inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

gesloten tuin

is dit het beeld
waarnaar ik zoek

een verzameling van bloemen
-uitvergroot-
om makkelijker thuis
te komen

regendruppels die me vertellen
over vorige liefdes, warm in mijn hals

en later, opdat ik niet zou vergeten,
naar een stil woord verhuizen

beneden
in de kamer

te groot om niet eenzaam te zijn
te klein om de nacht en de koude
vast te houden

zoals gisteren
toen ik een deel
van de leegte werd

... voor ingesproken versie, zie link ...


Zie ook: https://youtu.be/xKaGziytCRM

Schrijver: kerima ellouise, 12 jul. 2017


Geplaatst in de categorie: psychologie

3,9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 222

Er zijn 8 reacties op deze inzending:

Naam:
joepondro
Datum:
9 aug. 2017
Stilte op z'n mooist.
Naam:
Annejan Kuperus
Datum:
19 jul. 2017
Wat weer een wervelend stuk poetry; jouw GESLOTEN TUIN als metafoor voor een berustende, maar daarentegen wel bloemrijke leegte...!
Naam:
Guy Aarts
Datum:
16 jul. 2017
Je laat me weer naar stille woorden, stille beelden verhuizen in dit excellente gedicht, Kerima.
Naam:
ww
Datum:
14 jul. 2017
mooizame beelden.
Naam:
leonardo
Datum:
13 jul. 2017
Een heel mooi emotioneel stukje poëzie.
Naam:
jonhy donovan
Datum:
13 jul. 2017
hartverwarmend die hunkeringen Kerima!
Naam:
Hilly Nicolay
Datum:
13 jul. 2017
In de stilte, de leegte zoeken naar de kleuren.
De frisse regen, de druppels die blijven hangen...
Bijzonder gedicht Kerima.
Naam:
switi lobi
Datum:
12 jul. 2017
Kerima, je hebt me stil..

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)