Alle inzendingen over peter

1906 resultaten.

Sorteren op:

Plein

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 914
Op het plein zijn vier mannenbillen Uit een lawaaiige nacht In het onstuimige licht van De dageraad gevallen Scheepstoeters vanaf de Maas Schetteren in dolgedraaide oorschelpen Hun twee blote torso's detoneren Bij het zondagochtend klokkengelui Bierblikkend turen de nachtbrakers Een nieuwe dag tegemoet krakkemikkige knikkebollers Op…

Opa

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.380
Opa is duizendjarig en van glas, lijkt het. Stoot je hem aan, dan begint er een fijn koperen mechaniek te zingen in zijn borst: ik heb het warm, te koud, zit op de tocht. Zijn eigen handen zijn een vale nevel voor zijn ogen. Hij denkt dat bomen brancadiers zijn - 's winters wit, altijd beweeglijk - en morst dagelijks van angst. 's…

Oh, singulariteit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Roodverschuivend zweefde je Door vier of wat dimensies Tijd en ruimte als jouw onvoltooid toneel Stiekem was je uitgedoofd Als een kleine ster, lichtjaren weg – We zagen het alleen nog niet Oh, singulariteit Oh, allerlaatste zonnewende Ik hield al van je Lang voor ik jou kende…

zij denkt het ook

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.142
lief scheert haar benen voor een ander, koopt sexy strings die ik niet mag zien geeft een glimlach die ik niet verdien en ik doe of ik gek ben en verban de dagmerrie dat ze me straks verlaat, met hem in mijn gedichttaal praat en ik haar haarloos zie voor die ander ik leer mijn huiswerk van verlaten en praat rondom de hete brei vermijd in…
peter paul25 oktober 2013Lees meer >

Léman

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.283
Op zondagmiddag, aan de kade van een glasgroen, Zwitsers meer: het zonlicht als een vijl, de wandelaars spits en schitterend en dui- ven, imbeciel, altijd verdwaald in kluwens, maar te lui voor angst. Er dalen trapjes naar het water, lichaam drinkend van zichzelf. Een kind staat in damp gekleed. Kom, huiver; klim als een beginner langs het flakkeren…

Life on Mars

gedicht
1.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 8.450
Was zo graag samen gevallen maar iedereen viel apart was zo raag samen gevallen maar iedereen viel apart alleen wij was zo graag samengevallen maar iedereen viel apart alleen wij sprongen naar de sterren. ------------------------------------- uit: 'Nieuwe Sterrenbeelden', 2008.…

en maar hopen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.061
toen jij er niet was ben ik gaan verzinnen van jij, zon en gras maar ondiep van binnen wist ik dat jij er niet was dacht jou op mijn bed hoe samen we vreëen en heel af en toe leek ‘t of wij het echt deëen maar dat leek vooral net nu jij hier niet loopt lig ik ’s nachts te woelen als de gek die zich sloopt met hoe hij je kan voelen…
peter paul17 december 2013Lees meer >

aulavrouw

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.136
En dan, als elke zakdoek nat, het laatste woord gesproken is, de blikken rusten op de kist, dan kiest zij voor het middenpad. Ze heeft geen plan, het hoofd omhoog, zo zonder angst alleen verdriet Ze kent haar plek, die had ze niet. Weet niet meer wie met wie bedroog Ze heeft een afspraak met zijn dood nu er geen weg meer is naar terug…
peter paul22 december 2013Lees meer >

terwijl de zon

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 692
Terwijl de zon Met gouden vingers Bij haar opgang De aarde streelde En de lucht Van zwart naar grijs naar blauw Het gras naar groen En het water glinster Kleurde Dacht de man Terwijl dit dagelijks wonder Zich voltrok 'Waar heb ik toch mijn lief verlaten?'…

Eindeloos

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 539
Toen is eindeloos Maar al lang voorbij Toen zit vol herinnering Met geleefde tijd Nu is eindeloos Het duurt zo lang er nu is Nu vult langzaam het vat van toen Met meer geleefde tijd Straks is eindeloos Ik hoop vaak dat straks nu wordt En met die hoop vergeet ik nu Vol nog te leven tijd Pak 't nu!…

terwijl je er niet bent

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 645
Terwijl je er niet bent Denk ik aan je haar Denk ik aan je ogen Aan je stem Aan je naam Zachtjes zeg ik je naam Heb haar zolang niet uitgesproken En met haar klank kom je tot leven Ben je even hier bij mij Het duurt als de lengte van je naam Dan is het voorbij Je leeft dus op twee plaatsen Daar en nog eenmaal Als ik zacht en langzaam…

Als een tafelblad glanzend

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.539
Op bed kijken we elkaar uit de kleren op de vloer een jurk een hemd, meer valt niet uit te trekken; hoe we ook op handen en knieën bijenwas in de vloer wrijven tot het hout was opgeeft terwijl we elkaar op bed liggen te bekijken op de vloer, glad as een tafelblad waarover dingen uit eigen beweging beginnen te schuiven tegen elkaar aan…

Voor het vergeten

gedicht
4.7 met 92 stemmen aantal keer bekeken 10.226
Zolang we niets vergeten, gaat niets verloren. Laten we dus vergeten, maar alleen zoals we door te praten iets uiterst traag kunnen laten verdwijnen - daar, zie je het, zie je het nog nauwelijks, tegen de zon in? Zolang we niet vergeten dat iets van ons niets verloren mag gaan, eindelijk - zoals er een zwijgen bestaat dat tegelijk een vorm…

Gif

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.719
Er loopt een gif door de kamer. Stoppelbaard, grauwe nagels, vogelknieën achterwaarts geknikt. Het bleekt mijn dagen. galt mijn slaap, verslaaft het verlangen naar meer. Een vrouw heeft hier gewoond, haar geest in brand, de geur in gordijnen bewaard. een man alleen, bij leven vergeten, de hond aan zijn voeten tot maden vergaan. Ik schrob de…

zo vertrouwd

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 670
jaloers, want zo vertrouwd, zoals jij rouwt om een ander moet ik soms ook doodgaan, niet bestaan voor tranen die je huilt niet om wat was boven mijn as als voor die ander?…

mei

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
mei is het fijnst ik vind jou ook gerust wel lief zoals je lacht en denkt en praat maar van mei hou ik toch het meest zo zonnig, blij en licht en nog zo beloftevol…

Terreur in parijs

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 772
De laatste knuffel aan hem, als man gegeven Kijk hem nog even diep in de ogen. Ik hoop dat je veel plezier mag beleven Ieder advies op een schaaltje gewogen Kijk je wel uit en doe geen rare dingen Moet ik je ophalen of kom je zelf wel thuis Net zoals mijn andere zoons hem voorgingen Want zij vonden altijd blindelings hun huis De eerste berichten…

Uren waren we aan het klimmen

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.535
Je vingertoppen op je gezicht en daarna in je ooghoeken om het vel vaster aan te drukken, is dat jouw manier van denken? Wat een prachtige, stille plek. Hoe moet het verder, denk je. In de vallei klopt ochtendmist zich boven de rivier op. Verlangen in iets te verdwijnen wat er altijd zal zijn. Het gras is hier zo anders. Hoe moet het…

Antwoord

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.454
Iedere passant die ik bij de ogen grijp, stel ik voor om mee te gaan. Niet ver, geen uren, gewoon een stukje lopen, langs het water, de kade. Ik zeg niet dat ik moe ben, dorst heb, dat er vandaag geen keuze is. Terloops raak ik haar arm aan, zijn hand, en herhaal: gewoon een stukje lopen. De man spuugt, de vrouw slaat om zich heen. Alleen…

Ik herinner me niets

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.112
Ik herinner me niets en zelfs dat niet, zelfs niet de wereld en zoals ik de wereld niets meer te zeggen heb heeft de wereld mij op zijn beurt niets meer te zeggen en toch blijven woorden uit mij stromen even nutteloos en even belachelijk. Vergeet die woorden nu onmiddellijk. Ik wil door niemand herinnerd worden. Zelfs niet door mijzelf.…

Opeens word je Opa en Oma

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.018
Onze harten kloppen door De liefde wordt doorgegeven Elke voetje vindt een nieuw spoor De rode draad opnieuw geweven. Ons bloed stroomt door Door het lijfje van de liefde Daar doe je het allemaal voor Het begint met een eeuwige geliefde Zo kregen wij ook al die genen Vol met passie, liefde en gevoel Waar wij onze kracht aan ontlenen Iedere…

Regie tot in de dood

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.132
Nee, zei je, het is nu genoeg en het doet me ook allemaal zo’n zeer Zoals je het lot met opgeheven hoofd droeg Zoals je zei, dit is niet het einde, er is zeker meer. Nee zei je, nu heb ik de regie in eigen hand nu ben ik nog vervuld van passie en geest Zomaar van de een op de andere dag in beland Maar het is fantastisch en liefdevol geweest…

Zorro

gedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.833
Tussen Mexicaans gras hadden ze ons te pakken. (Hun laarzen gewet.) Ze hadden onze huidskleur niet en drongen ons lichaam naar binnen. Trokken ons binnenstebuiten. Lieten strepen na in de vorm van halve swastika's. Verder niks. -------------------------------------------------- Uit: 'Vrede is eten met muziek', 2005.…

Trappist

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
Op veertig lichtjaar vliegen vanaf hier, Ontdekten Belgen laatst een stel planeten, Wellicht bevolkt met slimme alfabeten, Of leeg, zelfs geen eencellig dier. Maar Belgisch bier dat is er zeer beslist, De nieuwe ster heet daarom nu Trappist.…

Vaas

gedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.413
Kun je een vaas haar breekbaarheid verwijten of een hand het breken van de vaas? Misschien is het zo bedoeld dat de vaas de hand op zich af zingt zodat de hand niet kan weerstaan, hoewel de hand weet dat hij slaat en in de vaas al scherven zingen voor ze zijn ontstaan. Waarom zou de hand verlangen naar een vaas die, als een hals, zich uitstrekt…

Alle begin is moeilijk

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.949
maar een paar nieuwe aanstalten zou wel helpen. Oude opboenen, skeletboom tot pijlen schaven, het is niet meer van deze tijd.Liever zelfbouwpakket bestellen, inclusief talige handleiding en klantaardig beeldmateriaal. Voorfase overslaan is, naar men zegt, optie twee. Deur openen, dikbevolkte stad in gaan, vaste route winkelcentrum. Na een uur…
Peter Swanborn11 september 2017Lees meer >

Druk

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.242
Zorgvuldig wordt papier verplaatst, van stoel naar tafel naar bank. Planten krijgen soep en rijst, nog warm, vuile lakens terug op bed. Eerst Maastricht, dan Middelburg, of andersom, toen ik uit huis ging, de oorlog, Delft, waar ik later, nee, dat was Bussum of Zutphen, of? Uren gevuld met reconstructie, ieder antwoord direct verloren.…

De spinnen

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.501
Sjaals van zilver zijn de webben in de rododendrons waar de spinnen ateliers en woonplaats hebben; langs de uitgebloeide bollen hangt het franje van hun werk; als het warme waaien in de holtes van een struik, zo is het weven ingewikkeld voor de domme prooien die hun lijf en vleugels op de lijm beproeven, huiverend de koudste opperklem…

Yperiet

gedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.725
Mosterdgas. Het klinkt naar nog. Naar hompen Passendalekaas. Naar preskop met bruin brood. Het was de geur van stikkend vuur. Blaartrekkend gif: een trage, gele adder die onder je oksel kroop. Longen liepen vol als loopgraven. Maag en darmen trokken samen tot je lippen bloed afvuurden. Mosterdgas. Het klinkt nog naar. Naar hompen Passendalekaas…

B. En nummers ontelbaar, initialen onbekend

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.296
Een bergbeek in Noorwegen, eind jaren zeventig, een verrekijker voor vogels en buren, maar opeens was daar mijn vader poedelend. Zijn naaktheid nieuw, zo ook zijn plezier, onbewust van spionage genoot hij van zon en water, een moment geen chauffeur of kostwinner zijn. Ik schrok van mijn schrik, van mijn ogen niet af kunnen houden, de kijker…