4410 resultaten.
Niemandsgedachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Je dacht toch niet
dat ik dat ooit zou denken?
't Zou niet in me opkomen
om zoiets te denken,
Een normaal denkend mens
denkt zo toch niet?
Haalt zoiets toch niet in zijn hoofd?
Sterker nog, niemand
haalt zoiets in zijn hoofd.
Je dacht toch niet
dat ik dat ooit zou denken?
Dat ik dat zou denken,
Ooit? ... Nooit!…
Schaak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 ik stond vandaag schaak
binnen luttele tellen
was blind voor die ander
zij deed mij achterover hellen
ik was even naĂŻef, passief,
liep zelf in de val;
de tijd verdreef traag het mat
ik had een schaduw niet
op ware kracht ingeschat
had geen oog voor een pion
in het verschiet, verre van dat…
Verlangen naar later
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
591 De stoom komt uit mijn oren,
Met ogen in mijn rug
Doorzie ik mezelf.
Ik merk dat ik ouder word,
De tijd groeit uit mijn poriën
En gaat er ongemerkt
Met mezelf vandoor -
Ik probeer me te verzetten,
Maar leg het af tegen
Zijn vasthoudendheid.
Mijn rugogen zien
Een mager scharminkel
Doorzeefd door de tijd
Met zijn ongebreidelde
Verlangen…
Onvervuld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
488 Ach de onvervulde wensen
ze vormen een combinatie
van zoetgevooisde sirenen
en het zwaard van Damocles
Alles wat zou moeten
drukt op wat zou kunnen
de schaduwen zijn sterker
dan hun eigen spiegelbeeld
Hij wil verzwinden in obstructie
maar twijfelt nog over het begin
die eeuwige hang naar perfectie
is sterker dan zijn levenszin…
Danseres...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 Een danseres
ben ik
van kruin
tot tenen
ben ik danseres
Je leert
van mij
de zin van bewegen
'n wijze les:
Zoek lucht op
om adem
te halen
zoek hemel op
voor ziel en roerselen.…
Dichter op de Vismarkt
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
714 Je ziet me op het bankje,
Op jĂłuw bankje, met papier en pen
In de weer, vraagt wat ik aan het doen ben,
Op jĂłuw vaste woon- en verblijfplaats,
Ik zeg dat ik de stad, jĂłuw stad,
In woorden vangen wil, in regels,
In zinnen, in een vers -
Je ontbloot je half vergane
Tanden, en zegt, terwijl je kegel
Mij omverblaast: Zoek niet verder,
Je…
Doorheen de mens
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
469 wat je ziet, ben ik
maar ook weer niet
mijn stem is in de tijd
het kind in mij zingt
nog immer zijn lied
wat ik zie ben jij
maar ook weer niet
ja, voor een moment
mooi, elegant en speels
dan weer de ouder op je schouder;
aan de schuivende panelen
raakt een buitenstaander niet gewend
wat ik voel, ben ik ook
voor jou kan dat zijn als…
Of het ooit een naam heeft gehad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
552 Wie ik is
Weet ik niet meer,
Weet niet of het
Ooit een naam
Heeft gehad -
Alleen mijn stem
Herkent mij nog,
In mijn stotteren en stamelen
Word ik bekend,
Word ik als mensenkind
Gekend.…
Bevaren.....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Ik ben....
een rare
heb menig schip
en schuit bevaren
als bootsman
soms als stuurman
aan bak - en stuurboord
nooit... als kapitein
Daar zijn......
er al zoveel van
die willen sturen
-als beste- vanaf de wal
Ze zijn....
groot in getal
maar 'het scheepsvolk'
is 't moeilijkst te sturen
Daarom...
zal hun reizen
nooit lang…
De waarheid verschilt van kleur
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
582 Jij noemt het groen,
Diepgroen zoals de
Bladeren zijn wanneer
Het hoogzomer is -
Ik noem het lila,
Paars als het gezicht
Van iemand die sterven gaat -
En toch hebben we het
Over dezelfde kleur.…
Speels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 ik verwaai gedachten
schrijf brieven vol
ongerijmdheden
voor later
speels dans ik
op tonen van geluk
die ooit voor mij
geschreven waren
om zo tot zinnen
te komen
die mij voor altijd
zullen doen verbazen…
Zeebibliotheek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
585 Het wilde beest heeft me verslagen,
Zijn vlerken houden mij in hun ijzeren greep,
Mijn vechten helpt niet meer,
Het schuimt en bekt en doet met mij,
Schuimkragen overheersen wat er rest van mij -
Ik rust even uit,
Heel even maar,
Leg mijn doodmoeie hoofd
Op mijn linkerarm,
Slapen wil ik,
Heel even maar,
Het beest trekt zich
Niets van…
Het licht in de ogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
555 Wil bij ons zijn
Bij dag en bij nacht,
Bij verdriet
En bij feest,
Wil het licht
In onze ogen zijn,
De lucht in onze longen,
De adem van onze geest.…
inwijding
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
530 ik heb dit nieuwe huis gezegend
mijn naakte borsten
vol vertrouwen
aan de lege kamers laten zien
nu durf ik naar binnen
schroomloos bovendien
de drempels
zonder hink-stap-sprong
te nemen
buiten in de grote tuin
verraadt een rijke bloei
dat heden in verleden heeft gesnoeid
ik gooi niets weg
de opstap naar opnieuw
verraadt…
Dicht bij het voorbije
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
511 ik reikte mijn hand
en zij, zij legde haar broosheid
in de dragende palm
en toonde aderen
van bejaarde schoonheid
de hoge zetel waarin zij zat
met gewelven aan beide zijden
op hoofdhoogte
en kussens die haar droegen,
doch nauwelijks steunden
( ze was statig van aard,
zodat ze niet leunde)
toonde wat nog aanraakbaar was
haar lijf…
dat huis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
538 waar ik tegen muren leunde
bescherming zocht achter deuren
die zich sloten tegen kwaad
dat huis waar ik geschreeuwd heb
in de wanhoop van wat leegte zeggen wil
en waar geborgenheid tussen alle witte wanden
zacht vervloeide tot een massa warme
handen rond mijn lijf
dat huis verlaat ik, ik laat het
voor een ander
ik wens de stille zegens…
Herinnering aan de toekomst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 Ik groeide op,
Dacht veel na
En speelde niet -
Spelen deed ik
Alleen met een
Gedachte,
Eén gedachte:
Gooi alles op
De toekomst,
Vergeet het
Hier en nu,
Maar doe alles,
Werkelijk alles,
Voor later,
Voor de tijd
Die komen gaat,
Want dan moet
Het gebeuren,
Zo werd mij gezegd -
Ik groeide op,
Dacht veel na
En speelde niet…
Op weg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
469 vandaag was ik alleen
neen, niet alleen,
maar met mijn gedachten
ik was op weg
naar beelden in het verwachten
dichtbij een einder
die ook best nog veraf kan zijn,
dat is aan de machten
ik volgde de hoop in haar facetten
zij voedt de aderen
kan de geest verdraaien
de toekomst achteruitzetten
met de wind meewaaien
de adem pletten
maar…
Pauzestand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
436 Het zou fijn zijn
om je hoofd een tijdje
op slot te kunnen zetten
zoals bij een fiets
een tijdje weg
aan het wandelen
bij terugkomen
weer fris verder
maar wat als de fiets
weg blijkt te zijn
hoofd geblokkeerd
op hol slaat
misschien toch liever
dat aan-uit-knopje
met een pauzestand
als hoofdschakelaar…
Kus de regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 zij schrijft zinnen in de wolken
in alle kleuren net zo lang
niet dat iemand ze kan lezen
gaan woorden geruisloos over in gezang
zo vervreemd zijn van het daar
kust zij de regen in de zoektocht
naar hetgeen zij ontbeert
hopend dat zij vinden zal wat ze zocht
springend tegen vuurrode muren
vliegt ze met hoge snelheid door ’t geluid
tot…
Jongen op de brug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 Op het bruggetje
Boven de sloot
Staat hij, jongen
Van het dorp -
Waar hij vroeger
In kinderlijke onschuld
Voorntjes ving,
En af en toe
Een stekelbaars,
Staat hij nu
Doelloos te kijken
Naar hoe het water
Onder hem stroomt,
Hij ziet takjes
Voorbij komen,
En af en toe
Wat blaadjes -
Ook zijn gedachten
Worden door het
Water meegevoerd…
Flessenpost
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
603 zij is een
weggeworpen
fles
met
woord
en
boodschap
binnenin
en
drijft
op
golven
naar
de
overkant…
Vooruitgang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Zonder handige dingen
kan geen modern mens leven.
Zonder leuke spullen in huis
is een woning ongezellig leeg.
Spullen van gisteren
gebruiken we misschien nog morgen.
In ieder geval is het zonde
om ze zonder schuldgevoel
zomaar weg te doen.
We puilen ze uit op zolders.
We bewaren ze in kasten en in schuren.
Mensen jagen op goedkope koopjes…
Mijn behoeder de duivenvoeder
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
508 de hebzucht
danst op horentjes
kijkt met een
dikke laag
eelt op de ellebogen
honend
op mij neer
ziek en hulpeloos voel
ik hoe veel het
is geweest dat
mijn klein mensenhart
heb moeten
verdragen
en wacht op mijn
behoeder
de duivenvoeder
in hemelvogels
komt hij mij nabij
om mijn ziel
niet murw te laten
worden de Here
is mijn…
verregende lucht
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
718 we voelden
dat koele briesje
over ons heen
zeiden dat dit alles was
wat we nodig hadden
deuren en ramen werden opengezet
onze zomerziel zong wrevel weg
we beantwoordden elkaars vragen
stil soms verleidelijk
tussen de nergens eindigende lakens
van de nacht
maar ach, wat wisten wij
van elke schakeling, spanning
samen
en nooit meer…
Enig kind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
735 Sellingen, zomer 1964
Altijd alleen,
Met struiken,
Vlierbloesem,
Zon en schaduw
Als metgezellen,
Tastbare kameraden
Als opvulling van
Vrienden die er
Niet waren.
En dan die ene
Week bij opa
En oma,
Alleen
Op het grasveldje
Naast hun huis
Met een voetbal
In de weer
Tussen kippenhok
Als doel aan de ene,
En sloot als doel…
gesloten tuin
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
743 is dit het beeld
waarnaar ik zoek
een verzameling van bloemen
-uitvergroot-
om makkelijker thuis
te komen
regendruppels die me vertellen
over vorige liefdes, warm in mijn hals
en later, opdat ik niet zou vergeten,
naar een stil woord verhuizen
beneden
in de kamer
te groot om niet eenzaam te zijn
te klein om de nacht en de koude…
Op paarden wedden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
466 Wedden.....
zit me
in het bloed
Het doet
me goed
'een wedje te doen'
Geluk
zal je toch
eens toelachen
Het bitter
zoet....
geworden
als je
op het juiste paard
hebt gewed
zonder
toe-of influistering
advies of voorstel
Geluk
zit 'm al
in het zien van paarden.…
de geur van schemering
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
802 ineengedoken
en weer maakt zij zich gereed
om als herinnering
te leven
ontvormd door
het onzichtbare van
het hart
en een schrijnende leegte
gebruikt als gemis
van ontklede ogen en
sidderkrijt over
klare huid
ze weet, haar
geur is vreemd
en haar lijf
slechts
bruikbaar
in donkere oksels
en als voedsel
voor
de nacht
enkel…
zandsculpturen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 ik zie mijn kind
dat met grootse gebaren
door onze vingers glijdt
jaar na jaar gedijt in warm
omsloten tijd
hij draagt de zomer in zijn ogen
gebogen over zijn prentenboek
vol zelfgemaakte beelden
met op de achtergrond de zee
graaft hij een geul vol idealen
en laat het zilte nat
zijn gang bepalen, tot ter kimme
in een gouden zon
zijn…