inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 71.162):

Het hoeft niet meer ...

Altzheimer sloopte mijn allerliefste lief
en liet een ruïne achter in mijn leven.
Na het moment dat zij hopeloos stierf,
was zonder haar het mij om het even,
of alles verder ging waar en wanneer,
het hoefde voor mij allemaal niet meer.

Toen, na jaren duidsterdonker verdriet,
deed jij plotsklaps het licht weer aan.
Met weer een toekomst in het verschiet,
kon ik blij in een nieuwe wereld staan.
Ineens van mij weggerukt in het verkeer,
hoeft het nu voor mij echt niet meer.

Schrijver: Ruurd van der Weij Fortin, 15 maart 2020


Geplaatst in de categorie: verdriet

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 78

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)