12647 resultaten.
ontmoeting
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.090 hoge oude boom
we hebben elkaar ontmoet
jij staat en ik loop…
Rechtdoorzee
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
628 slaan
de rusteloze zee knaagt aan het land
zonder een voet aan de grond te krijgen
als een ongelijke strijd
vastbesloten onstuimig
bij voorbaat verloren
zeevogels scheren krijsend
langs immense rotspartijen
overstemd door het natuurgeweld
lijken ze enkel lucht te happen
maar in de razende wind door mijn haar
voel ik de adem van de natuur…
Ongerimpelde schoonheid
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
654 door een donkerblauwe saffier
wordt de witte diamant omsloten
als een verlichtend middelpunt
gekoesterd in geheimzinnigheid
zelfs de wind
houdt zijn adem in
zodat deze schoonheid
ongerimpeld blijft
sterren spelen voor publiek
dansen op de waterspiegel
als ritmische speldenprikjes
rond de wachter van de nacht
pas als dag dreigt op te…
verkwikkend verrijkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
656 In een niet te stuiten lente
als het leven
zich ontvouwt
als een lotusbloem.
Het welriekende bos
na een regenbui
een lafenis is
voor groei en bloei
ervaar dan een diepe adem
als het bergen van de Zilvervloot.…
Luisteren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
794 De wind fluisterde over de verhitte aarde
Het water kolkte verkoelend langs de benen
Is het nutteloos dat ik met gesloten ogen in het verre staarde
Waarnam door het licht te verstenen
Het gras kriebelde aan de tenen
De ziel verhief zich zonder dat het me zorgen baarde
De zintuigen gescherpt ervoer ik de natuur in haar waarde
Zo hard in haar…
zomeravond
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
594 rozenblaadjes die
een pruillip trekken
vooraleer ze vallen
de lichte aarzeling
van een vlam
net voor het vuur dooft
de zon die
zich langzaam wegsleept
uit de wolkenloze hemel
het lijkt alsof niets
met zekerheid
deze dag wil beëindigen…
pre - matuur
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
739 zelfs niet in twee zoals
het een ei zou betamen, neen
onevenwichtig gebroken
vind ik de schelp bij de haag
als voortijdige geboorte
van een dood…
Lunatic
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
615 Als een dronken tempelier
buitelt de kruisspin
in zijn web
een straal maanlicht
heeft hem gewekt en
totaal in verwarring
tracht hij erlangs
omhoog te klimmen.…
schaduweik
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
733 het is een bezigheid
en neen, niet al te druk
maar boeiend genoeg
om mijn tijd mee te verslijten
het delicate ervan is het moment
-dat unieke moment
wanneer ik kan zien
hoe van die grote eik
de schaduw valt
en hoe stil de aarde dan kan zijn…
Wonderboom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
651 Worteling zuigt
uit de aard
gaat gepaard
met wriemelding.
Sapstroom
tot de kroon
geschorst
getorst
deelt
verdeelt
takkenbos.
Lot en lover
veel getover
met bladerdos.
ademt, wasemt, bloesemt
woning voor winterkoning.…
senryu
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
676 hij plukt het konijn
uit de suikerspinnen wolk
als de wind juist staat…
Groene idylle
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
655 hier is de sleutel van mijn hemel
het stukje Eden in mijn achtertuin
waar vogels vrolijk flierefluiten
tot schemering hun snavels dicht
daar klimmen maagden in de palmen
verschuilen juffertjes zich in ‘t groen
zet de leeuwenbek zo’n grote mond op
dat bange rozen rimpelen in de wind
maar als het botert tussen de bloemen
smeert de klaver…
Late gast
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
862 De kromme herfstmaan
klampt zich vast aan een linde
en sleept zich omhoog,
traag opent de oude uil
zijn spookachtige ogen.…
Dartele vlinder.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
715 Dartele vlinder, dartel maar voort
de dag is nog lang, de nacht jong en stil
bezoek alle bloemen die je nog wil
maar dartel, dartel, omdat dat zo hoort
Dartele vlinder, enig in je soort
waar kom je vandaan en wie zul je zijn
na de nevelen in de volle schijn
mooier dan ooit iemand van heeft gehoord
Dartele vlinder, kleur paars en goud
in…
winterprelude
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.119 ik schop de bladeren omhoog
ze ruisen niet dood genoeg
er sijpelt nog teveel groen
door de nerven…
wind van zee (haiku)
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
732 aanlandige wind
tekent duinen met flarden
opgestoven strand…
mol (haiku)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
729 in blind vertrouwen
al zijn gangen nagegaan
de aarde torsend…
schaduweik
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
729 het is een bezigheid
neen, niet al te druk
maar boeiend genoeg
om tijd aan te schenken
het delicate ervan is het moment
-dat unieke moment
wanneer ik kan zien
hoe van die grote eik
de schaduw valt
hoe stil de aarde dan kan zijn…
Als de blaadjes van de bomen gaan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
951 Als de blaadjes van de bomen gaan
wordt het zo droef in mij
die fijne warme zomer
is dan weer voorbij.
Je ziet het sterven rond je
van wat zo fleurig was
het nieuwe jonge leven
is er het voorjaar pas.
Als er om mij heen
de dingen sterven gaan
dan voel ik mij verdrietig
en lichtelijk aangedaan.…
jacht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
852 arend op thermiek
klapwiekend laat hij horen
hoe het lood huivert…
Reiger
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
763 We noemen hem de blauwe reiger
Maar aan het water oogt hij grijs
In zijn stofjas: een erkend zwijger
Zijn roep is niet meer dan gekrijs.
Hij houdt zo van die stille waters
Hun diepe gronden en wat er leeft
Onder het oppervlak, de praters
Daarboven negeert hij beleefd.
Zintuigen gericht op ’t kleinste teken
reageert hij als het water zich…
Tussen avondrood en morgengroen
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
788 de nacht wacht niet
kust slechts de randen
van het avondrood
om blozend aan
te vangen
langs die randen loop ik
de dag nog wat te rekken
tot onverbiddelijk het licht
tot schemering zal doven
kleuren verzoenen zich
met elkaar, rode klaprozen
verkleden zich in het zwart
en nestelen zich in het
grijsblauwe decor
ik zie de vergrijzing…
vijvertje vijvertje
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.114 ik noem het eendendril
er is geen kikker te zien
het is ook geen vijver
pal in het midden
staat een schaduwboom
hij houdt de dril groen
het water koel
er zwemt iets rond
hij heet schaduwboom
want ik noem hem zo
en er zit een fietser
op de bank zonder fiets…
groeien
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
770 uit de wonden
van een gesnoeide roos
komt geen bloed
het heeft een andere naam
die ik nog vinden moet…
Avonduurlijk
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
1.246 langzaam, heel langzaam
sluipt de vurige tijger weg
achter de donkere bomen
duikt onder in het moeras
van de slapende schijn
ziet niet de ontwakende zebra
die heimelijk omhoog klimt
voor nachtelijke toelichting
ze draaien om elkaar heen
in het avonduurlijke woud
zonder elkaar ooit te treffen…
mank
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.095 stormgewassen zuiver ruikt het bos
een populier ligt neerslachtig dwars
over het voetbalveld geveld
moeder eend telt nog een keer
vandaag mist ze er drie
van de vijftien maar de vijver
maakt een draai waar ze zich
verstoppen kunnen boven water
onder de treurwilg buiten beeld
in de verte vindt een trein zijn
rails terug evenwijdig
er…
ik leefde
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
780 ik leefde liefde lang
langs lange lanen
van een zomers groene lariks
in weelderige bermen
zocht het droog donzig gras
langs water met witte zwanen
waar glinsterende libelles zwermden
en ik prille stilte las
wuifde met mijn wimpers
naar naderende mussen
die ogenschijnlijk bij
iedere tedere tred
moederaarde wilden kussen
ontroering…
Ongerepte buien
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
824 soms wordt de lucht ineens donkerder
in een vruchteloze poging tot een regenbui
maar blijft het droog
droog en ijzig stil
dan vervaagt je glimlach tot slechts
een herinnering aan voormalige openheid
is je zorgvuldig aangebrachte mascara
niet watervast genoeg voor een weerwoord
verstom je voor een doorbraak
het tij zou kunnen keren
en maak…
De schoot van de dageraad
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
640 drauw flieren druppels
gestaag langs hemelstee
tranen troebelen ‘t zicht
wijl de blaren breidelen
zacht zingt een zwaluw
door de draaldauw heen
versluiert zich zoekmistig
achter zil’vren zonnezoden
vroege vuurvliegjes vrijen
in de schoot van de dageraad
totdat hun vreugdevonken
voldaan vervagen in de nevel…
idylle
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
769 als een transplantaat
hangt een stuk schors los
van je zilveren jurk
beduimelde bladeren
als verschoten lovertjes
rondom je heen
en toch geef je licht
wit wicht…