9318 resultaten.
ELLIE LUST, lust voor onze levens!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
988 Daar stond ze dan ineens
geheel spontaan voor mij
op de eerste Koningsdag
Ellie Lust, roze politie-agent
in het Tiende Straatje:
de Hazenstraat, Jordaan
bij 't beroemde Cafe Saarein
Om haar heen heel veel vrouwen
met 'n lach, 'n kus, 'n groet en gesprek:
"Je doet het goed"
en ondeugender
"Wil je mij ook bekeuren!"
ELLIE LUST…
Een lieve groet
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
739 Een lieve groet voor al die mensen
voor wie dit jaar heel duister leek;
voor wie ondanks de goede wensen
het geen gelukkig jaar toch bleek.
Veel groeten voor wie erg moest lijden;
een warme wens voor wie alleen
en machteloos moest zien te strijden,
voor wie de zon zo zelden scheen.
Een blije groet voor al die velen
die snakken naar wat…
Naar het nieuwe jaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
606 We kijken even achterom
nu weer een jaar bijna voorbij is;
wat bracht het ons aan lief en leed,
aan vreugd en troost, aan droefenis?
Maar ja, we kijken al vooruit
en hopen echt op 't beste
want leven gaat zo snel voorbij
en eens komt ook het leste.
Mocht toch de vrede het gaan winnen,
voor ons en overal op aard.
Wat luisteren, echt zien…
De boer
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
834 De boer, hij rijdt; zijn trekker weegt vijf ton
Verbitterd dendert hij langs ‘s Heren wegen
Die wegen kunnen daar helaas niet tegen
Het deert hem niet, de boer kent geen pardon
Gedreven door het opgekropt venijn
Scheurt hij verbeten richting Albert Heijn…
Breuk
snelsonnet
4.5 met 10 stemmen
752 Wat zijn het bij dat CDA toch boeven
Uitsluitend voor wat politiek gewin
Gooit Wopke rigoureus de beuk erin
En hoopt de BBB zo af te troeven
Een crisis lijkt nu een reëel gevaar
En Nick en Simon gaan ook uit elkaar…
in mijn hand ontluiken
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
4.638 ik zie je
in mijn hand ontluiken
jouw lente binnen
en de winter buiten
een pril begin
in teder groen
mijn blindzijn kon er
jaren niets mee doen
ik heb je kleur ontdekt
het groeien in de warmte
je hebt een geur gelekt
die voorjaar zacht omarmde
we stuiven mails
hopen op bevruchten
maar msn is niet zo snel
zij speelt met onze lusten…
ik heb je geopend
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.213 je schraapte emoties
uit liefde bijeen
raapte wat woorden
stond er ineens
wist je meer vrouw
dan voorheen
toch was er geen keuze
het zorgen ging door
hij was je partner
ik pas een starter
ja, voor de passie
daar ging je wel voor
ik heb je geopend
jezelf laten zien
jij rechtte je rug
vond de weg snel weer terug
in de rol die je…
sprankelt nu op podia
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.200 je melodrama
is compleet
ik mag niet eens
meer weten
hoe je heet
jij liet me
liefde smaken
wist mij te raken
dieper dan mijn ziel
omdat ik voor je viel
je sprankelt nu
op podia met
vrienden die je kiest
ze weten niet dat jouw
magie ook hen bevriest
je hebt geleerd
daarmee te spelen
uitnodigend voor velen
mij kon het niet…
een adem voor de dood
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.389 er was een adem
voor de dood in
terugtrekkende golven
ogen werden groot
toen de tweede vloed
zijn aanblik bood
er was geen kans
alleen maar weg
verdronken laatste woorden
leven heeft gegeven
behalve het water, zij ging
moorden zonder woorden
nu kabbelt zee op schone kusten
liggen golven lui te rusten
maar chaotisch zijn de wolken…
de vorst die jij voorspelde
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.693 ik wilde sneeuw
maar er viel regen
in de vorst die jij voorspelde
we zouden spelen in de
witte wereld van mijn helden
daar gaan waar niemand
is geweest, terugkijken
op je sporen is een feest
de eerste zijn in niemandsland
het ijs waar water strandt
het vlaagt vandaag
weer troosteloosheid
ik had me zo verheugd
op kou in winters landschap…
hoorden stilte in geluid
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
2.029 ik ontmoette zacht
je lach, de deur
was al ontsloten
ik kon zo naar boven
wetend dat je me verwacht
in je ogen zag ik voorjaar
de sneeuw en vorst voorbij
kou hielden we buiten
in de zon achter de ruiten
voelde de lente zo nabij
we kusten keer op keer
en juist die rust
buitten we uit door
luisteren zonder woorden
hoorden stilte in…
ik zal ze stapelen
netgedicht
3.3 met 51 stemmen
34.608 ik raap mijn leven
lang al keien
stenen voor mijn graf
wil de wereld laten zien
hoeveel ik om dit leven gaf
de meeste vind ik op
mijn pad, zij vallen op
in kleur een enkeling door vorm
ze liggen daar al eeuwen lang
trotseren regentijd en storm
hun scherpte heeft
veel levens afgerond in
het onbegaanbare betreden
ze zagen jeugd en…
een gesmeed juweel
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.491 ik laat ze door
mijn handen glijden
de stenen en de keien
die ik heb geraapt
een levenlang
voel de scherpte
van vele kanten
het glas dat brak
als ik ze wegsmeet
de splinter die me stak
jij was geen steen
maar een gesmeed juweel
de diamant nog ruw
een stalen setting deed
je glanzen als fluweel
ik polijstte je
het zicht werd zachter…
zachter dan fluweel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.105 er is een nieuwe geur
kleuren zijn net anders
het licht lijkt wel opstandig
verjaagt de schaduw
uit de achtergrond
ineens zoek ik je mond
je lippen lijken zachter
dan fluweel en in je ogen
blinkt weer een juweel
je laat me lente smaken
we schreeuwen het
niet van de daken
beleven het intiem
laten aan elkaar het pril
ontluikend voorjaar…
loeide als vuur
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.001 ik zag de bui
die zich wendde op
het hoogst van het duin
het strand dat de zee met
zijn golven weer keerde
ik raakte je huid
de spanning ontlaadde
wij die eeuwen versmaadden
het verlangen uit eerdere
levens bonkte er uit
loeide als vuur in
een droge savanne
de rook trok niet op
zelfs de tijd bleef stil hangen
had ons in uren gevangen…
het broos moment
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.425 ik dagdroom voort
tot het geschreven woord
de zinnen spreekt
die ik wil horen
pas dan stoort
werkelijkheid met zijn geluid
het broos moment waarin de
andere wereld wordt verkend
en eist realiteit
zij kluistert mijn gedachten
ik spartel nog wat na
een droom laat op zich wachten
ik ben weer terug
met voeten in de vette klei
maar…
langs wulpse heuvels
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
3.714 het is feest
de schikgodinnen
dansen op de zinnen
van de arme dichterman
die diep van binnen weet
dat hij de poëzie aan kan
maar zij onthaarden
en gaven zich op
slinkse wijze bloot
ontaardden in een hels
kritieken geven, sloegen
alle zinnen in hem dood
ze schaterden
hun lachjes klaterden
in de ruimte die hij koos
ze vlogen zonder…
vertelt in steen verhalen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
859 ik heb je steen gekloofd
zag hoe de aderen liepen
eonen voelde ik in levens
die gedaan hun haard verlieten
ze gaven me de tijd
te kijken langs miljoenen jaren
hoe aarde ooit ontstond
de schepping dichterbij te halen
maar niet alleen het licht
vertelt in steen verhalen
het zijn emoties die je voelt in
het fluisteren van toendertijdse…
een glimlach om mijn mond
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
4.539 wollig pakt de mist in
flarden mijn gedachten
ik laat ze drijven
zomaar zonder zicht
totdat ze bomen raken
condenserend aan
elkaar gaan haken
glanzend in het licht
mijn dromen hangen
druppels aan de bomen
in een zacht ontmoeten
met geluk op kousenvoeten
ik weet dat ze gaan vallen
ze spetteren dan stuk
maar het water op de grond…
Klaproos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
966 Dood, rood violet in gebed.
Tranen veraarden,
verdwijnen langs stenen,
stromend verdriet.
Water, glijdend als zilver,
bedding verschonend,
spattend, de regenboog
klonend, in nevels van kleur.
Vallend, dood drijvend
in zilver, traag landend,
mijn klaproos, jouw hart,
verloren aan zwart.…
de deur zal blijven kieren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
716 ze zijn te zwaar
de stenen die
ik dragen moet
ik gooi ze bij
de andere troep
die ik verzameld
heb een leven lang
een aantal splijt
weerbarstig laten
ze hun inhoud zien
doven in de koude
wereld van voorheen
ik zwaai, ze gaan en
niemand weet waarheen
de anderen sjouw
ik verder mee
de dagen door
langs vele jaren
soms zijn we…
om leven meer gewicht te geven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
729 ik heb ze weer
als rots gezien
de stukken steen die
in mijn handen wegen
ze delen plaats
en tijd met mij
geraapt om leven
meer gewicht te geven
ik ben slechts passant
hun voorland is het zand
de ongeziene korrels
vol herinnering
want eeuwigheid breekt
rotsen tot woestijnen
ik raakte ze, zij wisten
mijn emoties te verkleinen…
ik ben niet echt van steen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
832 ik zie leven
in de bomen
hoor het fluisteren
in de mist
in de sneeuw
dansen mijn dromen
ik zwaai naar vorst in
een winters vergezicht
wat heb ik toch met stenen
die ik warm in mijn hand
geraapt zijn ze verdwenen
van waar ze zijn beland
ben ik uit rots gehouwen
leef ik in dat verband
mag men op mij bouwen of
heb ik dat in eigen hand…
Geur vertelt per deur verhalen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.069 Stil, verkild in ochtendgloren
staan gevels blikken te bekoren.
Ze tonen ieder hun gezicht
in statigheid en hun gewicht.
Geur vertelt per deur verhalen.
Passanten moeten tol betalen.
Ramen geven slechts een vluchtig zicht.
Generaties hier zijn voor het geld gezwicht.
Bomen dromen langs de grachten.
Vogels zitten op de zon te wachten,
die…
in paars en te pril lentegroen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.401 ik zag je zonnig
in de kou
de handen diep
in zakken weggestoken
de stoet was zwart
alleen het wit van bloemen
had zijn kleuren al ontloken
in paars en te pril lentegroen
hij was een boom
in jouw tuin vol herinnering
aan een horizon die nooit verging
want zij is eeuwig jouw vriendin
jullie speelden in zijn schaduw
maar het licht werd…
jouw pokerface doorzag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.127 een koele hand
trok schoppenaas
je veerde op maar je
emoties bleef je wel de baas
jouw pokerface doorzag
een veelluik van geluk
die ene kans, dan kon
je leven niet meer stuk
je zag de straten gaan
in full-house was het druk
maar niemand had
nog zoveel azen staan
voor een keer
winnaar in het spel
het leek je wel en stralend
gooide…
streelde lente op je koude huid
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.373 je bloeide in je lach
ontluikte wit je tanden
je rode lippen waren zoet
nog warmer dan je handen
ik streelde lente
op je koude huid
je dooide snel tot voorjaar
een merel floot de winter uit
we droomden het concert
dat vroege vogels gaven
in het rood van ochtendlicht
bleef de zomer even nog uit zicht
we speelden zon en
kleurden dagen…
je spriette hoog
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.397 ik liep de bomen langs
mijn handen op hun bast en
lachte want ik had je even vast
je spriette hoog
met takken naar het blauw
wortels in de de grond, bevroren kou
ik zie je reiken naar de zon
een zacht bewegen in de lente
sneeuw nog aan je voet als winters rente
je stam is warmer nog dan mijn
gedachten, ik voel de stromen gaan
die…
in paars, geel en wit
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.479 het regende kou
een winterse wind
blies je blauw maar
je huid tintelde lente
in prilgroene knoppen
zag je de bloemen
al botten toen het voorjaar
smolt met de sneeuw
dicht aan de grond
waar de koude nog restte
warmde de zon wat vorst
met zijn schraalheid verpestte
in paars, geel en wit
juichen kleuren hun geur
want de deur naar…
het blauw van ochtendkou
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.251 ik breek je stralen
in het prisma
van mijn liefde
scheid infrarood
van ultraviolet
jij bent nog steeds
de warmte in mijn bed
het blauw
van ochtendkou
ontwaakt in licht
dat langzaam nadert
in je ontspannen
nachtgezicht dat lacht
in liefelijke dromen
geluk verstaat elkaar
gaat gepaard met
kleuren die elkaar
nooit zullen mijden…