Alle inzendingen over overig

Even de weg kwijt Naar binnen kijkend Op zoek naar mezelf Schrikkend en Vragen ontwijkend Moe van top tot teen 't Antwoord op vragen Weet ik zelf niet eens 'n Week helemaal alleen Begint er dan iets te dagen ? 't Is niet te omschrijven Geestelijk uitgeblust Lichamelijk helemaal top Schrijven om te overleven Vind ik dan de rust ?…

je vingers glijden zonder erg langs en over het papiertje dat zich als bij toeval nog in je hand bevindt je bent anders dan anders nerveuzer misschien toch is je glimlach vertrouwd al lijk je niet op je gemak je bent er wel maar toch ook niet mensen spreken je aan je hoort ze maar toch ook niet in gedachten zo ver weg van iedereen…

een laatste sigaret een laatste glas wijn toe vertel me nog iets een verhaal een anekdote een mop als je niets doet gaan we naar huis sterft het feest en is het gedaan maar ik wil nog niet weg dus zet wat muziek op en laten we dansen ontsnappen aan de lethargie vertel me over vroeger vertel me och laat maar ook de muziek…

in jouw ogen zie ik de spiegel gebroken een niet te voorspellen pijn in woede ongrijpbaar regeert jouw lichaam en geest nu wil je niet zijn niemand zien niet herinnerd worden aan het onontkoombare van de waarheid een waarheid die in de weerschijn van het heden de toekomst zo onzeker onbetrouwbaar zichtbaar maakt jouw verleden…

Het is begonnen alles te vervangen, de dingen hebben hun gezichten anders- om op hun lichamen, telkens valt er iets en schepsels aan elastiekjes opgewonden schieten aldoor knallend los. Het laat zich door geen waarheid ontmoedigen kijk onze open monden krakelingen, wat wij bijna zeiden brokkelt langs onze wangen. Het is als een hoos in ons…

Het is vast en zeker opruimingseizoen de buren kochten een nieuwe leren bank en een paar weken terug al een surfplank ik begrijp niet waar ze het van kunnen doen Zij zit uren aan de telefoon te debatteren de stofdoek is door haar niet uitgevonden hem vind ik behoorlijk kortaangebonden Stug? Dat zou ik niet durven te beweren Ze eten pas…

Zoveel mensen als er zijn met allen andere gezichten en dat alles, op zo'n klein oppervlak, maant mij om te dichten... Miljarden gezichten en niet een is er gelijk hoe wonderlijk kan dat wezen als ik naar al die gezichten kijk... miljoenen verschillende ogen, monden, neuzen en oren, behoren aan allemaal verschillende gezichten Als…

symbool van feest symbool van licht symbool van dood feest van kinderen stralende ogen blije gezichten cadeautjes taart met kaarsjes licht voor mensen romantisch sfeerbepalend overal kleine kaarsjes dood van mensen flakkerende vlam herinnering kaars met naam nooit vergeten kaars symbool van feest symbool van licht symbool…

Hij leeft vijandig tussen het ontluiken Van 't vredig huisgezin; als late sneeuw Zich handhaaft in de schaduw van de struiken. En in hun dromen brengt hij angst en schreeuw. Daar is hij drijfzand voor hun zware voeten, En onweerdreigen boven 't machtloos hoofd. Hij is de worm die in een vrucht gaat wroeten; En zij verderven, want zij zijn…

marmer gezicht van wit met doodse wijde ogen de blik staart star, ruw met lachrimpels verfijnd traant 't gelaat verdriet in koele blikken verstilt de wangen rood, blosjes warm 't zicht kleuren totdat hemelse ogen de levenslust proeven en maskers hard, snel breken tot pulver zilver…

Stilte breekt in voetstappen door de lange gang ijzingwekkend de koude wind die om het vermoorde hart waait Kristallen kroonluchter in mijn ijspaleis geen glans door teveel aan schittering Licht aan het einde van de tunnel dooft uit nog steeds niet klaar voor een volgend leven…

De kreet om hulp, die je soms slaakt, wordt niet door iedereen gehoord of begrepen. 't Lijkt of je allèèn in je leven staat, maar dat is niet zo, zorg dat je maakt, dat een ànder begrijpt, wat je bedoelt, schrèèuw het uit, lucht zò op die manier je gemoed. En prààt erover, schrijf het van je af, maar ga in geen geval in een hoekje zitten…

Ja, je moet een keuze maken, want je staat nu op een weg die aan 't einde dood zal lopen en er is geen middenweg...…

je staat nu even wat te lezen maar weet je wat zo leuk zou wezen zet jouw gedachten eens op papier en hang het dan een keertje hier als ik zelf even niet kan schrijven zal er toch altijd wat te lezen blijven dus maak een ander deelgenoot van je gedichtjes klein of groot ik kijk reikhalzend uit naar het moment dat ik…

Er zaten eens vier bijtjes op een grote zonnebloem de eerste was een dominee en zei voortdurend doem de tweede was een filmster en sprak steeds over roem de derde was een generaal en schreeuwde telkens boem de vierde was gewoon een bij en zei alleen maar zzzoem wat zitten wij hier lekker op deze zonnebloem…

O, lieve hemel, wat is dit nu weer, foute boel, 't overkomt me voor de zoveelste keer, ga zitten in m'n eigen stoel, maar in de allergrootste haast, waaròm dat weet ik niet, zit ik er niet òp, maar plof ernààst en nèt als ik over m'n pijnlijke achterwerk wrijf, vraagt mijn echtgenoot waar of ik blijf? Met in mijn ogen de slaap niet uitgewreven…

Ga nooit de hoop opgeven geef de hoop niet op Er is een beter leven, je komt er bovenop! Verlies jezelf niet in verdriet Maar trek je schouders op en geef jezelf, want ja dat mag, een flinke schouderklop... Hoop doet leven dat zegt het spreekwoord toch? Zonder hoop is er geen leven... Je weet het wel, maar 'k zeg het je alsnog...…

Als ik een vogel zou zijn Kwam ik naar de hemel toegevlogen En riep dan zacht jou naam En jij zou daar staan met grote ogen Ik zou je vertellen dat ik je mis En dat ik nog heel veel met je wilde doen Dat ik heel veel van je hou En dan gaf ik je een vogel - zoen Ik zou je zeggen dat `t goed gaat met me bovendien En vloog dan weer naar beneden…

Iedereen krijgt z'n eigen pakje te dragen, alleen heel soms zou ik willen vragen, kan ik 't niet in 'n zakje doen, om 't heel snel weg te gooien, 'n vuurtje ervan maken, om 't vervolgens uit te strooien? Soms, heel soms is m'n pakje een beetje zwaar, daarom vraag ik dit even, misschien lijkt 't wat raar, maar ja, ik ben toch ook maar…

Hoe mooi is het leven als het begint, zo gezellig, geborgen. iedereen die je nog bemint. dan word je groter en al wat drukker soms. je speelt met je brood en de boter, je bent een ongehoorzaam kind. Je snapt nog niets van alles om je heen, maar ach wat geeft het tijdens spelen Dat weet vast iedereen. tenslotte zijn er velen. Dan opeens…

Weer een druppel valt naar benee. Het geluid gelijkt een lawine In een verlaten sneeuwcabine. Nu, enkele seconden gedwee. Slechts één vraag rest: Wannéér komt de tijd Van het voorval dat ieder zo mijdt, Wanneer het finale oordeel wordt geveld. Waanbeelden nemen mij in hun ban. Wordt mijn ziel al naar beneden gesleept, Of is dat slechts…

Het tikken van de klok De voetstappen van papa droge, doffe klappen, in de nok van het natte dak Stil zit ik, veroer me niet Ik weet dat hij me hoort En als hij me ziet, dan zijn de rapen gaar BOEM, PATS, AU!, KLABATS! 'Papa, papa, het doet pijn!!' 'Zeur niet kind, ergens vind je het fijn.'…

De wekker, een prachtige uitvinding, voor mensen die moeilijk op kunnen staan, Maar na een slechte nacht, kan ik het onding, als hij met een hels kabaal afloopt, wel van m'n kastje AFSLAAN!…

Ik sta al een half uur met mijn handen achter mijn hoofd, ellebogen tegen de witte tegels... Het warme water valt gestaag over mijn haar en gezicht. Het water loopt langs mijn half geopende mond langs mijn lichaam en mijn benen, naar mijn tenen, tot het putje op de grond... Ik duw mijn natte haar naar achter en pak de haarverzachter…

Vast gesjord zit ik bij het piepkleine raam Klaar voor de start, om de lucht in te gaan Toch wel lichtelijk nerveus Uren vliegen over de Atlantische oceaan... Het was niet de eerste keer dat ik ging vliegen, als dat zo was dan zou ik liegen.. Maar dit luchtschip is wel groot Storten we neer, dan vinden 500 mensen wel de dood... Ik…

Waarom gaat niet alles over rozen? En als het over rozen gaat waarom dan al die doornen, stekend in mijn gelaat? Mijn pad is echt geen rozenpad Maar, zou ik dat wel wensen? Want aan de rozen zitten stekels die ik dan toch zou verwensen... Ik zou pas van een roos genieten als die geen doornen had dan zouden ze mijn pad mogen plaveien…

Moeilijk om kritiek te krijgen als het maar opbouwend is en als je daar dan achterkomt krijgt het pas betekenis... Ieder mag zijn mening zeggen Maar doe het als een diplomaat eerst denken en dan zeggen Niet kwetsen! En wil je dat persé wél doen Doe het dan als je er volledig achterstaat...…

Zet je schoenen in de gang... Ruim je rotzooi op... Ik vraag me af, hoelang Ik dat moet blijven zeggen Doe die muziek wat zachter het is hier geen discotheek! Ik lijk soms net een Veldwachter Iedere keer maar weer zo'n zondagspreek... Doe die bierflessen in een krat en ruim die peuken op... Soms word ik het gewoon spuugzat en 's avonds…

Als geld nou niet gelukkig maakt, doet arm zijn, dat zeker wel? Als ziek zijn tot je kruis behoort en 't zonlicht is te fel? Als zeuren nou eens leuk zou zijn en complimentjes, dan weer niet? Dan hebben we dus niks te klagen en zeker geen verdriet? Dus wat je ook mist of mankeert, 't gaat erom, dat je ervan leert!…

Aftasten en te weten komen Hoe je werkelijk bent Aftasten wat je gaat overkomen of je mij al een beetje kent Heel voorzichtig, steeds weer iets meer Een eerste ontmoeting in een knusse atmosfeer Nog steeds aftastend en nog niet klaar voor meer... Mogelijk komt er een moment Dat ik me kan laten gaan en dat ik consequent jouw liefde niet…