Alle inzendingen over emoties

Heerlijk. Mijn ruimte ziet geen mensen, Open lucht zonder deuren. Rust streelt mijn hart, Vrede verwarmt mijn ziel. En mijn adem danst, En mijn ogen glinsteren.…

De dag, (avond en nacht); triptiek Hoewel de zon schijnt Is de eerste ruzie reeds feit Dagen die lengen 't Verdriet in alle schijnwerpers Woede verbittert, zonder dat ik Het wil laten gebeuren Farce van een huwelijk In een relatie van teveel en weinig Overdaad en twist Door teveel woorden. Ergernis Woorden die schelden Frustratie…

Alleen laten, niet meer zien dat zal ik spoedig bij je doen vraag niet, het waarom of hoe als persoon krijg je vast een tien een schouderklopje en een dikke zoen alleen van je energie word ik soms moe. Alleen laten, het kost me heel veel pijn je prikkelend kijken niet meer voelen geen grapjes, die wenste je me dan toe leeg en koud zal het…

Een zondagavond vol herinneringen die plots komen en toch weer weggaan: Het weer even denken aan die warme zomerdag waar ik als kind blij was om het geluid van lastige vliegen die echter vertelden over geborgenheid en thuis-zijn bij ouders en familie. Een koude dag waar het water warm aanvoelde als contrast met buiten, terwijl er enkel…

Zij verzamelt inktflessen en pennen, Kroontjes- ,vul-, en balpennen. Maar hoe ver kun je gaan, In je hobby wel te verstaan. Op dinsdag eten ze inktvis en penne... Hoe ver je door kunt drijven is met geen pen te beschrijven!…

Als ik schrijf voelt het als vrijen omhels het gedicht, streel en kus mijn woorden. Laat klanken van liefde klinken mooie akkoorden, tranen vloeien door emotie. Dichten is voor mij als beminnen een tedere omhelzing in warm voelend schrijven.…

Neem me zoals ik ben laat mij mezelf zijn als je mij wil kennen moet je aan me wennen. Als ik mijn vleugels wil gaan spreiden dwing me dan niet te blijven, laat me gaan. Als ik moe ben van het dwalen en vliegen kom ik weer terug zal dan naast je staan.…

Je bent zoals je bent zorg dat je jezelf erkent speel geen toneel eens wordt dat je teveel toon je ware ik wees geen bangerik zeg gewoon waar het op staat ook als het niet goed met je gaat dan hoef je je niet te verschuilen en kan je misschien bij iemand uithuilen.…

als dochter van de zee heb ik aanschouwend gezeild met stappen de aarde rond gereisd als Lemster geboren dat gevoel raak ik nooit meer kwijt op mijn vaste stappen die ik zet met fatsoen anno 2011 (maar dat gevoel, dat begrijp jij maar niet, begrijp me niet verkeerd) vaandels waaien hoog de haven rookt blijde akkoorden boven alle klepperende…

Soms als het nacht is de straten verlaten Alle lichten gedoofd niemand om te praten Dan vrees ik wel eens dat er geen morgen is De lucht zwart blijft gehuld in droefenis Mensen blijven slapen en vogels sterven uit Blauwe wolken verdwenen in een stad zonder geluid Planten staken hun zuurstof geen passie meer geen lust Een Spookstad…

landinwaarts is de wind draagt jouw gedachten aan van overzee zo ver ben jij ben ik - en toch zó zeer nabij…

Het pad is verlegd, kronkels verwijderd rechte paden zijn opnieuw aangelegd. Voetstappen zoeken naar nieuwe sporen de oude van gisteren, zijn nog onderweg naar morgen. Op zoek naar een nieuwe bestemming om alles van het verleden achter te laten verder te gaan met de blik gericht naar de nieuwe toekomst waar alles dan alleen nog maar herinnering…

Als ogen het licht kunnen dragen niet alles in schemer verdwijnt. Het verdriet de grens heeft bereikt wonden langzaam gaan helen. Littekens achter zullen blijven, die nooit helemaal meer verdwijnen. Dan zal licht het leven weer kleuren warmte en ook liefde gaan schenken.…

Als de avond valt en het donker wordt, dan voel ik me altijd zo alleen... Dan zwerven mijn gedachten overal heen! Maar als het daglicht weer gaat schijnen, gaan mijn weemoedige gedachten verdwijnen. Dan kan ik alles weer aan. En wil met mijn leven weer vrolijk verder gaan!…

Weet wie je bent Weet wat je moet Weet waar je staat Weet wie er toe doet Weet wat je wil Weet waar je om geeft Weet van de liefde Weet hoe je leeft Weet als je denkt Weet hoe je voelt Weet wat je verlangt Weet wat je bedoeld Weet wie je liefhebt Weet wat je waardeert Weet van vriendschap Weet dat jij dan leert Weet van je…

als waarheid gelogen is, het leven zich tot stikkens toe verdicht te erg om te gedogen, keer ik mij tot mijn eigen kern, trachtend de zwaarte te verlichten en zo de waarheid te belichten van de omgekeerde leugens, mijn blik gericht op een eindeloze kim zoekend in een queeste om mij voltooid te voelen en bestand wens ik het allermeest…

Emoties glijden door sloten de akkers in, in lekke boten vol hoorngeschal, stuift zand in rauwe stemmen, lichamen te groot voor peddels waar zij mee roeiden en werden zij intieme vrienden in de woelige wateren van de nood, een reis op beider deugd waarop zij roeiden, voor jeugd en waterland. Verpakte littekens gaan van hand tot…

je speelde nog met vuur het vlot was pas gezonken in het laatste uur van weten, dat het leven lekt langs veel te volle bermen en een witte zwanenbuik wilde haren bleven dwars ze wilden wel gekamd op hoofdhuid kleven maar rust ontbrak in harde wind en het losgeslagen kind verroerde meer dan zeven sloten tegelijk kijk dit is waar ik bang…

een vuistslag regen zo voelt het aan groen van 't zwijgen bestudeer ik de vogels als moment van vluchtig ontkomen…

Barst plots in de sneeuw de helleborus open trompettert leven en knalt geel forsythia. Guur waait de lente weg de stille winter dun hoog licht verdrijft behaaglijk vuur. Ineens moet alles uit zijn grond of tak in bermen joelen paardebloemen de kromme wilg rilt in zijn lichte groen. Daar staan wij ook, naakt en koud met bloesem in grijzig…

Susan heeft het begrepen. Ze is er helemaal mee klaar. Ze zal zich niet laten kennen. na vanmorgen is het voorbij, reken maar. Susan staat altijd voor iedereen klaar. Maar vraagt zich af: "Is dat ook weleens andersom". Na vanmorgen is het voorbij. Men gedroeg zich doofstom. Het ergste wat Susan kan overkomen. Is dat men helemaal niets meer…

Momenten van geluk duren slechts seconden Voor je het weet is het weer voorbij Momenten van zwakte duren meer dan dat en komen steeds terug naderbij Gedachten komen en gaan Bepalen doel of zaaien twijfel Geluk dat maak je zelf met een beetje hulp van...wie zal 't zeggen…

Ik schreef het ene blaadje na het andere, wikte en woog er mijn gedachten. Het ene na het andere blad verdween in de prullenbak vol met geschreven woorden die weer werden herschreven. Ik wilde gaan verwoorden, emotie, warmte en verlangen. Als dat door de lezers gevoeld zou worden was mijn doel bereikt omdat ik graag Poëzie wilde…

mijn dochter heeft een tatoeage heel dierbaar, goed voor de fotoreportage het is de handtekening van haar vader hij was haar levensslagader 10 jaar geleden is hij overleden een mooie herinnering aan een warm verleden…

Ik droomde jou. Je kwam van ver, heel 's morgens vroeg. Een uur of zes. Ik had me netjes aangekleed. Je stond je hoofd te schudden: "Waarom wil jij altijd de mooiste zijn?" Ik zei: "Ik heb niets anders, ik ben nu eenmaal zo".…

laat mij nog even heel dichtbij de wolken verkleuren de bomen zwijgen stil het enige wat ik wil even heel dichtbij genaderd op afstand op de rand van overgave laat ik je gaan er is zoveel meer dan toen ik nog niet wist van je bestaan…

Eén seconde het is maar even. maar je kan er zoveel in beleven. Er is gekeuvel of het is stil. Je denkt aan iemand zonder dat het wil Je hoort ze achter je praten maar bij die ene seconde wil je het niet laten. Nog één seconde er bij en dan is het moment weer voorbij.…

ik mis handen door mijn haren zoenen in mijn nek zou dat gevoel willen bewaren op een bijzondere plek waar ik me eraan te goed kan doen aan hoe het vroeger ook weer was mooie herinneringen aan toen lavend aan de geur van vers gras stroomt liefde door mijn lijf ontpoppen vlinders geheel spontaan wanneer ik over mijn buik wrijf kan er weer…

Als je verward zit in gedachten niets meer kan verwachten. Kijk dan eens goed om je heen er zijn mensen die om jou geven. Hen kan je vertrouwen ze begrijpen de gevoelens die soms in je leven. Zij zullen je helpen geven steun pak hun handen vast voel de kracht. Het leven heeft heus mooie gezichten probeer je op het positieve te richten…

Diep in mij zijn er beelden herinneringen van lang geleden waar ik nog wel eens graag aan terug denk Dan zie ik dat kleine meisje die kreeg haar eerste fietsje haar beentjes draaide rond pats boem, ze lag op de grond. Die speelde in de grote tuin vol met bomen en struiken de zandbak en een schommel buren die naar haar zwaaiden. Haar…