1876 resultaten.
Lieve handen
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
2.208 Vandaag omhelst jullie warmte
een klein hoofd vol dromen
zoals jullie op een dag een kelk
met wijn zullen vasthouden
op een zonnige plek ergens
waar nog avonturen te beleven zijn
en vreemde verhalen
de ronde doen :
er was hier eens een saxofonist
die gedichten schreef
over landschappen, kinderen
en muziek, vooral muziek
en ooit misschien…
afreisgedicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
708 de zomer moe van zonuren
wacht op afscheid
het verval nabij krijgt straks
het wit van jouw huid
zijn seizoen
in de lange langzame trein
naar morgen gaan wij
als ongewisse reizigers
teloor in de tijd
op elk stopstation
raken wij eenbeetje
in onszelf verloren…
Costa de la Luz
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
897 Het middaguur verblindt de stranden:
ondanks de late herfst
rollen licht en branding
als warme uitspattingen over het zand.
Boven de uitgestrekte leegte
wordt het roepen van meeuwen verdrongen
door de overdonderende stem
van de Atlantische Oceaan.
Ik lik het zout van mijn lippen
en houd bijna op te bestaan.…
Costa de la Luz II
netgedicht
4.9 met 18 stemmen
1.037 Bovenop dat immense duin,
bedwelmd door licht,
verloor ik mezelf
tussen wolken en aarde.
Onzichtbaar voor altijd - de sterren.
De maan - verdwaald,
uit zijn omloopbaan geslingerd,
met blindheid geslagen.
Ik sloot mijn ogen
en hield op te bestaan.…
Tangkoko
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.509 op de zwarte rolkeien
in de spetterzone van het strand
slijmvissen, onverstoorbaar
schrapen zij de algen
tussen de brekende golven
huppelen zij in spiralen
door het water van de ene
naar de andere rolkei
een soort, die tot de naakte
slijmvissen behoort en jij
vraagt me of er ook
een aangeklede familie bestaat…
Die verdomde lichtjes ook!
hartenkreet
4.2 met 48 stemmen
3.724 Hoi,
Niet dat ik je mis of zo
slechts een beetje ongerust
verergerd door stormachtig weer
jij zweeft altijd op vier voetjes neer
Het komt waarschijnlijk
door Sinterklaas en Zwarte Piet
de Kerstman is ook vroeg
de tijd van gezelligheid
Vrienden onder elkaar familieleden
met hun eigenaardigheden
December neemt afscheid, kijkt
uit op…
het raakt
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.080 dat ieder woord gezegd
een eigen leven leidt
blijft iets wonderlijks
om je over te verbazen
het licht heeft weer
een golfbeweging gemaakt
het is een ster van ver
of een brandende meteoriet
opnieuw maakt zich een gedachte los
het spreekt zich uit, trilt na en slist
van gespleten verhemelte naar gehemelte
knippen vingers, houden…
Tropisch avondliedje
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.063 De maan wiegt
als wit linnen
beroert door een bries
uit sterren.
Duisternis trippelt
op zwarte muiltjes
mijn kamer binnen
en streelt mijn gezicht.
In de verte
zingt een minaret
het avondgebed en ik,
sluit mijn ogen.…
licht in het hoofd
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.031 de zon schijnt tussen de wolken door
alsof hij nooit is weggeweest
sta op, haal diep adem
je voeten ruiken een spoor
dat over de horizon leidt
door dat bos op die heuvel
nog even dan zweeft een luchtballon
warmte happend voorbij…
Nieuwjaar in Leuven
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
861 Het heeft zich nog amper opgericht
de wind waait om het huis als gisteren
Moet nog wennen aan 2007 en
het vorig jaar van 2006
De hijskraan draait zijn kop op de wind
aarzelt van links naar rechts, komt terug
Een deur gaat open en weer dicht
een lift stijgt omhoog, daalt omlaag
Van hieraf gezien wordt het iets bijzonders
vandaag, hoewel…
De Engelse Sonnetten, 1. Nacht op Huntcliff
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
918 Tijd rust op mijn wimpers;
donker in december
duurt lang en zelfs de wind
kan de uren niet versnellen.
Ver beneden me
kolken de golven,
draaien en razen de rotsen.
Mijn oren suizen, de nacht wordt grijs.
Met het matglazen schild
van de dageraad op mijn rug
trotseer ik de snijdende koude,
ik balanceer op de rand
van het jaar
en wend…
de dood op de hielen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
935 een krantenjongen
met grote haast
wil nog snel even
op de fiets diagonaal
tussen de gesloten
spoorbomen door...
de inkt is nog nat
het nieuws vers
doch de lezer
weet van niets…
De Engelse Sonnetten, 3. De val
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.206 De reizen, de zon, het strand,
de jungle, de bergen, de steden,
de klippen, de golven, de val.…
Foto op de boot
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
1.698 Of het waait hard
of de boot heeft een ruwe vaart
zelfs de glimlach houdt zich vast
De boot stampt op de golven
het haar verstrooit het gezicht
maakt het onschuldig en jong
In het spiegelglas van de zonnebril
het beeld van de bekende fotograaf
zij heeft geen tijd voor angst…
Vanuit de verre Filippijnen
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.039 Zo ver van huis, waar ook de hanen kraaien,
de honden blaffen en de kinderen zingen,
de mensen eveneens verlangen naar het licht,
en waar ze - net als thuis - met veel te veel gewicht
de daagse dingen doen. Hoe kan het anders?
De mensen hier zijn vriendelijk, maar soms ook lui,
of menen wij dat maar en kunnen ze niet anders dan
door de grote…
Tierra de Fuego
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
961 Aan de kaap
verliezen woorden hun betekenis
aan de rand van alles
heerst een donkere wind
op de klippen
breken oceanen in woeste regelmaat
en er danst wrakhout
op het zand…
Passagieren
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
926 We zwalkten terug
door een doolhof van stegen
we volgden de stank van de haven.
We zagen de maan
we zagen het scheepswrak
we proefden het zoute schuim van de zee.…
Vlieg
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.418 Vlieg heen
Vlieg heen naar verre oorden
Vlieg heen waar niets iets zal zijn
Spreek de taal die wij niet hoorden
En ontdek het leven, zó fijn
Ik zal je missen, maar dat is goed
Zo voelen we allebei
Dat het een liefde is van vlees en bloed
Vlieg heen
Vlieg heen en wees vrij
Vrij als een vogel vliegend in de wind
Vlieg heen, mijn kleine…
De overtocht
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.405 Vandaag
de zee was ruw
de lucht was weer
zoals het hoort bij deze dagen,
ik snoof
zuchtte
verlangde meer.
Het werk verbrak
deed vergeten
de grote kracht
de lauf der dingen,
terug op dek
in de zwarte nacht
deed de wind mij zingen.
Lucht en water
dansen samen
voel, ruik, snuif,
alle hens aan dek,
er is niets dan beweging
blind van…
In de campo
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
856 Schemering.
Ik leun tegen de gevel van het oudste huis,
binnen worden kaarsen aangestoken
kattenogen, wachtend op de nacht.
Met loshangende haren
buigen olijfbomen voor het kerkhof
waar kleine houten kruisen
spelen als kinderen in het grind.
Omringende wildernis verspreidt
een geur van vijgen en
op de hoeden van terugkerende vissers…
enkele reis (2)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.017 niet om het verleden
maar de toekomst
waar wij naar op weg zijn
wat is geweest blijft hangen
in het bagagenet van het geheugen
je torst het mee zolang je het
met verstand kunt dragen
mocht je het ooit verliezen
dan is alles verloren...
ben jij de reiziger met oponthoud
die wacht op iets waar
jezelf niets meer van weet…
Beras
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.739 Hij schrok op toen zij haar lichaam verliet
een schim verdween dwars door een deur
die hij met moeite piepend open kreeg
volgde haar de verre, lange helling op
Haar stappen vormden zich in het stof
donkergrijs de lucht en het licht
flauw hellend naar het hoogste punt
waar ergens haar gestalte zich verloor
Achtergebleven zochten zijn voeten…
Processie
netgedicht
4.7 met 16 stemmen
899 De koude geur van de zonsopgang
beukt op de nachtpoort,
plechtig richt de dag
een kruis van vogelstemmen op.
Door de oranje lanen van Jerez
zweven maagden en heiligen,
gemaskerde mannen slepen zich
blootsvoets naar de toren.
Rood stof dwarrelt op,
de menigte fluistert
en buigt onder het gewicht
van kersenhout en wierook wolken.…
reiziger
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.850 de weg oneindig
strekt zich gespannen uit
zover zijn oog wil reiken
om in de verte op te lossen
in een wervelende zindering
daar
waar de eerste bocht verschijnt
zijn tred verraadt hem
aan de stoffige struiken
die de randen bewaken
maar hij ziet het niet
zoals niets van dichtbij
daar
verschuilt zich niets interessants
hij loopt…
Antwerpen Centraal
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.494 de wijzers in het groot radiant
leunden tegen het avonduur
ik had wat tijd en genoot riant
van het dampende clair-obscur
mijn gedachten spoorden naar de zon
felrood onder het glazen fries
bij de kiosk op het perron
plantte ik hijgend mijn valies
hier gonsde 't van gezelligheid
onder de hoge stalen hemel
wereldgeluiden stegen wijd…
Ga niet door start
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
1.741 Geef me een hart van marmer
en ik geef je het bloed van
vers gesneden bloemen!
Al zal er geen as waaien
over de Straat van Gibraltar
en al zal er geen hout in de
aarde van Granada rotten,
wanneer ik nu vertrek
zal het voor altijd zijn.
De gamelan heeft de flamenco
doen verstommen,
de buffels in het rijstveld
malen niet om matadors…
VERTREK
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
1.188 Vlucht vijfviertweedrie is vertraagd
Mind your steps, mind your steps
Dat geldt voor adeldom en plebs
Verschil in afkomst is vervaagd
Het heeft de vluchtleiding behaagd
Te staken, dus zitten wij vast
Zijn ongewild te lang te gast
Maar kaaskoppen zijn onversaagd
Wij, stammend van de Batavieren
Wij, dijkenbouwers, handelsvolkje
Wij, boeren…
Hun witte banen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 ze strakten
hun witte banen
met vleugels
en motoren
pas later kwamen
gedachten en
spanningen erbij
als uitlaat van
hun geestelijke
activiteiten in
krullende wolkjes
nog lang in het
zog van hun vaart
tot zij verwaaiden
uiteen geblazen
door de maalstroom
van wind op grote
hoogte die langs de
aluminium huid hun
vertaalde woorden…
Nog eens Brasil
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
928 Toch ook hier de stille mensen,
harten vol verdriet en pijn
die niet enkel kunnen lachen,
als een kind gelukkig zijn;
maar de dagen en de nachten
gaan voorbij, wie wordt er wijs?
regen, zon en mooie dromen,
luchten blauw maar soms ook grijs;
overal zijn mensen anders,
overal hetzelfde licht,
overal hetzelfde zoeken,
ieder op geluk gericht…
STOMEN
poëzie
3.6 met 18 stemmen
5.996 Stomen, stomen, stomen!
Heel de wereld door!
‘k Heb een plaats genomen
Op het langste spoor.
‘k Wil in zeven dagen
Even naar Japan,
Met die houten wagen
Voerman! kookt je span?
Stomen, stomen, stomen,
Vliegen langs de baan!
Die wil zitten dromen,
Mag met paarden gaan.
Moffen, Polen, Russen,
Zie ik in een week;
Zeil jij ondertussen
Heen…