1964 resultaten.
HORROR FLIGHTS
snelsonnet
3.3 met 13 stemmen
922 In India kwam ‘n fraude aan het licht.
Piloten pronkten met een vals brevet.
Ze vielen door de mazen van het net:
weinig vlieguren, dito onderricht.
Hoe raak ik zo mijn vliegangst ooit nog kwijt,
Als elkeen maar zijn eigen vleugels spreidt?…
Zacht kijkt de avondhemel heen
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.235 Zacht kijkt de avondhemel heen
door 't broze loof der sparren.
Aan 't avondlichte blauw staat één
reeds van de gouden starren.
Ik ga in 't kleine sparrenwoud
zo vrij denkend te lopen,
dat 't is of mijn gevoel door 't hout
zich op de grond spreidt open.…
Belgische prins Laurent rebelleert
snelsonnet
3.7 met 16 stemmen
1.027 De koning weet zich geen raad met zijn zoontje.
Dat jochie maakt het hele hof tot schand.
Hij baalt en heeft aan iedereen het land.
Frustratie soms om dat gemiste kroontje ?
Als men dan straks ook raakt aan zijn dotatie,
Dan is het huis te klein, zelfs heel de natie.…
PINGUIN OP ZIJN RETOUR
snelsonnet
2.7 met 11 stemmen
1.054 Nadat de ijsbeer ons zorgen baarde,
lijkt ook de pinguïn nu op zijn retour.
En stof dus voor een uitgebreid discours
Over een noodplan voor Moeder Aarde.
Verhuis gewoon, tracht ik ze voor te liegen.
Hoewel, zo’n beestje kan geen meter vliegen.…
PAASHAAS ZIT MET EEN EI
snelsonnet
3.1 met 13 stemmen
1.012 Het lijkt wel of de paashaas in z’n eentje
Een leuke deal sloot met de eierboer.
De hele sector staat in rep en roer,
Vervloekt die zonderling, dat buitenbeentje.
’t Is uitverkoop! Wees er als de kippen bij
En koop je paasei voor een appel en ’n ei!…
KARL LIEBKNECHT
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.986 Karl, Uwe trotse, machtige gestalte
Vervult Europa met een stralend licht.
Gij staat boven de massa, als boven 't dicht
Weefsel der zee een zuil, de Noors-basalten.
Gij hebt het rode vaandel opgericht,
Toen het, een vod, lag op de vuile vaalte,
Wapperend stralende voor elk gezicht, -
Gij, Man van edel en zuiver gehalte…
Clochard (songtekst)
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.025 Jij slaapt in dozen en op pleinen
Jij kent de duiven bij hun naam
Jij laaft je dorst aan de fonteinen
Jij steelt de groenten uit een kraam
Jij plukt de bloemen uit de tuinen
Jij drinkt de zorgen uit je lijf
Jij gaat je leugens rondbazuinen
Noemt elke vrouw een takkewijf
Leven, het wordt je allemaal te veel
Leven, leven, het leven grijpt…
Gemiste kans
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
846 Ik had moeten weggaan, zei ze
Toen het nog kon
Maar er was altijd wel iets:
Te laat, te vroeg, te koud, te donker
Ik had moeten weggaan
toen de dooi intrad en
het smeltwater in beken stroomde
naar het dal
Waarna de katjes van de hazelaar
Kwistig met hun stuifmeel strooiden
Ik had moeten weggaan
nog vóór de zwaluwen weerkeerden
uit het…
O als de zon schijnt
poëzie
4.0 met 7 stemmen
4.282 O als de zon schijnt
en de aard wegkwijnt
in die luister
weg in 't duister,
en maar scheem'rend het hoofd
opheft in schaduw omloofd -
treedt nader, treedt nader
blankvoeten te gader
te gader de voeten, de handen -
de lachtande
de blauwoge
de blondhoge
de zilverwoorden wenende,
het lijnig hoofd lenende
achterover omhoog in de lucht -…
Schrijnend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
624 Ik heb nog brandhout voor vele strenge winters
en in mijn brein sprokkelde ik ideeën voor een eeuw
maar mijn leven is een kluwen , een spinrag
met te strak gespannen draden
de ragebol kijkt lijdzaam toe
het is nu wachten op bevrijding
hoe kom ik los uit dit bizarre labyrint
van onvervulde dromen
zal ik stiekem over het muurtje kijken…
AMOR FATI
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
683 Welk lot wacht ons, wij arme stakkers ?
Wij dichters , ijdele minnaars van het woord.
’t Is zielig, ja zelfs ongehoord
Dat men ons indeelt bij de volksverlakkers.
Men zegt: jullie zijn linkse rakkers.
Wij dansen op een te slap koord.
Maar wat mij nog het meeste stoort:
Kritiek komt vaak van wapenmakkers.
Ons oeuvre bij het leven AFGESCHREVEN…
Wolven in de Lage Landen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
583 De wolf verdween uit België en Nederland einde negentiende eeuw. Nu werd hij gezien in de Veluwe en ook in de buurt van Namen. Het gaat om solitaire wolven die de Franse of Duitse grens overstaken. Natuurvrienden zijn in hun nopjes. Anderen vinden dan weer dat de wolf geen plaats verdient in onze druk bewoonde contreien.
De herders tellen elke dag…
Sintertijd
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
2.373 Zie de maan schijnt door de bomen;
Sinterklaas is weer op pad,
paardenhoeven op de daken
pepernoten op de mat.
En we zingen weer de liedjes
rond de oude open haard.
Voor de schouw staat weer ons schoentje
met een wortel voor het paard.
Zal de Sint ons niet vergeten
staan we nog wel in zijn boek
Krijgen we wel een cadeautje
of met de roede…
Meiboek II
poëzie
2.9 met 14 stemmen
3.076 Ik wist niet dat dit alles was zo mooi.
Zo staat ook wel een meisje vol in bloei,
De bruigom loopt om haar en streelt het haar,
Zijn spitse ving’ren door haar gouden haar:
En loopt nu onwetend heen en zoekt in spel
Matheid en slaap. Dan treedt op zijn drempel
Een bloot beeld: onder ’t witte bedgordijn
Glijden er blikken en een woordentrein.…
Sinterklaasmeditatie
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.746 Spreek jij de Sint aan met mijnheer
of monseigneur of Sinterklaas
en zeg je 'jij' tegen zijn knecht
of heet ie gewoon Pieterbaas?
En heet de leraar op de school
mijnheer De Wit of gewoon Koen
of is die vent een grote lul,
behandel je hem wel met fatsoen?
En hoe noem je een moslim dan?
een muzelman of toch maar Moor
of een bedreiging…
Het is niet waar
poëzie
3.0 met 4 stemmen
3.884 Het is niet waar dat dit het zonlicht is,
Gij zijt het.
Dit is ook niet de wind die over ‘t water blauwt,
Die is zo zacht niet,
Gij zijt het.
Dit is ook de aarde niet, de hemel niet,
Zo schoon zijn die niet, Gij zijt het.…
Lentekriebels...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
660 de dooi zet langzaam in
ik glij van wak naar wak
ik volg mijn ijle adem
die als een etherische gids
mij voorgaat op mijn pad
de natte sneeuw trekt
zoutkringen op mijn laarzen
de witberijmde daken
geven mondjesmaat
hun laatste pannen vrij
straks dartel ik
kalverblij in een klavergroene weide
trap wild gaten in de voorjaarslucht
‘k…
Liefde, des mensen wezen, heeft drie delen
poëzie
1.3 met 12 stemmen
2.910 Liefde, des mensen wezen, heeft drie delen:
Liefde voor de Mensheid, de Vrouw, zich zelve.
Hoewel alle die liefden schijnen vele,
Zijn ze éne Liefde, - pijlers tot één gewelve.
Wanneer men de Mensheid liefheeft, dan heeft men
De Vrouw lief, of de Man, en ook zich zelve.
En omgekeerd. Als de gedachte' één geest bewelven,
Zijn alle die…
Haat
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
954 Stem van spuwende haat
weerklinkt in vele oren
de mens die praat
en vecht als moren
een roepend geluid
krijsend in de nacht
het smakeloze fruit
van eindeloze smart
haat loopt niet verloren
de mens is zijn wegwijzer
uit de grond geboren
een hel van fantomen
zoekend met blinde ogen
droef van onzinnig geweld
haat loopt niet verloren
de mens…
AAN DE GEEST DER MUZIEK DER NIEUWE MENSHEID
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.584 Nu dan de nederlaag geleden is,
De Geest der Nieuwe Mensheid, die de hoge
Geest der Muziek is, zich ver heeft onttogen
Aan het Nu, vestig ik, dwars door de duisternis
Des daags, en door mijns eigen doods donkere duisternis,
Dwars door de tijd en ruimte heen, mijn ogen,
Die mij nog nimmer, neen, nimmer bedrogen,
Op hare verre, eenzame…
Vergankelijkheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 De sporen die we trokken in het zand
Waren steevast voorbestemd om weg te spoelen
Op de vloedlijn staan weer jongelui te joelen
Ze claimen onze plek daar op het strand
Ons zandkasteel met zijn robuuste toren
werd weggeblazen door een drieste golf
Zoals het schaap wordt gegeten door de wolf
Geen mens leeft eeuwenlang, is uitverkoren
Burchten…
Voorzang
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.361 Er onstaat in mijn hart een nieuwe liefde,
Stil en groot,
Die, evenals een bloem verhief de
Stengel en kelk, zo schoot
Door mijn borst, en door mijn ogen kliefde
Zich de weg, en bood
Zich aan mijn ogen bloot: een nieuwe liefde.
En nu zie ik mijn nieuwe liefde,
Die zich ontweefde
Aan het kristal
Van mijn ogen, door het Heelal
Gaan, alsof…
Goede wijn behoeft geen krans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 Ik erger me mateloos hoe vermeende vinologen hun wijnen aanprijzen en er smaken of toetsen in terugvinden van viooltjes, bessen, aardbeien, karamel, noten, truffels en eikenhout … Mogelijk zitten er zelfs druiven in.
Ik haat die taal van wijze vinologen:
Die wijn smaakt naar noot, truffel, rode bes …
Dan denk ik: God, wat zit er in zo’n…
OLIFANTEN (PANTOUM)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
997 Voor olifanten is me niets teveel
Zij lokken me steeds weer naar de zoo
‘k Geniet van hun dagelijks ritueel
De jungle krijg je hier cadeau
Zij lokken me steeds weer naar de zoo
Hier voel ik me onwezenlijk klein
De jungle krijg je hier cadeau
Al vind jij Artis geen festijn
Hier voel ik me onwezenlijk klein
‘k Kan aan hun aandacht niet ontkomen…
DE DAG GAAT OPEN ALS EEN GOUDEN ROOS
poëzie
4.5 met 2 stemmen
4.125 De dag gaat open als een gouden roos;
ik sta aan 't raam en zend mijn adem uit,
het veld is stil, en nauwlijks éen geluid
breekt naar het koepelblauw bij tussenpoos.
En in mijn kamer, als een donkre doos,
waarvoor de parels hangen aan de ruit,
ga 'k heen en weer, tot waar mijn wandling stuit
en ik bij donkre wand stil peinzend poos.
Ik…
AAN ZEE
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.727 In 't land der dromen in het dromenland,
het is als kindren badend in de zee,
met het gekniel van lichtvrouw in gebee,
de lichte armen hoog op de zee, want
er is gezweef van bove', en van de kant
ruist donkere muziek in om de vree
der wereld, der zonneberuiste steê,
en maakt het een verward doorzocht droomland.
Zachte dromen maken een…
Een moederken te spinnen zat
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.913 Een moederken te spinnen zat -
ommendomme ging het rad...
'k En weet niet wel hoe mijn gedachten
mij op dat spinnend vrouwken brachten...
Zij draait en zingt in mijne ziel -
ommendomme gaat het wiel.
De zoete dwaze spoelen brommen
en 't garen loopt er ommendomme...
En 'k zie opnieuw de blauwe mei,
die liefde in mijn borste lei
en langs…
De gouden aarde
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.354 De gouden Aarde is vol en vast en klaar,
De Hemel welft zich donker en zacht blauw,
Het Heelal is die donkerzachte dauw,
Alleen de Zon en de Aarde zijn zichtbaar.
Van die twee samen, van dat jonge paar,
Is de Zon de algoudene flambouw,
En de Aarde de liggende landouw.
In goud en groen beide volkomen baar.
En in het zachte en volkomen blauw…
Ze nam en zwolg hem in
poëzie
4.7 met 3 stemmen
2.768 Ze nam en zwolg hem in, ìn hare ogen,
En sprong vooruit en greep hem en gedogen
wou ze niet dat hij sprak, ze drukte hem
De lippen met de hare toe, hun stem
Werd niet gehoord, heel lang, ze zat dichtbij
Tegen hem aan en boog zich, en voorbij
Zijn borst, haar hals omhoog, stilde ze zo
haar dorst, soms snikkend en ter nauwerno
Ademend. Eind'lijk…
Hare borst is zo zacht en rond en teder
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.877 Hare borst is zo zacht en rond en teder,
En er om heen speelt een zo teder licht,
Zij is zoals een heuvel in het neder-
Dalen van af de schouders opgericht.
Aan de andre zijde is de schone weder-
Gade even zacht en teder opgericht,
Zij zijn een tweetal in het gouden weder
Oneindig hoog en schoon. Voor mijn gezicht.
Welk een schone…