7914 resultaten.
Je lach bloeit bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 jij zwaait kleuren
warmt mijn hart
waar regen al valt
wolken hun grijs
donkeren in zwart
want je lach
bloeit bloemen
wild van het veld
nog gehuld in zon
voordat wind ze velt
maar ogen verschrikken
in het flitsende licht
we tellen seconden
donderen samen
tot de volgende schicht
verbazend dichtbij
schokt de hemel
voor even in…
Dagdromen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
665 De dageraad scheidt mijn beeld met een druppel dauw
maar de kleuren omlijsten de beweging van onze opbouw.
Met bezinning en de gloed dat langzaam intensief versterkt
leef jij voort in de geuren van magie dat het leven opwekt.…
Nog vol uniciteit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
402 ik herkende de kleuren
van stenen die
jij legde op mijn pad
vaak bijzondere vormen
waarvan sommige
verborgen in het hoge gras
voelde hoe wind jouw
woorden langs mij waaide
lieflijk als een spelend kind
je zinnen bloeiden
diep van binnen schoonheid
in hun kwetsbaar zijn
je lach ontdekte ik pas
toen ik voor het eerst
jouw kleine…
In nirwanablauw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
417 heb mijn mozaïek gelegd
in de kleuren van het leven
nog zit ik met een handvol glas
waaruit liefde en verlangen lacht
nog eenmaal het ultieme rood
als ster die oplicht aan het firmament
zijn staart uiteenspattend
in het mooiste buitenaards pigment
oprijzend uit het prille groen
dat seizoenenslang als
donker loof in warme zomers
koelte…
Porselein van het heden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
450 ik voelde je al
in wijkende tijd
op weg naar momenten
van gelukzalige eeuwigheid
weer tasten we af
het rakende woord
al bij voorbaat gemeden
in porselein van het heden
onontkoombaar
gaan ogen minnekozen
ontspant de lach lijnen
die ik vroeger niet bij je zag
weer stroomt bloed
in uitbundig kleuren
geen verhitte discussies
maar een…
Spelregels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 Een spel kent zo zijn sancties
In kaarten en kleuren. Toont
Geel nog genade; bij rood moet
Men niet zeuren.
Sport, spel en samenleving, een
Spel zonder grenzen. Kent men
De regels dan respecteert men
De mensen.…
Weerbarstige contouren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
447 de natuur heeft
het palet met klassieke
kleuren klaargezet
wind veegt nonchalant
wat bladeren van het doek
kaalt takken tot een lichte hoek
waar aarde somberde
onder het zomers zware loof
komen nu de jonge varens bloot
het is geen tweederangs leven
zij gaan deze herfst
nog hun lentetintjes geven
toch schraalt het weer
en scherpen…
Tussen het witte linnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
554 ik was in de ban
van vorm en kleur
zij inviteerden mij
als hun penseel
mijn beitel bleek
te scherp en agressief
claimde teveel ruimte
in een brok graniet
bij het sierlijk
transparante van glas
was het de warmte die
ik niet onder controle had
ik wist altijd
al garen te spinnen
tussen het witte linnen
in mijn schildersatelier…
Gebroken woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Wanneer ik dacht dat iemand dacht,
dat ik oud en lelijk ben,
dan verschoot ik direct van kleur.
Wanneer iemand over me oordeelde,
dat ik naief of onnozel ben,
dan ging ik het tegendeel bewijzen.
Wanneer ik mooie bloemen lelijk vond,
dan bleven zij toch prachtig bloeien.…
Het is nog niks, of toch.....wel?
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
565 Twee streepjes gaf het aan,
kijk het kind daar nou toch staan,
'k ben over tijd,
zei ze met hoogrode kleur,
wauw zeg ik, da's mooi.
Kijk twee streepjes geeft het aan,
een buikje krijg ik eveneens.
Dan wordt ze wat wit om haar neus,
want ineens valt het kwartje
het is ECHT het is heus,
ze verwacht een BABY.…
Vertraagt dagdeel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
705 Vertraagt gaat mijn dagdeel
bij zonsopkomst gekleed in violet
gepassioneerd leidt ons zwanenmeer
bij zonsondergang als silhouet
Met Händel Sarabande
schrijdt jouw getekende postuur
gedragen in warme kleuren
als portret naar mijn blinde muur.…
Herinnering
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.033 De velden wiegend met het groeiend graan
wij lachten, heerlijk kersen eten
tijd in overmaat was daar
en groen tot rood de kleuren.
Dit alles hebben wij genoten
de zon heeft ons gezien en liet begaan
haar baan en tijd aan ons voltrokken,
vermoeid na dit onstuimig feest
rest nog de hoop, op nieuwe bloesems
volgend jaar.…
Lief zeegezicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
452 dag lief zeegezicht
en nee ik kom
geen afscheid nemen
maar praten met jou
talloze keren
mocht ik met woorden
alles tegen je zeggen zonder
dat jij iets kon weerleggen
het was mijn monoloog
in moeilijke tijden
ook al bulderden je golven
ik liet me door jouw rust leiden
jij wist feilloos
mijn stemming te kleuren
met vrienden als wind…
lagen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
432 meestal kijk je
naar de voorzijde
van wat je zegt
omklem je
het draaglijk vaste
van het bestaan
strooi je
goudzand over vers
gesproken woorden
sla je steeds
dezelfde spijker
op dezelfde kop
sluit je
de ogen voor
de zon die er niet is
soms loop je
door tot
de achterzijde
verlang je
naar het heldere
de kleur en de…
In wat grijzig wit
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 ik donker de dagen
in afnemend licht
wis langs mijn ogen
voel teruglopend zicht
door een onbekend
schaduwen verloor
alles langzaam contrast
verdween schoonheid die was
heb al jaren het
glanzen van kleuren gemist
vernisjes verworden tot
craquele in wat grijzig wit
ik weet het helderen
nog uit mijn jeugd
een sprankelende zon
in…
De Jostiband
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 De Jostiband raakt positieve snaren;
musiceert sympathie die muzikale kleuren
in ons hart bewaren. Slagwerk roert hier
de grote trom; bijna een volleerd symfonieorkest,
dat rijk luistert en volstrekt niet stom.…
Cirkels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
539 Ze raken in de randen,
kleuren in elkaars verlangen,
lichtten in de ander,
zonder vorm,
of kennis van respijt.
Vrij.
Zoals het lot.
Zoals de zomerzachte klanken,
van een in zichzelf gekeerd,
en spelende fagot.
Cirkels.
Kozend, strelend,
oneindig reflecterend,
kruipend in elkaar.
Cirkels.
Zoals die,
van jou,
en mij..…
Licht leidde mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
452 ik weefde
pure kleuren uit
het scheppingsverhaal
geen schakering
of diepere nuancering
maar heel basaal
zweefde boven
het vormgeven
van het eerste leven
hoorde het zingen
van immense koren
nog ongeboren kinderen
er was geen hemelpoort
licht leidde mij
in warme intensiteit
wist en begreep
het eerste vibreren
op goddelijk niveau…
IN DOEKEN EN EEN TOEFJE BONT
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.313 in doeken en een toefje bont
duffeltjes aan met lappen en scheuren,
schamel en schunnig, verschoten kleuren,
op weg de handen in de broek,
de hoofden neer, de schouders zoek
en om de neuzen onuitsprekelijk,
gedoken musjes bij mekaar,
de kleumenskou aanstekelijk
en lippenmonden droef en wekelijk
klos klos
huiverend langs de open dijken
schokkende…
Als een roos
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
957 Door een roos, met zijn doornen en z'n pracht
zag ik opnieuw weer de kleur in het leven
iets, wat ik niet zo mooi en lief had verwacht
heeft me opnieuw weer zin in het leven gegeven.…
Een gids
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
467 ik wil een gids
in het steeds groter
wordend grijze gebied
van mijn leven
waar vroeger
kleuren duidelijk spraken
raakten aan schoonheid
vergrauwt de wereld snel
desinteresse reflecteert
matheid in het vitale licht
de sprankelende helderheid
is langzaamaan verdwenen
nu schuifelen mensen
langs het koel beton
zien niet op of om
uit…
Donkeren gedachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
455 ik heb mijn hele leven
tegen zwart gestreden
omdat alleen in wit
perspectief wordt uitgelicht
wel heb ik het donker
van schaduw meegenomen
zoals ieder mens die in
ruimte en licht wil komen
alle jaren en dagen
balanceer ik tussen
wit en zwart en leer
het kleuren van samen
maar als ik mijn
ogen sluit donkeren
gedachten die nog lachten…
muren (3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
587 muren van baksteen
leem of gewapend beton
ze brengen ons tot stilstand
we worden gescheiden
de muren om ons heen
scheiden mij van jou
muren breken wereldse
verhalen af voor treurige
aftochten zonder kleur
koppen door muren
vervangen kansen door
pijnlijke twijfels
ruggen tegen de muur
verlammen lijven om
liefdevol aan te…
Zonder woorden
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
467 Gerangschikt kan de taal in
klanken kleuren als ieder
woord iets persoonlijk
eigens in zijn kern beweert.…
wij leven om te begeren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Laat me uw lippen beroeren
zachtroze als de kleur
van uw rusteloze ziel.
Verstrengel uw lendenen
met de mijne en laat me
uw angsten smoren
met kussen fel
als voorjaarsregen
Daar staat ge, het groen
van uw ogen, niet langer schalks nu
buigt zich en verzacht
en zegt me dat het goed is .....…
Maart
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
747 maart stel ons toch niet langer teleur
met storm, stofhagel en regenvlagen
beloof ons negen mooie zonnedagen
dan houden mensen op met hun gezeur
de natuur is zo desolaat, zonder kleur
vermoeid van de sombere winterdagen
maart stel ons toch niet langer teleur
met storm, stofhagel en regenvlagen
ons hart verlangt een beetje lentefleur
van…
Zijn mooiste rafels
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
484 ik heb garen
gesponnen uit
de tijd dat onze
geschiedenis is begonnen
nog niet van
de wollige periode maar
te midden van rots en zand
beelden gemaakt met de hand
in de geel bruine
kleur van hitte en woestijn
met duizenden slaven die
stierven door ontbering en pijn
het markante gebeuren
in patroon en structuur
kon ik later pas weven…
Een hele weg ligt open
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
481 Vele tulpen
kleuren ingeslopen in wat
mijn goede humeur vandaag
niet bekneld.
Met de liefde van een
goedgemutste lentewandelaar.
Opent een rode zee van tulpen
met bloemenvriendschap zonder
enig persoonlijk gevaar.
Zie mijn wereld kleurt de lente.
Geurt een gans nieuw honingrijk
bestaan.…
Over een grens
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
877 daar gaat zij
daar gaat zij dan
zij gaat nu pas
de lichtstad wacht
de stad wacht al lang op haar
het leven verwacht haar daar
ik voel haar ruimte
de opening naar morgen
scheppend naar vermogen
een trede omhoog in verder
in kleur en bruisend werk
zo doorgaans sterk
daar zal ze aarden
zonder achterlating, hier,
van waarden
mijn binding…
Vreemde vlaggen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
522 chaos heeft danig
om zich heen gegrepen
ons bestaan aan een
smalle draad gehesen
met de zeis al aan de voet
nog zijn de wortels
krachtig en vitaal
maar in zuidwest
heeft wind een andere
geur en kleur gekregen
vreemde vlaggen
worden daar gehesen
als de stormbal staat
wij buigen door massaliteit
willen het oude bos niet kwijt
veren…