Hartenkreten over liefde

Voor het eerst voel ik de tijd als een hartslag. De seconden tikken weg in mijn borstkas. De goddelijke geheimen die altijd zo ver weg leken. De klaarheid van een waarheid die je niet bezighoudt in je jeugd,maar bij het ouder worden. Het is alsof er met deze woorden een last van me afvalt. Ik weet dat als je dit leest, je deze last met me zult…

Ik heb vrouwen gekend vele vrouwen Vrouwen die lief waren of gedreven rad van tong en mooi Maar ergens was er iets dat ik niet vond in hen Hun blik was gericht naar buiten en als ik dieper keek zag ik slechts leegte Toen ik jou ontmoette was het alsof ik ontwaakte uit een eindeloze slaap Jij was zo anders… zo speciaal... so…

toen ik je riep kreeg mijn leven een andere wending zijn mijn kaarten geschud hartenaas ligt boven, wijst me de weg zei ik het al, ik ben je vriendin ik ga mijn rugbagage niet meer verstoppen deze smaak laat me niet meer los in bekende symfonieën……

Sinds ik je heb leren kennen Kan ik die klik tussen ons niet ontkennen Je haalt van alles in mij naar boven Van ergernis tot liefde, écht niet te geloven Ben ik nou gek op jou of niet Mijn hart zegt van wel, mijn verstand vindt beter van niet Ik heb moeite om wat ik voel los te laten Als je toch eens wist, maar je hebt 't niet in de gaten…

Ik miste iets in mijn leven, Maar wist niet wat. Nu jij jouw hart aan mij hebt gegegeven, Weet ik dat jij ontbrak op mijn pad. Nu je op mijn weg gekomen bent, Laat ik je niet meer gaan. Zonder jou ben ik niet in mijn element, Dan kan ik het leven niet meer aan.…

Voel mijn hart Sluit mijn ogen Zie het roodstromende bloed Denk aan mij En ik zal je altijd achtervolgen Tot dat je ziel naar boven sijgt En je botten rusten op de aarde Dan zullen we voor altijd bij elkaar blijven…

om te volgen volg ik de levensloop van het hart zoals ik ben, wat wil het opnieuw en opnieuw is niets perfect, is er geen garantie maar navigeer je het hart weet leef je, leef je in de wereld pak je de trein van het leven stappen mensen op en stappen mensen af volgen hun hart de dag zal altijd duren in het ritme van dag en nacht…

zij zegt: natuurlijk schat het ligt eraan hoe j’ ermee speelt haar haar glanst als donkere kastanjes in kleur van bonte herfst koud waait het binnen, ‘t deert me niet wind waaiert met papier en vele duizend donkere haren op gebruinde huid bevend de vingers met kunstige nagels samen bekijken wij het lege veld met ver naar achter bomen…

je zachte stem streelt mijn oor je lieve blik verwarmt, verwart me ik neem een moment om mijn ogen neer te slaan heftig vindt de stroom haar weg naar mijn buik, mijn benen lam ik herneem me acteer en keer terug naar ons gesprek…

Jij.. 2 nachten was het wij.. Jij hebt me diep geraakt, mijn hart gekraakt.. Voor de 2e keer in mijn jonge leven, mocht ik dit heerlijke gevoel beleven.. Je mooie blauwe ogen, verminderden mijn denkvermogen.. Je blonde haren, ik wilde het beeld bewaren.. Je betoverende lach, ik wist niet wat ik zag.. Je zachte handen lieten…

Op 't puntje van m'n tong ligt het soms, wat ik de wereld toe wil schreeuwen. Krampachtig klamp ik dan m'n kaken op elkaar. De tijd is nog niet rijp... Het wachten niet voorbij. Wanneer is toch het juiste moment, dat liefde álles overwint, en ik durf te ontsluieren waar m'n hart ligt, en kies voor ons?…

Mijn schatteboutje ma cuisse de grenouille ma grande vadrouille mijn margootje mijn peugeootje mijn babydolletje mijn vergeet-mij-nietje mijn eekhoorntje mijn hazel- nootje mijn o maal ootje mijn dobberbootje…

Een nieuw begin Een kans om alles goed te doen Nu wordt het heel anders Het wordt veel beter dan toen Straks lekker samen eten Dan een leuk filmpie kijken Dan ga je naar huis om te slapen Want morgen moet je weer werken Maar ‘k zit weer eens te wachten Ik bel je maar weer op... Heb je weer de trein gemist Hoe haal je het in je kop…

En toch treuren om al het eigene Dat verloren ging, al het eigene Dat elkaar was Zijn woorden, zijn zinnen, zijn taal Ingebed in die van mij en ingelijfd Die nacht waarin ons verhaal Gebonden werd In mijn armen de chemie, die ik uit alle macht tot liefde Transformeerde En ondanks het slot, dat in Zijn handen lag, weet ik me Voor…

Stilletjes genieten, van jou en mij Stilletjes genieten, want jij maakt me intens blij Stilletjes genieten, door jou is mijn cirkel rond Stilletjes genieten, ik wil je lippen voelen op mijn mond En dan.......stilletjes genieten…

Twee mensen op de Boulevard Zon en wind speelt met hun haar Genietend van wat vrije tijd En natuurlijk van elkaar.…

geel licht kleeft in geloken wimpers en op de schoot een boek nog open veel tijd verwaait sinds dat jouw blik zich heeft gelegd op mij en lijf- versmolten lief ik jou met één oog door het sleutelgat hoe in de slaap je adem zucht en stom geworden wij samen liefde vlechten tot dag door ’t spleetje van de deur gekropen stil in je armen…

De maan verhaalt in zilveren tekens van het land dat niet bestaat Het land van gouden dromen Het land waar verlangens wonderbaarlijk vervuld worden Het land waar zon de koning is en vrede de koningin Het land waar geliefden warmte drinken uit elkaars handen Zo klinkt de hymne van een onmogelijke liefde De pijn van verlangen geboren uit…

Het was allemaal zo onschuldig van minuut naar seconden zo snel als het ging Het was haar eerste keer het was een fractie van seconden zo snel als het ging zo onschuldig, zo bijzonder als het was maar ook een nieuw begin in haar leven Ze is nu zwanger een bijzonder moment maar ook aanstaanjagend dit is haar baby ze zal en moet van haar…

Haar blonde haren doen mij pijn. Haar lievelijke glimlach brandt in mijn ziel. Haar mooie ogen doorboren mijn hart. Haar sierlijke beweging doet mij pijn. Haar prachtige gevormde lichaam brandt in mijn ziel. Haar geweldige karakter doorboort mijn hart. Oh engel der kwellende liefde, laat mij toch met rust. Waarom houdt zij nou niet…

liefde is beslist geen gewoonte liefde is zuiver blijdschap liefde is wandelen in de eeuwig zingende bossen liefde is creatief zijn in alles wat je bent liefde is nieuw zijn tussen gisteren en morgen liefde is mededogen, luisteren en geven liefde is loslaten van al het materiële liefde is de geborgenheid ontvluchten liefde is leven in…

Warme auto, zachtjes rijd je langs een zevenslapersgrijze melkweg van asfalt, de oude baan. Rechts een prachtig blijspel van bomen en bloemen, links een huisjesarchipel en 't kleine, zilv'ren schoonheidsvlekje van de nacht, de maan. Lichtflitsen. Niet van een flitspaal. Bliksem en wind met een ruisend accent. Binnen kan stress…

'k weet niet eens of ik wel weet of je de glimlach om mijn mond meent te herkennen en of je mijn ogen twinkelen ziet in het zonlicht zou je mij misschien heel even een teken willen geven van leven of tenminste van bewondering zodat ik weet dat jij mij ziet zoals ik jou al een tijdje zie want met je ogen en je lach heb je mijn hart laten…

ik heb iets moois ik wil het jou geven het is iets heel speciaals maar bedenk wel even als je het wilt hebben moet je er voor zorgen het al je liefde geven bij me zijn in de morgen als je het wilt hebben moet je ervan houden voor me klaar staan me je te vertrouwen ik hoef je het niet te zeggen je hebt er al een plaatsje…

De zon schittert in al z’n facetten fel schijnend alsof ik jou overals zie De wind wuift het zand om me heen als je stem in liefdesmelodie Droogte acteert het gevoel van hunkering naar regen de tranen der zeldzaamheid De melancholie van droogte overheerst het spel regen is het antwoord de perfectie van deze drieëenheid Handen gespreid ontvankelijk…

Liggend in een glazen kist gevuld met angst en vragen... Wachtend op de bevrijding: zal mijn prins ooit (weer) komen?…

jij teugelt niet breek me niet maakt me alleen maar goed jij teugelt niet dwingt me niet tot galop dwingt me niets wat moet jij teugelt niet laat me vrij in wat ik ben of ooit moest zijn jij teugelt niet je breekt me harder maar zonder pijn jij teugelt niet laat me nog even huppelen en genieten van de tijd jij teugelt niet…

Mijn vingers in de jouwe, zachte strelingen in de palm van m'n hand. Die warme lach op jouw gezicht en die knipoog... als je je blik op mij richt zegt mij dat zóveel meer dan woorden.…

De mens is maar van vlees en bloed geen kansen maar wel het eeuwig moedig zijn tot de dag dat men het licht ziet veel verdriet en pijn toch is er nog zoiets als hoop een groter iets in het geheel geloof en geschreeuw tussen alle tranen door geeft de liefde eens weer gehoor luister naar je tranen om de les des levens te leren zonder al…

(Maart 2008) Elke dag komt ze weer op haar blauwe scooter, Met haar blauwe helm, vanwaaruit ze mij toelacht. Elke dag komt ze weer, voor benzine. Ze schuift haar vizier omhoog, en lacht me toe met haar helder blauwe ogen. En dan klinkt haar stem vragend naar benzine, Die prachtige stem, gevormd door onzichtbare lippen. Elke dag weer…