Ik zag dezelfde vrouw zij het nog vaag, alleen haar contouren nog.
En iets als een glimlach naar mij.
Ze daalde neer in de put als een engel.
In haar rechterhand droeg ze ketenen van lood en daaraan zware gewichten.
Je doodsuur is nu gekomen zei ze tegen mij.
Ze bleef er heel rustig onder.…
Je wordt ‘die man bij de supermarkt’,
‘die vrouw bij de brug’,
een contour aan de rand van iemands blikveld.
Mensen lopen om je heen
alsof jouw bestaan een plas is die ze niet willen raken.
En toch zijn er verhalen achter elke laag kleding,
hoe dun ook.…
De bomen beginnen langzaam te druppen
rijp glinstert voor het laatst in de zon
die rood aan de kim gloort
het bos wordt lichter, en daar, aan de rand
zie ik de contouren van de vertraagde figuren
die zwijgend bewegen in het halfduister
iedere handeling lijkt uitgebalanceerd
ze bukken zich en gaan bij de rij langs,
dan is er aan een lange lans…