werd opnieuw geboren als
blauwe bloem boven het koren
ik lichtte op
gaf jou mijn sluiers van plezier
je boosheid vond…
zonnige lindelanen
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
979 als je lacht
hoor ik de echo
van je bestaan
ondeugend
maar toch een
onvoorwaardelijk
gaan van blijven
als ik zie in je ogen
en kruitdamp
van pijn
langzaam
zie wegdrijven
droog jij je tranen
en zucht je
zonnige
lindelanen…
een hand als duizenden
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
944 ik keek je aan
voelde de klink
je opende een hand
als duizenden en liet me
zonder drempel binnen gaan
de ruimte was sacraal
in vleugjes wierook
droomden heiligen
hun beelden in een
eeuwenoud patriarchaal
ik zag de doopvont
waar mijn moeder stond
een priester om de kinderen
in te schrijven goot heilig water
over generaties jonge…
Eilanden
gedicht
2.7 met 20 stemmen
8.006 Vrouwen die schreeuwend als pauwen
doe-het-zelfkasten in elkaar kleunen
terwijl huishoudelijke apparaten met een geraas of er een
lawine naar beneden komt
schoon wasgoed de kamer in katapulteren:
dat alles is niet prettig.
Liever zanderige eilanden, geel oplichtend in de zon,
waarboven meeuwen uitwaaieren als een weerspiegeling van de school…
keek me in jouw spiegel aan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
808 je las niet
wie ik was
zag een ander
in de woorden
ronder dan je zelf
als hoekig had
je had de slang
al lang gezien
negeerde twijfels
die slapen nog
dacht je misschien
in onze schrijfsels
waarheid bleek
een koude douche
waar jij met meest
van rilde je keek me
in jouw spiegel aan
ik was het die jij wilde
terug naar het spel…
Buitenaardse overwegingen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.026 Er komt een dag dat wij niet meer bestaan
Dat anderen de plaats van ons innemen
Want niemand kan onsterfelijkheid claimen
We zullen als die tijd komt, moeten gaan
Hoe zal het zijn als wij er niet meer zijn?
Gaat dan de mensheid toch nog eeuwen voort
Of wordt ze spoedig door een gek vermoord
Of door de vinding van een superbrein?
En waar…
vleugjes erotiek
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.012 je keek
ik voelde hoe zacht zijde
langs mijn tepels gleed
je lachte
toen je zag hoe
ik mijn schouders rechtte
nonchalant liet zien
hoe strak ik was
ik zag je spanning komen
je ogen dwaalden
langs mijn ronde lijnen
ik liet mijn knieën even vrij
mijn tong was
vochtig op je lippen
je handen streelden mij
ik vonkte op je huid…
je schillen gepeld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
709 ik schop
de bladeren los
zoek zomerin verdwijnen
wil in
de oogst de zon
weer warm zien schijnen
heb vruchten geteld
je schillen gepeld
en samen genoten van
je langzaam ontbloten
je sluierde lang voordat
Amor de roos had geschoten
de winter wordt zacht
gekoesterd door zinnen die
af en toe branden van binnen
en knoppen…
waar woorden beten zonder tanden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
773 ramen dubbel glas
de wereld was er pas
toen jij haar binnen bracht
de lucht in scherven stak
wind in rinkelende stukken
de vloer zijn bodem gaf
het was de kooi
waar ogen zonder mededogen
je ontkleedden zonder handen
woorden beten zonder tanden
en de glimlach die nooit miste
bij het spuien van vergiften
gevangen in een lijf
je geeft…
je bent een seriemoordenaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
826 ik wilde niet dat je het zag
de chaos in mijn ogen
je bent een seriemoordenaar
die gedachte kwam steeds boven
het mes lag voor de hand
ik zag het bloed al vloeien
mijn stem is dan verlamd
jij zal me eerst gaan boeien
de kamer is niet fijn
de deur moet open blijven
mijn ontsnappingskans is klein
omdat ramen steeds gesloten zijn
ik…
Onopvallend verborgen
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
900 Onopvallend verborgen
in mijzelf gekeerd
net zoals op het spoor
tussen de rails
en voor de trein
ik was er wel
maar ook weer niet
men zag mij niet
en dat zie ik wel,
Onopvallend verborgen
-voor een ieder-.…
heb de lucht gekraakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
820 donkere strepen
in de avondlucht
ik wil ze breken
samen op de vlucht
de horizon voorbij
dan is er eindelijk
weer ruimte voor jou en mij
samen in een wereld
voor ons beiden
zonder maatschappij
waarvan jij je al
zo lang bevrijdde maar
jouw paradijs bleef leeg
geef lente weer een veeg
ik heb de lucht gekraakt
in zachte warme zinnen…