Alle inzendingen over kleur

7914 resultaten.

Sorteren op:

waar je liefde mee schreef

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.573
ik heb je bedolven onder mijn gaven mijn bloemen kwamen de kleur aan je vragen ik las in je ogen het licht van de zon kuste je lippen zo rood als ik kon je gaf me de hand waar je liefde mee schreef met woorden zo heftig dat passie lang bleef je lichaam nog jong je blik had de tijd we kozen het pad richting eindeloosheid we zijn…
wil melker15 december 2003Lees meer >

LENTEWENS

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.088
laat me jouw lente zijn en nooit meer zonder liefde je winterluiken sprankel ik vol kleuren lucht en licht en als je vlucht dan dartel ik mijn tere bloesems op je huid en streel je ogen dicht laat me toch lente zijn en nooit meer zonder jou ontluikend zal mijn middagzon je zoete kussen stralen en intussen zoem ik dan de luchtkastelen…
Anne-Mieke17 februari 2003Lees meer >

De regenboog

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Jij brengt kleuren in ons daglicht, En verdwijnt dan weer snel. Jij maakt reacties los bij mensen, Met je mooie lichtspel. Alleen overdag zal jij te zien zijn, Maar dan sta je er ook vol trots. Je kan niet zonder regen en zonneschijn, Als één van beide vertrekt, verdwijn jij weer plots.…
Maaike Meijer28 februari 2003Lees meer >

Dood

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.948
Dood Veel over gehoord Nu dichtbij Mijn dierbare opa Je bent niet meer van mij Dood Eens was er kleur Nu is het zwart Mijn dierbare opa Je bent niet meer van mij Dood Louis, een naam eens zo levendig Nu letters in steen Rode rozen op je graf Denkend aan alle liefde die je gaf Dood Mijn hart vol verdriet Lieve opa kon je me…
Barry23 maart 2003Lees meer >

de vlinder

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 806
een vlinder landt op een bloem voor zijn laatste rust hij is op.....verloren en helemaal uitgeblust maar die bloem is niet de plaats waar zijn rust is gevonden hij voelt zich meer thuis in een ander dorp waar hij langer was verbonden zijn geliefde neemt het besluit geeft hem een nieuwe bloem met kleuren dicht bij hen ....een warm gevoel dit…
jacky25 april 2003Lees meer >

Jij en ik voor eeuwig samen?

hartenkreet
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.470
voor elkaar geschapen Zoals een traan is geschapen voor verdriet En de nectar gemaakt is voor de bij Zo ben jij geschapen voor mij We zullen altijd samen zijn Samen als de sterren en de maan Wij zullen net als twee vlinders Altijd samen door het leven gaan Want zonder jou kan ik niet bestaan Een leven zonder jou is als lippen zonder kleur…

ze verwoorden God en leren

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 953
rotsen kleuren tijd water overvalt de traagheid van ravijnen, winden dichten kloven met het stof uit boven gevleugeld zijn verhalen die als holen grijnzen in de torenhoge bergwand hun holten zijn bemand ze verwoorden God en leren over dwazen die azen op macht, vertellen over vrouwen die met kinderen zijn omgebracht ze verweven…
wil melker22 januari 2003Lees meer >

Dement

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.421
vroeger die nooit meer komen zal de tweede voor vandaag dat eigenlijk vroeger is de ander voor het theezakje dat nu minstens een half uur wacht nummer vier is voor de poes nu - buiten - die van vroeger, zelf grootgebracht de vijfde kwam even heel vlug vertellen dat haar man niet meer leeft de zesde werd gevangen in een zakdoek, rood van kleur…
Sjoukje18 september 2002Lees meer >

De laatste roos

hartenkreet
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.685
een kind is weg we zoeken allemaal de roos laat moegebloeid haar bloemen vallen we zoeken door en door door struikgewas en zwarte nacht een bloem ligt rood als bloed verloren op de grond we zoeken door en door door 't middernachtlijk uur geen spoor de bloemen worden flets van kleur ze liggen er nog steeds we zoeken door…
Lena25 oktober 2004Lees meer >

Alle tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.502
Ik maak een reis door vlinderland sterren stralen daar zelfs overdag ik volg mijn hart, niet mijn verstand en ik zie kleuren die ik nooit eerder zag De drempels van verleiding zijn laag de mooiste glimlach weet mij te ontroeren ik merk dat ik gelaten de weelde draag en mij simpel door passie laat ontvoeren Lopend over de heuvels van puur…
Ruud Brouwer28 november 2004Lees meer >

het opengaan der dagen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.144
door nachten dicht de klei het opengaan der dagen verzonken liggen zij geluidloos zonder klagen seizoenen die hun kleur bekenden jaren die voortschrijdend zich tot eeuw bestemden zie de lagen lees de vragen voel emoties die elkaar en generaties moesten dragen ingekapseld zonder lucht want ook de laatste zucht heeft de bodem al verlaten…
wil melker9 januari 2005Lees meer >

Wij bloeiden wild

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 767
jij zonde het blauw in de lucht ik schilderde wolken wat wit jij kaatste ons licht snel weer terug ik warmde mijn rug onder jouw stralen om mijn kleur op te halen en penseelde prilgroen ons verlangen wij bloeiden wild in bloemen die alleen deze zomer maar kenden wisten de lente in voorzichtig verkennen maar de zaden…

Tête-à-tête

netgedicht
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 667
~~~ de nacht verschoot spontaan van kleur toen jij –slechts gekleed in goed humeur- mijn slaapkamer binnen kwam zeilen de ochtend in je ogen reeds gewekt door rommelige lakens die nog onbevlekt de dag tegemoet leken te geilen je onverwachte opkomst was de droom waarmee ik me normaal gesproken loom nog even lekker omdraai in mijn bedje…
Nina Laverona25 september 2007Lees meer >

levensavond

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 970
ik omhels je met de warmte van een zachte zomeravond strijk de rimpels glad die de tijd tekende in je gezicht de kleur van de herfst reeds in je ogen te zien stemt droef het wordt later en later en ik zou de tijd willen stoppen nu hulpeloos zie ik je bladeren vallen en winter sluipt nader kou zal je wortels bereiken in de avond en je…

voor jou

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 914
als het jou bevangt zomaar niet bedacht of gehoopt één moment zo’n blik verzint het geweest zijn nooit ach wij passen ons aan vrijen openlijk enkel jij en ik in het hoofd lief de herfst gevallen in kleuren waarvan jij vergeten was zo werkt chemie tekent de schoonheid tekent het jou welk oog billijkt verliefdheid één passie één vertedering…
Irmgard8 oktober 2005Lees meer >

De Elementen

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.181
Kon ik maar iets veranderen aan de kleuren van de wind Kon ik de richting maar verplaatsen Maakte de kracht mij te kleurenblind om het wilde spel terug te kunnen kaatsen Kon ik maar zwemmen in de aarde Dan verdronk ik niet, diep in haar klei woelde ik zelf in zijn gebluste waarde De reddende oever steeds dichterbij Kon ik maar rennen op…

toen luchten donker vlogen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 771
weer beleefde ik de zomer het zonnen op een ochtendbloem het soezen in de middag en de avondvlucht beginnen met een zoen ik zag je in de nieuwe kleuren van het gras waarop ik je wilde strelen het spelen met de wind en jouw gedol ging nooit vervelen je vleugels wiekten grijs toen luchten donker vlogen ik gaf mijn liefde aan je prijs…
wil melker14 november 2005Lees meer >

in koperkleur en staal gelijst

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 909
het donkere hout heeft afgedaan de wortelnoten glans waar kinderhanden smetten op barokke rondingen is weer een nieuwe vangst in kringloops grote netten in glas brengt licht de luchtigheid die kaatst in chroom en spiegelruit pas kleur ontmoet in het zwarte leer waarmee de bank en stoelen zijn getuigd ik heb de zon gevangen…
wil melker18 november 2005Lees meer >

stofjes dansen heel devoot

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.069
hoogte geeft geluid zijn stilte terug mensen buigen in gebed generaties litanieën hebben heiligen met rozenkransen neergezet beelden gapen op pilaren ogen navelstaren en hun handen reiken naar de Heer de zon mat kleuren door het glas in lood, verlicht het bidden voor de dood stofjes dansen heel devoot in slierten rook van…
wil melker23 december 2005Lees meer >

De herkenbaarheid

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.206
Wij zijn herkenbaar geworden als helder licht in lege ruimten de geur van naakte huid op onderstroom van liefde Wij zijn tastbaar geworden in elkaar’s adem van verlangen de kleur die zich uitstrekt heeft ons gezicht blootgelegd Wij zijn herkenbaar geworden in waar wij waren, hiervoor de beweging die wij volgden de langzame, de snelle…
Irmgard15 maart 2007Lees meer >

De aarde bloeit

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 679
lammetjes aan steeds meer blauw verschijnt spontaan door de steeds warmere voorjaarszucht lenteklokjes tingelen nog onbevrucht met harten die verwachtingsvol open gaan ze voelen zich voor even nymfomaan als ze de bijen lokken in hun vlucht maar als alles eenmaal groeit de nieuwe blaadjes zijn geboren is het alsof heel de aarde bloeit geen kleur…

Het mooist pigment

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 669
schilder ga daar altijd dwarser tegen in wil op doek jouw warmte in penselenstreken schaduw ik je zwakke kant maar het verkeerde licht trekt alles uit verband zet nachts de daglamp aan werk met het mooist pigment het ochtendlicht maakt alles grijs alsof ik mesde met cement het is de avondzon die diepte geeft dat zijn de kleuren…

Een glazen toekomst

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 814
emoties barsten ruzies rinkelen beeld na beeld spat uit elkaar als herinnering, bezaaid met tranen ligt je hele leven daar scherven scherp gebroken glinsteren wat was puntig hoekig vaak bedrogen spiegelt vals het glas in duizend kleuren fonkelt woede flintert haat voorbij misverstanden branden rode wonden in hun vlijmscherpe…

Geluk

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 993
Schuimende golven rekken zich uit en bedekken het naakte zand Helmgras wuift onder een wolkenvlucht van oogverblindende kleuren Boven, op het zonverwarmde duin tintelingen door heel mijn lijf sta ik compleet verwonderd Ik zie de geestverruimende zee het ruige tussenland een magisch veldmozaïek Ik ruik heerlijk bedwelmd alle geuren tegelijk…
Hanny7 juni 2007Lees meer >

Wij stuifmailden

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 852
heb je niet geplukt je groeit en bloeit nu eindelijk voluit je bloesem zacht bekeken weet dat jij in zomerswarmte de eerste vrucht gaat geven je roept met kleuren als ik fladder in de zon verleidt me met je geuren tot ik hunkerend in je kelkje kom wij stuifmailden in eindeloos ontmoeten ook de stamper als portier kwam ons uitbundig…

Wakker worden

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 965
Droomde jij ook Over die velden vol leven Het gewapper van kleuren Door de zachte kus Van de ruisende wind Liep jij al zwierend Onder de grote reuzen In de koele schaduw Van het dichte groen Met een glinstering van licht Bleef je drijven Op het bed gevormd Door eb en vloed Waar tedere schuimkoppen Je lichaam zachtjes streelden Werd…

De dichter zet de wereld.....

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 518
De dichter (vrouw of man dat is maar om het even) zet de wereld naar haar hand, gaat uit van dit gegeven om de lezers te betoveren dicht zij een schilderij waarmee zij hen wil boeien, meevoeren aan haar zij tot in haar eigen wereld die zoveel kleuren heeft ontroerend, maar ook heftig is en waar ze liefde leeft het dreigen van een storm…

High resolution

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 712
De kleuren zijn natuurgetrouw, Ik vind het ideaal. - En hiermee ben ik in m'n schik. Wat kan ik mij verheugen! Het beeld is levensecht en ik geniet met volle teugen. Ik ben er heel tevreden mee en voel me altijd lekker. Gelukkig heb ik geen tv: ik hoef geen slaapverwekker. Hoe mooi!…
Aubrey15 juli 2008Lees meer >

wie niet weg is, is gezien

netgedicht
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.300
kijk ik terug naar dode bloemen en gezichten achter ramen, die ik nog steeds tel, van één tot tien ze herkennen me niet noch de droefheid die ik draag achterwaarts naar het zwarte huis en de appelboom, mank door het sterven van seizoenen bij elf zoek ik mezelf en het kind als een oneindigheid zonder schaduw maar vind de kleuren…

zakdoekentijd

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
de rug in het warme duinzand luchtig perspectief vloeit langzaam dicht grijs en dreigend als een verdampte ijzer die terug naar zijn bedding wil september knibbelt al aan de dagen gedempt en nevelig jagen ze zwarte zwermen zuidwaarts luchten lijken hoger gespannen van verwachting de bomen, de bloemen zijn zomermoe ze kleuren ingetogen…
rietvr11 september 2008Lees meer >