45185 resultaten.
tot bloei in duizendschonen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
724 ik was het kind
dat hulp nodig had
ik raakte zacht je mannenhart
ik groeide
op de kale rots in breuken
wortelden mijn barsten
ik was gebroken door
de hand die met mij knoeide
het eigen lijf dat ik verfoeide
voordat ik kon verwelken
zond jij mij regen
om te helpen ik fleurde op
je kuste me
tot bloei in duizendschonen…
likt zacht het rood
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
555 je vertelt me liefde
ik kijk je aan
je woorden heb ik niet verstaan
maar zie je lippen vochtig
je tong likt zacht het rood
ik wil me niet bewegen
ben als de dood om jouw
magie te onderbreken
praat maar met je handen
speel het spel dat tijd
vergeet ontdekken heet en
altijd samen wordt gespeeld…
een huis uit vele werelden
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
594 ik leunde tegen jou
en jij gaf mij houvast
in eerst ontmoeten
het groeten was een
huis uit vele werelden
zo blij je thuis te zien
samen nog geen team
maar delen onvoorwaardelijke
liefde in een status die niet mag
maar alles bracht ons onverwacht
het paradijs dat jou weer adem gaf
en mij de kracht om door te gaan met leven…
zacht gezoem van bijen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
679 ik dans een bloementuin
kleuren zingen om me heen
mijn sluiers zijn wat nevels
zon verdampt ze een voor een
bomen zien mijn naaktheid
groen en ruiselen verheugd
takken wuiven want in mij
herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in
het zacht gezoem van bijen
geuren vlagen in de wind
op bankjes gaan verliefde ogen vrijen
ik dans…
in bloeien voor de dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
674 die botste met beton
het rode bloed dat stolde
na de sprong van het balkon
ontkende de depressie
die je naar beneden zoog
liep weg voor de vergiften
die de ander op je spoog
groeide dwars door muren
schopte tegen normen aan
wist dat het niet lang zou duren
want niemand nam iets van je aan
graaide naar de aandacht
dat het leven…
met een tegenvleugpen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
610 je hand is nog warm
de lippen iets koeler
dan gisteren
je wangen zacht
met onrust die blost
ogen wat harder lijken
woorden te zeggen die
je schrijft op fluweel
met een tegenvleugpen
we kennen elkaar
hoe goed nog
want ik
ik wil verrijzen
schitteren in paleizen
bergen beklimmen
hun toppen bedwingen
omhoog kijken en
mijn ego verrijken…
Fluitend
gedicht
2.9 met 30 stemmen
14.244 Ik vind, elke dag heeft genoeg
aan zijn eigen kwaad. Wie zijn dag
niet mint, gaat mokkend ten onder.
Sta zo opgewekt mogelijk op dus,
poets je tanden, omhels je vrouw,
kam je haar, lach tegen de spiegel,
ontbijt met thee en een eitje.
Je begint vanzelf in de loop
van de ochtend een beetje te fluiten.
Dat doe je de hele dag door
met wisselende…
de wereld weer laat razen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
578 als ik
in de spiegel kijk
zie ik net
niet echt
de werkelijkheid
ik ben
met jou verbonden
het spiegelbeeld
kan dat doorgronden
zie mezelf
in jouw perspectief
verdwijn niet zo
mijn lief
als ik
in de bossen loop
zie ik tussen
teer en groen
jouw ogen komen
je donkere haar
je oren
uit het niets geboren
jouw gezicht
gevlochten…
koel is de schemer van morgen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
616 je stilte
vertelt mij de pijn
verhaalt hoe we waren
verzwijgt wie we zijn
je donker
verlicht ik met beelden
hoop die er tussen ons is
was duister dat wij samen deelden
je warmte
koel in de schemer van morgen
koestert het leven vandaag
versluiert de sluimer van zorgen
je stem is de stilte
gezicht zonder licht
liefde wordt voelbaar…
keurmerk
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
3.899 de kwaliteit
van leven
wordt
in sterke mate
beïnvloed
door
de kwantiteit
van mensen
die jou
na je dood
echt zullen missen
dus
wat kan ik voor je betekenen?…
Maan
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.144 's nachts in mijn verstijfd bestaan
is hij mijn enige bron van hoop en licht
hij houdt de balans in evenwicht
en roept telkens weer mijn naam
hij wil mij met zijn schijnen
beschermen tegen sombere gedachten
die ontstaan in duistere nachten
mij in mijzelf laten verdwijnen
hij beschermt mij met zijn stralen
tegen kobolten, trollen en geesten…
die een eigen kudde waakt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 weitjes eigen gras
jij hebt het nooit gegeten omdat
het bij de buurvrouw groener was
je maakt woorden van gemekker
componeert hun lied naar eigen keus
alleen het zwarte schaap zit jou
niet lekker de kudde kent een kneus
jouw staf heeft haar geslagen
de hond haar opgejaagd toch
blijft zij bij de anderen grazen
hoe zwaar jij ook haar leven…
rimpels wegverzekerd tot het graf
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
557 heb ik tijd gemaakt
een ideaal te koesteren
of was mijn leven glad
rimpels wegverzekerd
tot het graf
ben ik gegrepen
door iets dat vingers had
dat groef in mijn gevoel
totdat mijn hart
zich over gaf
ben ik gegaan
voor ogen die
vroegen zonder denken
voor handen die reikten
verder dan wat geld
ja, ik ben mezelf uitgegaan
om jou…
Op een zijspoor beland
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
6.096 Ik zucht je weg
in alle wind
en denk na
over onze tijd.
Een tijd die lijkt
te zijn geweest
en onbevreesd
van mijn zijde wijkt.
Ik herinner je
in al het goeds
en zonder wanklank
maar meer dan dit
zal het niet meer worden.…
Met haar rugzak zwaarder dan een paard
gedicht
2.0 met 24 stemmen
21.565 Met haar rugzak zwaarder dan een paard
om stuitert desondanks zij de trappen op en af
woont in abstracte lessen voor een toekomst met
haar gierende vriendinnen wild gearmd naar de wc's
een wijle daar valt zij in een aandacht voor haar oogopslag
haar rozenmond in de beheersing van haar hoofddoek
strijkt zij langs de jongensblote navel der vriendin…
zonnebloem
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.019 Zo vol kracht en zeker weten
stond zij in 't veld te stralen,
deed al d'r werk met volle moed;
kordaat en zonder dralen.
Thans in haar nazomerjaren,
rijgt zij haar geoogste zonnepitkralen
tot een snoer van herinneringen.…
knippen scharen toekomst door
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
643 nog trekken poten sporen
knippen scharen toekomst door
stilstand is voor even eten
want de bek zit altijd voor
achteruitgaand is zijn leven
dan floreert het eigen lijf
het vreet zich langzaam door
de tijd die ons ooit is gegeven
maar nu ben ik aan zet
heb die bek snel omgezet
ik blijf staan zo gaan we
moeizaam van elkaar vandaan…
als onafhankelijke vrouw
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
713 ik zag je onbelast
verrekend je verleden
nog steeds een stil verdriet
om wat je achter liet
vliegen zou je
als een vogel vrij
gebonden voelde je
voor een deel aan mij
pijn legt vrijheid
zwaar aan banden
zonder spijt geef ik
je mijn twee handen
jij kan er
niets mee doen
niet eens een zoen
op beide wangen
je rust is magisch…
Dood dichtbij
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
4.080 Ooit was je nog ver weg
iets voor oude mensen
griezelige sprookjes
Inmiddels ben je alom
overheersend aanwezig
terwijl je leegtes schept
zoveel tranen uitzuigt
dat alles rondom
lijkt op te drogen
Kom je zo dichtbij
dat je het leven
soms reeds
op afstand
doodt…
ruggen waren bruinverbrand
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
602 bomen fluisteren bos
het knagend nerven van het blad
door mieren op hun jagend pad
zet de zomer neer op mos
de bosrand loopt de hei voorbij
donkere akkers ploegen voren
met balen hooi en resten koren
verstrooid zijn daken van de boerderij
die zomer heb ik in mijn hand
haar geur gegrift in mijn geheugen
genieten deden we met volle teugen…
blaas alles maar af
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
660 diepte keek
afgrijzend leeg
de afgrond in
zwaar
vallen en
afglijden naar
was de klim
nog balancerend
blaas me weg
laat me maar afgaan
zo dat niemand
me ziet
blaas me op
kan ik jullie verlaten
in deeltjes verdriet
blaas
alles maar af
ik ga…
een god geschonken juweel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
596 dat na jaren winteren
eens de lente
zal beginnen
een heerlijk cliché
laat het maar zomeren
ik houd van dromen
hun realiteit zal ooit wel komen
verlangens en mogelijkheden
worden nooit met ratio bestreden
het is vrijheid die je kiest
gebondenheid Natuurlijk
ook Jean-Paul en zijn Simone
wisten dat
nee wij vallen
niet meer in Dat…
Zijn toekomstbelofte voor een liefdesleven
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.462 Kan jij de lucht
Dan kan ik een arend
Wil jij de zon
Dan zal ik schaduw
Ik zal de grond
Dan zal jij een boom
Ik zal de stam
Dan zal jij de takken
Ik zal geworteld
Er zullen vruchten
Vallend kunnen we samen
Tussen zonnenstralen
Zon en schaduw zullen elkander
Een arend zal dalend
Een nest zal het onze
Zijn…
je geest is nu te lezen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
684 is
maar leven is vervulling van je wensen…
Handen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.407 Wie mijn vaders handen ziet
biddend voor het avondmaal
levensringen op kootjes
vermoedt een verhaal
dat zelfs de bijbel niet biedt
Hij placht hem te vragen,
na het amen. uw handen
hebben geleden, niet waar?
Vader bekijkt zijn vingers
En zal het zwijgend beamen…
geluiden zonder echo's
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 die bleef je trouw
schaduw was er niet
geluiden zonder echo's
stond alleen in je verdriet
jouw spiegelbeeld was maar een schim
van een steeds vroegere herinnering
geknield heb je gebeden
kracht gevraagd aan Hem
Hij heeft zijn hand gegeven
je leerde langzaam om
weer om te gaan met hen
gesterkt heb je gewerkt
aan de opbouw van je leven…
ik weet niet wat
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
643 ogen
waren vroeger parels
ze glanzen nog
niet meer voor mij
ze draaien weg
als ik je aankijk
het is voorbij
maar
ik weet niet wat
je hand
vertrouwde
als geen ander mijne
je stem was thuis
een warme plek
ik luister naar je
hoor je nog
maar
ik weet niet wat
we aten
dronken
sliepen samen
maakten
van ons leven…
je lichaam zei bedankt
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
685 mag ik even
slapen dromen
hoe het is
je nam bloemen
mee in kleuren
die je pasten
ik vergat de thee
omdat je blikken me
diepzinniger betastten
ik heb je
meegenomen naar
de driezitsbank
we wonnen daar
alleen de hoofdprijs
je lichaam zei bedankt…
matig me geen oordeel aan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
635 ik zie de bloem
der natie langs me gaan
nee ik matig me
geen oordeel aan
ik heb de kleuren
niet gekozen hun targets
nooit gewogen de geuren zijn
door de commercie zo ontstaan
zij hebben de manieren
die passen bij de groep
zij praten niet omdat
je converseren moet
ze nippen aan hun glas
en kijken minzaam rond
maar als gewone…
requiem voor een dwaas
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
615 lijkenvingers
als stukjes tak
zonder groen
zonder vocht
er is geen beleven
van de dood, slechts
verwarring en ongeloof
voor hij die niet weet
waar het einde ligt
hem inhaalt en
onderuit schopt
zijn sterven zal komen
en gaan zoals hij leefde
onverwacht en meedogenloos
voor de gevolgen, hij wist
wat zijn geheugen moet zijn
en betaalt…