9375 resultaten.
In buitensporigheden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
401 het fysieke
van je lach ademt een
intense aantrekkingskracht
in het ontbloten
van je tanden en het
openen van de handen
schuilt plezier
dat twinkelt in je ogen
het hoofd wat schalks gebogen
het is een invitatie
van gevoel dat samen
richting aan emoties geeft
om in buitensporigheden
het nieuwe te ontdekken
in geven en vooral beleven…
Lachte geluk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
592 hij speelde met blokjes
in alle vormen en kleur
stapelde langzaam tot bouwen
in tijdloze aandacht
lachte geluk voelde hij
warmte en vertrouwen
toen kwam het kind
speelde met wind
danste op hoge voeten
haar open gezicht
bleek en wat sproeten
groette hem stil
in voorzichtig kijken
begrepen zij beiden
dat ieder anders was
speelde…
slapen of wakker
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
914 de dood sloft onzeker achter me aan
draagt bloemen in zijn hand
en op zijn rug een zak vol aarde
zijn schred lijkt onzeker
in zijn kielzog volgen de huizen
waarin ik heb gewoond, geslapen, geneukt
en gegeten ze lijken kleiner dan toen
de voordeuren staan allen open
als ik zou dromen, zou ik nu slapen, maar
' k voel een erectie in mijn…
hoofdpijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 wat te veel gedronken hebbend
fietste ik naar huis
daar arriveerde ik ongeveer
niet heel ergens anders, bij mijn deur
volgende dag hoofdpijn
bestreden met 2 paracetamols
leek verder niets
maar opeens weer het nieuws
ontelbaren op de vlucht naar hier
35 procent van onze jeugd werkloos
inburgeringscursussen zijn er niet meer
dus…
Afscheid.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
961 Daar gilde' opeens ons vaarwel alle tien
En weggescheerd was de drom;
Ons grootje riep ook nog: tot wederzien,
Maar zag ze toch nimmer weerom.…
De kolk.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.018 damp stijgt op van 't water uit de stille kolk
waterleliebladeren hebben groot deel van 't wateroppervlak bedekt
klein spoortje helder water heeft zich in 't midden uitgestrekt
daarin spiegelt zich opeens een dikke witte wolk
die vervolgens even het zonlicht belet om te stralen
dit kleine paradijsje met haar helderheid te kleuren
geniet,…
De overrompeling
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
521 misschien vannacht
aan hun conflicten kleeft
al eeuwenlang bloed
dat gevloeid heeft en
gestold is zonder moed
uitzichtloos is nooit
een perspectief voor leven
dus vluchten zij naar hen
die dat wel kunnen geven
eindelijk kunnen wij
een stukje welvaart delen
in plaats van geld te storten
in gezichtsloze potten
kom van de barricades
open…
zie mij
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
598 ik zag voor het eerst diepte
in de verte van haar blik
ontmoette haar
even was er een kier
kijk mij hier
leek zij te zeggen
een open gebaar
met zuchtende slik
pas nu dringt het tot mij door,
hier keek een kind
even uit de wind
weg van een dwingend koor;
was zij wel ooit bemind
tot het moment, hiervoor
hoe zij dat ervoer
kan ik…
Sombere dagen!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
605 Als het buiten zo sombert
de dag wil maar niet lichten
regendruppels als tranen hangend
gestreept naar beneden glijden
je zo van binnen sombert
pak dan lucifers
pak kaarsen
steek ze aan
ruik de verbranding
zie de vlammen
als
een kampvuur
een open haard
een allesbrander
oplichtend verwarmend
om slaperig van te worden
dan op bed of…
Bevlogen muziek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
433 ik heb stukken
uit de hemel gespeeld
met bevlogen muziek
teksten geschreven
die er in hakten
bij het grote publiek
wereldbekende
meesters ontmoet en samen
geschilderd op open doek
toch is mijn
naam niet gekend
als persoon nooit aanbeden
ik vonk talent
in solo’s en orkesten
beziel letters in zinnen
breek het licht
als magisch…
Decennia
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
831 Met je tranen van honger
geboeid in een omarming
openbaar je sympathie
met je lach bij elke streling.
Ik omarm jouw bescherming
tegen een verharde maatschappij
ik zal je decennia niet isoleren
wat wrijving geeft in je pubertijd.…
In witregels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 ik heb altijd
een open boek
willen zijn
met dansende letters
op vrolijke muziek
een kaft waarvan je geniet
vaak ben ik begonnen
een eenvoudig lied maar
de woorden klonken niet
de lach heb ik
uitvoerig beschreven zonder
echte warmte in het leven
papier en pen gaven
wel contouren aan helaas
zonder de pijn in mijn bestaan
ze…
Lopen voedt hopen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
733 Giulia Eleonora Liefje loopt
lopen doet hopen
er gaat een wereld open
voor onze dappere Giulia
en haar vader
haar vader Jan Jacob
die slankt af
en haar moeder
haar moeder Giselda
die weegt af
wat wij allen
hopen voor dit kind
wat mama, papa hoopt
hoop doet leven
wij als ouders
met onze dochter
GIULIA ELENORA LIEFJE hoopt…
ijle lucht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
495 de vlucht
na de zoveelste dwaling
verschuil ik mij
in de donkere nacht
genoeg van razernij
echt teveel verbale macht
zachtjes bonst mijn hart
op het ritme van eenzaamheid
dit had ik niet verwacht
ik raak jouw liefde kwijt
toch blijf ik stilletjes hopen
misschien maak ik mezelf wat wijs
laat maar een deur van je hart open…
Het wolkje schaduw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 was het verwarring
die ik in je ogen zag
licht contrasterend
met je open lach
het wolkje schaduw
dat je blik verwijdde
tot voorbij de horizon
gaf jou wat schrik
een eerst besef
dat liefde ook
seizoenen kent en
niet alleen aan lente went
in perspectief vergroten
hebben we van samen
zomerslang genoten en nu
de eerste oogst misschien…
Eén hartslag verwijderd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Een herstelling van de open ramen
en deuren. De doorzonkamers die in
warmte naar een frisheid geuren.
Die een ruimte bieden voor het fatale
laatste twaalfde uur;
aan die passiebloem welriekend puur.…
Droom
gedicht
3.3 met 19 stemmen
8.986 En ogenblikkelijk stonden we stil, zijn mond
boog zich half open neer, ik richtte
mijn gezicht omhoog, de zekerheid
van kussen en omhelzen was er toen
ik wakker werd en is er nog altijd.
---------------------------------
uit: 'De oude kustlijn', 2002.…
De rol van mijn vader
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
943 Hij staat opeens symbool
voor de knecht van de rijken
maar deze Piet kan je er niet
mee vergelijken.
Hij is slechts een verklede man
die niets aan het verleden
veranderen kan ook al vecht men
voor het recht..rond 5 december
is hij niet echt!
Dus staat mijn vader nu in twijfel
want wat moet hij doen?…
Licht schoorvoetend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
499 in jouw verschijnen
lijken alle grenzen
ogenblikkelijk te verdwijnen
licht schoorvoetend
kom je op in een teder
en terughoudend bewegen
ineens gooi jij je los
straalt een openheid
in je diepste emoties gevend
daar waar nog
jouw vitaliteit naar
de eigen schulp verwijst
bespeel jij de wereld
met een mystieke blik
in je hemels gezicht…
Gebroken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
733 en dan opeens
is de cirkel rond
wederom terug bij jouw
vroegere liefde, Vrij Theater
bezield nam je het stokje over
van voorzitter
net met pensioen
dus nu had je alle tijd
strijdvaardig als je was
zette je de koers in z’n vooruit
grote plannen om Vrij Theater
te behouden in barre tijden van
je werkte hard, heel hard
wellicht te hard…
Iets
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 de winter, die is nog even ijzig
niet de zoektocht, die is nog zonder antwoord
niet de slaap, die is nog mijlenver
niet het wachten, ik tel nog ieder uur
niet de inspiratie, die is de grote afwezige
zelfs niet de wanhoop, die is nog steeds op bezoek
en toch, er is iets veranderd
waardoor al het onveranderde nieuw lijkt
ik vind zwart opeens…
geschrokken...voor de klokken
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
568 wel heel lang… geleden
ik was een jaar of zeven
de Paasklokken uit Rome
zouden bij ons thuis komen
plots… werd hard op de deur gebonsd
en vele zoetigheden vlogen in het rond
ik snelde naar de deur en greep de klink
kreeg die niet open, vond dit wat link
een oude man vluchtte haastig naar het buitentoilet
geschrokken, bleef ik geduldig…
ontbijtje bij IKEA
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
588 wanneer ik iets voor negen
in de rij sta om hier binnen
te komen betrap ik mijzelf op
een vleugje hongerwinter
om klokslag negen gaat de draaideur
open en de vaste klanten die normaal
gesproken moeizaam ter been zijn
trekken een sprintje voor
de beste plaatsen
als ik mijn ontbijtje heb weten
te bemachtigen staat de oude hap
alweer bij…
Gelittekend door pijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
511 het voelt
als prikkeldraad
en haalt me open
jouw goede raad
scherpt punten aan
waarover ik zal lopen
jij bent niet het
fluwelig type dat mijn
weerbarstigheid zal strelen
deelt gewoon
kordaat de lakens uit
zonder te bevelen
het lijkt een compromis
maar contracten zijn
er tot op heden niet
diepte is genivelleerd
de hoogte hebben…
De kleine dondersteen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
604 hij lacht
naar de wereld
trekt zijn eigen plan
het jeugdig
onbevangen is niet lang
aan hem blijven hangen
hij kent blikken
gebaren en gezichten
als een open boek
gevatheid en sturen
zijn voor hem een
voortborduren op zijn idee
iedereen gaat
gemakkelijk en in
vol vertrouwen mee
toch komt de
dubbele bodem
steeds meer in…
Het bestaan
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
600 De afkeer, het verzet,
het open gaan, en weer dicht gaan.
Het leven verstaan.
Het leven verdraagt het tot en met.…
handen (4)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
787 Ogen open, blije lach, beentjes die hunkeren om te staan.
Zij weet nog niet, wat mijn handen weten.
Handen van toen die maar niet kunnen vergeten.…
De mooiste choreografie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 zachtjes raken
spelend inhaken
zij stralen licht in
kristallijne weerkaatsing
voor schaduw geen plaats
in een gebeuren zonder haast
terwijl zij vlagen op
de mooiste choreografie
lijk ik te smelten door de
volmaakte schoonheid die ik zie
de kou van de nacht
heeft ze strak afgehard
ons staccato kraken zal een
schitterende wereld open…
mijn bevalling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 nachtelijk geschreeuw
het water reeds gelost, de
sloep stond droog op de
bodem van het hiernamaals,
de klei gekneed in de vouwen
van het gezicht dat nu eigentijds
in zijn eigen rimpels is gelegd
spaarzaam waren de aanrakingen
liefkozingen onbemind, de blauwe
kiel van het boerenbedrijf
was het kwartje niet waard
dat gevonden werd in de
opening…
Universa
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
422 Maar zodra je weg weer,
hoe ver we uit elkaar
alsof we
steeds andere, nieuwe
universa bevliegen
flauw en vaag je wetend
op een achtergrond
Hoe het verlangen de kop opsteken kan
je terug te halen
jou, raadsel, met open ogen te zien
weer als blinde
je te voelen.…