45185 resultaten.
gieren van de straat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
674 dat vreemde oog
gericht op jou
ontkleedt je
met zijn blik
verhangt citaten
toont in kwetsbaar lijf
zijn schijnbaar ongelijk
vertederend
zacht breekbaar wit
gepikt en gevreten
bloedloos gemaakt door
gieren van de straat
de kale nek
van jaloezie
ver uitgestoken
in wat rest
een bleke schoonheid
rood verkleurd
vertrapt als afval…
een rugzak vol problemen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
714 jouw regen
was mijn zegen
de druppels
in de plassen
het spelen
met geduld
de schuld
het is mij
afgewassen
verfrist maar
met een rugzak
vol problemen
is deze nieuwe dag
verschenen
de regen
en de zon
die licht verbuigt
tot kleurenboog
zijn tijdelijk
weerom
de last
heb ik verdeeld
dat delen
doe ik niet
met velen
het toeval…
nee niet echt bij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
720 vreugde
de stilte
van verdriet
het lijden
medelijden
was er even niet
verdoven
dichtgooien
van kloven
gelijkmatigheid
geeft geen
gevoelens prijs
het rustige gekabbel
van maanden jaren
waardeloos gebabbel
geen geruzie
geen partij
ik was er niet
niet bij
na schipbreuk
van restanten
spoelen de
bekende varianten
van het leven…
nieuw en spannend mooi
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
752 ik wil hem open
hij doet het niet
de deur naar buiten klemt
duwen vloeken
dreunend schoppen
grof geweld dan maar
hij dwingt en springt
buiten is het anders
nieuw en spannend mooi
ik weet niet
of ik hier mag lopen
misschien verdwaal ik wel
dan slaap ik toch
in zomers hooi
jouw hand
wees niet naar hier
je stem was uitgepraat
ik…
je ziel en zaligheid
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
775 ik zag je woorden
spartelen in balans
om tot een goede zin
in uitleg te geraken
punten komma's
hadden echt geen kans
jij kon het mij
niet duidelijker maken
we voelen samen
weten veel maar ogen
uit een andere omgeving
denken dus in eigen overweging
herkennen kleuren
proeven ook de geuren
maar je ziel en zaligheid
was ik…
hekel zijn genadebrood
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
683 een parasiet die
nooit zichzelf ziet
vreet alleen gedachten
zal de zwaksten onder
zijn publiek genadeloos
verkrachten want hij is ziek
gunt de ander geen bestaan
je moet zijn wegen gaan
in lauwerkrans dat lijkt
jouw kans om mens te zijn
zing maar zijn refrein
dan ben je veilig voor venijn
maar hekel zijn genadebrood
zijn leven…
wereldspel
netgedicht
4.7 met 35 stemmen
723 Om te verkennen en te beleven
De zwarte kant valt tegen
De witte valt reuze mee
En elke fase van het leven
Brengt eigen kleuren mee
Van uiterst onbeschreven
Tot bont gekleurde vrolijkheid
Wellicht ontkleurt weldra de grijsheid
En valt lief leren spelen tegen…
los van de wereld
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
670 is het fijn
of doet het pijn
als ik dichter bij je kom
of vind je het gek
en hoor de muziek
liever op
een andere plek
wil met je delen,
je kneuzingen strelen
vliegen en zweven
al is het maar even
los van de wereld
moment zonder pijn
weg van herinneringen
vrij wil je zijn.
maar dan moet je praten
jezelf niet meer haten…
we gaan nu herfsten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
685 mag ik je
nu eindelijk
mijn bloem gaan geven
je kent de kleur
en geur het komend
groen uit vroeger leven
neem maar mijn lente
in een nieuw begin
en groei naar voorjaarsbloei
samen wiegen in de
warme zomerzon, er komt
geen winter meer die is al om
we gaan nu herfsten
ons volgend leven zal de rijpe
vrucht weer vreugdevol…
pimpernelbekentenis
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.846 het lieveheersbeestje
klein zoals het is in
rood, ros, oranje, de kleuren
met onwillekeurige stippen
die zeggen wat onvertaald blijft
dat lieveheersbeestje
per zomer een keer of twintig
waarvan drie op de hand
lijkt wensen te verkopen
aan wie maar wil horen
en nog durft te dromen
zijn eerste lieveheersbeestje
deze zomer dan toch
mag…
met opener bedekt contact
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
604 jij niet alledaags
onrust in mijn ogen
blikken zwoele lust
vreemde gedachten
zomaar aandacht stelend
door mijn hoofd
ik was er wel meer niet
maar toch vergeten dat ik leefde
want ieder ging zijn eigen gang
samen maar toch naast elkaar
zo dat ik niemand tegenkwam
weg was ik dichter bij haar
tastend naar je huid
met opener bedekt contact…
stadsjutter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 zwoegende man vloekt
op het weerbarstig hout
dat gebarsten wielen blokkeert
en zijn geleende schoenen spuwen
op zijn verweerde blaren
eigen vocht eerst schreeuwt hij
en ploetert verder door de dapperte
onbekeken zon schroeit
op van haar ontdane kruinen
en raakt waar blauw niet blinkt
het laatste restje verstand
van een man, al lang
bij leven…
Liefde is loslaten
hartenkreet
4.7 met 38 stemmen
4.477 Liefde is loslaten
Leven is liefde
Loslaten is leven
Alles wat je vasthoudt, gaat stuk
Kan niet vliegen
Verstikt
Vergaat
Iedere ziel moet vrij kunnen reizen
En je ontmoet elkaar in een trein
In een stad
Op een eiland
En je spiegelt elkaar
Totdat het weer tijd is om verder te gaan
Alles heeft een tijd en ruimte
De tijd die je met de ander…
Buikvlucht
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.106 Weet je mijn blik, gevangen
in je net van vrijheid
een sprong in het diepe blauw
van ogen, aandachtig
streel ik je lijnen, oneindig
geschonken glimlach
in het azuur der levens.
Tot aan mijn enkels in de golfslag
zijn het maar gedachten
schuimend in je kielzog
zo groet ik u, tuimelaar van dromen.…
Meisjes met snorren
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.678 Ze graven nog in mijn gedachten
zover ze denken te gaan
dat ik ze ’s nachts nog
in mijn dromen hoor.
Nieuwsgierig is het geluk
dat danst in een kooitje
van breekbare vrijheid.
Zo gluur ik en word begluurd
door de meisjes
die de wereld in handen hebben
en zeker niet laten glippen.…
Morgenstond
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.300 bed
Wordt heel langzaam het eerste teken van leven gezet
De geur van de dag dringt krachtig binnen
Ik ben klaar om weer aan de dag te beginnen…
bedoekt met lagen pijn
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
721 je springt
zonder landen
val is vlucht
brekend uit banden
ongewis
de diepte voorbij
nooit meer morgen
niet weer keert het tij
haat vloekt krijsend
zijn beschuldiging
schreeuwend ijlt
bestorven lucht
van rottend leed
het onbestorven
leven langs
voorbij
en valt en valt
je lijf bedoekt
met lagen pijn
rood in doodgebloed
verdriet…
mens zonder vragen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 zon als maan
het andere licht
verzachtte mijn pijn
zwart uit gebroken
verleden werd wit
helend in heden
daglicht was
mat in kristal van
zuivere waarheid
wantrouwen vrat
aan mijn zicht sloeg
een gat in mijn leven
leefde de dagen
slagen die vielen
gaten in groei
verkleumde tot hoopje
mens zonder vragen
kind nooit in bloei…
Karel de Merel
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.812 maar eerst kwam 't gezin
En zo schoot de vrije vogel er uiteindelijk bij in
Hij hield van zijn kinderen, begrijp me goed
Maar dat stunten dat zat zo diep in zijn bloed
Voor zijn kindjes hing Karel soms aan een lijn
En deed dan wat trucjes, gewoon voor de gein
En toen na jaren, op een dag ergens in mei
Stierf zijn vrouw en was ook zijn leven…
zwavelstokken branden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
615 ik zag
de zwavelstokken
branden
in je blik
sneeuw smolt
in aanwezig zijn
je hunkering
deed pijn
samen aan een
goed gedekte tafel
ik nam je hand
en ook de rest
betaalde à contant…
want sterke vrouwen baarden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
873 grijze wolken jagen
weerbarstig buigt het riet
regen daalt met vlagen
een einder is er niet
donker land gebeukt
door woeste krachten
verzet met hand en tand
toont meedogenloos verachten
geen harmonie maar grof verzet
weerspannigheid en grote moed
dat heeft het land gered en
maakt karakters zichtbaar goed
de mens uit deze aarde
vertoont…
Jij
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.713 Je ziet de mooie dingen,
als ik ze even mis.
Je ziet de zon,
als het overal donker is.
Je ziet de mooie dingen,
al zijn ze nog zo klein.
Je vertelt me zacht,
dat die het grootste zijn.…
Asfalt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.379 Het asfaltpad gebroken,
Diepe kloven,
Scheuren als micromaanravijnen,
Verwrongen asfalt door zware lasten,
Door zon vervloeide,
Uiteen gereden geteerde kiezelstenen,
Nu groen, paardenbloem, weegbree en varkensgras,
Het zwart tot leven gekomen,
Daar waar het brak
Door on-weer en worteldruk.
Asfalt, getekend door het leven.…
die vollemaanse nacht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
688 vollemaanse nacht
kende geen einde
ik zeilde overgoten
uit en laveerde
adriatisch op het
scherp van de partijen
ik zag
hun werelden
in tal van zeeën
legde aan op kusten
die separistisch om
toeristen vreeën
ankerde de bosporus
waar cerberus zijn
tweelinghonden riep en
charon zei de styx is
te ondiep en ik omkeerde
het leven…
wil met jou kastelen bouwen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
718 chaos schept in korte zinnen
wartaal uit begrip
brengt wanhoop bij mij binnen
in een leven zonder grip
ik lach maar voel wantrouwen
loop maar ben de weg steeds kwijt
wil met jou kastelen bouwen
maar de lucht krijgt altijd spijt
zie me in je ogen breken
mijn woorden hard en vol venijn
dwing je zo mij te vergeten
dat denkt de chaos in mijn…
Het randje van bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
609 zwijg je met je handen
als je woorden
voren ploegen in gevoel
werk je aan later
als in het heden dromen
breken zonder doel
droom dan je zwijgen
laat je handen
woorden zien met smoel
breng emoties koel
woede zal verdwijnen
en in liefde overgaan
leef je uren
zonder dagen en versier
het randje van bestaan
zon flitst dan
weer…
mensen doder levend worden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
690 altijd speelt er wat
is er iets dat mij beheerst
het lijken spelen maar ze
eindigen veel sneller dan ik dacht
het laatste spel doet zeer
pijn omdat ik niet meer spelen mag
spelen is als een refrein
in strakke melodie van regels
octaafje lager en de spelers
worden klein bassen dreunen tonen
kreunen in mineur de spanning weg
dit spel verwatert…
ben links geboren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 zette letters
op papier
de kroontjespen
weerspande met geklier
mijn linkerhand
en ik werd bang
schoof vlekken
op het
zelfbeschreven
blad hoe ik ook bad
de inkt wilde
niet drogen
mijn hand verpakt
in rechts model
zou ik wel scoren
was eigenwijs
verdomde het
ben links geboren
zo was
een kinderleven
uit balans
want ik…
je vingers zitten nog op slot
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
614 je speelt met jongensdromen
ademt als een man
je handen zijn te groot
voor spelen zonder zorgen
je talent blijft zo verborgen
je lacht de dag
waarvan de zin vervliegt
vergeten maanden waarin
alleen de tijd uitdrukkingsloos
zijn waarheid liegt
je wilde weg
maar bent gebleven
proeft de uren zonder smaak
alles is je maar gegeven het…
roseet een glaasje
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
680 ik zie je ferme passen
de loop van eigen zekerheid
voor even kan het je niet schelen
en gooit de borsten ferm vooruit
toch is er ook berekening
telt de stappen voor de kijkers
voelt de hete adem van buurvrouwen
en de mannen in stil hijgen
als deuren weer gesloten zijn
parasols paraat en luxaflex omlaag
dan voelt simpelfijn het eten…