13845 resultaten.
Jij ontsteekt de nacht
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.218 De schemering is de nacht aan het rijpen
als ik ontwaak door een vleug gordijnen tocht
waarna het afscheid nemen van een voldane mug
zich uit in een verwoed krabben over de rug
van mijn hand waarmee ik je adem heb verzocht
het ritme van mijn strelingen aan te grijpen
Een licht ontsnapt van de overloop
nestelt zich in de kartelrand gevlochten…
Verborgen verdriet
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.504 Mensen zien slechts een buitenkant,
En denken dat ik op en top gelukkig ben,
Zij zien niet mijn zwarte binnenkant,
Omdat ik constant heen en weer ren.
Ik word geleefd door de mensen om me heen,
Ze stellen allen eisen aan mij,
Denken dat ik door mijn postuur sta stevig te been,
Ze staan wachtend in de rij.
De één wil nog meer mijn aandacht…
MEDITATIE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.248 Wervelend komt de wind klaar
strijkt neer
een musje doodstil
gelaten
neergedrukt
met opgeblazen veren
het kent
waar anderen nog zoeken
zijn plaats
in het heelal
komen en gaan
leven om leven
dood om dood
waarschijnlijkheid
met eigenwaarde
een ritueel.…
"Een"
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.103 De zon te rechter,de zee te linker
en tussen beide jij mijn schat.
Ik vang het wonder van je lippen
ik heb je altijd lief gehad.
Ik hoor de golven niet meer breken
niet langer zie ik het surfzeil.
Dat aan het einde ging vervagen.
Ik ben de avonden vergeten dat ik
doelloos rondliep om de stad.
Ik heb het altijd wel geweten
ik heb je altijd…
Be The Ocean
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.987 zonnestralen als mokerslagen
zwoel zuigt zij onbehagen
het zachte zeezand op mijn huid
brandt mijn netvlies vol vragen
die ik wegspoel met water
dat jouw ogen weergeeft
jouw 'waterwazigogen'
waarin jij vloeibaar verder leeft
ver weg van hier
onder mijn huid
waar jij telkens weer
boven water komt.
"Flinke Jongen"
fluister jij fluweelzacht…
Wakkerschrikking
gedicht
3.5 met 25 stemmen
13.017 De eenzame trams van Amsterdam
(het kreunen en het knarsen van)
waarin iedereen zich groter voordoet dan hij is,
tevens zich zo klein maakt als maar kan.
Het ijzer van de lege wielen, fluitend bijna
door stokoude bochten, verspreide vrees;
wie wakker schrikt herinnert zich allicht
de nachten van weleer, de jacht op mensenvlees.
Kletterend…
dat...
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.351 lief, laten we...
nee, luister...
toen nou..
hou...
ja ik wil...
nee dat niet...
Ik leg...
verdomme zeg!
ach kom...
hoezo dat...
zou ik...?
ach stik!…
Dek mij toe
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.128 tot mijzelf gekomen in kilte
ontdek ik dat ik
vandaag weer eens ben wie ik ben
als sneeuwvlok
die smelt op warme handen
ondanks welzijn verbaas ik mij
dat ik in zachte klei door zout
en keihard water ben verdroogd
door wrede adem
via sluipweg van lucht en zon
als zandkorrel weggeblazen
rul vooruit vliegend op de wind
die in mijn ogen…
Bloemen
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.470 Het kerkhof dat in rust verzonken
Te wachten lijkt op vers verdriet
Ziet in de lucht het zilver vonken
Dat strepen krast in het verschiet
Waar zomerzon wordt uitgeschonken
Op marmerwit en zwart graniet
Dwarrelen bonte vlinders dronken
Van nectar die het leven biedt
Een jonge vrouw waant zich alleen
En laat haar tranen vrijuit stromen…
Klauwen
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
972 Draakjes heb ik je toegezonden
Mooi wou ik ze niet laten zijn
Gaf ze spuwende tongen met vurige vlammen
Koele ogen met pupillen van pijn
Lelijk waren ze, afschrikwekkend
Maar ik hoop dat je ze niet hebt ontweken
Dat je de deur hebt laten openstaan
Hen een kans hebt gegeven om te spreken
Geluisterd hebt naar de puinhoop in mij
Draakjesharten…
Gluren naar je ziel
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.217 Mijn ziel
Die is het kwetsbaarst
Die ziet niet iedereen
Want wat het snelste pijn doet
Beschermt je het meest
De laagjes eromheen
Verschillen menigmaal
Soms alle stoffen die er zijn
En soms alleen maar voile
Mijn ziel,
Die is het mooiste
Die krijgt niet iedereen
Maar wie aandachtig kijkt
Ziet ‘m door het stof heen
Ongezien
Zie…
Huilen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.183 Gefluisterde woorden
die alleen
met gespitste oren
en een open hart
te horen zijn
brengen ongevraagd
een warme gloed
naar mijn wangen
waar stille tranen
zich langzaam
een weg naar beneden banen…
Nachtelijk web
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.031 Gehuilde tranen
worden gevangen in de
zakdoek van de nacht…
HOU ME VAST
hartenkreet
3.7 met 16 stemmen
1.926 Houd me vast met beide handen
want ik heb je nu zo nodig
woorden hoef je niet te zeggen
je liefde maakt dat overbodig.
Ik heb je nodig in mijn leven
nu het eventjes niet gaat
help me dit te kunnen dragen
laat me weten dat je naast me staat.
Laat mij in je armen mogen rusten
laat me gewoon een mens mogen zijn
werk op mij als een medicijn…
Stil als zij voorbijgaat
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.473 Ik zou het je niet moeten zeggen
doch als ik je zie lopen
hoe terloops het ook maar is
dan slaat het dubbel over
is er even geen weten
van hoe me te houden
met de kraag omhoog
duikend in de koude
schuil ik voor de ontdekking
glimlach en traan
een voorbije tijd van samenzijn
jij, nostalgisch bestaan.
Ik zou het je niet moeten zeggen
het…
Zwijgend geteld
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
1.952 Gelouterd door de
tand des tijds
likken lippen
wonden, geslagen
in gesproken zinnen
zwijgen monden een
streep door de dagen,
branden zout in juist
die donkere uren, waar
zicht verdwijnt uit het
zicht, geteld naar de
ochtend, vinden zij
een paar stralen
geluk gevangen in
een nieuwe morgen…
Daaa mauwww...
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.027 Ze wijst met mollig handje
en zegt: Daaaa mauwww
loopt wiebelend richting poes
maar die verdwijnt dan gauw
Dus hobbelt ze naar opa toe
en pakt zijn grote hand
leidt hem zo, gericht en snel
naar het poesje in de mand
Ze roept weer: daaa mauww
Opa bukt zich, aait het dier
Zijn kleinkind kijkt met twijfel:
Geeft dat aaien echt plezier?…
Tsunami
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.113 Machteloos staan we aan de zijlijn
We zien het verdriet en we voelen de pijn
Het is zo onwerkelijk, zo apart
Dat ik getroffen ben diep in mijn hart.
Je ziet de beelden op de buis
Je hoort de verhalen van mensen, net weer thuis
Het is niet te bevatten, ik krijg een brok in mijn keel
Blijft er dan op deze wereld echt niets meer heel.
Kinderen…
balken
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.130 notenbalken
in partituren
van melodieus verdriet
worden doorgaans platgewalst door
huilebalken…
Geknakt .....
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
11.092 Een gesloten envelop,
gelijmd, zonder jaren
te tellen, plakken op
een maagdelijk wit vel
papier herinneringen,
bedrukt, slaan letters
een leven over, ooit
geleefd, tot de dood
ons scheidt, haalde
de man met de zeis
mijn leven eerder in
dan het graf gedolven
kon worden, bedolven
onder gehuilde tranen
zal de diepste kuil niet…
The Grudge
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.002 Horror
griezel
en gepiep
iedereen achter een kussen verscholen
maar mij beroert het niet
Een horrorfilm als deze
laat mij even
De angst voor het echte leven
vergeten…
WAARDE VAN HET LEVEN
hartenkreet
2.8 met 15 stemmen
1.592 Ik heb opnieuw geleerd
waarde te hechten aan het leven
het leven zoals ik het zie
dat mij opnieuw weer is gegeven.
Want angstig waren de nachten
door benauwdheid en door pijn
ik prijs mij zeer gelukkig
dat ik weer hier mag zijn.
Het leven is zo betrekkelijk
we staan er te weinig bij stil
maar dat ik mag leven vandaag
is allemaal door…
Eindelijk vrij
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.046 Vrij als een vlinder
ontpopt
uit de cocon
Vlieg ik met de vogels
op vleugels
van het bestaan…
Bevrijding
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.403 Het is niet relevant
aan oorlog of gevecht,
dat jij in mijn leven belandt;
terecht of onterecht.
Sinds ik je ken
is er geen weg terug,
ik weet nu wie ik ben
jij bouwde een brug
naar mijn innerlijk
mijn hart, mijn ziel
daarom niet verwonderlijk
dat ik voor je viel.
Het voelt 100 kilo lichter:
een vederlicht gevoel
het maakt mij tot…
afscheid
hartenkreet
3.6 met 23 stemmen
7.340 Niet huilen als ik ga
het echoot lang na
in de kille kamer
doelloos glijdt een hand
langs stoel en tafelrand
de zon schijnt ongenadig…
Medelijden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
4.576 Op mijn pasgeverfd raamkozijn
kleeft een vlinder vast
doodsangst rukt haar poot voor poot
uit het tere lichaam los
Na de poten kleeft het lichaam zelf
hopelozer wordt het nog
de vleugels sidderen terzij
totdat 'k haar dood uit meelij
Hoe meer je vlinder rukt zich stuk
bij 't zoeken naar het groot geluk
hoe'n enkele vindt
de deernis…
dodenherdenking
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
4.121 de stilte suist door 't lentelover,
alleen een merel zingt zijn lied;
de schare staart in 't blauw oneindig,
een ieder alleen met z'n eigen verdriet.
verdriet om allen die eens vielen,
voor vrijheid, toen zo duur betaald;
twee minuten intense stilte
terwijl de zon ter kimme daalt
de wind waait zachtjes door de bomen,
jong groen ritselt heen…
De Zee
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
3.878 de zee vandaag
in onbestemde nevel
heeft zijn levendige vorm
geruild voor een grijze verstikkende deken
maar door de mistlaag
hoor ik het gekeuvel
van de golven
een witte vogel
krijst
in de grauwe dag
niets nieuws
totdat de zee
blauw wordt
de lucht
kleur bekent
en spiegelt
in het water…
leven
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
5.663 Niemand weet waar het leven mee begint
Alle leven komt uit de bron van het wonder
Niet het leven maar de ziel wordt bemind
Het is niet met of zonder.
De ziel is de koestering van binnen,
het licht dat men in zich draagt,
die probeert de liefde te winnen
voor degene die er naar vraagt.
Het is iets niet van deze aarde
wat de vergankelijkheid…
afscheid
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
6.179 Je bent ver weg
de oceaan over gevlogen
beide zijn we nu alleen
en voelen ons eenzaam.
We denken aan elkaar
en de afstand wordt minder.
Zo overbruggen we de tijd
van grote eenzaamheid.
De lange avonden en nachten
zijn bijna voorbij
en dan kom je terug
weg zijn de eenzame gedachten.…