20059 resultaten.
Verwantschap
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
421 Jouw lichaam beeft
in een glanzend spectrum
verlangend naar het mijne
zoals dat bij jou leeft.
Je ogen stralen,
je gezicht kleurt
een glimlach verschijnt.
Dromen over jou,
vurig verlangen,
samen in verrukking.
Gedachten groeien
naar ongekende hoogte,
ongelijkheid verdween.…
ONZE 48 ste TROUWDAG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
570 Eigenlijk zijn ze veel te vlug gegaan
deze achtenveertig fantastische jaren
Nòg zie ons voor de ambtenaar staan
om elkaar eeuwig trouw te verklaren
De liefde bleek op al ‘t eerst gezicht
felle vonken schoten mij uit het hart
Het mooie en de liefde in evenwicht
‘t voelde als, van ons leven een start
Omgevlogen zijn zij, die fijne jaren
ons…
Stukjes ondeugd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
428 je straalt uniciteit
uit verwaaide haren
waarin de zon blond
dolt met vlaagjes wind
ogen die in speelsheid
stukjes ondeugd vergaren
waarmee je in den vreemde
een snelle partner vindt
jouw hakken tikken
het felle gaan en komen
als jij zonder paraderen langs
de boulevard gaat van mijn dromen
nog hoor ik de golven
zachtjes zingen herinner…
dromen sterven niet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
714 prille dromen
zijn zo tastbaar zuiver
met een stille huiver
van verwachting
latere dromen
zijn zo sterk verweven
met het leven
dat zijn sporen bracht
soms
zijn late dromen
de prille dromen
die na zoveel jaren
niet gestorven zijn…
Streelme, liefme, kusme
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
448 kom geliefde, laat ons lieven
‘t leven zweven en beminnen
wiegen over Zephyr’s krullen
op de warme zomerwind
‘k zwierje, saffierje en irisje
blauwer dan m’n ogen strelen
liefme, kusme, streelme
deinme over liefdezeeën
‘k zweefje dromend donzend
vederlicht op witte wolken
hemelme en tederme, beroerme
daar waar eeuwig sterren glimmen…
Zonder mij
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
508 Ik wou een verbintenis zonder mij
hij voelde zich verbonden
ging en nam mij mee
nu ik mijzelf verloren heb
het daglicht niet voor handen is
scheur ik het donker uit mijn zien
en mijn gezicht verbleekt
ik had de liefde niet begrepen…
Romantisch belicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
458 ik zag je dansen
in zwart wit
mijn vingers op de toetsen
het klavier romantisch belicht
ik keek je aan
jij liet je gaan in
frank en vrij bewegen
op mijn melodie van dromen
ik wist dat je zou komen
na het laatste akkoord
je ogen nog in hogere sferen
een lach die mij applaus offreerde
weer gaan mijn handen
over het warm zwart wit
uiterst…
en dan
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
689 dan denk je
aan haar en
je luistert
naar de radio
just hold me now
stay here all night
tegen de ruiten
klettert de regen
of nee het is
inmiddels sneeuw
kijk hoe zacht
de sneeuw neerdaalt
op jou en mij
hou van jou altijd…
Vlinderen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
629 Vlinderen en fluiten
over elkaar heen buitelen
samen dat ene liedje zingen
dat zijn van die dingen
die je doen gaat
wanneer je hart sneller slaat
bij het aanzien van de ander
bij een wandeling met elkander
het leven krijgt een frisse kleur
zaniken wordt een gesprek, geen gezeur
je leeft naar een andere toon
en lachen wordt ieder moment…
Een naamloos existeren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
422 dat van de tijd
heb ik nooit geweten
hij heeft mij altijd
op de hielen gezeten
dat ervaarde ik later pas
zag de wereld
als een uitdaging
waarvoor ik steeds
vol ben gegaan in een
toch heel druk bestaan
jarenlang ging
alles voor de wind
het goede pad gehad
toen merkte ik dat
ik mezelf vergeten was
alles bereikt en niet geleefd…
Mijn Reis Naar Jou
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.130 Mijn reis begon toen ik je warmte hoorde,
je zoetheid rook en je liefde proefde.
Het was jij die mijn hersenen liet stoppen en mijn hart liet werken.
Het was door jou, dat ik in deze tijd nergens anders aan kan denken.
Ik zal lopen tot er geen land meer is,
varen tot er geen zeeën meer zijn
en vliegen tot de lucht zichzelf uit de wereld…
Laatste gesprek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Ik koester de route steen voor steen
met ogen dicht over de rand van de kade
de weg die wij hand in hand wandelden
sluit ik stap voor stap deze laatste fase.
Herinneringen van de trein in Engeland
het hotel na een onvergetelijk concert
ons laatste drankje bleek in de lounge
ik koester ons een laatste gesprek.
Je golvende rode haar en…
Als dat nou niet, wat dan?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
547 Hij zag haar
Zij zag hem
Hij hoorde haar
Zij hoorde hem
Echt haar
...
Echt hem
Hij voelde haar
Zij voelde hem
Hij kuste haar
Zij kuste hem
Als dat nou niet
...
Wat dan?
Nu dansen ze
Vieren ze
Vrijen ze
Leven ze
Leven ze!
Hij door haar
...
En zij door hem…
Dynamische lach
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
571 Wonder boven wonder
verschijnt een lach zichtbaar
zonnestralen schijnen
in het openbaar.
Verliefd zijn is een wonder
verblind zoek ik een woord
vlinder fladdert schuchter
dat het wonder wordt gehoord.
De tunnel rekt mijn koers
mijn vizier wordt verlicht
evenaar mijn horizon
zij kleurt mijn avondlicht.
Ik verleg mijn laatste…
verlangen naar sneeuw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
393 het regent en het waait
en ik verlang naar sneeuw
die kleine vlokjes
die hopelijk binnenkort
op de neus terecht komen
van mijn kleindochter
voor het eerst
sneeuwvlokken op je neus
en ik die wat aanmodder
niet eens de sneeuwvlokken voel
op m'n eigen neus maar
sneeuw val !! op de neus van m'n kleindochter
ondertussen de meeuwen…
Baren en sterven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
418 Levend is het bewustzijn,
dat mijn leed verslaat.
Als de wolken en de zon.
Een ster die schijnen gaat.
Eerlijk is de werkelijkheid,
die op onze illusies jaagt.
Illusies, die verduisteren,
hetgeen werkelijk bestaat.
Een vrouw die baren moet.
Een man die sterven gaat.…
De laatste straatsteen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
545 In mijn hoofd stromen gedachten
Gedachten waar ik niks mee kan
En wat ik ook zoek
Het blijft een wankelend evenwicht van afwachten
Jij haalt je schouders op
Wat duurt de tijd zo lang, zo alleen
Het enige wat ik dan wil is lopen
Maar waar brengt dat heen?
Ik ga lopen,
Totdat ik de laatste steen heb geraakt
Laatst kijk ik achterom
Naar…
In mysterieuze ogen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
429 ik streelde je huid
voelde hoe warmte
liefde licht kleurde
heb met penseel
en pigment het
maagdelijk linnen verkend
waar streken zon
de verf langzaam droogden
kuste schaduw contrasten
vingers brachten
weloverwogen het donkere
terug in mysterieuze ogen
plots maakte je gezicht
een sprekend geluid
sprong jij er ineens helemaal uit…
Stille liefde.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.216 Stille liefde.
Wind giert door kruinen van bomen
je hoofd is reeds bedekt met
opstuivende bladeren en zand
je kijkt bedroefd naar mij, al
is er niet echt iets ernstigs
aan de hand maar
loop je slechts stil
in de wind te dromen.
Regendruppels slaan vervaarlijk
tussen takken door en
raken ons gelaat met
brute kracht,
gebukt tegen de…
Schemert onbevangenheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
418 ik raakte
even je hand
lang en charmant
maar jij wilt
hem niet geven
uit pure angst
omdat ik dan
de geheimen van
je leven kan lezen
ik kijk je aan
in je ogen schemert
onbevangenheid
je hart wil graag
problemen kwijt
maar je geest vraagt tijd
ik heb je hand gekregen
niet om te lezen maar in vol
vertrouwen van je te houden…
Met weemoed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
484 ik heb kastelen en paleizen gezien
rechtstreeks uit een sprookjesland
films met luister en festijnen
de koninklijke ring aan smalle hand
ooit heeft de romantiek gebloeid
waren mensen door muziek geboeid
dansten volgens protocol en brachten
toch elkaar subtiel het hoofd op hol
hoe kil en stil is nu de transparantie
in een maatschappij met…
Ontstoken
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
504 Dagen zonder jouw ongekende waarheid
breng jij leefbaar hoop
een ontvangst van opgefriste inzichten
mijn sentiment gaat op de loop.
Weken zonder jouw waardige integriteit
levert een week gevoel
Nu jaren zonder jouw karakteristiek
maakt mijn lens troebel.…
Een wegwuivende lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
432 weer lopen vingers
over levenslijnen
zoekend naar begin en einde
ogen vragen om
bevestiging met een diepe zucht
wel heen maar nog niet terug
het pad van rozen
was voor jou nooit weggelegd
jij hebt er mij niets van gezegd
dan viel er stilte
overgaand naar orde van de dag
ontwijking door een wegwuivende lach
lijnen breken waar zij…
Klein geschrift
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
417 Dit geschrift blijft klein
kent geen grote woorden, die zijn mij niets waard
ze raken als hout op drift
en liggen niet in mijn aard
ik wil slechts zeggen, in alle eenvoud,
jou beminnen heeft mij nooit berouwd.…
Met blote voeten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
436 ik wilde je
groter en meer
duizenden rozen
konden jou
niet doen blozen
heb je portretten
de kleur van liefde
en leven gegeven
ieder pigment
droeg jouw geur
maar toen
de hemel kierde
zag ik voor
het eerst wie jij
werkelijk was
je danste met
blote voeten
in het hoge gras
straalde een intens
warme madeliefjeslach…
De hemel kierde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
372 jij wist
als ik je koesterde
jouw bladeren
heel kunstig te vouwen
in warmte en vertrouwen
je steelde hoog
zonder afstand te nemen
met lichte trots
droeg jij je knop
net even anders getopt
bloeien was een dialoog
waarvoor jij even boog
om in het openen
de kleuren te bekennen
van jouw oogstrelend rood
de hemel kierde
in de schoonheid…
Regenboog
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
677 Daar in de heldere lucht zie ik een regenboog
Maar niet zomaar een regenboog
Het is een brug van mij naar jou
Het is een brug van alle kleuren
Die het leven op doet fleuren
Daar onder die regenboog ligt een pot vol goud
Als ik hem volg dan kom ik bij jou
Daar aan aan het einde van de regenboog, daar vind ik jou
Jij bent mijn goud
Met…
De wereld van glas
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
391 er dwaalt geen schaduw
door de wereld van glas
waarin privacy niet past
en licht vrij speelt
in drie dimensies
tot het breekt
alle kleuren geeft
waaruit het wit
ooit is geweven
na tempering volgt
demping van geluid
uit is het moment van stilte
waarna zwoele tonen
intimiteiten zingen die hen
door het licht zijn ontnomen
in…
Spelenderwijs
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
373 ze kent
het verschil tussen
donker en licht
maar wat
zij echt wil
staat in de schaduw
heeft met lichtende
vingers getracht dat
leven zacht te bewegen
maar het zwart
bleef ijs en gaf geen
enkele emotie prijs
waar actie faalde
konden zonnestralen hun
warmte en koestering kwijt
spelenderwijs dansen
nu schaduw en licht als
eenheid…
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
384