Alle inzendingen over afscheid, verliezen

5922 resultaten.

Sorteren op:

Wentelingen

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.111
Een groene zee Vult mijn blikveld Harsachtige geuren Dringen in al mijn Openstaande poriën Waardoor mijn rust Eindelijk wederkeert Dan vervaagt Alles tot een Ondoordringbaar Duister als een deken dat Mij beschermt tegen Het onbekende van Een verloren wereld Vallend of zwevend Beweeg ik voort Richting de eindige Treden van de wenteltrap…
MVE8 december 2008Lees meer >

Weer valt het duister

netgedicht
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.954
Weer valt het duister tussen de huizen, hier en daar brandt al wel licht maar velen zitten nog even te mijmeren en voelen de hunkering naar warmte en zin. Waar bleven de uren van vandaag, de gesprekken, de aankopen, het eten, de drank en de dorst, de zoektocht naar begrip en aandacht, naar vervulling? Soms is alles zo eenvoudig en tikt de…
Adeleyd11 december 2008Lees meer >

Moegedaan en moegestreden

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.109
Afscheid neem ik nu van jou, Het einde heb je niet beleefd zoals ik het beleven zou. Nu sta ik hier in het duister, Met enig licht dat niemand ziet. Enkel in gefluister hoort men mijn verdriet. Daar vervaagt de laatste traan, Weet niet hoe ik het kan geven; Deze liefde die is vergaan.…
Melanie15 december 2008Lees meer >

Gemis

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.750
Je bent Hier steeds Stil aanwezig Zo de lucht Die ik adem Steeds aanwezig is De zon straalt Jouw warmte De wind verzucht Jouw naam De regen fluistert Jouw lied Eenzaam Ben ik niet Hoe kan het dan Dat ik jou Soms desondanks Zo verschrikkelijk mis?…

Van Vincent voor Mama

hartenkreet
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.402
Wat je niet hebt geweten, mijn straten waren leeg, geen bloemen op het graf, de dauw die vroor, oor aan een zijde, en olieverf mijn geweten wiste met vele bloemen zo scheen de zon, in het woud mijner dommen op linnen doek mijn streken, nooit geweten, dat je het wist…

Adieu

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 946
Ik heb niet de kracht meer Mijn lasten te dragen Mijn ogen zijn blind Voor het licht van de dag Naar wie moet ik toe En Aan wie kan ik vragen Of dat wat ik wil Ook wel is wat ik mag Ik vocht voor jouw liefde Ik vocht voor jouw hart Ik vocht voor jouw glimlach Wat resteert is de smart Mijn reden te leven Is gedoemd te vergaan Ik heb nu…
winkebinkie24 december 2008Lees meer >

Medinilla

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.291
zij hangt haar treuren aan de trossen van de Medinilla die zo prachtig bloeide toen zij elkaar verliefden schoner dan de wilgen die zich ademloos weerspiegelden maar nog net het trillend water niet beroerde jonge lente heeft hem opgenomen in de straling van het zwakke ochtendlicht dat fluisterde je moet hem rustig laten gaan…

het kleiner wordend wit

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 696
ik zag kastelen op het water kaboutermensen puntmutsten hun groet het zag er zwart van afscheidnemend velen meeuwen krijsten schor hun groet water sloeg in deining terug met golven hoofden braken ze maar argeloze voeten werden nat bedolven met een laatst signaal de haven uit de zee draagt langs de pieren het kleiner…

Ma´s stofdoek

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.438
zij neemt mij niet meer af het patiné verdiept zacht onder deeltjes van stof van wie eens beweging was en slijt de verse dna in fijn tot zeer fijn mocht er een methode zijn zij bouwt zichzelf op van microscopisch klein tot een reuzin, zeven voet lang en voor niemand bang wiegt zij haar liefste zij zegt: wie spaart heeft wat aan…

jouw slankevingerhand

netgedicht
4.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 693
je verkende zacht mijn land streelde met je slankevingerhand mijn bergen zocht de dalen herkende de verhalen van het leven aan de top de eenzaamheid van afgrond het magnifieke uitzicht in de strop je weet wat wurgen is nee niet het nekkebreken na de val maar de pijn van doodgaan zo te voelen overal je trekt het touw wat…

Hjemve

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.475
't Ruikt zo naar bramen hier, ze zijn al bijna rijp En jij bent in het Noorden Wou dat 't Noorden hier was, of anders andersom Zoals mijn chalcedoon verloor ik jou Op straat Nu is de herfst begonnen Mijn hart hardnekkig zwaar bewolkt Regenbuien schuilen niet meer voor zichzelf Laten onbeschaamd de zielen vallen De mijne klettert op de straat…

Gedoemd platonisch ?

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.224
een kar die door de holweg huift waarnaast de zon door kruinen schuift doet mijn hart troosteloos verkrimpen wijl ik je snikkend lang nawuif een traan die mij oogdiep verhit en ’t stof mijns aangezicht verkit rolt onbeheerst over mijn wangen en vlekt mijn kraag, ooit leliewit ik blijf je schrijven, zonder schroom en praat luid voort in…
Aramis30 april 2006Lees meer >

Piëta

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.134
Gisteren huilde ik enkel en alleen zijn ruw vergane as mijn treurnis deed dat stof enkel en alleen wat dansen dacht ik Vannacht blonk hij als glinsterende ritselende confetti zweefde woordeloos en onherkenbaar ergens tussen de zandwitte sterren slechts opgeblazen eilanden en de bleekgestraalde stranden slechts gevallen sterren Tot…

die het leven is

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.547
als het leven mijn lichaam ontvlucht en zij mij levenloos achterlaat heb ik -die nu levend lichaam is- slechts een stap opzij gemaakt voorwaar ik zeg u: vrees niet het lichaam komt uit stof vandaan de geest -die het leven is- zal eeuwig blijven voortbestaan…

aan onze levensboom

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.219
Aan onze levensboom mist weer een grote tak, onvervangbaar om wat er in hem stak. De tak is niet wreed afgebroken maar versleten door de tijd voor ons die achterblijven heelt de tijd de wond maar het gemis dat blijft…

Vertel het haar...........

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.512
Gaat hij het haar vertellen; Wat er is gebeurd; Dat zijn maat omgekomen is; Door de trein meegesleurd? Een gezin met vier kids; Niemand kan het nog geloven; En dan moet hij het nieuws brengen; Hij is het zelf nog niet te boven. Maar het zal moeten; Hij hield van deze vrouw; Die elke middag op hem wachtte; En nu dompelt hij haar in rouw…

ik vaar

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.321
het licht speelt met je grijze haren verwonderd schudde je ze alsof dan pas dan het stenenlied van langs elkaar schrapende kinderkopjes zou ophouden kijk, de maan zei je ik vaar in een papieren bootje…

Liefde door schuld

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
Zelfs dit afscheid moet perfect, je krijgt toch vrijspraak ben ik bang. "Neem jij de auto maar. Ik zie wel." Hou ik de eer toch aan mezelf? Nu geen sleutel meer maar deurbel, Van nu geen tijd meer na half elf Je maakt me radeloos met voorbedachte rade. Mijn hele leven uitzichtloos, want ik krijg levenslang.…

morgen, ja dan, morgen

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 751
er lopen lijnen over je gezicht verbleekt in scherven gevallen onder de laatste laagjes zon die je achter een glazen raam met geraniums ervoor verzon de herfst plakt aan jouw vel je ritselt als karton…

De Laatste Reis (Afscheid van een Reiziger)

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.024
Veel heb ik gezworven, verre landen doorkruist. Mijn leven riskerend, reizend door berg en dal. Hier sta ik dan wachtend op m'n laatste reis, niet wetend wat er komen zal. Ooh edele zeeën, door schone rivieren gevoed Ooh waarde aarde, toon mij uw gemoed. Mijn leven geleefd, mijn paden bewandeld. Ontberingen doorstaan, beproevingen beproefd…

21 gram

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.462
Hoe mooi is het moment, wanneer nieuw leven onstaat? Nog mooier lijkt het moment, dat de ziel het lichaam verlaat. De rust overstemt ieder geluid, zelfs de regelmatige pieptoon lijkt verdwenen. Haar gezicht ziet er ontspannen uit, alsof ze slaapt, dekens bedekken haar romp en benen. Geen slangen meer die haar schoonheid verhullen, alleen…
Sebi5 augustus 2006Lees meer >

Liefdevolle deken

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.223
om in te schuilen zei je zacht als vertrekkende zomers zich niets aantrekken van naderende depressies als ze je in de kou laten staan en nachten niet meer hoopvol gluren naar de dageraad voor al die kille uren dat je de seconden telt zonder dat de slaap je raakt jij raakte me met dekens vol liefde maar waar schuil ik nu het…

belofte

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.916
de schaduw van mijn tranen vervaagt in lichte bries de zee kust teder tenen het zand verbergt verlies hier waar jij rond mijn lichaam in vettig grijze as hier kom ik je bezoeken zolang ik ben, jij was…
Jeroen Swaan10 augustus 2006Lees meer >

Alles komt goed...

hartenkreet
3.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 5.495
De eerste bloem die uitkwam, in mei daar bij de vlonder Weerspiegelde in de vijver, jouw werk, jouw wens, jouw wonder Het was jouw plek, ons paradijs, je kon al niet meer zonder En dan ineens, dan houdt dat op, de zon lijkt eeuwig onder... Maar toch, toen jij was weggegaan, toen bleef het zachtjes waaien En bleef de zon, en ook de maan, de lelieblaadjes…
Geert10 augustus 2006Lees meer >

Toch weer een glimlach

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 868
Na zoveel duisternis en dood, na traagheid van de uren toch weer een glimlach. Niets kan hier blijven duren, ook niet het zwarte, de vragen, het onbestemd verlangen. Alles heeft zijn tijd zei Prediker en hij kon het weten. Nu kan ik dus weer gelukkig heten en dromen met de ogen van een kind.…
Adeleyd11 augustus 2006Lees meer >

je stierf toen je geboren werd...

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.209
Wees maar niet bang, m’n lieve kind wees maar niet bang het is de wind... Het is de wind die fluistert naar de bomen dat jij, m’n lieve, lieve kind mag gaan zo als je bent gekomen Het is de wind die, ademloos, jou zachtjes weg zal dragen, dus laat maar los, m’n lieve kind en adem, met de wind... de wind die met jou,…
geert19 augustus 2006Lees meer >

mensen schaduwden de stilte

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
alleen mijn lach zocht je maar op je zag mijn handen praten met m'n vrienden hun ogen dronken het verhaal gezichtloos koos de voorste rij niet iedereen kon triomferen aandoenlijk was een eerst proberen je hoestte door de rook streelde opgeblazen ego's en gaf de dichters je applaus ik moest je laten gaan op het station het afscheid…
wil melker24 augustus 2006Lees meer >

Zomertuin bij avond

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 605
De zomertuin maakt zich met mij op voor maan bij nacht Bloemen sluiten zich als vensters Geur van gras pas gemaaid Ons kleinkind hebben we uitgezwaaid hoort thuis in de armen van haar ouders Verwacht stilletjes jouw handen op m´n oude schouders Je heft ´t glas vol zwijgen van betekenis.…
Harry Daudt24 augustus 2006Lees meer >

Lieve vriendin

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.112
Een periode is afgesloten, omkijken heeft geen zin. Hebben lang genoeg zitten aankloten, dag lieve vriendin. Heb verdriet, maar het moet. Ik zie niet … hoe het verder moet. Het gaat je goed. Een plekje voor jou en een voor mij. Onze wegen gaan scheiden, het is voorbij. Wees lief en misschien dat we elkaar af en toe nog zien.…
Jos Poot2 september 2006Lees meer >

Waarom

hartenkreet
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.766
Zo welkom in ons leven... Jouw naam allang bedacht. Zoveel liefde nog te geven, Zo lang op jou gewacht. Het kon niet, of het mocht niet. Waarom, dat blijft de vraag... Misschien zou het te mooi zijn, of wilden we het te graag. Al voordat je zou komen, raakten we je kwijt. Maar in mij heb je geleefd, je was er al die tijd... © 2006…
Elizabeth8 september 2006Lees meer >