Alle inzendingen over haiku

de blauwe hemel: een ideaalbeeld van het eeuwige leven…

velden vol halmen golven in de avondwind de zon gaat rusten…

De kikkers springen verder dan het mooie licht voorbij de sterren…

een stijgende zwaan naar witte hemelwolken het water rimpelt…

op haar eigen beeld drijft de zwaan in de stroming die haar zacht meevoert…

boers geurend zwart-wit alles zo kalm en bedaard een rund is geen mens…

zwarte zangvogel een fel oranje snavel met een gouden keel…

’t voorjaarsklokje slaat in dauwdrupjes schreiend haar laatste seconde.…

Ster, stenen leven valt wazig naar beneden zwart op wit, ons licht.…

o, nog groene nimf bewandel heelhuids de weg naar volwassen tak…

Zomaar op de weg terwijl het even stil is een rode vlinder * Bos langs de snelweg verziekt door uitlaatgassen het ritselt somber * Zilveren tuinen aarzelend, dun winterlicht doorbreekt dichte mist * Hoog bloeiende bloem rode zomerdahlia bloeit mee met de herfst * Lieveheersbeestje doorbreekt zijn zacht geschuifel heeft…

welkom, lentezon, jij liefkozing van boven, eindelijk, maar toch…

Zacht raak jij zinnen in harten groeit verlangen schuift jong gras opzij…

de boer ploegt akkers de zwarte aarde nevelt lentezon verwarmt…

April druppeltjes hangend aan magnolia fris lenteparfum…

die ene ijsbloem verkillend van eenzaamheid beraamt zich tot bos…

Wachtend of toch niet de lente keert elk jaar weer heel nieuw en anders.…

ik vervolg mijn pad stond even stil bij een boom besneeuwd met lente…

schuifelend zoekt zij de vrijheid die niet bestaat, alle deuren dicht…

kapoentje onder de boom iemand telt zijn stippen dag gaat voorbij.…

mijn vervallen mond op de joodse begraafplaats geen beest te zien - moeilijke tijden op de neusplantage - schimmel en virus de straat schoongeveegd de bedwinger van de zaak des doods begraven de vorst in de grond een goede gelovige doet de zonnegroet elkaar omarmen bij de gloeiende kachel muziek en poëzie…

eerst een korrel zand nu laag voor laag opgebouwd de oester vormde de irritatie voor hem tot mooi in onze ogen…

Het lengende licht slijpt de donkere dagen tot lentejuweel…

tjilpende huismus wordt met uitsterven bedreigd ik zal hem missen…

De maartse buien benemen koud en grillig lente de adem…

de blauwe druifjes staan in een rieten mandje op de vensterbank genietend achter het glas dronken van de lentezon…

Lengende dagen tellen de duisternis af naar een lentestart…

Stortregen tekent stromende kronkelbeekjes in een waas op glas…

op eigen wijze begroeten merels een dag in alle vroegte klinken door stille straten de muzikale klanken…

Het hoofd gebogen, -in strijd met het verleden- nog autoriteit…