35387 resultaten.
De donkerste paukenslag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 zacht preludeerden violen
bouwde slagwerk het ritme op
verkenden trompetten hogere sferen
jij gaf de opmaat aan het orkest
om met hart en ziel te spelen
zij hebben hun bloempjes buiten gezet
wij hoorden ze groeien
zagen hun knoppen zich richten naar jou
voelden de spanning tot bloeien
alle secties verzamelden kracht
tot na de donkerste…
Boekt historie als woestijn
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
659 wind speelt met geluiden
zucht en fluistert giert en brult
vervaagt en wakkert aan
zijn stem verschilt
in streekgebondenheid
tornado mistral of orkaan
hij legt verhalen neer
in zand en wegloopduinen
boekt historie als woestijn
wij lezen in de sedimenten
wat hij ons heeft gebracht
koelt ook mij als bries vannacht…
schakeltjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 Meer dan zes miljard mensen leven een dag,
dat zijn dus meer dan zes miljard dagen in 1 dag.…
Die mij wenkt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
552 ben al blij
jouw schaduw te dragen
dan ben je tenminste bij mij
heb geprobeerd met een gedicht
je gezicht te belichten
maar jij liep me stralend voorbij
kan je houding en loopje dromen
wacht op de vinger van je hand
die mij wenkt te komen
uit de schaduw
stap ik dan naar voren
in jouw ogen wordt een man geboren…
VIER JE ZOMER
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Vier de zomer
ook als de zon maar weinig schijnt
ook wanneer de regen met bakken uit de hemel komt
ook zelfs met teveel wind, onweer, bliksem en donderslagen
vier je leven!…
"MAAR DE GROOTSTE IS DE LIEFDE"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
802 Herman bracht geen rouw
maar bezinning, bezieling, bemoediging en troost
voor de oermomenten, kruispunten, overgangen
van het leven en van de dood
maar vooral de verzoening
"midden in het leven staan we in de dood"
daar is niets mis mee
dat is goed
dat is het allergrootste
dat is ook liefde!…
Te veel onthouden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
566 Te veel onthouden
Heb ik - en toch
Te weinig van mijn
Leven geleerd
Te veel woorden,
Te veel gezichten en namen
Uit mijn hoofd geleerd
Beter dan wie ook
Te vaak heb ik zo veel
Goeds mijzelf onthouden
Mijn leven niet meer
Dan 'n dunne damp - en
Maar net in stand gehouden…
Een nieuwe trekdraad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 jij spon je web
tussen ophangpunten
die ik herkende
jouw perfectie
had mij al gevangen voordat
ik aan het draad bleef hangen
spartelde nog tegen
maar wist dat jij
mij tot de dood zou legen
je bent langs een
nieuwe trekdraad terug gegaan
verzadigd en onaangedaan…
Ooit was er grijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
572 hoe ik ook straalde
jij absorbeerde alle licht
in samen zijn
kaatste zwart
in schaduwrijk bewegen
zette leven op het spel
het perspectief
in ons bestaan liet jij
als donkere vlek ten onder gaan
ooit was er grijs
maar in die mist raakten wij
elkaar al spoedig kwijt
leven in zwart wit
kent geen compromissen
de een laat zo de ander…
De dorpeling
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
543 Ik ben voor de leeuwen
geworpen in deze te luide stad
ik heb het wel met hen gehad
dan kom ik tot het besef
al was ik thuis gebleven
te durven leven vereist nu eenmaal lef.…
"LEVENSTREK"
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
740 "Wie een maaltijd vooruitdenkt,
die houdt trek in z'n leven!"…
Grasland
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
579 De mist glijdt zonbetast door ’t dal.
Schaduwen groeien op het veld
van bomen die staan opgesteld
uit het gelid langs d’ akkerwal.
Geploegd, gezaaid, ’t ontluikend groen
strekt hoopvol naar het zonnelicht
de sprieten uit als tegenwicht
voor wortels die dat anders doen.
Het voorjaar draalt, de boer verschijnt
en alles boven ’t maaiveld uit…
zeker de dood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
545 en dan de dood
grist waarlijk jaren
die ik wilde bewaren
voor later, in nood
opgespaard leven
het mocht maar even
alles is gegeven
zeker de dood…
Gewikt en gewogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
567 schopte tegen schenen met
van drift onhandelbare benen
was allergisch voor de zachte hand
van mens en overheden
die het altijd beter deden
waar opvoeders
de zere plek masseerden
van stoten en proberen
kreeg ik de kat
omdat ik voelde welke doelen
men met ons voor ogen had
nooit heb ik mij geschikt
altijd zelf gewikt en gewogen
het leven…
Passionele romantiek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
699 ik heb
de hand gehad
in deze wereld
speelde poppenkast
voor groot publiek
het applaus ontging me niet
herkenbaar kleine scenes
met dialoog
vol dramatiek
natuurlijk vielen
er ook klappen
in passionele romantiek
ik speel niet meer
heb de poppenkast verlaten
de wereld heeft mij in de gaten…
Spelen met de tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 jij ziet wolken
maar het weer
kun je niet duiden
bos kent voor jou
geen bomen meer
je kon ze allemaal dromen
zit te spelen met de tijd
terwijl vandaag
al door je vingers glijdt
nog ben je vriendelijk
maar de achtergrond
donkert onzekerheid
wij zijn vrienden
ook al weet je onze namen niet
blijven bij je voor altijd…
Vleugels nog gespreid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
525 zij hebben luchten
met lange vluchten
kleur gegeven
wolkten soms
met groepen in een
fladderend ontmoeten
pas toen de zon
hun kleuren bleekte
en de warmte was vergeten
kozen zij voor
lange pozen rust
vleugels nog gespreid
wachtend op de wind
die in meevoerend waaien
voor hen een laatste rustplaats vindt…
DE VOGELS
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
577 De vogels op veld en in het bos
zij worden echt niet moe
zij vliegen af en aan
zij vervullen de opdracht
hen gegeven
soms in nevelen gehuld
verschijnen zij op aard
zij zijn nog nooit geëvenaard
soms afgeslacht of lang gekooid
over heel de aarde wijs verstrooid
hun leven kort
hun wil intens
hun stem gehoord
zij brengen ons het woord…
Het flitsend spel
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 ik heb
de schittering van glas
nooit zo gehad
subtiel en breekbaar
waren nooit
mijn woorden
wel transparant
in zachte vormen
zonder scherpe kant
breuken
zijn vermeden
bloed heeft nooit gevloeid
heb afstand genomen
ben door het flitsend spel
tot confronteren toe geboeid…
Ultra lange benen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
620 ze zijn er weer
de hooggehakte wezens
met hun ultralange benen
het haar
in nonchalante krul
gezicht op half zeven
kijken niemand aan
de stappen kittig in
onzichtbaar voortbewegen
hun ogen zijn
nog geen seconde
van het scherm geweken
lijf en kleding optioneel
de geest is niet van deze wereld
zij voedt zich enkel virtueel…
Magie in het spel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
565 ik speel
al jaren een
simpele melodie
maar soms
geeft de wind
haar vleugels
dan dansen
de tonen tot
hit van de dag
fluit ieder
het lied in
avond en nacht
eindelijk is er
magie in het spel
tussen hemel aarde en hel…
Zoeken naar een waan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 uit het vlakke land
naar de eerste heuvels
in een mistige verte
later bergen
met de hardheid
van het dagelijks bestaan
ben het pad gegaan
van duizend voeten
in het zoeken naar een waan
heb mezelf zien veranderen
van luisteren naar fluisteren
tot de waterval van woorden kwam
onstuitbaar stroomt de schat
die ik mijn leven lang…
Stilte was vloeibaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
571 stilte
was vloeibaar
lichtte op in de zon
kleuren bewogen
in glinsterende scholen
schichtig rondom
tastbaar de vrijheid
onbelemmerd het gaan
onder dezelfde sterren en maan
wij zijn diep
in deze wereld gedoken
weten nu iets van haar bestaan…
GERRIT KOMRIJ
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
691 We leven een tijdje en dan gaan we dood.
De dood hoort eenvoudig bij het leven
de dood is hevig in hem opgestaan
Hij moest eenvoudig gaan.
Na een laatste zucht lag hij rustig het hoofd in zijn schoot
Gerrit Komrij, bij dood en leven vind ik je GROOT.…
In de schemer
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
504 ik teken
mijn dromen
met licht van de zon
schaduw
contrasten
met zwart van de nacht
maar pas
in de schemer
komt alles tot leven
dansen schaduw en licht
tot ik ontwaak
met een lachend gezicht…
De oogopslag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 je bent niet weggegaan
maar kijkt me
uit de spiegel aan
jij tekende de lijnen
in mijn gezicht
gaf kleur aan oogopslag
in samengaan
veranderde mijn stugheid
in een warme open lach
ik herken je in mijn spiegelbeeld
jij die naast me staat
en voortaan met mij verder gaat…
Perspectiefloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 natuurlijk draagt het leven
stenen aan voor ons bestaan
maar wie zegt dat ik bouwen moet
zij stapelen zich
vanzelf om mij heen
geven steun en goede moed
hun beperkingen
gaan echter snel benauwen
perspectiefloos wordt mijn zelfvertrouwen
ben dus rigoureus gaan ruimen
de ballast heb ik weggedaan
transparant is nu de kern van mijn bestaan…
Zet ik koers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Nu mijn dagen geteld zijn
streep ik ze voor altijd
door
teer ik op herinneringen
in gezondheid, toen dat
nog vanzelfsprekend was
passend op mijn tellen
geniet ik van alles dat
ik nog kan
heeft mijn lichaam
mij verraden, en zet ik
koers tot mijn tijd daar is
en ze me komen
halen vanuit het
licht…
Zet ik koers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
585 Nu mijn dagen geteld zijn
streep ik ze voor altijd
door
teer ik op herinneringen
in gezondheid, toen dat
nog vanzelfsprekend was
passend op mijn tellen
geniet ik van alles dat
ik nog kan
heeft mijn lichaam
mij verraden, en zet ik
koers tot mijn tijd daar is
en ze me komen
halen vanuit het
licht…
Gewoekerd met talenten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
502 er is niets aan komen waaien
heb aren gelezen op het veld
takken gesprokkeld door storm geveld
het eigen brood gedeeld
op de feesten der rijken die
met hun overvloed stonden te prijken
heb gewoekerd met talenten
die in centen nooit verzilverd zijn
wel overladen met kritiek en venijn
ik kan met woorden
de wereld openen van dromen
stemmen…