1906 resultaten.
Plein
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
914 Op het plein zijn vier mannenbillen
Uit een lawaaiige nacht
In het onstuimige licht van
De dageraad gevallen
Scheepstoeters vanaf de Maas
Schetteren in dolgedraaide oorschelpen
Hun twee blote torso's detoneren
Bij het zondagochtend klokkengelui
Bierblikkend turen de nachtbrakers
Een nieuwe dag tegemoet
krakkemikkige knikkebollers
Op…
Opa
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.380 Opa is duizendjarig
en van glas, lijkt het.
Stoot je hem aan, dan begint er
een fijn koperen mechaniek te zingen
in zijn borst: ik heb het warm,
te koud, zit op de tocht.
Zijn eigen handen
zijn een vale nevel voor zijn ogen.
Hij denkt dat bomen brancadiers zijn
- 's winters wit, altijd beweeglijk -
en morst dagelijks van angst.
's…
Oh, singulariteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Roodverschuivend zweefde je
Door vier of wat dimensies
Tijd en ruimte
als jouw onvoltooid toneel
Stiekem was je uitgedoofd
Als een kleine ster, lichtjaren weg –
We zagen het alleen nog niet
Oh, singulariteit
Oh, allerlaatste zonnewende
Ik hield al van je
Lang voor ik jou kende…
zij denkt het ook
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.142 lief scheert haar benen voor een ander,
koopt sexy strings die ik niet mag zien
geeft een glimlach die ik niet verdien
en ik doe of ik gek ben en verban de
dagmerrie dat ze me straks verlaat,
met hem in mijn gedichttaal praat
en ik haar haarloos zie voor die ander
ik leer mijn huiswerk van verlaten
en praat rondom de hete brei
vermijd in…
Léman
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.283 Op zondagmiddag, aan de kade van een glasgroen, Zwitsers meer:
het zonlicht als een vijl, de wandelaars spits en schitterend en dui-
ven, imbeciel, altijd verdwaald in kluwens, maar te lui voor angst. Er
dalen trapjes naar het water, lichaam drinkend van zichzelf. Een
kind staat in damp gekleed.
Kom, huiver; klim als een beginner langs het flakkeren…
Life on Mars
gedicht
1.8 met 14 stemmen
8.450 Was zo graag samen
gevallen
maar iedereen viel
apart
was zo raag samen gevallen
maar iedereen viel apart
alleen
wij
was zo graag samengevallen
maar iedereen viel apart
alleen wij
sprongen naar de sterren.
-------------------------------------
uit: 'Nieuwe Sterrenbeelden', 2008.…
en maar hopen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.061 toen jij er niet was
ben ik gaan verzinnen
van jij, zon en gras
maar ondiep van binnen
wist ik dat jij er niet was
dacht jou op mijn bed
hoe samen we vreëen
en heel af en toe leek ‘t
of wij het echt deëen
maar dat leek vooral net
nu jij hier niet loopt
lig ik ’s nachts te woelen
als de gek die zich sloopt
met hoe hij je kan voelen…
aulavrouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.136 En dan, als elke zakdoek nat,
het laatste woord gesproken is,
de blikken rusten op de kist,
dan kiest zij voor het middenpad.
Ze heeft geen plan, het hoofd omhoog,
zo zonder angst alleen verdriet
Ze kent haar plek, die had ze niet.
Weet niet meer wie met wie bedroog
Ze heeft een afspraak met zijn dood
nu er geen weg meer is naar terug…
terwijl de zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Terwijl de zon
Met gouden vingers
Bij haar opgang
De aarde streelde
En de lucht
Van zwart naar grijs naar blauw
Het gras naar groen
En het water glinster
Kleurde
Dacht de man
Terwijl dit dagelijks wonder
Zich voltrok
'Waar heb ik toch mijn lief verlaten?'…
Eindeloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Toen is eindeloos
Maar al lang voorbij
Toen zit vol herinnering
Met geleefde tijd
Nu is eindeloos
Het duurt zo lang er nu is
Nu vult langzaam het vat van toen
Met meer geleefde tijd
Straks is eindeloos
Ik hoop vaak dat straks nu wordt
En met die hoop vergeet ik nu
Vol nog te leven tijd
Pak 't nu!…
terwijl je er niet bent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Terwijl je er niet bent
Denk ik aan je haar
Denk ik aan je ogen
Aan je stem
Aan je naam
Zachtjes zeg ik je naam
Heb haar zolang niet uitgesproken
En met haar klank kom je tot leven
Ben je even hier bij mij
Het duurt als de lengte van je naam
Dan is het voorbij
Je leeft dus op twee plaatsen
Daar en nog eenmaal
Als ik zacht en langzaam…
Als een tafelblad glanzend
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.539 Op bed kijken we elkaar
uit de kleren op de vloer
een jurk een hemd, meer valt niet
uit te trekken; hoe we ook op handen en knieën
bijenwas in de vloer wrijven
tot het hout was opgeeft
terwijl we elkaar op bed liggen te bekijken
op de vloer, glad as een tafelblad waarover dingen
uit eigen beweging beginnen te schuiven
tegen elkaar aan…
Voor het vergeten
gedicht
4.7 met 92 stemmen
10.226 Zolang we niets vergeten, gaat niets verloren.
Laten we dus vergeten, maar alleen
zoals we door te praten iets uiterst traag kunnen laten verdwijnen - daar,
zie je het, zie je het nog nauwelijks, tegen de zon in?
Zolang we niet vergeten dat iets van ons niets verloren mag gaan, eindelijk -
zoals er een zwijgen bestaat dat tegelijk een vorm…
Gif
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.719 Er loopt een gif door de kamer. Stoppelbaard, grauwe
nagels, vogelknieën achterwaarts geknikt. Het bleekt
mijn dagen. galt mijn slaap, verslaaft het verlangen naar
meer. Een vrouw heeft hier gewoond, haar geest in brand,
de geur in gordijnen bewaard. een man alleen, bij leven
vergeten, de hond aan zijn voeten tot maden vergaan.
Ik schrob de…
zo vertrouwd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
670 jaloers, want
zo vertrouwd,
zoals jij rouwt
om een ander
moet ik soms
ook doodgaan,
niet bestaan
voor tranen
die je huilt
niet om wat was
boven mijn as
als voor die ander?…
mei
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
551 mei is het fijnst
ik vind jou ook gerust wel lief
zoals je lacht en denkt en praat
maar van mei
hou ik toch het meest
zo zonnig, blij en licht
en nog zo beloftevol…
Terreur in parijs
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
772 De laatste knuffel aan hem, als man gegeven
Kijk hem nog even diep in de ogen.
Ik hoop dat je veel plezier mag beleven
Ieder advies op een schaaltje gewogen
Kijk je wel uit en doe geen rare dingen
Moet ik je ophalen of kom je zelf wel thuis
Net zoals mijn andere zoons hem voorgingen
Want zij vonden altijd blindelings hun huis
De eerste berichten…
Uren waren we aan het klimmen
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.535 Je vingertoppen op je gezicht en daarna in je ooghoeken
om het vel vaster aan te drukken,
is dat jouw manier van denken?
Wat een prachtige, stille plek.
Hoe moet het verder, denk je. In de vallei klopt ochtendmist
zich boven de rivier op. Verlangen
in iets te verdwijnen
wat er altijd zal zijn.
Het gras is hier zo anders.
Hoe moet het…
Antwoord
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.454 Iedere passant die ik bij de ogen grijp, stel ik voor
om mee te gaan. Niet ver, geen uren, gewoon
een stukje lopen, langs het water, de kade.
Ik zeg niet dat ik moe ben, dorst heb, dat er vandaag
geen keuze is. Terloops raak ik haar arm aan, zijn
hand, en herhaal: gewoon een stukje lopen.
De man spuugt, de vrouw slaat om zich heen. Alleen…
Ik herinner me niets
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.112 Ik herinner me niets
en zelfs dat niet,
zelfs niet de wereld
en zoals ik de wereld
niets meer te zeggen heb
heeft de wereld mij
op zijn beurt niets meer te zeggen
en toch blijven woorden uit mij stromen
even nutteloos en even belachelijk.
Vergeet die woorden nu
onmiddellijk.
Ik wil door niemand herinnerd worden.
Zelfs niet door mijzelf.…
Opeens word je Opa en Oma
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.018 Onze harten kloppen door
De liefde wordt doorgegeven
Elke voetje vindt een nieuw spoor
De rode draad opnieuw geweven.
Ons bloed stroomt door
Door het lijfje van de liefde
Daar doe je het allemaal voor
Het begint met een eeuwige geliefde
Zo kregen wij ook al die genen
Vol met passie, liefde en gevoel
Waar wij onze kracht aan ontlenen
Iedere…
Regie tot in de dood
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.132 Nee, zei je, het is nu genoeg
en het doet me ook allemaal zo’n zeer
Zoals je het lot met opgeheven hoofd droeg
Zoals je zei, dit is niet het einde, er is zeker meer.
Nee zei je, nu heb ik de regie in eigen hand
nu ben ik nog vervuld van passie en geest
Zomaar van de een op de andere dag in beland
Maar het is fantastisch en liefdevol geweest…
Zorro
gedicht
2.6 met 5 stemmen
2.833 Tussen Mexicaans gras hadden ze ons te pakken.
(Hun laarzen gewet.)
Ze hadden onze huidskleur niet en drongen
ons lichaam naar binnen. Trokken ons binnenstebuiten.
Lieten strepen na in de vorm van halve swastika's.
Verder niks.
--------------------------------------------------
Uit: 'Vrede is eten met muziek', 2005.…
Trappist
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
482 Op veertig lichtjaar vliegen vanaf hier,
Ontdekten Belgen laatst een stel planeten,
Wellicht bevolkt met slimme alfabeten,
Of leeg, zelfs geen eencellig dier.
Maar Belgisch bier dat is er zeer beslist,
De nieuwe ster heet daarom nu Trappist.…
Vaas
gedicht
5.0 met 3 stemmen
4.413 Kun je een vaas haar breekbaarheid verwijten
of een hand het breken van de vaas?
Misschien is het zo bedoeld
dat de vaas de hand op zich af zingt
zodat de hand niet kan weerstaan,
hoewel de hand weet dat hij slaat
en in de vaas al scherven zingen
voor ze zijn ontstaan.
Waarom zou de hand verlangen naar een vaas
die, als een hals, zich uitstrekt…
Alle begin is moeilijk
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.949 maar een paar nieuwe aanstalten zou wel helpen.
Oude opboenen, skeletboom tot pijlen schaven,
het is niet meer van deze tijd.Liever zelfbouwpakket bestellen,
inclusief talige handleiding en klantaardig beeldmateriaal.
Voorfase overslaan is, naar men zegt, optie twee. Deur openen,
dikbevolkte stad in gaan, vaste route winkelcentrum. Na een uur…
Druk
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.242 Zorgvuldig wordt papier verplaatst,
van stoel naar tafel naar bank.
Planten krijgen soep en rijst, nog
warm, vuile lakens terug op bed.
Eerst Maastricht, dan Middelburg,
of andersom, toen ik uit huis ging,
de oorlog, Delft, waar ik later, nee,
dat was Bussum of Zutphen, of?
Uren gevuld met reconstructie,
ieder antwoord direct verloren.…
De spinnen
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.501 Sjaals van zilver zijn de webben
in de rododendrons waar de spinnen
ateliers en woonplaats hebben;
langs de uitgebloeide bollen
hangt het franje van hun werk;
als het warme waaien in
de holtes van een struik, zo is
het weven ingewikkeld voor
de domme prooien die hun lijf
en vleugels op de lijm beproeven,
huiverend de koudste
opperklem…
Yperiet
gedicht
1.0 met 1 stemmen
3.725 Mosterdgas. Het klinkt naar nog.
Naar hompen Passendalekaas.
Naar preskop met bruin brood.
Het was de geur van stikkend vuur.
Blaartrekkend gif: een trage, gele
adder die onder je oksel kroop.
Longen liepen vol als loopgraven.
Maag en darmen trokken samen
tot je lippen bloed afvuurden.
Mosterdgas. Het klinkt nog naar.
Naar hompen Passendalekaas…
B. En nummers ontelbaar, initialen onbekend
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.296 Een bergbeek in Noorwegen, eind
jaren zeventig, een verrekijker voor
vogels en buren, maar opeens
was daar mijn vader poedelend.
Zijn naaktheid nieuw, zo ook zijn
plezier, onbewust van spionage
genoot hij van zon en water, een moment
geen chauffeur of kostwinner zijn.
Ik schrok van mijn schrik, van mijn ogen
niet af kunnen houden, de kijker…