4193 resultaten.
mijn 'oude' oom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.025 Zo af en toe naar vroeger staren; wandelgangen van een heer
Jij hebt me dikwijls aangeraakt,
Sommige momenten zijn we kwijt
Kun je herinneren wat jou raakt?
...achteruitkijkspiegel van de tijd...…
Lichtheid van het bestaan
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.455 Ik zie mijn opa daar nog hangen
In zijn rookstoel bij het raam
Zachtjes prevelt hij een naam
Zijn blik verhult een groot verlangen
De scheurkalender aan de muur
Verhaalt een spreuk en bijbelwoord
Dat als dagelijks slotakkoord
Weerklinkt in ‘t vroege avonduur
Ik hoor de gangklok soms nog slaan
Als ik stil zit weg te dromen
in een haast…
afscheid van mijn ouderlijk huis
hartenkreet
1.7 met 9 stemmen
6.231 Het huis is nu leeg en kaal
Einde van een familieverhaal
Klaar weer voor een nieuw begin
Ik vraag mij even af: wie komen er in
De herinneringen die neemt niemand mij af
Die neem ik mee tot in mijn graf
En later durf ik vast een keer de staat in te rijden
Om weer even terug te denken aan vroegere tijden…
Album
gedicht
1.7 met 3 stemmen
5.701 Een klas met veel te hoge ramen.
De aarde hangt er zomaar aan de wand.
En tweeëndertig stijve meisjesrompen
zijn rij aan rij, in melkwit licht,
aan banken vastgeklonken.
De toekomst in hun ogen moet voorbij.
Men geeuwt er al verleden uit.
Maar één van hen, de mooiste, jij,
nog niet verlegen met haar leven,
is met de aarde iets van plan.…
IK MOET JOU NIET MEER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.065 Sterren schitterden in deze nacht
en het donker deed mij zo’n zeer
Deelnemend had zij geglimlacht
vertrek nu, ik moet jou niet meer
Bladeren ritselden de stilte weg
edoch waarom ontbrak de stem
Die mij vrede gaf door een uitleg
waarom ik vast zat in haar klem
Regen druppelde op mijn hoofd
ach, wat deed die nacht mij pijn
Mij voelde het…
de recessie maar anders...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
670 'zolang de lepel
in de brijpot staat
dan treuren wij nog niet'
dat zong men vroeger
dikwijls om de moed
erin te houden
vandaag de dag echter
hebben we nog genoeg te eten
doch het treuren staat ons
nader dan het lachen…
De kleine geesten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
604 het rook nog
naar gezelligheid en
rust van lang geleden
muren en het bord
hadden zorgeloos
de tijd opgeschort
zag de kleine geesten
in een groter lijf
hun blikken toch wat wijzer
herkende de details
toen uitvergroot
nu in balans zo op het oog
slechts bij een enkeling
brak nog de speelse twinkeling
van vroeger tijden door…
Zappen
snelsonnet
2.7 met 6 stemmen
757 Ik doe’t niet vaak, ik kan wel zeggen nooit
Maar woensdag werd het me toch echt te machtig
Het was verschrikkelijk in plaats van prachtig
Ik voelde me gepiepeld en berooid
M’n vrouw zei nog “dat kan je toch niet maken”
Nederland 2, ook daar “Hollandse Zaken”…
Dronkaards en schelmen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
464 overvloedig de oogst
van melk en honing
jij bent de koning
op mijn kasteel
verfijnd zijn de feesten
exquis het gebraad
in elegante dansen
blijft hoofsheid paraat
maar in de kerkers
schreeuwt het geboefte
rammelen de kettingen
in vochtige kou
dronkaards en schelmen
die mensen bedwelmen
gespuis van het minste allooi
vindt ook hier…
Die knusheid gaven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
603 vertrouwd kraakt de trap
veilig zijn de cirkels licht
die in de kamer stralen
alles op zijn vaste plaats
alleen de ogen van de hond
zien moeder koffie halen
zo droom ik over jeugd
de eindeloze dagen waarvan
de avonden die knusheid gaven
een eenvoudig tafereel
huis en straat met vaste waarden
waar mensen nog betrouwbaar waren…
Ik zie.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
591 Als ik kijk
naar mezelf
in de spiegel
dan kan ik
niet ontkennen
dat wat ik zie
geschiedenis kent.
Ja,
het is waar
mijn ogen
liegen niet.…
VERDRONKEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.481 Haar rokje lag omhoog
haar benen lagen bloot
Gebroken was haar oog
't meisje leek zo dood
Haar blik heel verbaasd;
haar lichaampje ijskoud
Een man schoof ernaast
hij depte haar ’t zeezout
Haar handen heel zacht
haar voeten blauwrood
Voor haar eeuwig nacht
't lief meisje lag dood
Haar rokje lag omhoog
haar benen lagen bloot
God,…
Haar marionetten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
527 een uurtje zolder
zei ze zacht en lachte
je weet toch dat ze
altijd op mij wachten
zij speelt geen verdriet
vertelt over de dagen
schikt kleding en kamt haren
met haar broze hand
polijst hun band
in warme trekken
laat haar marionetten
weer leven in bewegen
de zolder rust
na een lieve avond kus
streelzacht zijn de zuchten
geborgen…
Herinnering
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
653 Dat wat ik mij herinner blijkt een leugen,
Wat op mijn netvlies staat is zelden waar,
De - logische - conclusie valt mij zwaar,
Vertrouwen kan ik niet op mijn geheugen.
Wat na verloop van tijd gewoon gebeurt,
Herinneringen worden vaak gekleurd.…
hippie meisje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
786 ze las alles over die tijd, jammer dat ze
die niet had meegemaakt
ze zag zich zelf al huppelen in een jurk
lange haren (alles is liefde)
het had haar zeker niet misstaan
je bh afdoen en liefhebben ook al zat je
in een relatie. was dat niet groots?
tegen discriminatie, oorlog en geweld
vlechtjes in je haar en blowen
en muziek, dansen…
Nog is er niets verloren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 ik was
weer even thuis
hoorde het subtiele kraken
dat mijn gang naar boven maakte
rook de geuren
die in kamers woonden
zag gezichten van passanten
in hun vroeger gaan en komen
raakte aan herinneringen
in het stof op zolder
werd bedolven door
mysteries uit mijn jeugd
angst en vreugde kwamen
terug in koude rilling op de rug
nog…
ZuiderzeeMuseum
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
944 Bij de mooie stad Enkhuizen
ja daar pal achter de dijk
ligt een schitterend museum
en dat museum is zo rijk
Ja zo rijk van het verleden
de Zuiderzee die was nog zout
kerels waren toen van ijzer
en de boten nog van hout
In dat schitterend museum
waan je je in vroeger tijd
daar kun je kloeten door de grachten
en werkt een echte keukenmeid…
Afterthought
gedicht
3.5 met 18 stemmen
17.369 Maar toch, ik weet niet of het veel verschilt
met vroeger - of alleen verschoven wordt:
die liefdesbrieven, liefdesverzen gingen meestal over
het lief, dat nog geen minnares geworden was.
Maar hoeveel vrouwen bleven ooit beminden èn de kameraad
en medeplichtige in goed en kwaad.
Hoevelen?…
Deel tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
915 Als een schaduw
draag ik het met me mee
herinneringen
vlagen van mezelf
delen uit de tijden die met het strijken,
het meer wijken van de jaren
minder deelbaar voor mij zijn
Opgelost
vervlogen uit mijn jeugd
de buurt als vesting van mijn idealen
mijn hoop, de eenvoud die zo kostbaar is,
alles wat van toen tot later maakt
als troonzalen…
In flower powers piek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 heb in zwart wit
fragmenten gezien
uit de film van mijn leven
geen ondertiteling
en overbodig commentaar
de regisseur riep draaien maar
de spelers niet geschminkt
in authentiek decor en
zonder spel wisselde het jaar
de buitenkant gordijnen dicht
deuren driemaal in het slot
samen eten van de geschafte pot
onzichtbaar bleef
de vrijheid…
Horizonnenlang geleden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 ik verzamel vergezichten
en bouw een horizon
waarin ik kan verdwijnen
als jij dicht bij me komt
de stappen zijn geteld
als strand en veld
zon overgoten blaken en
jij weer je entree komt maken
woorden dragen
slechts verlaten
omdat elkaars nabijheid
niet tot naderen zal geraken
wij leven met het nemen
van wat we ooit
elkaar hebben…
negentientoen...
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.000 voor mij was het kerstfeest
een boom met echte kaarsjes
het sneeuwlandschap
van vaders hand breed
uitgestald op het dressoir
en de warmte van met z'n allen
en iets van soberheid
aan een tafel van fragiel geluk
nu wij zoveel materiëler zijn
weet ik mij een illusie armer…
Legoblokken zonder thuis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
482 de treden kraakten nog
hun eigen melodie
toen ik naar boven liep
het was geen lopen
maar ik sloop
in pure nostalgie
voelde hoe
het spinrag van de tijd
aan mijn handen bleef hangen
in de verste hoeken
rommelde het avontuur
schatten van het eerste uur
nog stond de kist
onder de gebarsten ruit
maar het uitzicht was verdwenen
in…
weerzien
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
946 laatst
zag ik een
vriendin
van vroeger
maar
zoveel ouder
dat ik even dacht
het is haar moeder
later
toen ik thuiskwam
en in de spiegel
keek
herkende ik
mijn vader…
In een verloren glans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 ik heb nog potten verf staan
maar de penselen zijn bejaard
stoffig kaal en afgesleten
kunnen zij geen vorm meer geven
aan mijn voorgenomen ideaal
waar vroeger met joyeuze zwier
en snelle streken op het linnen
creaties kwamen en weer gingen
uit een licht en speels palet
schuif ik nu met mes wat dikke lijnen
mijn kleuren donkeren
bewegen…
Met stukjes leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
444 ik ben geïmponeerd
door de immense muren
de vele stenen gevoegd
met stukjes leven uit
een lang vervlogen tijd
handen hebben
gesjouwd en gebouwd
samen gevouwen in gebed
de hoop op een spoedige
voltooiing is al te vaak voorzegd
nog spreken de stenen
over de cultuur van eeuwen
met hun naam in de groeven
is het monumentale erfgoed
door…
De hemel van toen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
521 in de schaduw
van de walkant
spiegelt het water
dreigend en zwart
in contrast met
het herfstige groen
een golflijntje verder
weer de hemel van toen
zag lijken al drijven
in vele levens vergaard
heb de crisis ontweken
ben tot heden gespaard
maar iedere keer
als het licht wordt gespleten
komen schaduwen dreigen
tot mijn angsten weer…
Souvenir
gedicht
4.3 met 7 stemmen
6.587 Het huis waarin ik zo lang heb gewoond
Woont ook in mij. De fiere gevel die
Zich aan de straatkant scherp aftekent troont
Daarboven met dezelfde acribie.
Daarboven in mijn hoofd. De lange gangen
Vol schemering en half-gedoofde stappen
Doorsnijden hersenen en huis, behangen
Met kille doeken en met lampenkappen.
Het zolderraam dat oorverdovend…
Rob schouten viert zijn middelbare leeftijd
gedicht
1.0 met 1 stemmen
11.334 Ik was het middelpunt en kwam uitstekend over.
Vrienden roemden mijn geslaagde hoofd-hart combinatie,
vrouwen begrepen aan de onhandige wijze waarop ik
hun bloemen in een vaas deed dat ik hun man was,
er was meeslepende muziek en gespreksstof.
Toen slopen onverwachts mijn ouders langzaam binnen.
Onwennig zagen zij die onbekende mensen
van tegenwoordig…
Ode aan de doden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
632 Vroeger had ik later nog
een leeg boek zonder woorden
later kwam veel te vroeg
verlies van mensen
die bij me hoorden
Herinneringen blijven mij nabij
met liefde en nog veel meer
blijf ik hen omringen
ik droom van een hemel
waar zij zullen zingen
wachtend op mij
tot ook ik daar arriveer…