5600 resultaten.
Jan Eijkelboomsteegje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Hoera de Dordtse magistraat
Heeft het besloten Jan Eijk krijgt zijn straat
Nou straat, een steegje waar
Je nog niet dood gevonden worden wilt
Aan hem voor wie geen weg, allee of laan
Geen avenue, geen plein, plantsoen, poort, dijk
Baan, bolwerk, dreef, haven, kade, gracht te groot zou zijn
Wordt minder dan een voetnoot toebedeeld
Maar aangezien…
De EO, de Evangelische Onderwereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
508 Het is zondagmorgen 9 februari 2020
ik zing mee met
'Nederland zingt'
op de televisie NPO 1
ik ken alle teksten
ken alle woorden
mee-galmend denk ik,
voer ik mijn zijn terug naar
de begintijd van de EO
midden jaren 70
met Directeur Bert Dorenbos en
Dominee Willem Glashouwer
die gretig neermaaiden
wat boven hun goddelijk
gelovige…
Spreektaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Zij vindt haar klank,
haar taal in een andere dag
dan ik, maar toch
vindt zij de woorden
in mijn nevels, die ik
woordenloos aanstaar,
want ik zie geen begin ?
zij zet de paden uit de nevels in.
Elke dag hetzelfde uitzicht,
ik ga het nog geloven,
maar het nachtzwart kent ook
kometen in hun baan
langs mijn herinneringen,
die oplichten…
LIEVEHEERSBEESTJES
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Mijn God waar zijn ze
lieveheersbeestjes of houdt
hij ze liever thuis…
Veel vroeger op vandaag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
508 Kan niet slapen
Sta maar op
Voel me zeker nog niet top
Hou me staande deze dag
Vol verlangend naar de nacht
zong ik vanochtend vroeg op de melodie van
Ik ga slapen
Ik ben moe
Sluit mijn beide oogjes toe
Here houdt ook deze dag
Over mij getrouw de wacht…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Schoon wordt nooit een ding van goud of lood
waar starre ogen hebberig naar staren.
Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood
en ingelijst op foto wil bewaren.
Schoon is niet wat ik voor jou vergaren
kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt.
Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt,
haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
LAIS CCCV
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik
snel aan elke weersverandering.
Voortdurend met geheim omhuld ben ik
alleen maar blij met wat verheldering,
want in dit zijn vind ik geen zekerheid.
Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij
lachen in dit plagendal elkaar voorbij.
Het eerste cijfer mijner ontstentenis,
jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Van haar lijden wil ik jou vertellen,
(mijn hand ging door de weelde van heur haar)
van haar nacht waaruit bij dag wil wellen
in etterwonden al het schone daar
(ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar).
Ik wou haar geven jouw astrale glans
(het kleed viel uit, wij speelden darts en dans)
en de lust verdween in het bewegen
(ik wou haar…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 In de zoo van mijn verlangen heeft g*d
de tijd nu afgezet: het is erg stil.
Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot
besluiten, weet niet langer wat ik wil.
Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril?
Verhult jouw hand in mij de dromen?
Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen,
vrijheid wordt er mij en haar ontnomen
en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Straks versteen je weer in mij, doods en kaal,
een teken in een wereld van tekens,
zuiver gefluister in de dodentaal,
restbeweging onder honderd dekens,
naam van het niets, herhaling die telkens
mij roept maar zonder klank in dit bestaan.
Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan.
Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongenadig licht, door huid en handen heen.
Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.
Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde,
stralenschicht in 't stof van kathedralen,
zachte wens van…
LAIS CCCX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Ik wurm als wormen door jouw tuinen al.
Ik wil verbranden in jouw dageraad.
Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal
en jij verdoet mij zonder woord of daad?
Alsof je jou dan niet met mij verraadt?
Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht,
ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.
Er is geen wereld waar jij niet bestaat,
omdat jij alles doet…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 In ’t wit opgebroken schaduw was ik,
de fout gelopen wens om één te zijn,
gemarteld alleen tot de laatste snik
door zwaarlijvige hoeders van de pijn,
loeders die spuwen het schurft van hun zijn.
Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.
Omsluiten echter doet het zwart mijn hart,
angsten beklijven die 'k niet kan uiten…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.
Heb ik verlangen…
LAIS CCCIX
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
426 Haar wangen vullen mijn bed met rozen.
De kamer wuift met geurige kruiden.
Lippen als lelies koelen mijn blozen.
Goud als van honing tooit zij mijn huid en
zie zij breekt ons de schaal der geluiden:
hemelse wrijving, vingers raken kristal,
handen saffier en mijn lijf zingt heelal.
O moeder der goden, laat mij vergaan,
gun mij de sluitende ring…
LAIS CCCX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Ware het maar dat ik nooit geboren was,
mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee
mijn klagen zou zoemen, zachter dan was
mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw
mijn huilen zou lachen, lach met mij mee,
mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens
mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens
mijn lijden jou troosten met strelingen zang
mijn falen…
STAMELEND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 (n.a.v. Lucas 24,11/ 12jan022/Hardenberg)
Een heerlijk banket en kus op zijn wang
Klaas van der Veen dacht aan een vrouwenstem en zang
De eik met takken als blonde lokken
die hadden ze omgezaagd en weggetrokken
Klaas hield zijn pas in en stamelde verbeten
maar t'was laat, hij moest zich haasten voor het eten
In Tongeren marcheert op het…
Petite Messe Solennelle , een belevingsverslag Zaterdag 11 juni 2022, Zuiderkerk, Amsterdam GROOT CONCERTKOOR AMSTERDAM
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
813 Ook in de hemel was het stil
Omringd door Engelen
Luisterde ‘luie’ Rossini naar zijn
Petite Messe Solennelle
De alt Maria nam het voortouw
En de Engelen volgden in koor
In het slot Agnus Dei
Wat adembenemend werd gezongen
Het harmonium was vervangen
Door de virtuoze accordeoniste Ellen Zijm
Wat ook het publiek in extase bracht
Tot zelfs…
Prijs de poëzie
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
508 Dame en heren
der Prijs Poëzie!
Zal ik jullie aanschrijven
in dichtvorm of niet?
Ik heb een paar
principiële bezwaren.
Wij zien wel de jury,
maar heeft J. geen geld
om zijn onderdanen
op fatsoenlijke wijs
te bedekken?
't Zal onder die flodders
ook niet veel soeps zijn...
Shocking blue
Prijst de Poëzie!
Zou crowdfunding…
LANG ZULLEN WE MET ELKAAR LEVEN (verkiezingsuitslag 2023)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
539 Angst voor de angst die heb ik niet
Die ken ik wel, maar dan even
Heel even
Bang ben ik ook niet
Ken ik wel, maar dan even
Heel even
Werk aan de winkel is geboden
Velen wisten niet wat ze deden
Heel even
VOLT van 3 naar 2 zetels
Dassen en Koekkoek nog in de kamer
Heel lang
Mijn energie, voltage is hoog
Om de wereld, om Europa, om…
Drie snelsonnetten
snelsonnet
4.2 met 11 stemmen
502 Adams keuze
Het waren paradijselijke oorden
waarin de eerste man tot leven kwam.
Toen God hem eventjes terzijde nam
en hem een keuze bood met deze woorden:
‘Wat voor gezel wil jij van mij als gift?’
zei Adam: ‘Doe maar iets als Taylor Swift.’
Elk wat wils
Wij houden van verschillende posities,
de missionaris of een ander standje,…
Luisteren naar de stem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
265 Stel je een stem voor
die fluistert in je nacht,
woorden als koude vingers
langs de kamers van je hart.
Een stem die niet loslaat,
ook niet als je dat wilt.
Langzaam kantelt je leven,
relaties vallen, werk verbleekt,
je zoekt uiteindelijk hulp -
soms pas veel te laat.
Dan begint het andere geluid,
een film van menselijkheid
en macht die…
Tuinfantasie - Inleiding
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
561 Mijn tuin, ach zo reusachtig is hij niet,
’t Heeft weinig weg van de Oostvaardersplassen,
de kanten zijn wel dicht begroeid met riet.
Wat daar niet leeft in ’t water, kruid en grassen.
Toch voel je dat de boel is aangelegd,
ondanks de reiger die stil staat te vissen.
En aan de krulwilg kleeft een bonte specht;
de pimpelmees speelt lustig in…
parfum alarm
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
619 het begon eerst als een saaie vlucht
bijna iedereen zat te gapen
maar toen ineens die rare lucht
het leek wel een chemisch wapen
de mensen raakten in paniek
een enkeling viel er flauw
en al die chaos en hectiek
werd veroorzaakt door een vrouw
ze had haar parfum opgedaan
maar het was echt veel te veel
toen sloeg ook het alarm nog aan
en…
kracht van verandering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.366 verandering is een avontuur
een lange oefening in geduld
langs kansen en mogelijkheden
naast klemmen en klippen
in sfeer die als weer wisselt
verandering is tijd doden
met geloof in juist daarvan
de waarde en kracht daarvan
die betekenend blijken zal
voor draagvlak dat nodig is
verandering is een zoektocht
met in de rugzak overmoed
naast…
Moordkuil. een buiten bijzondere
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
457 Wandelend in het Amsterdamse Bos
met man en hond, labrador Mika
lonkt het ontluikende groen
zoveel vrolijkheid in me op
lokt m'n manische kant te beschrijven, op te schrijven
ik pak mijn schrijfboekje van vriendin Inez gekregen
ik wil van mijn hart geen moordkuil meer maken
ik kan het wel uitschreeuwen van de schoonheid
dan val ik plotseling…