Het is een eeuwig misverstand
Dat de zeeman landen kent
Hij komt er wel maar ziet ze niet
Tenzij 's nachts als men 't niet verbiedt
Want of je op de rede ligt
Der Hoang Ho of Yang Tze Kiang
Drie kwartieren uit de wal
Van Tandjong Priok of Semarang
't Is al eender, 't schip ligt stil
Al is er overdag rumoer
Duizend zeemijl ver van…
Je bouwt zorgvuldig aan een grote woede
terwijl hij het huis laat bouwen
je antwoordt alleen nog maar op vragen
over hoe een deur een venster
je gaat naar de dokter en vertelt
kort hoe onzeker hij was over je pijn
je zit bij de tandarts te wachten
tot je geholpen wordt aan zichtbaar bederf
je wijst hem af als hij je wil strelen
omdat je zijn…
Elke dokter nieuwe stempels,
Elke stempel nieuwe ketens.
Ritalin, quetiapine, sertraline;
alfabetsoep in mijn bloed.
Rotting in mijn hoofd.
‘Neem het of verdwijn’,
de reinste chantage.
Stiekem stopte ik het gif,
voelde mezelf terugkeren.…
Bedenkelijk had bij zoveel zwijgend wee
De goede dokter ‘t grijze hoofd geschud
En Bertha zacht getild op moeders schoot.
Dan hoe de kleine de armen om haar hals
Tezamen vlocht en ‘t marmerkil gelaat -
Geen woord - geen kus had moeder meer
Voor ‘t eenzaam enig kind...…