6707 resultaten.
Intercity
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
582 Niet door berekening, maar op de tastzin van 't gevoel
bespeuren wij wat ons daar te wachten staat.
Engelen reizen met ons mee, wegwijzers van de geest;
ze fluisteren ons hun zachtheid en hun dromen in.
Wie als een engel de ogen van de ander leest,
is slechts op liefde uit, nooit op zelfzucht of gewin.…
Verliefde reiziger
gedicht
2.4 met 47 stemmen
14.003 Zijn lieven thuis geraakten in het duister
want in zijn knieën kwam een oud gevoel.
Hij schertste wervend naar zijn zondig doel.
Zijn nieuwe pak gaf hem 'n ongekende luister.
Eerbiedig keek ze naar de stempels in zijn pas,
het werd haar prentenboek-een meisjesdroom.…
Tijd zat
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
998 Sommige dingen blijven een lange tijd,
sommige dingen blijven erg kort en
sommige dingen blijven zoals ze zijn
Leeftijd, dat is slechts een getal
Het gevoel, dat is voor eeuwig…
SCHADUW VAN HET LICHT
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.506 Van verre slingert een koude zon
mij slechts stralen naast ‘t gezicht
Als een veraf gelegen luchtballon
schenkt ze schaduwen van ’t licht
Ik ril en tracht warmte te voelen
doch koude kruipt mij in het hart
En donkere zon, zonder gevoel en
met stralen slechts uit pure smart
Warmte, zou zij dienen te bieden
zoals dit een eerlijke zon betaamt…
"Als het ijs is gebroken"....
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
538 Een oneindig spel verbindt de tijd en
maakt zich meester van eentonigheid,
of het naar links of rechts is, het
blijft gevangen, verwezenlijking naar
het verlangen de middenweg te kiezen
wat onontbeerlijk scheen, lost zich
op in een panorama van het gevoel,
soms wild, soms sereen,een doel zo
aards, wat bij tijde weer verdween,
spiegelt…
Amsterdamse grachten ( over de onvrije wil )
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
778 –
het regende lijk
de zondvloed – duisterlijk
anonymus driepoot
ligt
op het kerkhof
kofferlijk of bolletjesslikker
wat is hier het ongelijk
zij liggen daar als
oude verfrommelde juffers
met puitoogige brilglazen
hun lange tanden komen bloot
zingen zij hun eerste vesper
hun ongelovigen zijn bijzondere dames
geschapen om alles wat gevoel…
Een nieuwe morgen
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
926 de dag zo moedig moe
als de nacht zwerft door mijn bloed
en ledematen zijn verzuurd
die door zwaartekracht worden beboet;
heeft deze enkele reis te lang geduurd
komt mij nu enkel nog rusten toe
ach nee, de woestijn kent soms overdaad
gesponnen over jaren heen
verdronken soms in oude glorie
ook al zijn ze voor de ander van steen
mijn gevoel…
City of lights 1998
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
521 Zien zonder te kijken, meer licht, minder waarnemen
Niet meer voelen, geen geur
Al die computers
Geen gevoel, wel "contact"
Geen aanraking.…
Een doel verder...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.283 zonder nadenken, enkel gevoel.
Ontsprongen kracht van de zon,
in passie, genegenheid zo warm,
vele mooie werkelijke dromen,
vanuit mijn ziel, de eeuwige bron.
Afstand en tijd liet zich bedwingen,
donderwolken schoven stil nader,
een denken liet alles in schaduw,
ons zalig lied verder uitzingen.…
zo maar klanken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 de zon gaat niet op in letters
eikenbast barst niet in het woord tranen uit
wenen is geen naam maar een klankvol leven
medeklinkers nemen het voortouw in stilte
leggen de nadruk op gevoel en kleuren
klankkleur is woordloos te horen
voor openstaanders die niet
omstandig aanwezig zijn
omstanders treuren in spijkerschrift
dat klinkt als ach en…
schaduw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
772 mijn gezicht
Het alleen maar blijven staren
Met je lijf zo zwaar als lood
Eeuwig denkend, ruminerent
Over geluk, verdriet en dood
Soms een enkel zonnestraaltje
Bijna pijnlijk, hoe het was
Om maar nooit meer te vergeten
Dat zonder licht, geen schaduw was
Terwijl ik dans hier met die schaduw
Van mijn vroegere bestaan
Zonder kleur gevoel…
“Als de vliezen breken… “
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 Wat eens onontbeerlijk scheen,
lost zich op als stip aan de horizon
in een panorama van een aards gevoel,
soms wild soms sereen,wat bij tijde
snel verdween, gespiegeld in oplettendheid,
gevangen in een magisch licht wat scheert
over het dunne ijs van geluk en verblindt mij
door wereldse beloften als de vliezen breken.…
Weerzien
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
911 Ken je dat gevoel van verlangen,
naar iets wat niet door mocht gaan.
De frustratie om bij elke nieuwe poging
de ander toch weer mis te verstaan.
Dat wanneer je net geniet van je eerste
koel gevulde glas
de bar al gaat sluiten,
en ondanks dat je tegensputtert
sta je ineens weer buiten.…
Ik weet het wel...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.275 En als ik dan wakker ben,
blijft het gevoel soms hangen.
Het maakt me rustig en ook blij,
de dag wordt dan gemakkelijk,
gaat vreugdevol voorbij.
Toch ben je er al lang niet meer.
Jouw gezicht is vaag in mijn gedachten.
Maar in mijn dromen duidelijk en klaar.
Hoe kan dit zo gebeuren,
ergens is het toch wel raar.…
Van spinnen kun je niet winnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 Zorgvuldig opgeruimd,
Schoongemaakt, met
Secure blik de ondergrond
Aangebracht, strak wit,
Egale laag die glimt
Van trots, net als
Ik die net deze
Foutloos mooie
Laag heb aangebracht,
Zeer voldaan draai ik
Me om, met een goed
Gevoel om wat zojuist
Is goed gegaan -
Nog een keer draai
Ik me om, om van
Afstand goedkeurend…
klare wijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
865 nu de dagen onmiskenbaar zijn gaan lengen
in wat mag heten de ellendigste tijd van het jaar
is er bijna geen ontkomen .. word je soms zo raar
zou eigenlijk het beste zijn niet aan haar te denken
die resoluut en rigoureus klare wijn kon schenken -
ze raakte evident een gevoelige snaar
toen ze zei: “natuurlijk is het waar
dat ik niet…
Verdwenen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.125 Hij roept me
Ik kom dichterbij
Een warm gevoel
Met elke stap
Ik voel het in de stroming
Elke herinnering gaat langs me
Als de zachte lentewind
Die grassprietjes doet kietelen aan je kuiten
De stroming wordt sterker
Ik word zwakker
Hij kijkt naar me
Ik ga steeds langzamer
Grote stappen zettende, met zware benen
Als beton word ik naar benden…
De regenboog
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
850 kleurend lint
zo kwam jij in mijn grijze leven, onaangekondigd net als het lint
ik was er totaal niet op berekend, ik was in feite nog nooit bemind
maar jouw kleuren geven mijn leven glans, ik bewaar ze in mijn hart
jouw liefde overspoelt mijn lichaam, het negatieve voorgoed getart
soms zijn er van die dagen, donkere wolken bespelen mijn gevoel…
SPIERZIEKTE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.207 O ja, dat was ik nog vergeten,
dat moet u ook nog weten
opstaan van het toilet
en uit de stoel,
dat is nooit meer
hetzelfde gevoel.
Houd de moed erin
want uw leven heeft echt zin.
Mevrouw,
met een tilletje
en een eigen willetje,
zal het u zeker lukken
kan uw man nog wel goed bukken?
Houd de moed erin.
want uw leven heeft echt zin.…
Van machtig tot niets
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Soms zijn we machtig en krachtig en soms zijn we helemaal niets
Soms kunnen we de hele wereld aan
Een gevoel dat we nergens aan kapot kunnen gaan
Onoverwinnelijk in het leven
Een goddelijke kracht aan ons gegeven
Alles gaat goed in het leven
En ineens ben je niets
Een virus, ziekte een ongeluk je werk kwijt
Of je hart gebroken
En je…
Het einde nadert.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.071 markeren het ruige veld
waarop blonde schapen vredig lopen te grazen
zijn twee honden die tegen weglopers grauwen en razen
de bejaarde herder werkt hard voor zo weinig geld
terwijl hijzelf na zoveel lichamelijk zware jaren
vele honderden hectaren met zijn beesten heeft belopen
is opeens de onrust en angst in zijn lijf geslopen
een bedreigend gevoel…
twijfels
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
547 Twijfels in het leven over keuzes die we maken
Twijfelen over de gevolgen die onze keuzes kunnen veroorzaken
Twijfels in het leven de verwarring die het kan geven
Een tijd in verwarring moeten leven
Omdat we twijfelen over de keuzes die ons worden gegeven
Terwijl we het beste gewoon na ons hart kunnen leven
Twijfel niet aan het gevoel wat…
Kerend getij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
486 plots word ik mij weer gewaar
van het ruisen van de wind
een gevoel vol van verwondering
dat ik zo vaak als muziek heb bemind
bladeren laten de geliefde zomer achter
als ware het voortaan een vreemdeling
zij moeten zich van haar onthechten
om te vergaan op de bodem van verwachting
waar zij zich met het aardse zullen vervlechten
zelfs mensen…
Haar rode jurk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 Jouw ontspannende gevoel dat je deelde
door oliën met geuren van mandarijn.
Met jouw geschenk van lavendel
leidde jij mij langs zonnebloemvelden
met enkel het dragen door jouw rode jurk
opende jij mijn horizon vanaf lege wegen.…
Allé, allé
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Gehuld in
geel, groen, wit en rode bolletjes truien
rest voor velen met een vermoeide smoel
na enige weken het Franse gebutste
doorzit gevoel.
Niettemin zal ook dit jaar het geel weer
als winnaar gloriëren om de schouders
van die held te Parijs, die het meest veelzijdig
toegerust is voor deze sportieve wielerreis.…
Wonderen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
851 Vaak het hazenpad of vluchtweg genomen
Verbaast me heden niet
Erg gevoelige tevens zo sentimentele zieltjes
Zo makkelijk te verpletteren vernederen vergruizen
Harde tante nooit geweest
Spijt me ook niet echt
Verdriet en geluk zo puur intens
Onrecht wacht op herstel
Fraaie dichtenvrienden en mijn kinderen
Eigenwaarde nam en neemt toe
Fraai…
Hoger doel?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
823 We bedachten onbetreden wegen
we trotseerden alle stappen
uitgesleten treden of het onze laatste moest zijn
die niet konden worden afgewogen in gevoel
wij sloegen nieuwe bruggen die
de oevers van de wereld verbonden
soms opgehaald waarover
alleen de liefde kon overschrijden
een verstilde huifkar met herinneringen
die de toekomst heeft…
Angstig kloppen vele harten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Een gevoel van angst kan
je beklemmen als je in
afwachting van die belang-
rijke operatie twijfelt over
of het er straks met jou
wellicht iets beter voorstaat.
De claustrofobische
momenten wanneer de angst
paniek zaait in een hart.…
Het taaiste ijs?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 Tijd als oneindig spel verbindt
de weg met het doel maakt zich
los van de saaie eentonigheid,
of het links of rechts is, het blijft
vrij in de verwezenlijking in het
verlangen de juiste afslag te vinden
wat onontbeerlijk scheen, verlost
zich in het mozaïek van ons oer gevoel,
soms weelderig wild vol compassie
waarin onze hemel wordt…
Een misantroop voor enkele weken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
493 Het gevoel is nu weg.
Wat hij denkt en wat hij zegt.
Het doet er niet meer toe.
Het maakt hem toch wel moe.
Hij wil gewoon gaan slapen.
En nimmer meer ontwaken.
Al dat gezeur aan zijn hoofd.
Zijn liefde voor haar is nog niet gedoofd.
Althans dat hoopte hij maar.
Het is nog steeds niet zonneklaar.…