5922 resultaten.
Wentelingen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.111 Een groene zee
Vult mijn blikveld
Harsachtige geuren
Dringen in al mijn
Openstaande poriën
Waardoor mijn rust
Eindelijk wederkeert
Dan vervaagt
Alles tot een
Ondoordringbaar
Duister als een deken dat
Mij beschermt tegen
Het onbekende van
Een verloren wereld
Vallend of zwevend
Beweeg ik voort
Richting de eindige
Treden van de wenteltrap…
Weer valt het duister
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.954 Weer valt het duister tussen de huizen,
hier en daar brandt al wel licht
maar velen zitten nog even te mijmeren en
voelen de hunkering naar warmte en zin.
Waar bleven de uren van vandaag,
de gesprekken, de aankopen, het eten,
de drank en de dorst, de zoektocht naar
begrip en aandacht, naar vervulling?
Soms is alles zo eenvoudig en tikt de…
Moegedaan en moegestreden
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.109 Afscheid neem ik nu van jou,
Het einde heb je niet beleefd zoals ik het beleven zou.
Nu sta ik hier in het duister,
Met enig licht dat niemand ziet.
Enkel in gefluister hoort men mijn verdriet.
Daar vervaagt de laatste traan,
Weet niet hoe ik het kan geven;
Deze liefde die is vergaan.…
Gemis
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.750 Je bent
Hier steeds
Stil aanwezig
Zo de lucht
Die ik adem
Steeds aanwezig is
De zon straalt
Jouw warmte
De wind verzucht
Jouw naam
De regen fluistert
Jouw lied
Eenzaam
Ben ik niet
Hoe kan het dan
Dat ik jou
Soms desondanks
Zo verschrikkelijk mis?…
Van Vincent voor Mama
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.402 Wat je niet hebt geweten,
mijn straten waren leeg,
geen bloemen op het graf,
de dauw die vroor, oor
aan een zijde, en olieverf
mijn geweten wiste
met vele bloemen
zo scheen de zon, in
het woud mijner dommen
op linnen doek mijn streken,
nooit geweten, dat je het wist…
Adieu
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
946 Ik heb niet de kracht meer
Mijn lasten te dragen
Mijn ogen zijn blind
Voor het licht van de dag
Naar wie moet ik toe
En
Aan wie kan ik vragen
Of dat wat ik wil
Ook wel is wat ik mag
Ik vocht voor jouw liefde
Ik vocht voor jouw hart
Ik vocht voor jouw glimlach
Wat resteert is de smart
Mijn reden te leven
Is gedoemd te vergaan
Ik heb nu…
Medinilla
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.291 zij hangt haar treuren
aan de trossen van de Medinilla
die zo prachtig bloeide
toen zij elkaar verliefden
schoner dan de wilgen
die zich ademloos weerspiegelden
maar nog net het trillend water
niet beroerde
jonge lente heeft hem opgenomen
in de straling van het zwakke
ochtendlicht dat fluisterde
je moet hem rustig laten gaan…
het kleiner wordend wit
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
696 ik zag kastelen
op het water
kaboutermensen
puntmutsten hun groet
het zag er zwart
van afscheidnemend velen
meeuwen krijsten
schor hun groet
water sloeg in deining
terug met golven
hoofden braken ze
maar argeloze voeten
werden nat bedolven
met een laatst
signaal de haven uit
de zee draagt langs
de pieren het kleiner…
Ma´s stofdoek
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.438 zij neemt mij niet meer af
het patiné verdiept zacht
onder deeltjes van stof
van wie eens beweging was
en slijt de verse dna
in fijn tot zeer fijn
mocht er een methode zijn
zij bouwt zichzelf op
van microscopisch klein
tot een reuzin, zeven voet
lang en voor niemand bang
wiegt zij haar liefste
zij zegt: wie spaart heeft wat
aan…
jouw slankevingerhand
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
693 je verkende zacht
mijn land streelde met
je slankevingerhand
mijn bergen zocht de dalen
herkende de verhalen
van het leven aan de top
de eenzaamheid van afgrond
het magnifieke uitzicht in de strop
je weet wat wurgen is
nee niet het nekkebreken
na de val maar de pijn van
doodgaan zo te voelen overal
je trekt het touw
wat…
Hjemve
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.475 't Ruikt zo naar bramen hier, ze zijn al bijna rijp
En jij bent in het Noorden
Wou dat 't Noorden hier was, of anders andersom
Zoals mijn chalcedoon verloor ik jou
Op straat
Nu is de herfst begonnen
Mijn hart hardnekkig zwaar bewolkt
Regenbuien schuilen niet meer voor zichzelf
Laten onbeschaamd de zielen vallen
De mijne klettert op de straat…
Gedoemd platonisch ?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.224 een kar die door de holweg huift
waarnaast de zon door kruinen schuift
doet mijn hart troosteloos verkrimpen
wijl ik je snikkend lang nawuif
een traan die mij oogdiep verhit
en ’t stof mijns aangezicht verkit
rolt onbeheerst over mijn wangen
en vlekt mijn kraag, ooit leliewit
ik blijf je schrijven, zonder schroom
en praat luid voort in…
Piëta
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.134 Gisteren huilde ik enkel en alleen
zijn ruw vergane as
mijn treurnis deed dat stof
enkel en alleen wat dansen
dacht ik
Vannacht blonk hij
als glinsterende ritselende confetti
zweefde woordeloos en onherkenbaar
ergens tussen
de zandwitte sterren
slechts opgeblazen eilanden en
de bleekgestraalde stranden
slechts gevallen sterren
Tot…
die het leven is
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.547 als het leven mijn lichaam ontvlucht
en zij mij levenloos achterlaat
heb ik -die nu levend lichaam is-
slechts een stap opzij gemaakt
voorwaar ik zeg u: vrees niet
het lichaam komt uit stof vandaan
de geest -die het leven is-
zal eeuwig blijven voortbestaan…
aan onze levensboom
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.219 Aan onze levensboom
mist weer een grote tak,
onvervangbaar
om wat er in hem stak.
De tak
is niet wreed afgebroken
maar versleten door de tijd
voor ons die achterblijven
heelt de tijd de wond
maar het gemis
dat blijft…
Vertel het haar...........
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.512 Gaat hij het haar vertellen;
Wat er is gebeurd;
Dat zijn maat omgekomen is;
Door de trein meegesleurd?
Een gezin met vier kids;
Niemand kan het nog geloven;
En dan moet hij het nieuws brengen;
Hij is het zelf nog niet te boven.
Maar het zal moeten;
Hij hield van deze vrouw;
Die elke middag op hem wachtte;
En nu dompelt hij haar in rouw…
ik vaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.321 het licht speelt
met je grijze haren
verwonderd
schudde je ze
alsof dan
pas dan
het stenenlied
van langs elkaar
schrapende
kinderkopjes
zou ophouden
kijk, de maan
zei je
ik vaar in
een papieren
bootje…
Liefde door schuld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
567 Zelfs dit afscheid moet perfect,
je krijgt toch vrijspraak ben ik bang.
"Neem jij de auto maar. Ik zie wel."
Hou ik de eer toch aan mezelf?
Nu geen sleutel meer maar deurbel,
Van nu geen tijd meer na half elf
Je maakt me radeloos
met voorbedachte rade.
Mijn hele leven uitzichtloos,
want ik krijg levenslang.…
morgen, ja dan, morgen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
751 er lopen lijnen
over je gezicht
verbleekt
in scherven gevallen
onder de laatste
laagjes zon
die je achter
een glazen raam
met geraniums ervoor
verzon
de herfst plakt
aan jouw vel
je ritselt
als karton…
De Laatste Reis (Afscheid van een Reiziger)
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
3.024 Veel heb ik gezworven,
verre landen doorkruist.
Mijn leven riskerend,
reizend door berg en dal.
Hier sta ik dan wachtend op m'n laatste reis,
niet wetend wat er komen zal.
Ooh edele zeeën,
door schone rivieren gevoed
Ooh waarde aarde,
toon mij uw gemoed.
Mijn leven geleefd,
mijn paden bewandeld.
Ontberingen doorstaan, beproevingen beproefd…
21 gram
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.462 Hoe mooi is het moment,
wanneer nieuw leven onstaat?
Nog mooier lijkt het moment,
dat de ziel het lichaam verlaat.
De rust overstemt ieder geluid,
zelfs de regelmatige pieptoon lijkt verdwenen.
Haar gezicht ziet er ontspannen uit,
alsof ze slaapt, dekens bedekken haar romp en benen.
Geen slangen meer die haar schoonheid verhullen,
alleen…
Liefdevolle deken
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.223 om in te schuilen
zei je zacht
als vertrekkende zomers
zich niets aantrekken
van naderende depressies
als ze je in de kou laten staan
en nachten niet meer hoopvol
gluren naar de dageraad
voor al die kille uren
dat je de seconden telt
zonder dat de slaap je raakt
jij raakte me
met dekens
vol liefde
maar waar schuil ik
nu het…
belofte
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.916 de schaduw van mijn tranen
vervaagt in lichte bries
de zee kust teder tenen
het zand verbergt verlies
hier waar jij rond mijn lichaam
in vettig grijze as
hier kom ik je bezoeken
zolang ik ben, jij was…
Alles komt goed...
hartenkreet
3.2 met 31 stemmen
5.495 De eerste bloem die uitkwam, in mei daar bij de vlonder
Weerspiegelde in de vijver, jouw werk, jouw wens, jouw wonder
Het was jouw plek, ons paradijs, je kon al niet meer zonder
En dan ineens, dan houdt dat op, de zon lijkt eeuwig onder...
Maar toch, toen jij was weggegaan, toen bleef het zachtjes waaien
En bleef de zon, en ook de maan, de lelieblaadjes…
Toch weer een glimlach
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
868 Na zoveel duisternis en dood,
na traagheid van de uren
toch weer een glimlach.
Niets kan hier blijven duren,
ook niet het zwarte, de vragen,
het onbestemd verlangen.
Alles heeft zijn tijd
zei Prediker
en hij kon het weten.
Nu kan ik dus weer
gelukkig heten
en dromen met de ogen
van een kind.…
je stierf toen je geboren werd...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.209 Wees maar niet bang,
m’n lieve kind
wees maar niet bang
het is de wind...
Het is de wind
die fluistert naar de bomen
dat jij, m’n lieve, lieve kind
mag gaan zo als je bent gekomen
Het is de wind
die, ademloos,
jou zachtjes weg zal dragen,
dus laat maar los,
m’n lieve kind
en adem, met de wind...
de wind die met jou,…
mensen schaduwden de stilte
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 alleen
mijn lach zocht je maar op
je zag mijn handen
praten met m'n vrienden
hun ogen dronken het verhaal
gezichtloos koos de voorste rij
niet iedereen kon triomferen
aandoenlijk was een eerst proberen
je hoestte door de rook
streelde opgeblazen ego's
en gaf de dichters je applaus
ik moest je laten gaan op het station
het afscheid…
Zomertuin bij avond
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
605 De zomertuin
maakt zich
met mij op
voor maan bij nacht
Bloemen sluiten
zich als vensters
Geur van gras
pas gemaaid
Ons kleinkind
hebben we uitgezwaaid
hoort thuis in de armen
van haar ouders
Verwacht stilletjes
jouw handen
op m´n oude schouders
Je heft ´t glas
vol zwijgen
van betekenis.…
Lieve vriendin
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
3.112 Een periode is afgesloten,
omkijken heeft geen zin.
Hebben lang genoeg zitten aankloten,
dag lieve vriendin.
Heb verdriet,
maar het moet.
Ik zie niet … hoe het verder moet.
Het gaat je goed.
Een plekje voor jou
en een voor mij.
Onze wegen gaan scheiden,
het is voorbij.
Wees lief en misschien
dat we elkaar af en toe nog zien.…
Waarom
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
3.766 Zo welkom in ons leven...
Jouw naam allang bedacht.
Zoveel liefde nog te geven,
Zo lang op jou gewacht.
Het kon niet,
of het mocht niet.
Waarom, dat blijft de vraag...
Misschien zou het te mooi zijn,
of wilden we het te graag.
Al voordat je zou komen,
raakten we je kwijt.
Maar in mij heb je geleefd,
je was er al die tijd...
© 2006…