2088 resultaten.
Deze tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
624 We leven in een tijd van verandering
Nieuwe uitvindingen worden gedaan
Die menigeen versteld doen staan
Men beleeft dit met veel verwondering.
Ook de techniek staat maar niet stil
De vraag is: Waar dient het voor
Wordt iedereen er gelukkiger door
Of maakt het maar weinig verschil?…
STATUS...EEN BONTJAS?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.193 en die eeuwig toegezegde bontjas voor zijn vrouw
Ik reken maar eens af met 'Toen'
heb zelf geen vrouw en heb uiteindelijk
mogen leren, het werd mij gegund,
christenen noemen het 'genade'
dat
"Je pas echt promotie maakt, als het je persoonlijk leven betreft; als je over de grenzen van je ogenschijnlijke onmogelijke uiterlijke veranderingen…
Een tintelfrisse frequentie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 ineens krijgt leven de geest
uit een andere dimensie
voelt buitengewoon
op een tintelfrisse frequentie
geschoond dragen
takken en boom
hun gestalte wat grootser
vullen ruimte in ijlere lucht
wiekt een vlucht ganzen
hun v voor de wind
in het laatste rood
van de vallende avond
waar je droefgeestig
door duister verwacht
bruist de sfeer…
Droomtijdig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Het begon met een wandeling
het lopen over een bladertapijt
daarna de bomen en het woud
hoe sporen kenbaar werden
Een rots in de schaduw
in zich de warmte van de zon
op de zuidelijke helling
het ruisen van een waterval
Het hart pompte het bloed
water stroomde omlaag
steen trilde van atomen
ronddraaiend om een kern
Ik heb…
Zomer
gedicht
4.5 met 4 stemmen
14.027 Ineens die drie maanden
met alleen maar droogte.
De cipressen met hun rosse borstels.
De witte schorpioen zonder venijn.
Een zomer van verbrand papier.
De natuur blijft snateren
terwijl ik rot.
Toen kwam jij
en sindsdien kom ik
handen en ogen tekort
met mijn mond vol tanden.
---------------------------------
uit: 'Ik schrijf je…
De toekomst van vandaag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
534 daag voorzichtigheid uit
zet stokslagen en steniging
op de tocht om te verliezen
de frisse wind
die af en toe waait is de
verzegeling waard van oude gebruiken
nog heeft rode lak
de zachtheid van de middeleeuwen
hebben wij misschien te lang gewacht
zij gaan als lichtend voorbeeld
langs het firmament
de goed opgeleide jonge vrouwen…
Ideaal gedicht
gedicht
3.5 met 4 stemmen
4.452 Toegegeven: in dit gedicht staan alle
Poppetjes op hun plaats, rijmschema klopt
Dubbel- en binnenrijm, niks mis mee, ook
De metaforen staan als een huis, je ruikt
De doorlopende lijn naar M.N., en de nauwe
Gang van A., daar zijn deze verzen zeker schat
Plichtig aan. Het beeld van de man met de
Hamer die alles heel wil maken om het nieuwe…
Oude ogen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
592 Dan is er die dag
- eigenlijk waren er
al meer voorbij-
dat ze niet meer wil
Het lange leven beu
met pijnlijke veranderingen
te veel eenzaamheid
Liefst nam ze een pil
rechtstreeks
naar de vergetelheid
Het valt niet mee
voor steeds meer mensen
als je niets meer
om voor te leven vindt
Soms, overleef je zelfs
je kind
Stil buigt…
Rood Jacht
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.313 Er vaart een schip, het is een veronachtzaamd iets.
Het was er niet en nu zit ver in zee
Als wolkenlucht haast vanzelfsprekend,
Een helrood jacht. Je kunt het zien en wil er zijn.
Het is wellicht van balsahout.
Het lijkt niet voor de vaart bestemd.
Is alles er bewaaid met zout?
Gewijzigd is een jacht zichzelf niet meer.
uit tegenzin kwam het…
Hoe het niet moet
gedicht
3.6 met 13 stemmen
16.924 Het voordeel van over je heen laten lopen is
dat je met niemand problemen hebt.
Toen ik besloot mij niet meer in een hoekje
te laten drukken, kreeg ik prompt onenigheid
met vrouwen, vrienden, elektriciens, kleine
kinderen en huisdieren. Om het tumult
te ontvluchten reisde ik naar Australië
waar ik het aan de stok kreeg met nandoes
en buidelmarters…
In niemandsland
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
592 nog nooit
ben ik beland
in niemandsland
de aarde is vergeven
van heersers over leven
de grond al eeuwen verdeeld
er is geen ding
dat zonder eigenaar is
gemeenschappelijk bezit een fictie
wij leven in archaïsche structuren van
grenzen en consumptiemaatschappij
mondialer denken komt sporadisch dichterbij
het is de overlevering
van…
Octaaf
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
806 Iemand ontmoeten, die
toverkunstjes kent
rijkdom verdelen en jaloersheid
het is immers nooit genoeg
Vanzelf "Mister Spaceman"
zingen en wachten tot zij
met haar Jupiter Mustang
onverwachts komt…
december pijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
511 het mes van december
doet het jaar kantelen
meedogenloos als de chirurg
die aan het front
een amputatie verricht
straks komen we langzaam bij
uit de narcose van weerzin
met een gevoel van leemte
dat weldra zal worden gevuld
met een flink portie onrust…
Vrijheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
629 Als een deur van de bus
zacht sissend opengaat
midden in de nacht
op de grens tussen
Irak en Iran ergens
Identiteit gevangen
op de grens van huid
en ondergoed vastgespeld
Een denkbeeldige lijn
tussen moederland en vaderland
de vrieskou van de woestijn
IJspegels en sterrenlicht
maken de morgen mogelijk
Terug en weg naar…
Middernacht
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.645 De jonge man aan zijn tafel
is een oude man, gewikkeld in een krant.
Het is middernacht, de diepvriesmaan
vermoedt de weg waarheen
maar wil nog niet. Een geest
beheert het boek waarin het lot
gelegerd is, de schrijver
is afwezig, 'komt zo terug',
pas op de winkel! Uit het verleden
sluipt een zin, gecamoufleerd,
de laarzen op de straat…
Drukval
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.291 Mijn moeder wil niet meer
ze wil zichzelf niet meer
ze wil de dag niet meer
beginnen maar eindigen
evenmin en daartussenin
is er enkel tegenzin
om te ademen en te kijken
te praten en te blijven
het gebeurde op een dag
er was die plotse drukval
door een windvlaag klapte
een deur dicht en daar
achter zit sindsdien haar
leven: door het…
Fluiten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
540 Fluitend loop je
door een verwilderde stad
trams doorkruisen haar met hoge snelheid
en een fietser steekt zijn vinger naar hen op, leve de vrijheid
graffiti schilders zijn druk bezig
een grauwgrijze muur te bespuiten
met vormen en kleuren, waarop Dali en Picasso
van boven al lachend naar hen fluiten
in het stadspark lopen kinderen
met…
Een veeg licht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
506 ik mozaïekte
met stukjes leven
om ze harmonisch
te passen in het bestaan
het leek goed te gaan
tot de lijm verdroogde
het cement verpulverde
waarin ze waren gegoten
heb met alles gebroken
toen ik jouw ogen zag
een veeg licht in een
donkere straat bij nacht
je lach parelde tanden
in witte aanstekelijkheid
handen speelden met schaduw…
Gang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 Vloeibaar worden, massa die verbrandt
zuurstof nodig heeft en vuur
spiegelbeeld zijn van al wat buiten
ook verkleind binnen is
in de kleinste hoeken en gaten
Kennismaken met een wereld van
atomen, vorm krijgen in een molecuul
paradijs voor illusionisten, licht breken
tot kristallen blazen, waarin herinnering
voor altijd wordt bewaard
Zij…
Bij elkaar
gedicht
3.3 met 20 stemmen
17.218 In het begin niets dan witte hitte jij en ik.
Steeds weer moest de liefde minstens
een Chinees vuurwerk van de zinnen zijn,
een alternatief uitspansel bijeenbemind -
o, die hoogmoedblaf van jonggelieven.
Inmiddels is de streng van jou naar mij
door louter compromis aaneengeregen
en met de geur van hoger honing
viel het ook wel mee - of tegen…
Beschadigd door het leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
861 Aan het verleden kunnen we niks veranderen, maar de toekomst hebben we in onze eigen handen.
Als je in een negatieve cirkel zit in je leven, dan moet je iets veranderen om die te doorbreken!
Niets komt voor niks, niets komt vanzelf, je moet zelf aan je leven werken.…
Ach ja
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.507 dat is dan somberte.
melancholie zonder muziek.
je doet het op als je de straat oversteekt.
in je hoofd slaat plots het weer om
en dingen schieten in perspectief.
dat wil zeggen, liggen tamelijk roerloos
in de baai van onze tijd.
plezierbootjes
maar dan zonder plezier.
----------------------------------
uit: 'Mijn soort muziek', 2015…
Sneeuwbui
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.907 Het nieuwe jaar begint met zachte vlokken
die zachtjes dalen en onwillig landen.
Het aarden wordt hun dooi, of ze zich branden
aan warme aardkorst, hete huizenblokken.
De aarde drinkt de sneeuw met grote slokken
en raakt verkild tot in haar ingewanden.
De vlokken winnen door hun massa. Wanden
van groen worden van spikkelwit doortrokken…
De grote tuin
gedicht
2.6 met 12 stemmen
4.811 De grondwet van de aarde
is langs de kanten
van wegen en paden
nu al uit planten
en bloemen te raden:
waarom hier dit gras?
Omdat iemand zo pas
of ooit, zeg maar ooit
een eeuw geleden
langs is gereden
en zijn bakje as
had leeg gestrooid.
Waarom daar die planten?
Daar heeft een tante
op een deken gezeten
en bessen gegeten…
De brui
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 Ze zeggen dat ik afgetakeld ben
maar wat wil je als moeder natuur?
heb het alleen maar zwaar gehad
er blijft zo weinig over
de kracht is er niet meer
zorg heb ik nooit en te nimmer gehad
een enkeling kijkt naar mij om
verder is het hakken met de bijl
zogenaamde natuurliefhebbers
hangen aan mijn takken en breken ze af
spitten mijn wortels…
In paradijselijk licht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
495 ik heb ze gebouwd
met eigen handen
de stenen geraapt
gehakt en gebakken
maar de fundamenten
waren al eerder gelegd
stilaan ben ik begonnen
natuurlijk met visie
creatief door hoogte
transparant in ruimte
spelend met zicht
in paradijselijk licht
tierelantijnde decors
zette snuisterijen in beeld
construeerde arcades
griekse pilaren…
tijden
gedicht
3.7 met 3 stemmen
9.676 Als men terugkomt is men een ander
denkt men terwijl men het huis sluit
het licht inpakt de zomer verzegelt
het tuinhek prijst om zijn ijzer
deze slak op de drempel zal er nog zijn
de ijskast zal blaffen de hitte blaten
de hond zal zuchten en zijn sterven
hervatten als men terugkomt denkt men
------------------------------
uit: 'Vallende…
Kleurrijke muziek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 ik stapte gewoon uit
maar de grond onder
mijn voeten was verdwenen
er golfde kleurrijke muziek
met een melodie die ik
ooit moet hebben geweten
warme vertrouwdheid
ademde het welkom
van een lang verwacht thuis
voelde voor het eerst
de vrijheid van het zijn
in een gezamenlijk delen
dat zich in ruimte en tijd
heeft gespreid om het…
De verre blik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 ik heb de lijnen
zien lopen tot
aan de horizon waar
zij samen verdwijnen
er was geen
ander perspectief
het transparante random
bestond toen nog niet
al generaties lang
hadden zij de verre blik
in het zien van
gods oneindigheid
tot hun wereldbeeld
van rechtschapen zijn en
onvoorwaardelijke trouw
in korte tijd schiftte
twijfels…
Wachten op wat komen moet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Blijven zoals het vroeger was.
Zo zijn wij nog nooit gebleven.
Bladeren waaien van oude bomen.
Wij verliezen onze wilde haren.
Wat blijft en kan groeien is liefde.
Zoals bruine knoppen in de winter,
in stilte dóór blijven groeien.
Knoppen van knoestige kastanjebomen.
Zo kunnen ook mensen wachten.
Op wat altijd is gekomen.
Op wat komen…