38847 resultaten.
O Vrouwen-leed
poëzie
2.4 met 17 stemmen
2.533 o Vrouwen-leed in liefde-ontvangen en leven-telen,
dat, dankend om een lange blik, uw wee vergéet:
hoe brandt geen schaamte, hoe stokt geen traan in mijne kele
om de eigen-baat'ge schamelheid van eígen leed?...
- Want gij en kent geen minne-duur, dan stil verduren
dat kere steeds in smárt wat wierd in heíl bemind,
- gij die, wen ge om 't gekreun…
Voorheen en Thans
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.987 Look here, upon this picture and on this.
Hoe minzaam speelt in 't herfstseizoen
Door 't ruisend woud het licht der maan.
Hier zag ik Olga sidd'rend staan.
Zacht lei ze 't korfje neer in 't groen
En snikte en vlood... Haar argloos wicht
Is thans apteker te Maastricht.
De torenspits, met mos omkleed,
Die 't nesteke van 't…
1 Mei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
635 Vandaag is het 1 Mei, de dag waarop we vieren
dat we het hopen zijn vergeten;
de veren zijn geschud,
de kale kip kakelt helaas slechts loze kreten.
Dit hebben we te danken aan Heer Kok;
van mij mag hij met kip in de wok.…
DE DICHTER
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.412 Mijn hand, der spâ verzwaard, heeft 't winter-zwijn gekeeld;
de toeë stal geurt zoel en zerp van zwoele vachten;
geschuurd de lome last der laatste zomer-vrachten,
rust thans mijn naarstig hoofd ter moede vinger-eelt.
Geen nijvre zorge meer die zweeg, of zwoegde, of lachte;
geen kommer die mijn dage' in hope of deemoed deelt:
het duister-wijs…
Christiaan Huygens
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
849 Alles weten
de grenzen de lenzen
zien de ruimte van
de ouderdom
de afstand tot
de dood
het leven slagadert
zich voorbij
hier zijn wij en
daar waren:
oneven waardetijd
Ik hang mijn klok op in
de kerk en slinger uur
na uur en werk totaan
mijn zerk
mijn doodsbewijs
en alles weten.…
Groei
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
856 Ze was
een kleinschalig meisje
ze is
zichzelf een dijk
alsof in de grote
wereld geen zee te hoog
gaat:
heb je nu al
ben je nu al
Ik heb haar afgestaan aan
de grote wereld omdat haar
geen zee te hoog gaat
et
cetera…
Hij schrijft
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.128 Hij schrijft
Op weblog weetikveel:
Een grote komeet
En paf dag mensen
Dat lost alles op.
Ik heb gelezen
Over rondtollend plastic
In de Stille Oceaan
Een hoeveelheid
Groter dan Amerika &
De rest van dat continent
Lets sing along:
(I like to be in America
Ok by me in America
Everything’s free in America
Plastics as large as America…
Waar ik sta
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.270 Waarom houd ik zoveel van jou
Terwijl ik nooit met je praat;
Hoezo ben ik aan je trouw,
Als ik niet eens weet hoe het met je gaat.
Waarom blijf ik aan je denken,
Al ben ik bijna vergeten hoe je eruit ziet.
Ik blijf maar aandacht aan je schenken
En ik weet je reageert niet...
Waarom wil ik alles van je weten
Als jij je niet eens voor mij…
Memories
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.202 Gebeurtenissen zo prachtig,
Herinneringen die ontstaan,
Zo ontzettend machtig,
Maar je moet altijd doorgaan,
Je moet altijd genieten,
Want elk moment van even,
Moet je nooit laten schieten,
Want het blijft bij voor het leven.…
Wie kan het beter?
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
845 Onsterfelijke gedichten
Zijn soms niet meer
Dan vier regels lang.…
Durf te leven
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.175 Je moet nooit laten
Wat je wilt doen,
Het kan je alleen maar baten.
Je zal denken aan toen
Als je het niet hebt gedaan,
Het gaat aan je vreten,
Er valt een traan.
Maar dit moet je weten,
Het is nooit te laat,
Altijd proberen,
Falen kan ook geen kwaad,
Je zal ervan leren.
Durf te leven,
Het duurt maar even!…
Gij draagt het gladde mom der dood
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.942 Gij draagt het gladde mom der dood;
uw oog is groot van lijden;
het naaste naken van de nood
heeft uwe mond gescheiden.
Reeds is het, of het laatste woord
uw lippe gaat verpaarsen.
Gij spert uw vingeren, doorgloord
van eeuwig licht, als kaarsen.
Uw glimlach voert het bijster beeld
der eeuw'ge ontvangenisse.
Het lam des offers…
CURRICULUM VITAE
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
812 Toen ik werd geboren
was het hoog seizoen voorbij
maar op de zolder lag het graan
in korrels bij elkaar
zo weet ik dat het ooit bestond
het koren.
Wat van papavers overbleef
werd gloed bij avond,
vroeg ging ik houden van rood
nog eer ik wist
dat deze kleur zou kleven
aan mij zoals ze kleeft
aan vuur en dood.
Want allen zijn gegaan…
Troost
hartenkreet
2.2 met 35 stemmen
6.924 ik wil er zo graag voor je zijn
maar ik weet niet wat ik doen moet,
want jouw pijn is ook mijn pijn,
misschien zeg ik niet de juiste woorden
maar ik bedoel het goed,
waarom heb ik niet alle antwoorden,
ik wou dat ik een troost voor je was
maar dat is nu te laat,
als ik je zo zie, vergaan al mijn woorden tot as,
waarom weet ik voor jou geen…
O BLIK VOL DOOD EN STERREN
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.332 o Blik vol dood en sterren,
o hart vol licht en leed.
De dag is spijtig verre;
de nacht is hel en wreed.
Mijn mond vol wondre smaken
die géne vrucht verzaadt.
Niemand, o hunkrend waken,
die langs mijn venster gaat...
Wij zullen nimmer wezen
dan Godes angst'ge wezen.
- God, laat ons waan en schijn
dat we Uwe wezen zijn.…
Thans is het uur dat schaduwen neigen
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.397 Thans is het uur dat schaduwen neigen,
En de avond, als een teder lied,
Om huize’ en zielen zacht komt zijgen,
En moede durend, stil vervliet
In de open schoot van ’t schemer-zwijgen…
Thans is in al de zielen vreê,
En dank-gebed in al de huizen;
En zelfs wie wránge dagen leê
Voelt in zijn wezen kalmte suizen
Als een slaap-zware zomer-zee……
Nachtklam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Als aangeschoten wild valt de nacht aan.
De maan spoedt zich bebloed naar het oosten.
Langzaam verkoolt de huid waarop de littekens
van zinloosheid blijven bestaan.
Een piramide van zorgen keert zich om
en wrijft zand in ogen en haar.
Naalden boren zich in de zachte vrucht,
waarvan de warme vloed van vlees
zich geurend verspreidt.
Met zakken…
Alma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
914 Soms kijkt mijn meermin op
vanonder vallend waterhaar,
schrijvend aan haar tafel,
haar eiland archipel
Ze slaat haar ogen op naar mij
en kijkt mij af omdat
ik haar verboden heb,
maar antwoord weet ik niet,
ik heb geen stem.
En toch word ik voor haar
een sterfelijk woord,
een zieke man.
Tenslotte zie ik haar
Terugdeinen in
haar…
Tijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
941 De rechte lijn die leidt
van nul tot eeuwigheid
rondgebogen in een doosje
wordt cirkel, wijzerplaat
van het horloge,
wordt rekeneenheid:
tijd.…
Vadertje Tijd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.480 Vadertje Tijd,
jij bent de wind
die om mijn hoofd
mijn haren doorwaait
en verderop
het helmgras
doet wuiven.
Vadertje Tijd,
dag dag en nooit
te zien of
terug te vinden.
Vadertje Tijd,
jij bent de zon
in mijn rug
aan mijn voeten
de schaduw
over het strand
nooit in te halen
hoe harder ik loop,
hoe harder jij gaat.
Vadertje…
GEZICHTEN MIJNER DOOD
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.218 Gezichten mijner dood, ik draag in mij
De klare blikken van uw teedre heerschappij,
En ’t warme strelen van uw glijdende gewaden…
Ik ken u niet, maar ben in u verblijd,
Want gij blijft jeugdig door de tijden, en de tijd
Breidt om uw haren heen de zachste dageraden.
Ik min u. Ge zijt mijn; ik leef, ik léef van u,
Gij, die mijn dagen als een…
Je sluimert
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.019 Geef het maar toe:
onze wereld is allengs
scheefgezakt in tijd.
Bij onze brillen hapert alles
en oud vel rukt op, daar
ergens onder onze kin
Mijn god, wat maakt het
uit.
Onzegbaar mooi
blijven de dakkapellen van
je ogen.
Ook hoor ik na zoveel jaar
van de liefde boventonen.
En altijd ligt onuitsprekelijk gevlijd
jouw lichaam in…
WAAR ZOUDE IK MET MIJN LIEFDE HENEN
poëzie
4.2 met 20 stemmen
3.441 Waar zoude ik met mijn liefde henen
als ik u niet beminnen kon?...
- 'k Voel door mijn hart de regen wenen
en draag in 't hoofd de dood der zon.
Ik hoor op straat de vlagen kermen
en weet me in al mijn zinnen mat...
- Wie zou mijn huivrend hart verwarmen
als ik niet úwe liefde had?...
o, Veilig in dees kamer, samen
elkanders liefde in…
wind van zee (haiku)
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
732 aanlandige wind
tekent duinen met flarden
opgestoven strand…
mol (haiku)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
729 in blind vertrouwen
al zijn gangen nagegaan
de aarde torsend…
Winter
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.112 Langzaam vormt zich een schilderij
het landschap ontwikkelt zich tot paradijs.
Ik ben jaloers, het is immers niet van mij
al maak ik dat mezelf wel wijs.
Een simpele boom neemt vormen aan
ontpopt zich als een reus in het wit.
Het wit doet duizelen, ik kan niet staan
ik voel me nietig, zo als ik daar zit.
Ik kijk naar een oneindig grauwe…
Dit Wit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
690 Papier spiegelglas
water dat was
vóór de geest
De ziel van het blad
is de witheid geweest
en de pijn is de pen
die geheimen uitlekt
Desondanks geneest:
gewicht contra gewicht
Schoonheid en beest
dichter contra gedicht:
pupil
blinde vlek.…
Over de zee hangt matelijk te tampen
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.558 Over de zee hangt matelijk te tampen
een zoele en droeve klokke door de mist.
De dag is zonder klaarte en zonder lampe.
Hij, die zijn hart bezit, weet wat hij mist.
Een stemme galmt, en ieder loopt verloren.
Ik loop alleen. En 'k weet dat duizend zijn
die naast me dragen door te dichte smoren
lijk al te volle teilen melk hun pijn.
Ga niet…
bloedsoldaten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
651 Het denken van
uitspansels
bovenin
raakt nergens
aan de daden
van het hart.
de draden
binnendoor
en binnenin
raken verward.
Ik strijd door god
en alleman verlaten
vanaf mijn prilst
begin met
bloedsoldaten.…
Criteria
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
752 Ik lijn:
wig tussen
binnenhouden,
buitensluiten.
Ik steen:
tussen toen,
nu,
straks.
Ik muur
een grens:
tussen
plusminus
niemand
en een
ongeveer
mens.…