45184 resultaten.
Paranoia
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Als je zo doorgaat
is het leven een sleur
terwijl boten varen,
gezinnen scheuren
Genoten door vaders met zonen
genietend in de kuip.
Getogen om te geloven
in Jezus Christus.
Alles is hoe je het niet gewild had
en toch pak je de draad weer op
stop met denken
doorbreek de lus.…
Geluk
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.510 Een druppel water op je gezicht,
een eenvoudig of mooi gedicht.
De kleur geel in het groene veld,
de vrede in plaats van geweld.
Een kinderhand die rust in jouw hand,
een lange wandeling op het strand.
Gewoon een spelletje ganzenbord
of het feit dat het donker wordt.
Het geluk zit gewoon in alles wat je ziet,
sluit daarvoor je ogen eens niet…
Je bloemen bloeien nog
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
916 thuis
in eigen huis
gigantisch veel bagage
je rugzakte
wat draagbaar is
de rest al in de was
koffers vol emotie
ook zij waren er even uit
zo dicht op eigen huid
maar eigen ordening
is weer een nieuw begin
na samen veel ervaring delen
ja je bloemen bloeien nog
je balkonnetje is tof na
het beantwoorden van alle post…
Maanden we de jaren
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
978 zag je al
kalenders lang
maar heb nooit de juiste
datum kunnen prikken
van liefde voor het eerst
in pril beginnen
vochten we om de seconden
minuten en daarna de uren
in het speels elkaar
steeds liever vinden
later daagde het
maanden we de jaren
in samen sparen hebben
we bereikt dat onze liefde
altijd lenteachtig blijft…
Glorie
gedicht
4.0 met 18 stemmen
7.872 Ja, glorie aan de witte en roze kaarsen
van de kastanjebomen over het plein.
Eronder wordt een zaak beklonken,
een liefde rechtgezet,
een spel van hebzucht uitgelegd
aan jonge kinderen.
Glorie aan de avond die over de stad zakt
waaronder werkers moe bewegen,
een vroege vleermuis cirkelt duikt,
een dikke vrouw een kaars aansteekt,
een zieke…
Voeseldieven en vervuilers!
netgedicht
3.1 met 24 stemmen
6.328 Moord onder water
weldra 'kweekmens' op menu
alle leven dood!…
Dood?
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
869 Was, ik durf het niet uit te spreken.
Is, dat klinkt al beter.
Maar, dat klopt niet!
Je bent dood,
Maar leeft nog in m'n hart.…
overleving?
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
809 de balans tussen dromen en leven
is soms voor even
wazig en zelfs onbepaald
zou de last van contemplatie
ook wegen op een simpel wezen?
Zijn de rede en reflectie
middelen tot overleven?
Nemen zij ons bij de hand?
Is afstomping soms een zegen?
Voor ons strijdende geweten
we kunnen er soms niet meer tegen
we vallen van ons evenwicht…
krachten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
631 Krioelend zoeken wij connecties
geinspireerd door imperfecties
voortgedreven in ons leven
door een onbepaald soort streven
verwonderd zwerven soms gedachten
zonder richting, onbestemd
vrijgekomen krachten werken vormend, ongeremd
ingeklemd of vrijgevochten
stoeiend met een ideaal
torenhoge aspiraties
zwijgend maak ik toch kabaal.…
Kiezel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 Ik was een kiezel
ooit
een gladgeschaafde jongen
glazig
liggend
tussen waterkorrels of
min of meer gezellig
in de stroming
ik mondde uit
ketste zonder vonken
geen begin vandaag
geen einde morgen
steeds het slijpen
het ronde
zijn
versmelten
met de tijd
tot ik kiezel
uiteindelijk
in niets
verdwijn.
© Rudi J.P. Lejaeghere…
Het blauw nabij
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
671 waarin de vogel
vloog omhoog
een ademtocht
het blauw nabij
een laatste zucht
naar jou van mij…
Levensweg
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.384 De trap laat ons klimmen
Naar de afdaling des levens
Op de zolder des doods
Tijdens de geboorte van een beginneling…
zo mooi maar toch zo kort.
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.272 ik hou van het leven
ik hou van de zon
ik open mijn deuren
en val van het balkon…
Gedachten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
722 Rennend door het leven.
Vervlogen gedachten
gevangen in de nacht.
Zeg me heb jij macht ?
Sta stil, wees de macht, pak de gedachte…
Valnacht
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
722 Zo oud dat men haast niets
meer bezit dan wat ademteugen
en sleetse gedachtenpatronen
derhalve makkelijker los te laten
Zonder vleugels zweven
doelloos onderweg
herinnering terugbrengen
tot het kloppen van een hart
Een meteoor, die zich spoedt
door een donkere nacht
zelfs dan muziek van Bach
in licht van sterren verdwijnt…
Eerbied
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
810 Soms is er een dag dat ik niet dankbaar ben
zo'n moment dan lijkt het leven een vergiet.
Toch word ik deze dag ook door God herkend
daarom ben ik dankbaar met nederige eerbied.…
Bloed maar liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
636 jij marmert
nog een beeld
in wit met
rood dooraderd
sokkelt op
te hoge voet
daardoor steeds
te traag benaderd
zag de kern wist
in zacht polijsten
zonder stof je hart
weer te bereiken
bloed maar liefde
in je witte marmer
ga leven zonder beeld
een verleden armer…
Oudjes
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
765 Maar zo zijn die oudjes lang niet allemaal
wel rimpelig, soms kaal,
geest en lijf en leden nog heel vief
daarom hebben zij het leven nog zo lief.
Mooi op deze wijze oud te zijn
op het laatste stukje van je levenslijn.…
Schouders zijn fragiel
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
805 soms reikt een
hand vakantie aan
opent deuren die
steeds stroever gaan
de rugzak weer
te zwaar beladen
in al die maanden
opgehoopt geknoopt
in goed vertrouwen
licht gestrikt met touwen
die toch rafelen
als hun tijd verloopt
schoon de ballast
je schouders zijn fragiel
kies vrijheid en wat liefde
neem voor alles nu de tijd…
Op zoek ....
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
824 In het boek vol struikel-
draden
ben ik verward geraakt
Ik was op zoek naar levens-
waarde
Ik het het zoeken maar gestaakt…
Aan een vriend
poëzie
3.6 met 14 stemmen
3.649 Geheugt het u dat wij dan ’t leven zagen
Als ’t lieve veld met bloemen rijk beplant,
Bij zonnegloed bestraald en niet verbrand,
Van regen fris en niet van onweersvlagen?…
Paden geurden rozen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
775 in herinnering
kleuren geuren
vaak gedachten die
intenser zijn beleefd
een vleugje wind
vond het gevoel
heeft ons overspoeld
met hei en duinen
zag je staan in bomen
de paden geurden rozen
toen ik je vond tussen
het geel van hoge bloemen
je bloeide grandioos in
het speels van leven geven
onze kleuren eindelijk beleven
in de…
KÖLNISCH WASSER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 Een boek; een bijl voor de bevroren zee
Die ik tijdens mijn leven in mij droeg
Een oceaan die zoveel aandacht vroeg
Enkel Milena leefde werkelijk mee
Mijn 4711 zou overlijden
In Ravensbrück; ze had iets aan een nier
Ik was allang gestorven, zocht vertier
In ‘t schrijversparadijs aan gene zijde
Waar ik al mijn verloofdes terug zou zien…
Wind
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
978 Lopend
door het
leven
is God
om mij
heen.
In de
bergen
of op de
dodenakker
Hij is er
altijd en eeuwig.
Een
zekerheid
die de
onzekerheid
van het aardse
leven doet verdwijnen.…
Hemelwenen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
794 Plompverlegen in de regen
overstromen smalle stegen
vloeit het water over stenen
op een ritmisch hemelwenen
gevallen regen glijdt verlegen
door mos en zand, gelijk een zegen
naar de delta iets ten westen
langs verdwaald grind en snoeiresten
diep verborgen in de grond
waar verbeelding plots ontstond
raakt de modderpoel versteend
als de…
Voel de wind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
824 kies de kleuren
van je lucht
breek de zonnestralen
maar vlucht niet
in verdwalen
neem je eigen rust
voel de wind weer met
je haren spelen ervaar
leven in een eigen kleur
doe de deur en ramen
open ga in godsnaam
in een toekomst nu geloven
ontsnap want
dit vasten hebben we
al veel te lang gehad…
nieuw
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
622 we gaan door met bouwen
kloven en schaafwondjes doen niet zeer
het kasteel wederopgebouwd
met een punt zo hoog als de wolken
waar liefde zal spreken
in vertaling gezongen
door tolken van ver
iedereen is welkom
bij de oplevering van het kasteel
de weg is lang
maar als u goed kijkt
heel ver daar aan de horizon
ziet de toren al blinken in…
Vleugjes zomer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
742 ze asfalteren
nu het pad van
onze dromen
rozenstruiken
worden weggenomen
het duin dringt aan
met zand van strand
dat vogelvrij
danst in de wind
vleugjes zomer
heeft meegenomen
van eerder samenzijn
in paars en geel
gaan wij weer bloeien
want niemand kan ons snoeien…
Toon me je vleugels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
854 mag ik
je ontvangen
zacht in mijn handen
waar vlinders
nog spelen met de
wolken in je hoofd
die jagen
de storm uitdagen
als rust is beloofd
strijk maar neer
toon me je vleugels
ben trots op de kleuren
ja je bent thuis in
de muis van mijn hand
geland in ons bedje van geuren…
Lachend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 Lachend bekeken
door zwevende meeuwen
hun schaduwen vliegend
over het strand
Knipogende sterren
aan een fluwelen hemel
onze hartstocht getekend
in het mulle zand
Het maanlicht dat
jouw ogen kuste
het zeewater parelend
op jouw blanke huid
Het goud van de ochtend
dat ons weer wekte
de liefde voor leven
als enig geluid.…