7024 resultaten.
Nooit meer terug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
825 Liefde, het stoort me niet
Die afwijzingen,
Het deert me niet
Om jou hier te zien ,
doet me pijn
Zulke mooie ogen,
Leeg en verloren voor me
Zo graag zou ik je haar strelen,
Je zachte lippen in een lach toveren
En vertellen hoeveel je voor me was
Maar deze kilte is het enige dat overblijft
Die vreugde die eens was,
Is met je ziel verdwenen…
Ik kwam op een plaats...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
949 ik kwam op een plaats
waar veel kruisjes staan
de zon die scheen zwak
aan de hemel
enkele dauwdruppels
bespeelden dat licht
wat zorgde voor
hemelse kleuren
één graf dat viel op
door vele chrysanten
waarschijnlijk nog
gisteren geplaatst
ik zag er een meisje
vol van verdriet en
de wind dirigeerde
een droef afscheidslied
op een…
Geplant
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
890 Nee niet bedolven
of begraven in het zand
voor de oogst geplant…
N.
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
965 Dik neergehaald vernederd, helaas
Mezelf vergeten opgeboeid verteerd
Maf
Geen aanverwanten tevens werkend met personeel
Zware koopverslaving
Dik nep
Ridder op gouden paard
Mijn ondergang
Kinderlijke tevens schone mensen
Dankbare prooien
Heb je dan ook dik misbruik van gemaakt
Smerig
Oogjes nu wijd open
Verbazing tevens diepe spijt
Tijdverspilling…
Zo bleek zo moe
gedicht
4.2 met 4 stemmen
12.496 Zo bleek zo moe zo smalletjes
zo opgegeven
niet meer willen leven
ligt ze in haar sterfbed
moeder van mijn kinderen
pijn strijdt zijn gevecht
tegen haar laatste ademtocht
even lichten haar ogen fel op
in verzet tegen het leven
dat ik eenmaal op straat
daarentegen omhels
zelfs de fietser die me op een haar na aanrijdt
wens ik veel geluk…
Laatste wens
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.154 Mijn leven geleefd, ik ben zo moe
Het is volbracht, mijn lichaam is op, ik heb geen kracht
De regie moet ik uit handen geven, afhankelijk zal ik nu verder leven
De artsen hebben geen oplossingen meer
Helaas! slijtage hoor ik keer op keer
Mijn laatste wens is thuis in alle rust te verscheiden
vooral medische noodgrepen te vermijden
Genoeg…
Aangrenzend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 nog niet zo lang geleden slibde deze monding
zich monddood
waarmee woorden gezegd zijn
als verkavelde kamers in een buitenhuis
heden zoek ik heil
in een belendend lichaam
tot grenzen aan
muren,
ooit…
tijden
gedicht
3.7 met 3 stemmen
9.676 Als men terugkomt is men een ander
denkt men terwijl men het huis sluit
het licht inpakt de zomer verzegelt
het tuinhek prijst om zijn ijzer
deze slak op de drempel zal er nog zijn
de ijskast zal blaffen de hitte blaten
de hond zal zuchten en zijn sterven
hervatten als men terugkomt denkt men
------------------------------
uit: 'Vallende…
Vertrek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 je was hier
binnen totaalmuren
ter herschikking van
aankomsttijden
we hebben bestaan,
schroeiplekken achter
ons gelaten, laten gaan,
van bed gewisseld
in een ontboste kamer
geurend naar roest en olie
gedoofd brood en
schemerplanten, vaag
wegens verlaten van
stemmen, avondschimmel
onder de radar
achter de horizon
we hebben…
Verder weg
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
748 is de terugweg ingezet
als veel,
verder weg komt te staan
heb ik onderweg wel goed opgelet
of droomde ik,
door alsmaar voort te gaan
beschrijf ik het tanend heden
waar tafels en stoelen bevriezen
en van mijn kamer
hoeken worden afgesneden;
heb ik het dan over loslaten
of over verliezen
het kan ook zijn
dat mijn bewegende buitenring…
opa zaliger
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
718 ik zie je nog zitten
altijd op dezelfde plaats
het bankje in de tuin
een beetje pitten…
of naar vogeltjes staren
die ravotten tussen takken
rustig je pijpje trekkend
denkend aan vervlogen jaren
de rook steeg op
in witte pluimen
verdween in wolken
maar op een dag
stopte het leven
en je ziel volgde
de weg van witte rook
om al je…
Mistige Allerzielen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
849 Een mistige Allerzielen
gehuld in treurnis en tranen
zoeken wij verwante namen
van hen die ons nog bezielen
zij die ons zijn voorgegaan
hun afdruk hebben nagelaten
liggen onder een steen begraven
waar wij nu biddend voor staan
een steen die mossig begroeid
tussen ‘n gazon dat pas gemaaid
met rosse herfstbladeren…
Een blonde jongeman
gedicht
3.0 met 1 stemmen
9.299 Een blonde jongeman klopt
aan mijn deur
je bent niets verandert zegt hij
bonenstaak
ik slinger naar de keuken
wat wil je? niets zegt hij
en valt achterover
samen slingeren we door het veld
samen vallen we op het bed
samen vallen we achterover
in het gat in de vloer
ik verf de vloer rood
rondom het gat
hij zegt niets
valt achterover…
niemand meer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
763 er is hier niemand meer
en er klinkt niets
behalve dan het gorgelen
uit de schuimende
mond van de zee
en jij in mij ...…
Eenzaam moederhart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.063 Als dagen en nachten in elkaar zijn geweven
geen enk’ le lichtstraal nog d’ aarde raakt
en eenzaam onder de sterren wordt gebeden
terwijl zij aan ’t sterfbed van haar kindje waakt.
Raak niet Heer, aan het kostbaarste in m’ n leven
mijn bloemetje dat U nauwelijks bloeien liet
alle aardse bezit mag U van mij ontnemen
behoed mijn kind dat U naar…
Met pijn in m'n hart zeg ik vaarwel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
553 Nooit meer: goeiemorgen,
nooit meer: eet ze
nooit meer: tot zo
nooit meer...
Nooit meer welterusten
nooit meer: goeie nacht
nooit meer tot strakjes
nooit meer.
Het enige wat rest is:
Vaarwel.…
Lichtplooi
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
596 Een aarzelende glimlach
plooit de lippen, een
lichtend spoortje
van het denken.
de tijdgeest verdampt
de treden
de ruimte vult zich
met gebroken stemmen
vermomt in watten
een blik die oplicht
onvoltooide herkenning
er kleven beelden
aan haar handen,
album van de geest,
bladeren verwaaien in
winden die haar zijn ontvallen…
Adieu XXIV
poëzie
4.0 met 2 stemmen
4.273 à Yvette
Adieu. Dit zijn de laatste noten
die ik gespeeld heb op mijn ribbenkast.
Een kast, waarvan ik in de laden
wat blanco vellen heb geborgen,
papieren voor de dorst.
Zij zullen met mij begraven worden,
mishandeld en mijn slaven worden
en adders aan mijn borst.
Maar goed. Vandaag ben ik nog krekel,
doch morgen ben ik mier,…
Stilte, tijdens de storm
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.036 Het was oorverdovend stil
tijdens de storm, geen beweging
werd waargenomen, geen
geluid eveneens.
Het was oorverdovend stil
tijdens je heengaan, niets
bewoog nog, niemand sprak
het was oorverdovend stil.…
Vergeefs?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 Vergeefs heb ik je naam gevraagd
om in jouw erbarmen te graveren,
verdrink me in het eenzaam zijn,
zaaigoed uit de morgengloed
doet mij bezweet ontwaken,
een vurig nachtveulen heb ik
aan de blindste en tevens
de laatste bieder verkocht
kloppend in het uurwerk van het
lot, zal het masker van het hart
kleur bekennen voor het bloedt…
Smerig
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
855 Vettige levensgenoot zou aan Parkinson lijden
Wie ben ik maar ik denk van ja
Schoentje wrong, enge angsten dik vet troef
Vallen hier toch net twee dikke politievrouwen binnen
Ze kwamen net uit het ei gekropen
Bleken ook niet zo snugger of onderlegd
Blijde boodschap dat ik drink, iets nieuws onder de zon
Met een ziekte wordt niet gespot wisten…
Op 't oude kerkhof
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
906 Ik zag haar
Ietwat gebogen gaan
al zoekend
langs de rosse beuken
van ’t oude kerkhof
naar een naam…
plots bleef ze staan
en tastte met een
gerimpelde hand
over de letters
van een kruis
dat was het graf
van haar zoon
de verf was afgeschilferd
en het onkruid stond welig
tussen de zoden verwilderd
en gaf de indruk dat het lang
niet meer…
Voor E...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.230 Zij heeft gebeden
met stuwende kracht
boven haar werd ijzig gezwegen
een rauwe kreet verdrinkt in de nacht.
Haar tranen als passiebloemen
purper en zwart
die alle licht op aarde verdoemen
als elke hoop op leven ontkracht.
Onkruid dat te snel gaat kiemen
hoe vaak en hoe vlug men ’t ook wiedt.
steeds gaat het zich veelvuldig vernieuwen…
Tilligte vroeger
gedicht
5.0 met 2 stemmen
16.833 Een vader fietst door 't boerenland
in de vroege ochtendmist
en hij heeft achterop zijn fiets
een kleine houten kist.
Daar ligt de nieuwe wereld in
waarop hij had gehoopt:
zijn zoontje dat gestorven is
voordat het werd gedoopt.
Vader begraaft het kereltje
in ongewijde grond.
Daarboven lopen Onze Heer
de tranen langs de mond.
-----…
Leedvermaak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 Wanneer ons ego struikelt,
lijden we gezichtsverlies.
Janken wij en genieten zij.
Wanneer een ego verongelukt,
verstommen onze lotgenoten,
en is het leedvermaak voorbij.…
Houten vuur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 Hout wordt gestapeld
de vonk wordt gelegd
het knisperen
gaat over naar knetteren
vonken vliegen hoog
geur wordt verspreid
angst voor vuur
het verbranden van
wat eens leefde...…
Nieuwjaarswens
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
831 Ik gun u
vogel
te willen zijn
het opvliegen en dalen
Het blauw
van luchten
wolken-zonder zuchten-
aan de hemelboog
En beneden
aan uw vogelpootjes
het gekriebel
van mensen...
die zich een dag
vogel wensen
en daarmee
de vrijheid
in cirkels
te vliegen
te wentelwieken
of in V-formatie
Ja, de mens
die zichtbaar...
en hoorbaar…
Groet
gedicht
3.4 met 5 stemmen
9.380 In de pijnkamer van onthechting
overgave deint en dreint
alles weten om niets te weten
lessen vergeten alles opnieuw
van te voren
kleine roofridder
hard als staal
adieu…
aan alles komt een eind
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.464 oudjaar vier ik alleen
alleen met mezelf
mijn pc en de tv
god kijkt op me neer
terwijl ik lig te kijken
eenzaam en alleen
vanavond,niemand om te praten
te dansen of te zingen
of iets wat mij gelukkig maakt
geen programma' s meer
de tv die zet ik uit
met mijn pc in slaapstand
ga ik naar de keuken
ik rook een laatste sigaret
terwijl…
DOOD
gedicht
2.8 met 4 stemmen
11.582 Ik zal mijn dood niet zien
in de laatste seconde
als mijn lichaam neerblijft.
Ik zal niet weten hoe kracht
van het liggen naar
het dromen wegdrijft.
Ik zal niet zijn die ik was
als de dood mij leegdroomt
en tot de laatste leden stijft.
Maar dit verwart mij het meest:
het oog dat nu leest, zag
nooit de hand die nu schrijft.…