35387 resultaten.
Mars
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
471 Op Mars, verklaarde NASA ons zoeven
Is men op nieuwe bouwstenen gestuit
Die zien er echt en veelbelovend uit
Wellicht het eerste buitenaardse leven
Helaas is het beslist niet uitgesloten
Dat we ook daar de boel zullen verkloten.
Nasa bereidt ons voor op wereldschokkend nieuws.…
Die knusheid gaven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
603 vertrouwd kraakt de trap
veilig zijn de cirkels licht
die in de kamer stralen
alles op zijn vaste plaats
alleen de ogen van de hond
zien moeder koffie halen
zo droom ik over jeugd
de eindeloze dagen waarvan
de avonden die knusheid gaven
een eenvoudig tafereel
huis en straat met vaste waarden
waar mensen nog betrouwbaar waren…
Angsttoneel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 Een reus van zwarte angst
schiet gaten in het denken
zie hoe de kansen zwenken
realiteit slaat op de vlucht
Angst, je bent te voelen
ontembaar op de achtergrond
bepaal je het hele toneel
Als tegelijk souffleur en regisseur
die de onzekere acteur
iedere vrijheid ontneemt…
Verwaaien in echo
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
609 stormachtig is de dag
waarvan de uren
stilte beuken op de muren
woorden van onmacht
trekken als koude tocht
langs je heen en vervliegen
liegen hun waarheid
in raken en negeren
verwaaien in echo zonder proberen
als de wind is gaan liggen
de schade opgemaakt
weten we ineens wat we missen
de angst is verdwenen
voor de tomeloze stilte…
Regenden bloemen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 je woorden
regenden bloemen
op het overwinningspad
jouw lach
gaf mij de vleugels
die ik nooit bezat
in je ogen
glansde de finish
al binnen bereik
een podiumplaats
want door de muren klonk het
waarderend applaus van de buren…
In negeren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 heb straten opengebroken
tegels gelicht waaronder
nieuw leven is opgeschoten
in passeren
was geen communiceren
onwetendheid kent zijn prijs
heb ze gedwongen te kijken
iets te begrijpen
van het donkere bestaan
dat in negeren
gaat vegeteren
tot een zonloos vergaan
al dood en begraven
voordat bloemen hun oogst
in vrucht konden…
In duigen gevallen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
668 de holle wind is gaan liggen
weg zijn de frasen
en vlagen poeha
strak waait waarheid
wappert klaarheid
met wimpel voluit
nog suist het geluid
langs vaten die ooit
de wind deden razen
maar dat spel is uit
in duigen gevallen
zoals het gezegde luidt…
Maak me klein
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 de lijnen
van het leven
waren snel gezet
zij volgden
vrijwel allemaal
het algemeen concept
zo hier en daar
een klein defect
in kleur of snel vervagen
met zwier
en veel plezier
heb ik de krul genoten
nu ben ik bang
maak me klein uit angst
voor het doodlopen van die lijn…
in schaduw verborgen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 ik kan ze lezen
de kleine lijnen
op jouw gezicht
wij hebben ze
in geheimschrift
samen geschreven
een jeugdige aanzet
in schaduw verborgen
verdiept zich door zorgen
maar ook je lach
in warme gulheid gegeven
blijft zichtbaar leven
onze taal komt in
tedere tekens van binnenuit
schrijft liefde zacht op je huid…
acta non verba
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
590 het verwonden van de tijd
kent geen aanknopingspunt
waarom een mens toch lijdt
het verachtelijke ligt verscholen
ergens dieper dan de spijt
doch kent berouw geen waarheid
want wie we ook mogen zijn
het is de afstand van geboorte…
Haar lach is warm ijs
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 haar lach
is warm ijs
onbegrepen
door de wereld
de taal
is meer een eis
waarbij de vraag
het antwoord blijkt
zij droomt
het leven
naar haar smaak
die raakt aan sprookjes
neemt een
uitgestoken hand
zo in beheer
de rest bestaat niet meer
de wereld
dat is zij
wij figureren
er kan geen ander bij…
- vooruit -
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
624 ik wil wel snel vooruit leven
en de tijd van morgen
volgende maand of liever nog
van volgend jaar betreden
ik hef mijn hoofd
duw mijn nek naar voren
kijk vooruit voorbij de haast
zo snel wil ik wel gaan
maar tijd loopt zelf
ik moet maar zien.…
Bloemen van liefde
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
576 ik wist
dat in licht
alles helder zou zijn
zag je gezicht
proefde de smaken
van lippen die alles gaven
in je ogen
donkert nog schaduw
maar je lach breekt al door
schijnt als een zon
vroeg in de morgen
kleurt de parelende dauw
transparant wordt de dag
als wij bloemen van liefde
uit licht kunnen maken…
Val dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
836 ze zei
val dood
ik schrok
werd rood
ik ga
proberen
dat vallen
echt te leren
het oefenen
moet accuraat
omdat je anders
voortijdig gaat
de scene
zal eenmalig zijn
omdat het daarna
uit is met de gein
het wachten is
op het moment
dat zij het zegt en
ik er klaar voor ben…
Tweede advent
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.081 Dichterbij de glans
wijst het kaarslicht mij de weg
naar een nieuw leven…
Tot het mes zal snijden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 mensen wuiven
warmte en zon
maar schaduw blijft hangen
gevangen in
ondoordringbare spinsels
van angst en stress
tot het mes
zal snijden
kwaad en goed gaat scheiden
er wordt gebeden
op het scherp van de snede
als salomon zijn oordeel velt
in herstel zal het leven
weer toekomst
zonder schaduw kunnen geven…
Kleine meid*
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
4.013 Haar heb ik nog niet uit mijn hoofd gezet
en wat mensen ook van mij mogen denken:
voor mij is ze niet dood, maar nog in leven.
Ik sta op en ga er weer mee naar bed.
De aandacht die ik haar zal blijven schenken,
duurt eeuwig, al leefde ze zelf maar even.…
GELUK!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.701 kan ik herinnerend doorgeven
en vormen leven en dood
een onlosmakelijk geheel
En dat geheel voelt
een beetje als…geluk!…
Zonder vleugels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 vlieg langs hoge toppen
door de lichte lucht
zonder vleugels
in gedachtevlucht
op de offerbank
van dood en leven
wordt zonder lijden
goed en kwaad gescheiden
ik kantel en keer terug
naar mijn fysieke entiteit
die op zijn rug ontwakend
weer pure schoonheid ademt…
Kerstgedachte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.974 Hier verschijnt een nieuw gedicht
het komt zomaar aan het licht
als een zonnestraal verwarmt het ons allemaal
zijn licht verdrijft het duister
stil als gefluister
verlicht het ons hart
het spreekt van een oneindige liefde
die ons wijst naar de juiste richting
die we meedragen niet als last
maar als verlichting.…
In dialoog
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
489 de regie
over alle stemmen in mijn hoofd
controleer hun woorden in dialoog
maar als zij vrij associëren
grenzen van taal gaan uitproberen
grijp ik in met harde hand
geen tegenspraak in letterland
dat is ontaard in babylonisch
onbegrip en drammerij
voor straf het alfabet
in mantra’s die rust geven
alleen stilte brengt het woord tot leven…
Levensmaatje...de dood!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 Ik heb de dood 'n plekje gegeven
een plekje aan mijn zij
zo volgt die altijd mij
en went steeds meer aan 't leven!…
Geen gevecht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
550 heb mijn leven
in het zand geschreven
maar iedere vloed
wiste de woorden
het voelde niet goed
zond mijn gebeden
in verlangen omhoog
zag in het kringelen
van wierook en wind
dat de wensen vervlogen
heb de lijnen omgebogen
ga met positieve krachten
in op wat ik kan verwachten
er is geen gevecht want in buigen
en meegaan kom ik weer…
Het dansen is voorbij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
580 verlaten
kleuren straten
drabbig rood
nog smeulen
vreugdevuren maar
dat zal niet lang meer duren
de regen klatert
en verzamelt zich als
smerig water in de goot
het dansen is voorbij
uit huizen komen katers
alleen de hond blaft vrij
moeizaam komt de stad tot leven
onuitgeslapen en wat bevend
zoekt men koffie en elkaar
zo…
Zijn winters kleedje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
593 een koude wind
streek langs mijn hand
maar ik voelde jou ontluiken
in het zachte bed
van zwarte aarde zag ik
het kleine blad ontspruiten
verscholen tussen mos
dat nog zijn winters kleedje had
ontkiemt al lente in het bos
ook in het fluiten
van de vogels zijn
de speelse rollers niet te stuiten…
Als je het niet meer weet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
671 Het zal wel bij het ouder worden horen
Als de scherpe kantjes er wat afgaan
En je leven een beetje stil blijft staan
Als veel dingen je niet meer zo bekoren.
Toch mag je weten dat God je leidt
En je draagt tot het eind van je leven
In je ouderdom zal hij je niet begeven
Hij blijft jou te allen tijde toegewijd.…
Echoden hun zelfkant
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
527 het machtige koor
zong met bazuinen
een bloedstollende finale
maar in krochten
en spelonken dansten
dissonanten al hun valse toon
in het verwaaien
verdraaide de harmonie
woorden klonken niet meer synchroon
echoden hun zelfkant
zonder de glitter en glamour
van kerk en orkest
zij hebben de deuren geopend
de elitaire veste verlaten…
Vandaag.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
619 Dans naar de zon alsof het je laatste dag is
en spring in de velden alsof je nooit meer
zou kunnen huppelen.
Je hebt nu nog kans om te lopen
wat er morgen is, is niet bekend.
Geniet van elk moment
dan kan je je niet schuldig voelen
als je bij de hemelpoort staat.…
Ouder en wijzer.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
679 Zij lacht in haar spiegel
van het leven.
En ziet dat zij daar niet
alleen maar staat.
Zij kijkt hoe ze door het
leven gaat.
Houdt ervan te reizen op haar
manier dan zoals alleen zij dat kan.
Van dikdoenerij wil zij niets weten.
En gekrakeel is zij heel gauw weer
vergeten.…
Vanaf het eerste uur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
594 eerste uur
stralen zij de hitte
van het nieuwjaars vuur
de trage donkere
nachten zijn voorbij
mijn goede voornemens
staan keurig op een rij
totdat jij komt
mij meeneemt buiten alle orde
en laat springen over
vastgeroeste hordes
wij gaan voor uren
die slechts luttele seconden duren
trotseren regels en moraal
omdat jij alles uit het leven…