35387 resultaten.
Dat apart gevoel
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
601 mooi zijn ze niet
dingen die afwijkend zijn
zaken die de norm ontsnappen
als kind al
had je dat apart gevoel
nooit kunnen bevatten
kwetsbaar zijn
maakte zo onzeker
negeren leek toen beter
pas jaren later geven zij
een mystiek entree
voor warme zielsverwante liefde
wat zwak en anders leek
is nu een ongecompliceerd ontmoeten
van…
Van eerder.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.141 Een dagboek zwart beklad
met een beetje kleur
misschien-
Wist ik dat het over was
want eerder kon het niet
verliezen-
Daarom zing ik
een afscheidslied
van eerder-
Om je te laten weten
dat ik aan je denk
altijd.…
Een schamel geklap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
549 had klanken geleerd
in melodieën die raakten
om van hen die ze hoorden
betere mensen te maken
speelde en zong
zonder kind of kraai
honden waren verdwenen
of namen de benen
droef werd het lied
in tonen die vluchtten
alsof de coupletten
ook wilden rusten
pas op het eind
klonk diep in het dal
een schamel geklap
de siësta liep af…
Donker van uitnodiging
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
598 zij had die blik
donker van uitnodiging
geladen met een
onverwachte flits
waarin het paradijs
voor even schemerde
begeren liefde werd
in het spel van samen zijn
ik keek haar aan
dook in die blik
miste grandioos de boot
toen zij haar ogen sloot…
De leegte beneden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
740 weet
de onschuld
gewassen met
scherven van glas
hoe in bloed
jouw vrouwelijkheid
in een oud ritueel
genomen was
ook zonder hijgen
kun jij als
de man dat wil
nog kinderen krijgen
nooit is er gebeden
voor de leegte beneden
wanneer stopt dit
ontmenselijken van leven…
Ongeschreven wet
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
599 ben de diepte ingegaan
was verontrust
toch voelde het
heel warm en aangenaam
verbaasd door onbekend
dat in vorm en structuur
niet let op logica
uit wetenschap en de natuur
ook actie en reactie
volgen een ongeschreven wet
waarbij ratio en gevoel
heel anders worden ingezet
het is als vloeien
waarin dimensies vergroeien
tot een alles…
Schraalt schaduw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
529 soms tocht leegte
door de dagen
schraalt schaduw
alle kleur tot grijs
willen gewrichten
zich niet soepel richten
eisen jaren
eindelijk hun prijs
doelloos draaien uren
monotoon van slag
tijd verstoft en scheidt
geen koren meer van kaf
inertie loze stilstand
op het randje van verval
wachtend op ontlading of
implosie tot een nieuw…
De kleine scenes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
649 ambitie kent
de trap omhoog
weg uit de slangenkuil
van maten naaierij
en pennenstrijd
jaloezie en penisnijd
zelfs in de kleine scènes
rammelt het decor
door ziekelijke twisten
wat goed en beter is
wordt steevast gefileerd
later weggegooid als rotte vis
het leven speelt toneel
in de schouwburg van bestaan
nog altijd zijn er toeschouwers…
Zonder theatraal gebaar
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
544 de finale
het laatste woord
stilte waarin
geen speld wil vallen
een donderend applaus
geestdrift in de ogen
de warme roep om meer
voor nog een laatste keer
bejubeld worden
als de gordijnen vallen
danken in akkoorden
met een lach die hemel geeft
wie wil niet beleven
dat de wereld aan zijn voeten ligt
zonder theatraal gebaar maar…
In razende wielen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
575 mag ik ervan dromen
om eens stroomopwaarts te komen
ooit de bron te bereiken
die mijn leven zal verrijken
ik meander mijn bestaan
tussen kribben en kades
laat me gaan in razende
wielen en rust in de waarden
wil weer wellen tot beekjes
frank en vrij dansen in geulen
heulen met zon en de wind
watervallend spelen als zorgeloos kind…
Het zwart van de aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
672 heb het leven
tot schoven gebonden
zij drogen met wind
weer speelt mijn kind
in de zon net als vroeger
dolt zorgeloos rond
nog staan de stoppels
hun wortels verankerd
maar de grond is verkankerd
door jarenlang roofbouw
op normen en waarden
gespoeld uit het zwart van de aarde
wat rijk groeide en bloeide
oogst nu de vruchten die…
Muren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.326 Dat was het dan oude vriend
een dood in de goot
nee, dat heb je niet verdiend
je klom op tegen muren
je zag er erg tegen op
je sprak het niet uit
misschien alleen in die eenzame duistere uren
het einde kwam dan onverwacht
in die diep donkere nacht.…
Fragmenten uit bewegen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 zet mijn voeten in balans
wil zelfverzekerd
lopen naar de overkant
fixeer het vaste punt
de eerste stap
is glijdend staan
los van staal
kan ik mij
niet laten gaan
voel het fenomeen
word één met tijd en ruimte
rol in rust volmaakt een lus
zij hebben
de loop gezien
fragmenten uit bewegen
maar niemand heeft mij
die volmaakte…
In delen zielt de schoonheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
572 ik zie het wit
gevuld door
vragende gezichten
ogen die met kleur
steriele vlakken
willen breken
handen werpen
vormen om bewegen
weer een kans te geven
armen brengen warmte
raken meer
dan alleen elkaar
in delen zielt
de schoonheid van het doek
dat ik vandaag weer heb ontmoet…
Pasen - De opstanding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
682 Hoewel de aarde mij bedekt
is er geen graf dat mij kan begraven
Ik ben vrijheid
En er is geen graf dat mij kan begraven
Ik ben liefde in de meest pure vorm
Geen graf kan mij begraven
Ik ben leven over de dood heen.
Ik ben het leven zelf.
Voor mij is er geen graf.
Ik breng je thuis.
Ik kom je tegemoet.…
Las in de as
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 ook gisteren
had manuscripten
las in de as
wat voorgevallen was
nog niet verwaaid of
achteloos bijeen gegraaid
ten prooi gevallen
aan geschiedenis
maar aangestoken door
het nieuws van het moment
vervlogen uren
uit een zinloos document
wist de fundamenten
voor vandaag te redden
nog draait de wereld door
zong gisteren het koor…
Lacht geen wolkjes meer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
472 in naar jou kijken
voel ik de koude
langzaam wijken
ontwapenend in gebaar
veel kleine hints
een flits van lentekind
je adem lacht
geen wolkjes meer
ogen sprankelen warmer weer
de eerste stappen
op het fleurig pad
toen wit eindelijk gesmolten was…
Voorbij het laatste uur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
520 wil niet verrijzen
laat mij nog even blijven
rol de steen niet voor het graf
witte doeken zijn gebracht
maar kan geen afdruk maken
van het leven dat ik ooit zal laten
ben met de optocht mee geweest
zonder kruis en doornenkroon
het laatste oordeel was geen feest
de zorg is puur voor als het donkert
en de mensen gaan vertrekken
weer…
met de dood op de hielen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
661 met dank aan G.Achterberg
als wij oneindig waren
dan had ik zoveel tijd
en om nog iets te sparen
ruim de gelegenheid
zelfs als je 't zou halveren
'de helft van eeuwigheid'
dan zou ik toch beweren
'ik heb alle tijd'
maar alles is zó eindig
we leven met de dag
dus haast is altijd met ons
vandaar dit kort verslag…
Naakt vertrek ik
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
565 ben de sporen kwijt
verdwaald in de woestijn van zonde
waar zand als waarheid
langs je vingers glijdt
hebzucht van de wind
blaast slijk der aarde droog
in verduisteren van licht
de oase van rechtschapenheid zit dicht
alsof de duivel er mee speelt
in helse spiegeling van lucht
wordt het lieve lijf gelaafd terwijl
de ziel voor eeuwig…
Het zongestreelde haar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
544 een doelgerichte blik
felle kleuren
in het ogen wit
het blonde
zongestreelde haar
golfde highlights in de wind
vloeiend gingen armen
in natuurlijke cadans
top en tas in kleurbalans
een vlotte meid
in het snelle gaan
zag de rolstoel niet eens staan…
Het blauwe decor
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 mag ik je baden
in het licht van de sterren
drogen met sluiers zon
kleden met kussen
van mijn warme mond
om dan te dansen
in het dauwnatte gras
draaien en keren
op muziek van de merels
eindigen met slow motion pas
want in het blauwe decor
van de hemel
strooit lente zijn bloesems
waait wind haar lieflijk applaus
voor jou mijn heerlijke…
Een donkere streep
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
514 heb op de klif gestaan
zag in de diepte
het water schurend
langs rotsen gaan
het trok me aan
overwoog om te springen
de woeste stroming op
eigen kracht te verslaan
zag de horizon
als een donkere streep
iets in me zei dwingend
maak je gereed
heb me omgedraaid
naar het licht van de zon
haar warmte verhinderde
dat ik toen sprong…
Studie
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
691 Ik weet hoe je een taart moet bakken
lekker zacht en niet te zoet
ik weet hoe je een biefstuk klaar moet maken
half doorbakken, dan is-ie goed
ik weet veel
ik heb dan ook veel gestudeerd
ik ben een belezen mens
en heb ook van het leven veel geleerd
alleen van verdriet
daarvan weet ik het fijne nog niet.…
Uitdagend gespreid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
557 het bloemblad krult
onthult de
donkere kleuren
uit het diepe hart
meeldraden wiegen
uitdagend gespreid
lokken bijen en vliegen
met een honingontbijt
de stamper staat
koning te zijn
doet audiënties
in de geurenfontein
ieder komt
zijn eigen hart luchten
bloemen bevruchten
op het lentefestijn…
Een transparante wind
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
473 ego’s worden weggeblazen
door een transparante wind
posities ondergraven
zodat eindelijk gelijkheid wint
zoals de wei bestaat uit
bloemen en veel gras
bomen zomer groeien
tot een bos met groot gezag
de maatschappij
is niet gebouwd
met stukjes individueel bezit
maar leeft pas echt in jou en mij…
Mijn liefde
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.465 Mijn leven gaat nu doelloos heen,
Ik leef, doch ach, in vrees alleen;
In kwelling, onrust, angst en nood,
Ik verwacht niets meer, alleen de dood.…
In licht onbehagen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
538 ogen blonken donker
je hand streelde
het zwart fluweel
in licht onbehagen
wist de vleug
aandacht te vragen
het arrogante trekje
rond je mond
krulde weerspannig om
geen afwijzen en vertragen
je vroeg vriendelijk
of ik het niet meer wilde dragen…
Vervreemding
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
610 Een vreemdeling heeft bezit van mij genomen
hij leeft mijn leven, droomt mijn dromen
neemt jou in zijn armen
kruipt tegen je aan om zich aan jou te verwarmen
een vreemdeling leeft mijn leven
ik zie hoe hij zich aan jou heeft gegeven
hij eet van mijn beschuit op bed
die jij voor hem hebt neer gezet
een vreemdeling leeft mijn dromen.…
Mijn wilde haren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 kleurend danst licht
op haren die vallen
het gezicht ontbloten
zij zijn gezwicht
voor het ontbreken
van evenwicht in levenstijd
de strijd woedt nu
op alle fronten tegen
een vergiftigende groei
hoop alleen dat ik
mijn wilde haren
voorlopig nog kan sparen…