Alle inzendingen over mijn vader

5600 resultaten.

Sorteren op:

Jan Eijkelboomsteegje

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 575
Hoera de Dordtse magistraat Heeft het besloten Jan Eijk krijgt zijn straat Nou straat, een steegje waar Je nog niet dood gevonden worden wilt Aan hem voor wie geen weg, allee of laan Geen avenue, geen plein, plantsoen, poort, dijk Baan, bolwerk, dreef, haven, kade, gracht te groot zou zijn Wordt minder dan een voetnoot toebedeeld Maar aangezien…
ton delemarre2 september 2019Lees meer >

De EO, de Evangelische Onderwereld

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
Het is zondagmorgen 9 februari 2020 ik zing mee met 'Nederland zingt' op de televisie NPO 1 ik ken alle teksten ken alle woorden mee-galmend denk ik, voer ik mijn zijn terug naar de begintijd van de EO midden jaren 70 met Directeur Bert Dorenbos en Dominee Willem Glashouwer die gretig neermaaiden wat boven hun goddelijk gelovige…

Spreektaal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 443
Zij vindt haar klank, haar taal in een andere dag dan ik, maar toch vindt zij de woorden in mijn nevels, die ik woordenloos aanstaar, want ik zie geen begin ? zij zet de paden uit de nevels in. Elke dag hetzelfde uitzicht, ik ga het nog geloven, maar het nachtzwart kent ook kometen in hun baan langs mijn herinneringen, die oplichten…

LIEVEHEERSBEESTJES

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Mijn God waar zijn ze lieveheersbeestjes of houdt hij ze liever thuis…

Veel vroeger op vandaag

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
Kan niet slapen Sta maar op Voel me zeker nog niet top Hou me staande deze dag Vol verlangend naar de nacht zong ik vanochtend vroeg op de melodie van Ik ga slapen Ik ben moe Sluit mijn beide oogjes toe Here houdt ook deze dag Over mij getrouw de wacht…

LAIS CCCIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 392
Schoon wordt nooit een ding van goud of lood waar starre ogen hebberig naar staren. Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood en ingelijst op foto wil bewaren. Schoon is niet wat ik voor jou vergaren kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt. Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt, haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
Dirk Vekemans23 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCV

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik snel aan elke weersverandering. Voortdurend met geheim omhuld ben ik alleen maar blij met wat verheldering, want in dit zijn vind ik geen zekerheid. Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij lachen in dit plagendal elkaar voorbij. Het eerste cijfer mijner ontstentenis, jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…
Dirk Vekemans25 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCVI

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
Van haar lijden wil ik jou vertellen, (mijn hand ging door de weelde van heur haar) van haar nacht waaruit bij dag wil wellen in etterwonden al het schone daar (ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar). Ik wou haar geven jouw astrale glans (het kleed viel uit, wij speelden darts en dans) en de lust verdween in het bewegen (ik wou haar…
Dirk Vekemans26 februari 2021Lees meer >

LAIS CCVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
In de zoo van mijn verlangen heeft g*d de tijd nu afgezet: het is erg stil. Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot besluiten, weet niet langer wat ik wil. Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril? Verhult jouw hand in mij de dromen? Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen, vrijheid wordt er mij en haar ontnomen en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
Dirk Vekemans27 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Straks versteen je weer in mij, doods en kaal, een teken in een wereld van tekens, zuiver gefluister in de dodentaal, restbeweging onder honderd dekens, naam van het niets, herhaling die telkens mij roept maar zonder klank in dit bestaan. Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan. Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister, het droeve donker waar…
Dirk Vekemans28 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCIX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 391
Ongenadig licht, door huid en handen heen. Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen jouw lied bewaard, door alle lusten heen: kristallijne weerschijn, vrij van wanen, gelouterd door elk feit van het gedane, eisende slechts 'n gebed om de aarde. Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde, stralenschicht in 't stof van kathedralen, zachte wens van…

LAIS CCCX

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Ik wurm als wormen door jouw tuinen al. Ik wil verbranden in jouw dageraad. Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal en jij verdoet mij zonder woord of daad? Alsof je jou dan niet met mij verraadt? Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht, ik schonk jou luister, lijfelijke pracht. Er is geen wereld waar jij niet bestaat, omdat jij alles doet…

LAIS CCCXI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
In ’t wit opgebroken schaduw was ik, de fout gelopen wens om één te zijn, gemarteld alleen tot de laatste snik door zwaarlijvige hoeders van de pijn, loeders die spuwen het schurft van hun zijn. Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen, van aarde wenteling, tot jij verdween en nu ik niets omhanden heb, jouw maan zich oplost in de naam die ik…

LAIS CCCXII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
Het is lente, haar lach wordt weer lelie, haar tred een rijgen van zijde in het zuchten van lucht, haar evangelie murmelen de beken de weiden in. Lijsters bezingen zoet haar blijde zin, tuinfluiters doen krokussen tuiten: 't is al elysisch feest daarbuiten. Omsluiten echter doet het zwart mijn hart, angsten beklijven die 'k niet kan uiten…

LAIS CCCII

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
Mistroostig de kale takken reiken van het zuigende naar de grijze lucht. Geen ene plaats is nog te bereiken want het zicht is van mijn stilstand vlucht en klank versmelt tot onleesbaar gerucht. Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar los en schittering daalt neer, godsgebaar. Ik was er niet, weigerde, was niet klaar. Ik ben er nu, solitair…

LAIS CCCXIII

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Waarheid, die wervelende verveling die ruwer steeds te diep in mij ontstaat, dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing, lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat, haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat de verschrikking ontwaar van haar schoonheid en in mijn stem haar onnavolgbaarheid omwikkel met het naakte van mijn taal, de galm ervan in letters…

LAIS CCCXIV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 560
In de ondoordringbaarheid van mijn zijn, het artefact dat jij als mij aanschouwt, terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn als sparteling, terwijl jij muren bouwt rond het gras met de walg die mij vertrouwt, in het matte zwart van jouw stalen as waar alles is, en blijft, dat er nooit was, in't git waar niemand nog mij raken kan, waar niemand mij…

LAIS CCCXV

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid, het verdwijnen waarin genadig blijkt: onwetendheid, mijn onmacht en het respijt dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt, een schelp waaruit de zee verdwenen is, mijn hand waarin jouw weigering verzuurt en hoe vervloekte liefde verder duurt terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg. Heb ik verlangen…

LAIS CCCIX

netgedicht
1.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 426
Haar wangen vullen mijn bed met rozen. De kamer wuift met geurige kruiden. Lippen als lelies koelen mijn blozen. Goud als van honing tooit zij mijn huid en zie zij breekt ons de schaal der geluiden: hemelse wrijving, vingers raken kristal, handen saffier en mijn lijf zingt heelal. O moeder der goden, laat mij vergaan, gun mij de sluitende ring…

LAIS CCCX

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
Ware het maar dat ik nooit geboren was, mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee mijn klagen zou zoemen, zachter dan was mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw mijn huilen zou lachen, lach met mij mee, mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens mijn lijden jou troosten met strelingen zang mijn falen…

STAMELEND

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 648
(n.a.v. Lucas 24,11/ 12jan022/Hardenberg) Een heerlijk banket en kus op zijn wang Klaas van der Veen dacht aan een vrouwenstem en zang De eik met takken als blonde lokken die hadden ze omgezaagd en weggetrokken Klaas hield zijn pas in en stamelde verbeten maar t'was laat, hij moest zich haasten voor het eten In Tongeren marcheert op het…
frits17 januari 2022Lees meer >

Petite Messe Solennelle , een belevingsverslag Zaterdag 11 juni 2022, Zuiderkerk, Amsterdam GROOT CONCERTKOOR AMSTERDAM

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 813
Ook in de hemel was het stil Omringd door Engelen Luisterde ‘luie’ Rossini naar zijn Petite Messe Solennelle De alt Maria nam het voortouw En de Engelen volgden in koor In het slot Agnus Dei Wat adembenemend werd gezongen Het harmonium was vervangen Door de virtuoze accordeoniste Ellen Zijm Wat ook het publiek in extase bracht Tot zelfs…

Prijs de poëzie

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 508
Dame en heren der Prijs Poëzie! Zal ik jullie aanschrijven in dichtvorm of niet? Ik heb een paar principiële bezwaren.  Wij zien wel de jury, maar heeft J. geen geld om zijn onderdanen op fatsoenlijke wijs te bedekken? 't Zal onder die flodders ook niet veel soeps zijn... Shocking blue Prijst de Poëzie! Zou crowdfunding…
Max23 december 2022Lees meer >

LANG ZULLEN WE MET ELKAAR LEVEN (verkiezingsuitslag 2023)

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Angst voor de angst die heb ik niet Die ken ik wel, maar dan even Heel even Bang ben ik ook niet Ken ik wel, maar dan even Heel even Werk aan de winkel is geboden Velen wisten niet wat ze deden Heel even VOLT van 3 naar 2 zetels Dassen en Koekkoek nog in de kamer Heel lang Mijn energie, voltage is hoog Om de wereld, om Europa, om…

Drie snelsonnetten

snelsonnet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 502
Adams keuze Het waren paradijselijke oorden waarin de eerste man tot leven kwam. Toen God hem eventjes terzijde nam en hem een keuze bood met deze woorden: ‘Wat voor gezel wil jij van mij als gift?’ zei Adam: ‘Doe maar iets als Taylor Swift.’ Elk wat wils Wij houden van verschillende posities, de missionaris of een ander standje,…
Wim Meyles1 september 2025Lees meer >

Luisteren naar de stem

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 265
Stel je een stem voor die fluistert in je nacht, woorden als koude vingers langs de kamers van je hart. Een stem die niet loslaat, ook niet als je dat wilt. Langzaam kantelt je leven, relaties vallen, werk verbleekt, je zoekt uiteindelijk hulp - soms pas veel te laat. Dan begint het andere geluid, een film van menselijkheid en macht die…

Tuinfantasie - Inleiding

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
Mijn tuin, ach zo reusachtig is hij niet, ’t Heeft weinig weg van de Oostvaardersplassen, de kanten zijn wel dicht begroeid met riet. Wat daar niet leeft in ’t water, kruid en grassen. Toch voel je dat de boel is aangelegd, ondanks de reiger die stil staat te vissen. En aan de krulwilg kleeft een bonte specht; de pimpelmees speelt lustig in…

parfum alarm

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 619
het begon eerst als een saaie vlucht bijna iedereen zat te gapen maar toen ineens die rare lucht het leek wel een chemisch wapen de mensen raakten in paniek een enkeling viel er flauw en al die chaos en hectiek werd veroorzaakt door een vrouw ze had haar parfum opgedaan maar het was echt veel te veel toen sloeg ook het alarm nog aan en…

kracht van verandering

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.366
verandering is een avontuur een lange oefening in geduld langs kansen en mogelijkheden naast klemmen en klippen in sfeer die als weer wisselt verandering is tijd doden met geloof in juist daarvan de waarde en kracht daarvan die betekenend blijken zal voor draagvlak dat nodig is verandering is een zoektocht met in de rugzak overmoed naast…

Moordkuil. een buiten bijzondere

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Wandelend in het Amsterdamse Bos met man en hond, labrador Mika lonkt het ontluikende groen zoveel vrolijkheid in me op lokt m'n manische kant te beschrijven, op te schrijven ik pak mijn schrijfboekje van vriendin Inez gekregen ik wil van mijn hart geen moordkuil meer maken ik kan het wel uitschreeuwen van de schoonheid dan val ik plotseling…