Alle inzendingen over de gesichten van remco campert

38847 resultaten.

Sorteren op:

O Vrouwen-leed

poëzie
2.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.533
o Vrouwen-leed in liefde-ontvangen en leven-telen, dat, dankend om een lange blik, uw wee vergéet: hoe brandt geen schaamte, hoe stokt geen traan in mijne kele om de eigen-baat'ge schamelheid van eígen leed?... - Want gij en kent geen minne-duur, dan stil verduren dat kere steeds in smárt wat wierd in heíl bemind, - gij die, wen ge om 't gekreun…

Voorheen en Thans

poëzie
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.987
Look here, upon this picture and on this. Hoe minzaam speelt in 't herfstseizoen Door 't ruisend woud het licht der maan. Hier zag ik Olga sidd'rend staan. Zacht lei ze 't korfje neer in 't groen En snikte en vlood... Haar argloos wicht Is thans apteker te Maastricht. De torenspits, met mos omkleed, Die 't nesteke van 't…

1 Mei

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 635
Vandaag is het 1 Mei, de dag waarop we vieren dat we het hopen zijn vergeten; de veren zijn geschud, de kale kip kakelt helaas slechts loze kreten. Dit hebben we te danken aan Heer Kok; van mij mag hij met kip in de wok.…

DE DICHTER

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.412
Mijn hand, der spâ verzwaard, heeft 't winter-zwijn gekeeld; de toeë stal geurt zoel en zerp van zwoele vachten; geschuurd de lome last der laatste zomer-vrachten, rust thans mijn naarstig hoofd ter moede vinger-eelt. Geen nijvre zorge meer die zweeg, of zwoegde, of lachte; geen kommer die mijn dage' in hope of deemoed deelt: het duister-wijs…

Christiaan Huygens

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 849
Alles weten de grenzen de lenzen zien de ruimte van de ouderdom de afstand tot de dood het leven slagadert zich voorbij hier zijn wij en daar waren: oneven waardetijd Ik hang mijn klok op in de kerk en slinger uur na uur en werk totaan mijn zerk mijn doodsbewijs en alles weten.…

Groei

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 856
Ze was een kleinschalig meisje ze is zichzelf een dijk alsof in de grote wereld geen zee te hoog gaat: heb je nu al ben je nu al Ik heb haar afgestaan aan de grote wereld omdat haar geen zee te hoog gaat et cetera…

Hij schrijft

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.128
Hij schrijft Op weblog weetikveel: Een grote komeet En paf dag mensen Dat lost alles op. Ik heb gelezen Over rondtollend plastic In de Stille Oceaan Een hoeveelheid Groter dan Amerika & De rest van dat continent Lets sing along: (I like to be in America Ok by me in America Everything’s free in America Plastics as large as America…

Waar ik sta

hartenkreet
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.270
Waarom houd ik zoveel van jou Terwijl ik nooit met je praat; Hoezo ben ik aan je trouw, Als ik niet eens weet hoe het met je gaat. Waarom blijf ik aan je denken, Al ben ik bijna vergeten hoe je eruit ziet. Ik blijf maar aandacht aan je schenken En ik weet je reageert niet... Waarom wil ik alles van je weten Als jij je niet eens voor mij…

Memories

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.202
Gebeurtenissen zo prachtig, Herinneringen die ontstaan, Zo ontzettend machtig, Maar je moet altijd doorgaan, Je moet altijd genieten, Want elk moment van even, Moet je nooit laten schieten, Want het blijft bij voor het leven.…

Durf te leven

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.175
Je moet nooit laten Wat je wilt doen, Het kan je alleen maar baten. Je zal denken aan toen Als je het niet hebt gedaan, Het gaat aan je vreten, Er valt een traan. Maar dit moet je weten, Het is nooit te laat, Altijd proberen, Falen kan ook geen kwaad, Je zal ervan leren. Durf te leven, Het duurt maar even!…

Gij draagt het gladde mom der dood

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.942
Gij draagt het gladde mom der dood; uw oog is groot van lijden; het naaste naken van de nood heeft uwe mond gescheiden. Reeds is het, of het laatste woord uw lippe gaat verpaarsen. Gij spert uw vingeren, doorgloord van eeuwig licht, als kaarsen. Uw glimlach voert het bijster beeld der eeuw'ge ontvangenisse. Het lam des offers…

CURRICULUM VITAE

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 812
Toen ik werd geboren was het hoog seizoen voorbij maar op de zolder lag het graan in korrels bij elkaar zo weet ik dat het ooit bestond het koren. Wat van papavers overbleef werd gloed bij avond, vroeg ging ik houden van rood nog eer ik wist dat deze kleur zou kleven aan mij zoals ze kleeft aan vuur en dood. Want allen zijn gegaan…

Troost

hartenkreet
2.2 met 35 stemmen aantal keer bekeken 6.924
ik wil er zo graag voor je zijn maar ik weet niet wat ik doen moet, want jouw pijn is ook mijn pijn, misschien zeg ik niet de juiste woorden maar ik bedoel het goed, waarom heb ik niet alle antwoorden, ik wou dat ik een troost voor je was maar dat is nu te laat, als ik je zo zie, vergaan al mijn woorden tot as, waarom weet ik voor jou geen…

O BLIK VOL DOOD EN STERREN

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.332
o Blik vol dood en sterren, o hart vol licht en leed. De dag is spijtig verre; de nacht is hel en wreed. Mijn mond vol wondre smaken die géne vrucht verzaadt. Niemand, o hunkrend waken, die langs mijn venster gaat... Wij zullen nimmer wezen dan Godes angst'ge wezen. - God, laat ons waan en schijn dat we Uwe wezen zijn.…

Thans is het uur dat schaduwen neigen

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.397
Thans is het uur dat schaduwen neigen, En de avond, als een teder lied, Om huize’ en zielen zacht komt zijgen, En moede durend, stil vervliet In de open schoot van ’t schemer-zwijgen… Thans is in al de zielen vreê, En dank-gebed in al de huizen; En zelfs wie wránge dagen leê Voelt in zijn wezen kalmte suizen Als een slaap-zware zomer-zee……

Nachtklam

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
Als aangeschoten wild valt de nacht aan. De maan spoedt zich bebloed naar het oosten. Langzaam verkoolt de huid waarop de littekens van zinloosheid blijven bestaan. Een piramide van zorgen keert zich om en wrijft zand in ogen en haar. Naalden boren zich in de zachte vrucht, waarvan de warme vloed van vlees zich geurend verspreidt. Met zakken…

Alma

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 914
Soms kijkt mijn meermin op vanonder vallend waterhaar, schrijvend aan haar tafel, haar eiland archipel Ze slaat haar ogen op naar mij en kijkt mij af omdat ik haar verboden heb, maar antwoord weet ik niet, ik heb geen stem. En toch word ik voor haar een sterfelijk woord, een zieke man. Tenslotte zie ik haar Terugdeinen in haar…

Tijd

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 941
De rechte lijn die leidt van nul tot eeuwigheid rondgebogen in een doosje wordt cirkel, wijzerplaat van het horloge, wordt rekeneenheid: tijd.…

Vadertje Tijd

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.480
Vadertje Tijd, jij bent de wind die om mijn hoofd mijn haren doorwaait en verderop het helmgras doet wuiven. Vadertje Tijd, dag dag en nooit te zien of terug te vinden. Vadertje Tijd, jij bent de zon in mijn rug aan mijn voeten de schaduw over het strand nooit in te halen hoe harder ik loop, hoe harder jij gaat. Vadertje…

GEZICHTEN MIJNER DOOD

poëzie
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.218
Gezichten mijner dood, ik draag in mij De klare blikken van uw teedre heerschappij, En ’t warme strelen van uw glijdende gewaden… Ik ken u niet, maar ben in u verblijd, Want gij blijft jeugdig door de tijden, en de tijd Breidt om uw haren heen de zachste dageraden. Ik min u. Ge zijt mijn; ik leef, ik léef van u, Gij, die mijn dagen als een…

Je sluimert

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.019
Geef het maar toe: onze wereld is allengs scheefgezakt in tijd. Bij onze brillen hapert alles en oud vel rukt op, daar ergens onder onze kin Mijn god, wat maakt het uit. Onzegbaar mooi blijven de dakkapellen van je ogen. Ook hoor ik na zoveel jaar van de liefde boventonen. En altijd ligt onuitsprekelijk gevlijd jouw lichaam in…

WAAR ZOUDE IK MET MIJN LIEFDE HENEN

poëzie
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.441
Waar zoude ik met mijn liefde henen als ik u niet beminnen kon?... - 'k Voel door mijn hart de regen wenen en draag in 't hoofd de dood der zon. Ik hoor op straat de vlagen kermen en weet me in al mijn zinnen mat... - Wie zou mijn huivrend hart verwarmen als ik niet úwe liefde had?... o, Veilig in dees kamer, samen elkanders liefde in…

wind van zee (haiku)

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 732
aanlandige wind tekent duinen met flarden opgestoven strand…

Winter

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.112
Langzaam vormt zich een schilderij het landschap ontwikkelt zich tot paradijs. Ik ben jaloers, het is immers niet van mij al maak ik dat mezelf wel wijs. Een simpele boom neemt vormen aan ontpopt zich als een reus in het wit. Het wit doet duizelen, ik kan niet staan ik voel me nietig, zo als ik daar zit. Ik kijk naar een oneindig grauwe…

Dit Wit

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 690
Papier spiegelglas water dat was vóór de geest De ziel van het blad is de witheid geweest en de pijn is de pen die geheimen uitlekt Desondanks geneest: gewicht contra gewicht Schoonheid en beest dichter contra gedicht: pupil blinde vlek.…

Over de zee hangt matelijk te tampen

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.558
Over de zee hangt matelijk te tampen een zoele en droeve klokke door de mist. De dag is zonder klaarte en zonder lampe. Hij, die zijn hart bezit, weet wat hij mist. Een stemme galmt, en ieder loopt verloren. Ik loop alleen. En 'k weet dat duizend zijn die naast me dragen door te dichte smoren lijk al te volle teilen melk hun pijn. Ga niet…

bloedsoldaten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
Het denken van uitspansels bovenin raakt nergens aan de daden van het hart. de draden binnendoor en binnenin raken verward. Ik strijd door god en alleman verlaten vanaf mijn prilst begin met bloedsoldaten.…

Criteria

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 752
Ik lijn: wig tussen binnenhouden, buitensluiten. Ik steen: tussen toen, nu, straks. Ik muur een grens: tussen plusminus niemand en een ongeveer mens.…