8109 resultaten.
Onheilspellend
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
488 ik wist de
wolken op hun vlucht
een donkere lucht
rolde windstilte vooruit
warmte klamt
en laatste vogels
zoeken schuw een
veilig onderkomen
onheilspellend
is het wachten
op de eerste klap in een
vernietigend ontladen
waar angst het
luider spreken
zichtbaar maakt
staken de woorden
bevrijdend knettert
bliksem en hoost
een…
Godin van de jacht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
522 jij was
nog schichtiger
dan een hinde
kon heel snel
de bescherming van
wat schaduw vinden
heb je nooit
op de voorgrond
zien treden
in bescheidenheid
maakte een lach
jou al tevreden
tot er gejaagd ging
worden en jij als
prooi werd uitverkoren
herboren
zette jij nonchalant
alle jagers voor schut
wond drijvers
om je vingers…
Deze kleine werelden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 ik heb hem
jarenlang zien staan
tot hij zijn laatste
knieval heeft gedaan
de knoest als
overblijvend monument
het leven heeft hem niet
verwend in zijn bestaan
maar hij stond
steeds meer in de weg
ik heb uiteindelijk zijn
sterkste wortels blootgelegd
met hakken zagen
en breken hoopte ik zijn
aanwezigheid te vergeten
het is me niet…
reiger
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
606 stokstijf als de dood
ijzig turend naar leven
splijtend het water
2010…
In beweging
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
679 Als een wolf jankt de aarde
zeeën vol met tranen
dijken tonen geen weerstand
tegen kolkende waterstromen
er krioelt leven in de kern
kokhalzend spuwt er angst
als overbodig maagzuur
Atlas kan de kracht niet aan
legers dolen met de dood op zak
en duiken onaantastbaar op
het zicht oogt grijs en zwart
alleen klinkt er nog zwak gekrijs…
De brui
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 Ze zeggen dat ik afgetakeld ben
maar wat wil je als moeder natuur?…
Zwanen...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
557 Zwanen
zijn het
zwemmen in de Seine
Witte zwanen
die de rivier
ook de dode armen
Van de stroom
sieren
afsteken tegen de spiegel
een grijs getinte spiegel
De zwarte zwanen
zijn opgevlogen
elders neergestreken
Buiten
mijn gezichtsveld
de mijne.....…
Weg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
547 Wegwijs
ben ik er niet
ken er
bos en akker
Waarop mais
de overhand
geluk tot
in de kolf
Hier geen korenwolf
wel haasje-over
die haken slaat
en er vandoor gaat
Wegwijs
ben ik hier niet
rechtdoor? afslaan?
mijn weg.....
hoe..te vervolgen
met wie raak ik
aan de praat?
over de weg....
die naar Rome gaat?…
Felis domesticus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Als de kat van huis is
vier ik geen feest
ik heb hem wel
de bel aangebonden
om zijn jachtsucces
te beperken.
Een muis vangen
dat is o.k.
want die staarten doen
mijn vrouw zo rillen.
En muizen kruipen ergens
in denkt zij
vaak uitgelegd dat
het niet kan
maar zij blijft rillen.
En muis in huis,
een ramp voor haar
maar ook de kat…
Lange trage rollers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 koel rollen
de golven om
hun kuiven vallen
voor een heldere zon
ooit hebben zij
met vliedende vloed
in een noordwesterstorm
verwoestend toegeslagen
toen joegen afvalhout
en losgeraakte stukken
puin langs het steeds
verder afkalvend duin
wie nauw luistert
hoort berouw in het
zacht gefluister over
dit extreem geweld
hun schoonheid…
Dagelijks 2
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
600 En weer straalt de zon
maar toch blijven de mensen
hun wensen uiten.…
Schepping
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
771 Sierlijk zweeft de frêle vlinder
Cocktailvol van bloemerij.
Hier zijn duifjes en daarginder
Eitjes van de honingbij.
Paars de heide in de zomer.
Pareltjes in de voorjaarswei.
Ieder seizoen schud ik de dromer:
Noem dit Eden aan zijn zij,
Gans het lusthof... zo nabij!…
Crooner in bad
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
649 Hij werd gevonden in een achtertuin.
Een papegaai dient van zich af te lullen.
Zwijgt hij of wordt hij kort van stof
dan gaat hij bij de oude prullen.
Vond hij ons heksje Caro mooi?
Hoewel nog wat verlegen
hupte hij snel nader in de kooi
en toonde zich wel toegenegen.
`Onno' werd zijn roep- en doop-,
`Zel' wat flauw zijn achternaam.…
Frambozeke
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
612 fraaie Frambozeke
nu nog een kiempje klein
ik geef jou ruimte
dan groei jij vast snel
en schenk jij vruchten roze
suikergoedsmakelijk
dan zeg ik zoetjes
'een lust, dank je wel'…
Dagen later
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 De langste dag van het jaar
is voorbijgegaan
bijna onopgemerkt,
ook de bladzijde die werd omgeslagen.
Nu, zesendertig dagen later
is dat goed te zien,
de zon staat graden lager.
Het blad van de bomen is dieper groen,
de eerste bruintinten laten zich ontwaren
het krentenboompje, 't eerste rode blad.
De bessen geplukt en tot jam verwerkt…
Van zon of regen....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 Wij kunnen er
-meestal- tegen
schijnsel
...van zon
Wij willen
zomers
met zon
in overvloed
Maar de hortensia
in onze tuin
doet het pas
echt goed
Na
de overvloed
van
'n klaterende bui regen.…
Vlinder
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
640 Je vliegt
fladdert
als een vlinder
door 'n tuin...
als een zomers paradijs
Bloemen
met hun bloemkelk
ontvankelijk, open
zonder
enig voorbehoud
Een reis
-lijkt het me-
zonder last
zonder bagage
-vakantie zonder uurwerk-
Je blijkt beresterk
je vliegt met vaart
-kort elk oponthoud-
want je missie:
reis van je leven.…
zeelied
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
548 golven vol gebrul
spatten schuimend en vlokkend
lachend scheert een meeuw…
Het zoet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
600 Ik ben op weg
dwaal en draal
op twijg, op bloem
Op weg
door blauwe luchten
op m'n vleugels: zon
Het dwalen en dralen
nooit echt
moe
Voldaan
na elk bezoek
aan een bloem
het zoet te proeven.…
uil
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
571 met een wijze blik
draait hij zijn nek klokje rond
en slaat op tijd toe…
Weerbarstigheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
413 en kom
boven maar je overgeven
aan de stroom van leven
dat wind mij niet
gaat snijden op de hoek
als ik rustig laveer kust
hij mij met koude snoet
zacht koestert zomerzon
de nog winters witte huid
die zonder smeren en keren
al snel de noodklok luidt
weerbarstigheid zit
in de genen van de mens
het nooit toe willen staan
dat natuur…
Daartussen parelt leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
408 ik eigen blauw
als basis voor
helderheid en kou
het donkere
geeft diepte in
mysterieus verdwijnen
door het lichte
sprankelt zon
zijn magisch schijnen
op pril groen
en later schaduwrijk
koel zomerloof
dat herfst belooft
in vrucht en kleur
een volle rijke oogst
groen en blauw
daartussen parelt leven
als schitterend gegeven…
Lichtheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
640 Over de lichtheid
van ons bestaan
is al veel
geschreven, gedicht
Zo licht
als de vleugelslag
wiekslag van vogels
blijkt 't niet
Een meeuw
die je toelacht?
een merel
die goede morgen zingt?
Zelfs 't gebruik
van wiet
is maar
voor even
De lichtheid
van het leven
is niet om
naar te streven
Het overkomt ons
......onverwacht…
Ergens in de luwte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
420 ik heb wind
contouren gevraagd
van het land waarover
hij net heeft geraasd
hij dwarrelde wat
ergens in de luwte
sprak ik met hem af
benieuwd naar ontmoeten
hij streek neer
in een vlaag
onverwacht maar
ik wist dat hij het was
hij bulderde niet
vloog nauwelijks op
maar was heel bedaard
zo dicht bij aard
hij omvatte mij
liet zijn…
mijn wandeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
665 ( als antwoord op het gedicht Wandeling van Rutger Kopland )
we wandelden, verwondering alom
deze schoonheid die bloeit hadden we niet
verwacht, dat groen zo groen kon zijn
en dat de wereld lacht in het fluiten
van de bomen
we praten niet, dit zou de rust kunnen verstoren
ik vang haar blik, het lijkt alsof de liefde
groter wordt als de aarde…
onverzettelijk
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
666 massief basalt breekt
stukslaand het woeste water
rotsvast de branding…
Gave voor verwondering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Zomaar opeens
ontvang ik zielservaring
door een ontmoeting
met een werkelijkheid
waarvan ik het bestaan
nooit heb vermoed
maar een gevoel geeft
te mooi om te benoemen
opgetild word ik
uit buitensporigheid
doordat de zon
die zich veel te vaak
achter wolken verschuilt
me juist vandaag
opnieuw laat verstommen
bij haar opkomst…
tien voor tien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 in een natuurlijke ovaal
tussen dikke beukentakken
beweegt een houten mast
met vage wimpel zonder vlag
waarschijnlijk een toeristen tjalk
die voor even in de haven mag
in het zonlicht, in de schaduw
van de vol gegroeide kronkeltak
door het ritme van de rode pannen
en het hangend groen gebladerte
ervaar ik op balkon met koffie en gebak…
zijn groen wordt bruin
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
529 de winter is vertrokken
en de zon komt eraan
laat bloeien verse knoppen
de natuur laat maar begaan.
een boom wordt herboren
zo stoer en zo brutaal
was enkel zijn kledij verloren
na een jaar van pracht en praal!…
Ver
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
528 Ver van lawaai en herrie,
drammers en gedruk,
van te weinig met teveel
op een te klein stuk.
Streel ik verre zichten
waar het weids de zon verwaait,
en haar waterlanden
nog weten van geluk.…