3075 resultaten.
Bakkie pleur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
748 Elegant draag je een kopje.
Het liefst wit porselein, want dat steekt zo mooi af.
Geen suiker en geen melk, maar puur zoals bedoeld.
De warme aroma's, kamer vullend.
Zo wek je me 's morgens, ontwaken mijn zintuigen.
Niets terug verwachtend, laat je je nemen.
En ik heb je genomen, ontelbare keren.
Je bent bitter, gitzwart, elegant…
Proloog 15 maart 2017
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
627 Bang marcherend,
in lijn der verwachting,
gecultiveerd en schoorvoetend,
lopen wij in de pas.
Onze gekozen leiders,
vooringenomen.
Op de muziek vooruit lopend.
Pure verwaandheid.
En wij geëvalueerde kuddedieren,
beïnvloedbaar.
Gedrild en gehersenspoeld.
Wij volgen.
Kleur bekennend, volgen wij populisme.
Zwart, wit,…
De metselaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
745 Muren die lijden
onder duizenden speldenprikken
van irreële gedachten.
Ik, de metselaar,
zwoegend voegend, niets herstellend.
Het verdampen van mijn krachten.
Ik voel de onmacht.
Schelle mineur noten verschijnen.
Een nieuw partituur ontvouwt zich.
De voegen barsten.
Hoge noten verzwakken mortel.
Triolen van bassen, krachtig…
Vannacht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
632 Ik zag je vannacht
ongemeend lachen,
holle ogen zoekend.
Ik zag je vannacht,
tranen weglachend,
emotieloos dansend.
Ik zag je vannacht,
gevoelens moordend,
lichaamstaal miskend.
Ik zag je vannacht,
leven in het moment,
bestemming onbekend.
Ik zag je vannacht.......…
Mijn fout
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
817 De druk in m'n hoofd loopt op.
Ik voel me net een blikje prik.
Wat, als je het maar lang genoeg schudt,
klappen zal onder de spanning.
Een zwakke plek zoekend,
daar in alle hevigheid
op zal blijven drukken tot deze knapt.
Waarna zoete sappen als een eruptie weg spuien.
Met blinde kracht,
meters hoog om zich heen sissend.
Niet…
Lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Een goudgele gloed,
met net genoeg kracht, ontwaakt.
Ochtendnevel wordt verdreven.
Sneeuwklokjes schudden de laatste dauwdruppels af.
Krokussen, als penseel streken,
op een strak groen canvas.
Mee zwierend op de maat van een frisse ochtendbries.
Vogels fluiten met nieuwe energie.
Vliegend, dansend tegen een strakblauwe lucht.
Feromonen…
Weerspiegeling van de nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
688 De reflectie van de ochtendzon, diep rood en wazig,
stuitert over het gitzwarte water.
De ontnuchterende koude bries steekt als naalden op mijn huid.
Hiaten van de nacht verschijnen.
Plaatsvervangende schaamte weerkaatst in vreemde ogen van een bekend gelaat.
De fronzen van afgunst, trekken diepen groeven in mijn gezicht.
Het optekenen…
De openbaring van verlangen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
544 Ik ben dit niet
Niet wat jij denkt, niet wat ik doe, niet wat jij ziet
Niet wat mijn spiegel ziet
Ik ben dit niet
Ik denk, dat jij denkt dat ik doe, dat jij ziet, dat ik lijk
Ik denk dat mijn spiegel mijn spiegel ziet
Maar ik ben dit niet
Ik ben verlangen
Niet te denken, niet te doen, niet te lijken
Ik verlang dat mijn spiegel verlangt…
Ochtend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
667 De wereld ontwaakt
Zilver uit een loden keel
Een heggenmus zingt…
Over leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
625 Omdat de zon opgaat, blauw,
rood en purper.
Wind mijn huid raakt,
de regen
in mijn gezicht slaat,
zacht
huid afstroopt
in
hete rode streepjes.
met
kleine metalen haakjes.
Een vlieg in mijn gezicht
blaast,
haren opwaaien, eksters
uit bomen,
zwarte kraaien.
Ik koud tot binnen in
mijzelf ben,
het ademen mij moeite kost…
Kracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
666 Als mijn dromen zijn vervlogen
en illusies zijn vergaan,
als de winter is gekomen
en het licht is uitgegaan,
als het leven me te druk is
en mijn lichaam te vermoeid,
als mijn vrijheid werd gevangen
en de wanhoop is gegroeid,
dan wil ik mezelf bevrijden
en gaan stappen in de wind,
wil ik net zolang gaan dwalen
tot mijn ziel de rust hervindt…
Geneugten van volwassenheid
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
853 De wegen naar volwassenheid
of dat wat wijsheid wordt genoemd,
die wou ik exploreren.
Ik dacht dat ik op die manier
de toekomst kon beheren.
De wegen naar volwassenheid
of dat wat wijsheid wordt genoemd,
die ben ik echt gaan zoeken.
Ik heb naar wijze raad gezocht
in heel wat dikke boeken.
De wegen naar volwassenheid
of dat wat wijsheid…
Vijftig jaar
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.105 Vijftig jaar, da's toch wel raar:
al heb ik nog een knappe kop,
er zit toch al wat storing op.
Vijftig jaar, da's toch wel raar:
al heb ik nog een lenig lijf,
het voelt toch nu en dan wat stijf.
Vijftig jaar, da's toch wel raar:
al lijk ik nog vol levenslust,
die lust is soms wat uitgeblust.
Vijftig jaar, da's toch wel raar :
al…
Pleidooi voor Vrije Meningsuiting.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
567 Als je praten gaat met mensen
over 't leven dat ze wensen,
over angsten, over dromen,
over al wat nog zal komen,
laat hen vrij en open spreken
zonder hen te onderbreken,
luister dan naar wat ze zeggen,
vraag hen om het uit te leggen.
Ben je bang om het te horen,
zijn er woorden die je storen?
Heb je zin om 'stop!' te zeggen,
om hen 't zwijgen…
Vervlogen dagen.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
651 Hier sta ik ingetogen bij je graf,
en 'k denk nog eens terug aan vroeger dagen,
hoe waardig jij je leven hebt gedragen,
de vreugde die je aan de wereld gaf.
'k Herinner mij hoeveel ik je kon vragen,
hoe vlot jij elke misstap weer vergaf,
de wijsheid die je tederheid omgaf.
Ik ben je dankbaar voor die mooie dagen.
Ik weet niet of ik nu…
De dag dat alles anders werd.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
553 De dag dat alles anders werd,
waarop de waarheid 't daglicht zag,
waarop wat eerst verborgen was,
heel openlijk voor 't grijpen lag.
De dag dat alles anders werd,
waarop de dromen zijn vergaan,
waarop de eenheid die er was
heel plots de mist is ingegaan.
Die dag dat alles anders werd,
toen is er ook iets nieuws ontstaan:
de vrijheid die…
Hoe ze dat steeds weer doet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
617 De toekomst, die loopt voor mij uit,
ik hol erachteraan,
maar telkens als ik bij haar kom
is zij alweer vergaan.
Die toekomst stapt ook naar mij toe,
ze wandelt dichterbij,
maar van zodra ze mij bereikt
is zij helaas voorbij.
Die toekomst zweeft ook boven mij,
ze dwarrelt zachtjes neer,
maar als ik haar dan vatten wil
bestaat zij al niet…
Verdraaid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
855 Verdraaid zeg, een sonnet, hoe schrijf ik dat?
Leer mij nu toch eens hoe ik moet beginnen.
Wat moest ik daarvoor ook alweer verzinnen?
'k Dacht dat het iets met rijm te maken had.
Ik moet me toch eens dringend gaan bezinnen -
er zaten toch ook jamben in vervat?
Ik vrees dat ik al heel erg veel vergat,
en dat ik weer van vooraf moet beginnen…
Gewoon maar genieten.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
550 Laat kunsten maar groeien
en schoonheid ontbloeien,
de wereld verrijken;
dat wij ze bekijken
en voor en door zichzelf laten spreken
zonder de volheid ervan te verbreken,
eerlijk proberen om ze te doorgronden
zonder de schoonheid ervan te verwonden,
galant te bevatten in heldere woorden
zonder de waarheid erin te vermoorden.
Laat alles…
Een blad papier...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
761 Voor mij ligt een blad papier, dat vrijmoedig naar me lacht,
een onbeschreven vel papier, dat geduldig op me wacht.
't Blad lijkt me wel toe te spreken en het kijkt me helder aan,
"Ga je gang", lijkt het te zeggen, "tijd nu om van start te gaan".
't Blad papier heeft dus het woord,
en het babbelt lustig voort :
"Geef me maar je mooiste…
De grillen van de mode.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
699 De mode, dat is best een raar geval.
Ze predikt over stijl en welbevinden,
en dat wat we tot kort voordien beminden,
verwijst ze naar het land van het verval.
Gewiekst wil zij ons om de vinger winden,
ons lokken in haar luisterrijke val,
maar 't blikveld dat ze gunt is klein en smal -
al weet zij vlot het grote geld te vinden.
Slechts…
Zoeken
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
555 Hier zit ik drie hoog te wachten op hoop,
Starend voor me uit , wacht tot m'n leven weer muit.
Met m'n glas half vol en een peuk in de hand.
Een stap naar voren en ik sta aan de rand.
Ik vervloek je maar zoek je onder ieder steen.
Hoop is nabij maar ik voel me alleen.
De wijsheid die ik zoek, komt niet uit een boek.
Regels geschreven in eeuwenoud…
Haantjes en spierballen.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
627 De spierballen zijn weer eens aan het rollen,
de leiders steken woest de borst vooruit,
begluren elkaars opgeblazen snuit,
en doen hun best om heel gemeen te grollen.
Zo nu en dan wat met de mensheid sollen,
wat maakt het voor een president ook uit?
In ’t vuur stuurt hij de anderen vooruit
om zelf naar een beveiligd nest te hollen.
Als iemand…
Onbegrip
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
535 Je veroordeelt de daad. Geen weet van de toedracht,
de weg die is bewandeld, modder, keien,
omgewaaide bomen met gaten zo diep als een waterput
gaslagen in drijfzand,
verstikkend, beklemmend.
Uitkomst, een schreeuw om aandacht.
Ik vertel mijn perceptie van de gruweldaad.
Met grote ogen kijk je me neerbuigend aan
als mijn mening niet…
Ware Wijsheid.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
825 Het is nu toch al heel erg lang geleden
dat jij voor 't eerst het daglicht hebt gezien,
en dat jij op de wereldbol sindsdien
de meest bizarre paden hebt betreden.
Dus vroeg ik mij plots af of jij misschien,
daar ergens in je vrij en vrank verleden,
met elke strijd die jij al hebt gestreden,
al ooit de Ware Wijsheid hebt gezien.
Zeg mij…
Sterren aan de hemel.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
710 Als bruut geweld de harten weer doet bloeden,
terreurgeweld dat niets of niemand spaart,
als god of mens ook nu niet kon verhoeden
dat dwazen weer tot beulen zijn ontaard,
dat twijfel dan de blik niet zal verblinden,
dat angst noch haat de mensheid dan verdeelt,
dat 't hart zich met de rede blijft verbinden
en solidariteit de wonden heelt…
Die Mooie Toekomst...
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
703 Vervuld van hoop hol ik erachteraan,
hoewel zijzelf me steevast blijft ontwijken,
want telkens als ik haar de hand wil reiken,
dan loopt ze vliegensvlug bij mij vandaan.
Daar staat ze me dan vrolijk aan te kijken,
heel eventjes laat ik haar wel begaan,
dan ga ik er weer dapper tegenaan
en 'k hoop dat zij deemoedig zal bezwijken.
Maar…
Bloemetjes en vogeltjes...
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
789 Zij wou zo graag een vogeltje bekijken,
hij wou wel eens fleurig bloempje zien.
Hun biologisch inzicht wat verrijken,
daar hadden ze allang naar uitgezien.
Het vogeltje kwam dapper naar haar lonken,
ze voelde zich gelukkig en vereerd.
Het bloemetje stond voor zijn neus te pronken
en voor hij 't wist, was hij al gecharmeerd.
Hun kennis…
De bron waaruit de dromen zijn ontsprongen.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
597 De bron waaruit de dromen zijn ontsprongen,
waar elke fantasie haar voeding vindt,
waar grenzeloze hartstocht wordt bezongen
en waar de mythe aan haar tocht begint.
Een reis doorheen een wereld vol verhalen,
op zoek naar dramatiek en avontuur,
waar passies en emoties nooit verschralen
maar zich verblijden in ’t poëtisch vuur.
Een taal die…
Ochtendlijke peptalk.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
822 Wat sta je daar versuft en dwaas te gapen?
vanwaar die rare trek op je gezicht?
Wat heb je nu alweer voor doms verricht?
Je oogt in elk geval niet uitgeslapen.
Ik wil dat je meteen deemoedig zwicht,
probeert om al je moed bijeen te rapen,
al ligt je hersenpan op apegapen -
hoewel, ze was ook nooit een zwaargewicht.
Allée, probeer je nu eens…