8109 resultaten.
Kroos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 iedere nieuwe eenling
bobbelt een druppel
oppervlak groen
kroos dat langzaam uitdijt
het water toedekt
met een dun lakentje plant
alsof het zegt, doe maar
even niet zo vloeibaar
ik verstop je
zet je kabbels stil
probeer wat te slapen
dan houd ik de wacht
als een verlaten stukje land…
Sprookje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 'Het lelijk eendje'
nog onder moeders vleugels
schuchter, schroomvallig
valt niet op....
Maar wacht een wijle:
haar hals zo sierlijk
'n lieflijke kop
en dan die verenpracht
Een zwaan...
tot in haar vleugels
een bruid
om weg te geven
In het kort:
een leven
als
in een sprookje.…
Godganse dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 De grazige weide
gestoffeerd.....
met 'n kudde koeien
die kauwen en herkauwen
de godganse dag
liggend, log lopend
het gras tot modderpoel
Maasoever platgetreden...
Het heden 'cool'
zonder fles
en glas melk
goed voor elk?…
Vals zonnemoment
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
426 zij greep
een donkere wolk
tijdens zijn vlucht
door de lucht
verijsde de druppels
hagelde ze wit uit
aan de zwarte kant
van de dreigende bui
nog scheurde
spanning zijn bliksem
langs kartelige randen
om in donder te aarden
zij lachte in een
vals zonnemoment
regenbogen dichterbij
kleurde zo dit schouwspel voor mij…
Handwijzer....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Het bord, wit geverfd
-van eigen makelij-
wijst me de weg
een pad
geplaveid
van deze tijd....
De weg
hoef je hier
aan 'geen kip' te vragen
Alleen voor
fietser, wandelaar
mij stoort het niet
Ik ben te voet
-wat geen twijfel leidt-
m'n fiets, thuis op slot
Nu niet gedraald
niet langer dolen
de weg naar huis ingeslagen…
In de tuinen van Tjaarda bij Oranjewoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Terwijl ik tussen 't groen vogels zie kijken
ik niet laat merken dat ik ze hoor
al tonen ze zich als een volledig koor
alsof zij onsterfelijk willen lijken
vraag ik mij in gedachten af wie zij bereiken.
Of ik in mijmeringen deze ochtend iets verloor
en belopen ook zij in leven meer dan een spoor,
zijn ook zij niet tijdelijk hier dat wat eens…
Nivellerend
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
471 ik voelde hoe
de wind duwde
geleidelijk aan steeds
meer vat op ons kreeg
wat eerst nog
plaagstootjes waren
bleken ineens
heel serieuze gevaren
wij werden
voortgedreven met
intense kracht door een
massastroom vol macht
die nivellerend
zijn route koos
waarvoor leven het
hoofd deemoedig boog
ik zag materie in
het zwarte gat…
Stil is de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 Nevelslierten langs de bomen
Geur van vergeten dagen
Zaad van verloren bloemen
Het verre zoemen van een bij
Fluister, ruis en wapper
Door de populieren die mij laten slapen
Voor het bidden van de valk
De nesten in jouw haar
En het zout op mijn lippen
En breng mij
De dromen van de vogels
De muziek van de bomen
De woorden van de wijzen…
De maaier
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
441 zij witten
pril groen
met oranje hart
groeien cirkels
in groepjes
tot bloemenpracht
pas als
het gras de
hoogte in schiet
rijp zaad
de maaier
naderen ziet
dan wordt wit
met oranje hart
mijn madelief…
Flora
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Een plant is soms gelijk aan zoveel anders,
wat tegen betaling wordt gekocht.
Maar anders is de waarde van het stekje
dat je kreeg en heel graag mocht.
Ook wat onverwacht je tuin is in gelopen,
wortel heeft geschoten, plaats bezet.
Een beslissing moet genomen;
wel of niet gedogen?
Meervoud heeft helaas de kleinste kans.…
Fata morgana
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 ik wil ze
hier niet
heb hen mijn
tanden laten zien
in de scherpe kammen
van het gebergte
ze doen snakken
naar adem op
hete glooiingen vol
klein gesteente waar
hitte de fata morgana
laat zinderen
zuurstof lijkt uit
de lucht gebrand
die verschroeiend
raspt door longen
zonder verkoeling
direct bij de hand
dit is ons land
al…
Thuis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
543 Thuis?
Het huis
noemde ik thuis
niet de eerste dag
waarop ik de woning betrok
Verhuizen
blijft 'n gok
onbekend? nog onbemind
ook door vrouw en kind
Het huis
noem ik nu thuis
buren, de hand geschud
emotie, als een brok
in ieders keel.…
Paard & Man
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
979 Man en paard
mag je noemen
je mag je
erop beroemen
één van beiden
te zijn
Vrouwen
pissen nu azijn
ze zijn
géén van beiden
Maar aan de zeereep
zie ik hen
een hengst of merrie
met kinderlijk gemak
berijden
ze zullen
niet langer lijden
als ik vrouw en paard
in een adem noem.…
Stuiteren gestaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 knikkers rolden
oppervlaktes bolden
licht klingelde in
transparante lucht
zij kwamen
van bovenaan
tevreden naar beneden
lieten zich helemaal gaan
een glazen waterval
die fonkelde in
muziek van de zon
tot de pot alles won
rusten samen
zonder geluid in
gelijkvormige kromming
tot er eentje verschuift
als een lawine
waaieren ze…
Loop van de Maas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 De rivier loopt
beide oevers
zingen
Dat zijn
zo
van die mijmeringen
als ik
keer op keer
het zondags water overzie
vanaf het voetveer
alleen zomers
heen & weer.…
Belofte?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Een rozentuin?
ik heb het je
niet beloofd
Wel de liefde
die niet leek
te verwelken
Werkelijk elke dag
werd ik
van m'n zinnen ontroofd
Dwaalde en doolde
rond
als 'n kip zonder kop
Maar die tuin
jou...
beloven?
Je zou
het zelf
niet geloven, liefste.…
Minnespel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Ik zag
2 vlinders
in hun minnespel
Geen oog
voor mij, gezeten
aan de buitentafel
Ik zag
hun getekende huid
warempel, kreeg er kippenvel
De een leek
me echt geen del
de ander: heer
Ik was getuige
van geslachtelijk verkeer
in m'n achtertuin.…
Niettemin als bevredigend leven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
585 Bomen zijn bomen , straatstenen
klinkers of kinderkopjes, ze vormen
beloopbare wandelpaden en wegen.
Tijd gaat je niet elke dag verwarmen
of in de koude kleren zitten is het niet,
't komt betrekkelijk zo het is meer voor.
Een enkele dag is ik wil nu geen bezoek.
Ik wil niks weten van kwalen laat staan
de bestormende dood en doodse stilte…
Stroom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
602 Met de stroom
komt de mooiste droom mee:
Wij, met z'n twee
een scheepje, schip
beiden, beste stuurlui
niet aan wal.…
Het zwarte moeras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 ik ken de
witte wieven en
het zachte gepruttel
van het gas uit
het zwarte moeras
de vage zuchten
van oude bomen
als de wind is
gaan liggen en takken
vrij kunnen dromen
toch is in de jaren
het donker verdiept
omdat onbereikbaar
bezit heeft genomen van
ruimte ten koste van licht
waar vroeger het bos
zich transparant opende
met…
Vogel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
766 Vogel te zijn
je vleugels...
uit te slaan
Schreeuwend
te scheren
over golven
en stil te staan
als zee
je tot de veren komt
Met eb en vloed
op te groeien
de stand van de maan
De 'schoonsten der schepping'
in hun bijna- naaktheid
te zien staan
De handdoek...
te zien vallen
in nat zand.…
Eigen weg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
791 We kiezen
onze eigen weg
recht of met bochten
We zijn
onbekend, soms
met wat we zochten
We schrikken
terug bij kruising
scherpe bochten
Dé weg
voert ons
naar schone oorden
door zon beschenen
kilte en kou
buitengesloten
Te gek
voor woorden.…
staar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
609 de middagzon wikkelt zich af
met een verholen lichtstreep
alles er onder verkeert in een verdoken geheim
alles buigt zich in de schaduw
naar het vallende gras
de noen heeft een middenrif dat afzakt
naar de avond
mijn handen als kleppen op hoogte
van mijn wenkbrauwen zakken
richting de knoop van het middenrif
de staar is voorbij het begin naar…
Paard of Knol?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Paard of Knol
dat
is de vraag
'k wil geen verwachtingen wekken
Goed...
ik ben wat traag
wat dikker
dan m'n soortgenoten
Ik liep
nooit
in zeven sloten
tegelijk
Neem me
niet in de zeik
ik ken 't verschil
tussen kluiten en kloten
Het is de vraag
of paarden.....
zoveel en zo goed
kunnen trekken.…
Vlindereren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Vlindereren...
is je
op 't lijf geschreven
Jij schrijft
het nu
en het verleden
op elke bloem
die steel
met aarde bindt
Je maakt
een lint
van capriolen
De lucht
lijkt, door je dagtocht,
blauwer
Het is dat
wat me
in zomers zint.…
Het krullend wit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 de meeuw
scheerde laag
in een vlaag
van speelse
weerspannigheid
over spattende
golven in de
hoop op wat buit
ook jij volgde
de reis die hij
maakte op de
vlucht van wind
met het plezier
van een kind
hopend dat hij
zijn doel zou raken
danste op
het krullend
wit van de zee
proefde het zilt
dat hij heeft
genomen om
samen aan…
Hulpkracht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
596 O ja, het leven
meer dan welkom
elke regendruppel
schitterend in het licht
zelfs de schaduw heeft
het in zich mij te behagen
weet mijn verdriet
naar de verte te dragen
een arm geeft mij steun
is mijn veerkracht
hoe heftig soms ook
de wervelwind
mijn deur weer vindt
mij waakzaam maakt
het is de toewijding
van de schepping…
Vlak
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 Vlakken
worden lijnen
in dit jaargetij
Je krijgt meelij
met de herfst
waarin blad blozen mag
Voorbij gaat
geen dag
dat vlakken lijnen worden.…
Hof van Eden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Ik keek langzaam in het rond
en streelde wat ik zag met mijn ogen
dat prachtige stuk natuur in volle rust.
Wolken vlinders vliegend zonder enig gerucht
boven een bloeiend heideveld dat glooiend wegliep
tot waar ik het bij het mistig einder verloor.…
Daglicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
528 'Dag licht'
'n kortaf gedicht
voor dit jaargetij
waarin
de zon schuw
wind verre van luw
Elk woord teveel
sluit
lippen.…