1969 resultaten.
HEERSER
poëzie
4.1 met 15 stemmen
4.689 Hij schreed
en ruimte was hem soepel kleed
aan 't koele lijf.
de gladde luchten spatten uit elkander
en rode sterren walmden àl hun wonder
in wankelende nacht.
hij schreed
en ruimte brak aan zijn metalen tred
en lucht verkromp voor zijn doorzengde zucht.
leven was enkle vlokken violette geur.
hij at
en aarde trok haar gillende spiralen…
Gemaalstroom
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
3.443 Ik heb het nog
Draai elke man gek
Met mijn heupen
Zwierend, zwaaiend
Mijn rok nadert zijn hemd…
verwandeld
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
859 sporen in het zand
de rand reeds afgesleten
hier kwam een mens voorbij
alweer een hele tijd geleden
met welzeker een last vol oude jaren
zichtbaar aan de meegesleepte lijn
zijn naam is onbekend
het kan Horizon zijn geweest
of Kim, wie weet zelfs Einder
de wind is nu zijn milde helper
en ook de tijd, ongrijpbaar en toch
nog immer alom aanwezig…
melslief, hou ervan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.069 vermaak me dan
bijt het witte blad hem toe
een scheve grijns in de hoek
geplooid, de spanning nog ongelooid
blijft hij bij zijn leest
de altijd trouwe pen
leest zijn vlottende gedachten
hij stuurt en stuwt
zijn onbestemd ideeëngeweld
door de inkten tijd
van over altijd wereld
op zoek zonder ooit te vinden
naar wat moet en altijd zal geweten…
zij-man
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.015 hij is een typische man
een geval zoals zovelen
gevallen onder het juk
van maatschappij en conditionering
met een hopeloze staat
van beëindigde dienst
de signalen die hij zendt
terwijl hij door het leven rent
worden niet altijd opgevangen
hij blijft een gevangene tussen
de muren van ratio en emo
zijn geneesmiddel bestaat niet
in deze…
de goeroe
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.016 zie daar de goeroe
spirituele leidraad
of het stuk onbenul
dat mensenlevens steelt
tot lering en vermaak
van wie het spel spelen kan
zijn neiging is de moraal
ondersteunen met elk verhaal
dat zijn legitimiteit haalt
bij het geloof van volgelingen
die het verleerd hebben
in de eerste plaats
zichzelf te zijn
de afwijking wordt bepaald…
de knoeier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.046 in de binnenwereld
waar deuren nooit sluiten
en muren doorloopbaar zijn
gelden altijd regels
zo moet je introvert zijn
geen oogopslag durven zien
noch de uitgestoken hand aanvaarden
van wie nochtans je buurman is
en ook niet van een ander
de voorwaarden zijn simpel
niemand laat je binnen
en nog minder weer buiten
je gooit je eigen ruiten…
beschouwing nummer zoveel
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.084 A4 door twee
dat is hij, alleen
een fragmentarisch man
soms hilarisch, maar meestal
betreurenswaardig
met zijn pen, zijn blik
oneindig, ja, onnoemelijk
ernaast gericht
hij heeft geen weet
van het leven, hij schrijft
inkten stokje in de hand
en droomt zich weg
naar papier dat scheurt
mocht hij stinken,
hij zou ruiken naar de dood…
Prettige verschijning
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
3.243 Ik stapte binnen met een vriendin.
De dag was klote, ik had het niet naar mijn zin.
We praatten over de snijzaal en de lijken.
Ik begon uiterst verveeld rond te kijken.
Mensen in alle soorten en maten.
Discussiërend over hun doen en laten.
Uit verveling stak ik nog een sigaret op.
En lachte schamper om een domme mop.
Het duurde even voor…
het tocht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.065 muziek op het tapijt
een verdwaalde kat
bij het vaal geschijn
van een heilige kaars
het is zes in de avond
en buiten het duister
de straten verlaten
is het niet beter
gewoon binnen te zijn
een oude man vergeten
waarom hij ooit begon
en zelfs werd verwekt
schrijft zijn memoires
op geleend papier
een latere dag wel eens
zal hij…
ontmoetingen bis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.033 het uur tikt tak
hij zit daar maar
hij luistert geboeid
de seconden weg
stilte prevelt iets
hij luistert niet
hij is geluid
waarom ook niet
zijn canon ongehoord
een gebroken gerucht
in een meer van stilte
deze wereld herkent hem niet
hij grijnst - en doe het goed
want morgen ben ik daar
ik mijn grijns, jij jouw hoed
wij samen, de…
de fat
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
920 hij draagt zijn kleren
met de flair van een fat
de das gestrikt, het hemd gesteven
als op zijn lijf geschreven
en schoenen om naast te lopen
verrukkelijk leer in repen
rond zijn voeten gelooid
hij tooit zich met juwelen
die haar niet zouden misstaan
en misbruikt het hele alfabet
om exclusief te kunnen claimen
wat een ander reeds heeft gezegd…
kaper op rust
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.099 laat is het, in de nacht
op zijn vertrouwde bankje
versleten midden in het park
waar hij eenzaam wacht
op dat kleine krakend plankje
in gedachten bij zijn oude bark
zijn baard is rafelig wit
ter onderstreping van zijn gelaat
door weer en wind verweerd
met tanden zwart als git
donkere grijns om wat komen gaat
na een leven dat hem alles heeft…
De hedonist
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
928 men noemt hem het concentraat
uit zijn vaders zaad de ene
die het heeft gehaald en dus
even gehaaid als zijn ouweheer
zijn jongeheer in de strijd gooit
om het vrouwelijke geslacht geslacht
te krijgen en dan weer voort te gaan
hij kijkt nooit achterom dat
is voor de meer verdunden
die het moeten hebben van
een groepsgevoel of nog
het weten…
langer werken
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.594 een vrouw leeft vijf jaar langer dan een man
de statistieken hebben dit bewezen
nu is bij deze man het beeld gerezen
dat zij ook vijf jaar langer werken kan
eureka, wat een slim doch eerlijk plan
briljant, jawel, de hemel zij geprezen
dus heren, bent u zestig, stop met pezen
de vrouw heeft dan nog tijd en het elan
want zij is krachtig, kan…
Dichtersvondeling
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.009 de dichter vaak als een
te bespuwen standbeeld
gehouwen uit woorden die
met naakte letters bekleed
zijn ziel te vondeling leggen
waarbij het gesproken woord
hem onbemind doch wel bekend
geen aantrekking op hem uitoefent
vanwege voorbij zodra geschapen
zoekt hij liever de eeuwigheid
waar geen ontkenning mogelijk
hem ooit terug doet keren…
Verzopen orgel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.018 na de laatste kegel
is daar het laatste hotel
op de weg naar zijn einde
ontmenselijkt met een steek
onder zijn ontsloten gordel
zijn waardigheid zwerft ergens
rond in zijn verleden
toen hij nog mens placht te zijn
in plaats van het wrak
op intensieve bezorgdheid
ook het vel dat hem omspant
vlekt zijn leven weg uit
reeds lang verstarde…
decembers voetbal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.323 als ik voetballer zou zijn
waren er geen netten zo wit
dat de bal er in zou gaan
en het gejuich voor mijn ploeg
nooit mijn verdienste
ook verdedigend liep ik dan
met mijn traptechniek geheid
tegen de kaarten van KVM aan
voor overspel op enkels en
andere handzame wapenfeiten
of op de bank te zitten
heel het spel zou ik doen keren
tegen…
zijn hoofd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.304 de dichter zoekt
een regel, onverwacht
dient zich aan, hij denkt
verstoord zijn gedachten
en legt zich neer, moe
bij wat anders niet kwam
de dyslexie bij hem
bevindt zich niet daar
waar anderen het zien
maar tussen zijn oren
die almaar vreemden horen
blikseminslagen met
het luidste wit ooit gezien
zo eindigt hij de dag
met een oververhit…
Blauwtje
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
2.528 laatst was ik in een discotheek
daar zag ik hem al staan
hij merkte dat ik naar hem keek
dat voelde aangenaam
het heeft wel eventjes geduurd
toen nam ik het besluit
danste steeds dichter in zijn buurt
maar avances bleven uit
het lag niet aan mijn kleren
want ik heb een goed figuur
imponeer wel vaker mooie heren
houd wel van wat avontuur…
zondagsmens
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.200 hij luimt zich loom
zijn arm over haar dij
zij deint zachtjes weg
naar het andere eind
van het ledikant
ergens loopt een mens
met een wens, wie weet
sleept de dag zich voort
eindeloos, betekenisloos
een dozijnen dag als anders
kraakt een veer gespannen
in antwoord op het gekreun
van een vermoeide zondagman
die zijn arm te lam bevindt…
Woods
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
2.580 Geluk zit niet in zwijgen,
in tranen of verdriet
in dat je nooit meer langskomt
me überhaubt niet ziet
en nooit meer samen praten
tot midden in de nacht
geen mooie krullenkop
die stralend naar me lacht
Nee, geluk zit niet in zwijgen
niet in tranen, of verdriet
Maar dat er iemand is
die het mooie in je ziet…
netwerker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.079 de trip die hij maakt
in elke dag zijn licht
doet hem zonnig stralen
brengt hem evenwicht
maar inzicht, nee
dat blijft afwezig
hij is de wortel zelf
die zijn boom blijft voeden
een stukje radio centraal
in zijn karig bestaan
waarin hij soms bericht
over de dingen en de zaken
die hem al eens laten bezwijken
aan het op mensen nederkijken…
ego sum
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.213 eigen mening de algemene norm
vormt hij zich een cordon
om het uitgeteerde lijf
dat krijst om crematie
welke ogen verdragen nog
eenzaam op een eiland
zijn schier reeds lang verdronken
wappert het levend skelet
met de flarden van zijn vel
niemand die nog omkijkt
naar het vernieuwde Atlantis
als een bruistablet
opgelost in de wereld
geen…
dé waarheid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.508 hier is mijn woord
neemt en eert dit, gij allen
het is de enige waarheid
hier geponeerd om mij te gedenken
want uw woorden zijn hol
zo bol ze staan van fouten
ongezouten persiflages in de marge
zoiets hallucinerend bekomt niet
dan met enkele tijd isolatie
mij is immers de waarheid
en niets dan de waarheid
zo helpe mij iedereen
die niet…
apodiumbeet
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
1.519 hij vervult zijn uren
hem eens vrijgevig geschonken
met het delen van zijn gedachten
talenten penseelstreken gebracht
in de luwte voor de nacht
het is de eenzaamheid
die hem steeds verder drijft
maar ook de reflectie
aanbidding of begrip
in de ogen op hem gericht
terwijl hij zijn kunstjes brengt
ongepubliceerde artiest
in hemdsmouwen…
Tedere liefde
poëzie
3.6 met 32 stemmen
7.048 Na lange droogte kwam een zachte en milde regen
Op 't kwijnend aardrijk neergezegen.
Dit zagen Jaap en Piet met vergenoeging aan.
Jaap sprak, door blijdschap ingenomen,
'Al wat in de aarde is, zal nu fris tevoorschijn komen
En onze wens zal zijn voldaan.'
''k Verlang geenszins - sprak Piet - naar zulke grote gaven,
'k Heb, vóór acht dagen…
reiziger
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.850 de weg oneindig
strekt zich gespannen uit
zover zijn oog wil reiken
om in de verte op te lossen
in een wervelende zindering
daar
waar de eerste bocht verschijnt
zijn tred verraadt hem
aan de stoffige struiken
die de randen bewaken
maar hij ziet het niet
zoals niets van dichtbij
daar
verschuilt zich niets interessants
hij loopt…
Altijd op zoek
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.662 Het praat, het schatert,
slaat hier en daar op schouders
en kan aangenaam gezelschap zijn.
Aangedaan ook wel eens,
maar dan verborgen achter
grimassen. Het masker wordt
wel flexibeler in de tijd.
Verwijten als zou het aangeboren
zijn snijden geen hout. Of zou
het toch aangeleerd zijn door moeder.
Vindt hij zich daarom zo vaak
aangeschoten…
mars
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
2.056 blind mijn hart
doof mijn oren
ik zwijg zinnen
zonder horen
luister slechts
naar wat ik weet
en weet dus niets…