12331 resultaten.
Woordenlast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Zijn alle woorden slechts vazallen,
die gewillig volgen één op één
de indeling van het trieste lied,
dat de dichter heeft aangeheven,
klankbeeld van groot verdriet,
in woorden tot troost gebracht,
met alle droeve pijn in het leven,
heeft poëzie veel leed verzacht.…
Het hoeft niet meer ...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Toen, na jaren duidsterdonker verdriet,
deed jij plotsklaps het licht weer aan.
Met weer een toekomst in het verschiet,
kon ik blij in een nieuwe wereld staan.
Ineens van mij weggerukt in het verkeer,
hoeft het nu voor mij echt niet meer.…
Geleefd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Mijn geliefde lopers wilde ik niet kwijt,
maar zij zijn in hun wedstrijd gebleven,
daarna gelost in mijn tranen van verdriet,
Mijn laatste bede: help mij uit dit leven.…
Licht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
484 Ik heb zojuist de lampen aangedaan,
maar ik zie nog steeds geen licht,
dat de schemering weet te weerstaan
en ik heb mijn ogen echt niet dicht.
't Duister welt omhoog uit mijn hart,
tegelijk met alle tranen in mijn ogen,
uitingen van mijn niet te delen smart,
waar elk lamplicht wordt ingezogen.
Ook als de zon overdag volop schijnt
ben…
zonder huid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
460 Zonder huid
slechts bijeengebonden
door een
strak gesponnen
dun vlies
terwijl daar buiten
de winter van de lente verliest
ik hoor
het zachte zingen van de putter
een kalm en lief geschutter
O raak me niet
raak me niet aan
alles raakt me
zonder huid
zelfs het geluid
van een
onschuldige
roodgewangde
zachte
putter…
Afwijzing
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Afwijzing, ik wil van jou scheiden
Wil je echt niet meer met mij?
Ja, herhaaldelijk 'Ja!'
Afgewezen...
Ik zal mijn gegeven woord moeten verbreken
Je wil niet meer...
Scheiden, voelt aan als de kinderen verstoten
Men zegt dat het niet zo is, doch sinds ik jouw verliet, moet ik er alles aan doen om ze te laten zien dat ik het huis heb verlaten…
volgende pagina
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 op een dag
als de laatste letter
op papier het stilzwijgen
doorbreekt
zal het zonder goedkeurende recensie
in meest belangrijke essentie
de waarheid onthullen
doorweekt
van tranen die eindelijk stromen
elk woord zijn eigen pennestreken
in niets vergeleken
het geschreven herbeleven
als een gesloten boek…
Misbruik
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
483 Je doorbrak mijn jarenlang opgebouwde muur
Omdat ik dacht dat je om me gaf
Met je lieve woorden en cadeaus nam je men vertrouwen
Daarna brak je alles af
Eerst gaf je me terug zelfvertrouwen
Dan misbruikte je me zonder dat ik het besefte
Jaren later kwam ik tot de conclusie
Dat jou vriendschap niet meer was dan een illusie
Nu probeer…
Dissociatie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Als je niet meer weet wat je voelt
Dan weet niemand wat je bedoelt
Hulp krijg je dan niet
Want niemand ziet je verdriet
Dit gevoel is echt niet fijn
Op deze manier wil je er niet meer zijn
En toch moet je verder met je leven
Ook al is het maar voor even
Want ik weet, met deze pijn
Zal het einde niet zo ver weg zijn…
Onheil
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Een bloemenpracht voor
de surfclub bracht veel
verdriet
bij vele mensen die er waren
en elkaar omarmden.
Het is het enige wat je
kan doen als mens,
medeleven tonen.
In gedachten gingen wij
naar huis
met een gevoel van
hulpeloosheid
met de woorden die ik
schrijf hoop ik alles iets
te kunnen verzachten
voor de nabestaanden.…
Handjes thuishouden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
491 Handjes thuishouden
Moeilijk is het niet
Je denkt er niet over na
Maar je doet veel verdriet
Handjes thuishouden
Ik zei misschien geen "nee"
Maar ben ik daarom schuldig
Ik was er niet akkoord mee
Weet je nog wie ik ben
Weet je nog hoe ik heette
Ik weet één ding
Ik zal je nooit vergeten…
Gepest worden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 Jullie schoten op me
Met woorden en daden
Jullie schoten op me
En ik kon niks vragen
Helemaal alleen
Niemand die voor me opkwam
Ik vind het spijtig
Dat je men jeugd ontnam
Ik kom er wel weer bovenop
Met veel liefde en tijd
Ik hoop dat na al die jaren
Het jullie toch een beetje spijt…
gewicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 het gewicht van spijt
gevuld met wit verdriet
als dichte sneeuw dat
reikend gras verstikt
ruikt geen bloesem
ziet zon noch maan
het hangt daar maar
lomp en zwaar
onder het schaarse licht
woekert een rauw
verlies met het
klimmen van de tijd…
Mijn ballerina speciaal
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
522 sierlijke pirouettes
laten je rokje
hoog opwaaien
getatoeëerd,
met innerlijke zorgen
sla ik je gade...
de “silhouet illusie”
laat mijn hoofd even tollen
mijn bloed en haar bloed
het kruipt, het stroomt
vloeit inéén in hetzelfde hart
en dat... dat voelt echt zo goed, mijn kind!…
molen Wedderbergen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 in molendatabase.nl
lees je het wel
verontwaardiging
dat al die bomen
deze molen de wind
uit de zeilen
hebben genomen
trotse poldermolen
wat is van je
terechtgekomen
door al die bomen
aan de westkant ingepakt
zo kun je toch niet malen
dit is echt balen
je voelt je ingekakt
alleen aan de oostkant
open veld
je staat opgesteld
voor de…
Niet zonder liefde
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
513 Dat een bloem
niet zonder liefde kon leven
wist ik toen ik nog heel klein
nadat ’t dagen vanuit
de hemel geen druppel had geregend
en ik zingend en dansend
haar had vergeten
wou ze niet meer die bloem
van mijn hart nog zijn
en toen ik haar na een tijd
van intense droogte
weer ging bezoeken
en haar hartje daar
verschrompeld lag
zag ’…
Teder hart
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
469 Je kwam in mijn landschap wonen
zoals een droom in een teder hart
de rebellen gevangen genomen
een kind gered in hoge nood
goud gekregen als beloning
en trouw die volgde na de dood.…
Vriend verloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 Ik ben een trouwe kameraad verloren,
wanneer nodig was hij altijd bij de hand,
in zijn inkt werd menig gedicht geboren:
op het papier bleef hij de heer van stand.
Zijn vulinktpotje blijft ontheemd achter,
zij zal zijn grote dorst nooit meer lessen.
Verdwenen van de poëet de stille wachter
van zijn woord. Ooit slepen wij de messen
sonnetten…
Zwijgende vogels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 Het dromen begint angstaanjagend
in een verborgen wereld
waar zwijgende vogels
de hemellucht verkennen
terwijl je eenzaam
uit jouw schaduw stapt
niets meer over
van de glorie en het geluk
stilte neemt je mee
naar nieuw dieptes
waar het de heimwee is
die nu dicteert
in de nachtelijke uren
van verdriet en wanhoop.…
Ik treur om de liefde...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
642 Ik treur om onze zomer die is vervlogen
en trotse bloemenharten die zijn vergaan
Ik treur om de liefde die mij heeft belogen
en diepe littekens in mijn hart liet staan
de lente kwam opnieuw, vol nieuw leven
bloesemknoppen sprongen prachtig open
ik had je ook vernieuwde liefde willen geven
bleef vergeefs op jouw wederliefde hopen
maar twijfel…
stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 je bent er niet meer
ik weet het wel
toch ontmoet ik je
nog overal
in zoveel kleine
dingen
de grote klok
hij tikt niet meer
nu jij hem niet
op gaat winden
de stilte nu vertelt
herinneringen…
Drenkeling
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
469 Het is zeer verdrietig als
je zo jong bent en het
leven moet laten.
De zee is prachtig maar
zo sterk daar is geen
mens tegen
opgewassen.
De zee heeft jou tot zich
genomen, het is helaas
waarheid geworden....…
Leed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
543 Bij heel veel mensen is
er groot verdriet.
Het afscheid zal zwaar
zijn maar gelukkig kan
er nog afscheid
genomen worden.
Het had heel anders
kunnen aflopen.
Rust zacht lieve jongen.…
Observatie.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 Zurig mens voor je raam,
was het niet voldoende..
Dat die éne zoon moest gaan,
voor men hem ontgroende.
Rattig wezen, vale vacht,
zo kom ik je tegen.
Met armzalig oogcontact
scheiden onze wegen.
Met je schouders naar beneden
en je blik zo erg vernauwd
ben je net een zielig katje
dat niet langer meer miauwt.…
Anne 'Vechter'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Daar staat ze dan op de foto
nou ze hangt wat voorover
op haar balkonnetje
wat ik ook zo graag had gehad
ze woont in het huis
naast dat van wijlen mijn ouders
met een dak met een zonnetje
wat ik haar zo graag weer gun
daar stond ze dan
in mijn Amsterdamse Parool
neen t’ is geen lolletje
een gebroken hart
ze werd de dichteres
van…
Laten gaan...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
486 Als je me vraagt wat mijn hobby is.
Dan zeg ik huilen is m'n hobby.
Ik huil dag & nacht.
Stiekem elke dag.
Soms luid, soms zachtjes.
Soms zelfs met een glimlach.
Als je me vraagt waarom ik huil.
Dan zeg ik huilen is waaraan ik alleen kan denken,
en accepteren dat ik er geen verandering in kan brengen.
Ik weet niet wat ik moet doen...…
ZWARTE GATEN VAN DE TIJDEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 Ieder woord dat ze in het donker fluisterde
dat kwam regelrecht uit haar wenende hart
Terwijl er toch niemand naar haar luisterde
haar wereld zag immers zwarter dan zwart
Ieder verdrietig woord dat haar hart verliet
beproefde het traan uit haar ogen te persen
Achter haar klonk het levens afscheidslied
het zong van verdriet en pijn controversen…
CORONA.....
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 Ik wil jouw armpjes weer eens voelen
om het niets even lekker kroelen
twee handjes héél hoog in de lucht
gevolgd door een diepe zucht
ik wil die lach weer eens écht horen
misschien omdat het zonnetje schijnt
ik wil schapen en lammetjes met je kijken
zodat het verdriet langzaamaan verdwijnt
ik wil mooie bloemetjes met je plukken
samen maken…
roerloos hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
453 we verloren
je niet alleen
maar ook alle
dromen over jou
we pasten niet
meer in onszelf
we dwarrelden
uit elkaar
het glimlachen
vouwde zich
niet langer
open
met roerloos hart
zagen we de
onverschillige altijd
bewegende zee…
WEZENLOOS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
497 Ze staarde stille naar het pikkedonker, buiten
deze nacht duurde voort, al meer dan een jaar
Dat ze zich enkel met haar bloeden kon uiten
dat was toch wel de enige oplossing, schijnbaar
Deze stilte, dacht zij was thans om te snijden
waarom huilde haar hart anders van de smart
‘t Stille liet haar meer dan ooit tevoren lijden
in haar borst beukte…